από τον Δρ. Πίτερ Φ. Μάγιερ
Η ΕΕ στέλνει επιπλέον δισεκατομμύρια σε έναν πόλεμο που δεν είναι πλέον πόλεμος, αλλά ένας πόλεμο που κανείς δεν θέλει να τελειώσει. Και τα ουδέτερα κράτη συγχρηματοδοτούν, σαν να μην υπάρχει πλέον η έννοια της ουδετερότητας.
Όπως ανέφερε προηγουμένως το TKP, η Ευρωπαϊκή Ένωση μόλις μετέφερε άλλα 3,9 δισεκατομμύρια ευρώ στην Ουκρανία — που προορίζονται για την αγορά drones. Δεν πρόκειται για ανθρωπιστική βοήθεια. Πρόκειται για επιπλέον χρηματοδότηση του πολέμου. Και είναι μόνο η τελευταία δόση ενός νέου δανειακού προγράμματος 90 δισεκατομμυρίων ευρώ με το οποίο οι Βρυξέλλες θέλουν να κρατήσουν το Κίεβο ζωντανό τουλάχιστον μέχρι το 2027. Το Reuters ανέφερε τη μεταφορά στις 30 Ιουνίου 2026. Σχόλιο από την Επιτροπή; Κανένα. Αυτή απλώς είναι η συνηθισμένη πρακτική της πολυάσχολης Κομισιόν.
Ας κάνουμε έναν γρήγορο μαθηματικό υπολογισμό: Μόνο τον Ιούνιο του 2026, είχαν ήδη εκταμιευτεί σχεδόν 2,8 δισεκατομμύρια ευρώ, ακολουθούμενα από άλλα 3,2 δισεκατομμύρια ευρώ στο πλαίσιο της ίδιας πιστωτικής γραμμής, και τώρα 3,9 δισεκατομμύρια ευρώ – αποκλειστικά για μη επανδρωμένα αεροσκάφη (για drones). Το ίδιο το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υπολογίζει το συνολικό ποσό της στήριξης της ΕΕ προς την Ουκρανία στα 211,3 δισεκατομμύρια ευρώ από την έναρξη αυτού του πολέμου. Αυτό περιλαμβάνει στρατιωτική, οικονομική, ανθρωπιστική βοήθεια και βοήθεια που σχετίζεται με τους πρόσφυγες – καλύπτει τα πάντα.
Αυτό δεν είναι πλέον φιλική υποστήριξη. Πρόκειται για την κατασκευή μιας μόνιμης πολεμικής οικονομίας με πίστωση.
Ο Πόλεμος που δεν Πρέπει να Τελειώσει
Ο Μάρτιν Άρμστρονγκ της Armstrong Economics γράφει:
«Είπαν στον κοσμάκη ότι επρόκειτο για την υπεράσπιση της δημοκρατίας. Στη συνέχεια, λογόκριναν τις αντίθετες απόψεις. Είπαν στους φορολογούμενους ότι ήταν μόνο προσωρινό. Τώρα χρηματοδοτούν την Ουκρανία μέχρι το 2027. Είπαν σε όλους ότι οι οικονομικές κυρώσεις θα οδηγήσουν τη Ρωσία στην κατάρρευση. Αντ’ αυτού, αντίθετα, η Ευρώπη περιέπεσε σε ύφεση ενώ η Ρωσία προσαρμόστηκε. Τώρα χρηματοδοτούν drones επειδή το πεδίο της μάχης έχει μετατραπεί σε τεχνολογική κρεατομηχανή.»
«Το πιο ανησυχητικό είναι ότι η Ευρώπη συμπεριφέρεται ήδη σαν να βρίσκεται σε πόλεμο. Περιορίζει την πρόσβαση σε νέα προστασία των προσφύγων για τους Ουκρανούς άνδρες άνδρες σε ηλικία στράτευσης, αυξάνει τις αμυντικές δαπάνες, συζητά την επαναφορά της υποχρεωτικής θητείας και χρηματοδοτεί την παραγωγή όπλων. Η Κομισιόν (Ευρωπαϊκή Επιτροπή) θέλει να παρατείνει την προσωρινή προστασία μέχρι τον Μάρτιο του 2028, αλλά οι νεοαφιχθέντες Ουκρανοί άνδρες σε στρατιωτική ηλικία χωρίς άδεια από το Κίεβο θα μπορούσαν να αποκλειστούν.»
Ούτε μια υπόσχεση δεν τηρήθηκε. Οι κυρώσεις, που αποσκοπούσαν στο να γονατίσουν οικονομικά τη Ρωσία, έχουν βυθίσει την Ευρώπη σε ύφεση, ενώ η Ρωσία άνοιξε νέους εμπορικούς δρόμους και ενίσχυσε την πολεμική της οικονομία. Η προσωρινή αποστολή βοήθειας έχει μετατραπεί σε μόνιμη δέσμευση. Και τι γίνεται με την υπεράσπιση της δημοκρατίας; Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θέλει να περιορίσει το καθεστώς προστασίας για τους Ουκρανούς άνδρες σε στρατιωτικής ηλικίας — όποιος δεν μπορεί να προσκομίσει άδεια από το Κίεβο δεν θα λαμβάνει πλέον καθεστώς προστασία ως πρόσφυγας. Δημοκρατία, όπως φαίνεται, σημαίνει λοιπόν: Μπορεί να πεθάνεις στο όνομά μας, αλλά να μην ζεις στη χώρα μας.
Το κόστος ανοικοδόμησης της Ουκρανίας εκτιμάται σε 588 δισεκατομμύρια δολάρια τα επόμενα δέκα χρόνια. Το Κίεβο έχει ήδη υπογράψει πάνω από 160 συμφωνίες ανοικοδόμησης αξίας άνω των 10 δισεκατομμυρίων ευρώ. Η Ευρώπη δεν ανοικοδομείται. Η Ευρώπη οικοδομεί μια μόνιμη εξάρτηση.
Ουδετερότητα; Ποια Ουδετερότητα;
Και τώρα ερχόμαστε στο Αυστριακό πρόβλημα. Η Αυστρία είναι — τουλάχιστον στα χαρτιά — ένα μόνιμα ουδέτερο κράτος. Ο Νόμος περί Ουδετερότητας του 1955 δεν είναι κάποια νοσταλγική διακόσμηση. Είναι συνταγματικός νόμος. Απαγορεύει τη συμμετοχή σε πολέμους, την ένταξη σε στρατιωτικές συμμαχίες και την εγκατάσταση ξένων στρατιωτικών βάσεων σε Αυστριακό έδαφος.
Τι κάνει λοιπόν η Αυστρία, ως μέλος της ΕΕ, όταν οι Βρυξέλλες ξοδεύουν δισεκατομμύρια σε προμήθειες μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drone) για μια από τις εμπόλεμες πλευρές;
Απλά τις πληρώνει.
Τα 90 δισεκατομμύρια ευρώ του νέου δανειακού προγράμματος θα εξασφαλιστούν από τον προϋπολογισμό της ΕΕ. Η συνεισφορά της Αυστρίας στον προϋπολογισμό της ΕΕ είναι περίπου 2,6% — δηλαδή περίπου 2,34 δισεκατομμύρια ευρώ από τα 90 δισεκατομμύρια ευρώ, για τα οποία είναι υπεύθυνος ο Αυστριακός φορολογούμενος. Ενώ αυτά τα κεφάλαια μπορεί να μην προέρχονται απευθείας από τον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό, η ευθύνη, οι εγγυήσεις, ολόκληρη η χρηματοοικονομική αρχιτεκτονική στηρίζεται στους ώμους όλων των κρατών μελών — ουδέτερων ή μη.
Η ουδετερότητα δεν παραβιάζεται εδώ με μια επίσημη είσοδο στον πόλεμο. Υπονομεύεται από την πίσω πόρτα: Την οικονομική συμμετοχή στον πόλεμο χωρίς δημοκρατικό διάλογο. Αυτό θα ήταν κάτι παρόμοιο, σαν η Ελβετία να χρηματοδοτούσε τις παραδόσεις όπλων στη Γερμανία κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και στη συνέχεια να ισχυρίζεται ότι παρέμεινε ουδέτερη επειδή κανένας Ελβετός στρατιώτης δεν είχε πυροβολήσει.
Η ΕΕ: Από το Σχέδιο Ειρήνης σε Πολεμική Μηχανή
Η Ευρωπαϊκή Ένωση κάποτε είχε βραβευτεί με το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης. Σήμερα, συζητά την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία, την αύξηση των αμυντικών δαπανών, τη χρηματοδότηση drones και την απομόνωσή των ικανών προς στρατευση Ουκρανών ανδρών — ενώ ταυτόχρονα πληρώνει για την ανάπτυξή τους στην πρώτη γραμμή του πολέμου.
Αυτή είναι η διαστροφή μιας ηπείρου που δεν θέλει πλέον να παραδεχτεί στον εαυτό της ότι εδώ και καιρό είναι μέρος ενός πολέμου, σύμφωνα με τον Άρμστρονγκ. Όχι μέσω μιας ανοιχτής κήρυξης πολέμου ─ αυτό θα ήταν τουλάχιστον ειλικρινές τελικά. Αλλά μέσω της υφέρπουσας οικονομικής στρατιωτικοποίησης όλων των ευρωπαϊκών θεσμών.
Η Κομισιόν μιλάει για «αλληλεγγύη». Η ΕΚΤ τυπώνει τα χρήματα. Ο φορολογούμενος είναι αυτός που θα τα πληρώσει.
Ο Λογαριασμός θα Έρθει Αργότερα
Υπάρχει ένας λόγος για τον οποίο οι Βρυξέλλες τα κάνουν όλα αυτά μέσω δανείων και όχι μέσω άμεσων κονδυλίων του προϋπολογισμού: το χρέος είναι πιο αόρατο από τους φόρους. Μια πιστωτική γραμμή 90 δισεκατομμυρίων ευρώ ακούγεται τεχνική, γραφειοκρατική, σχεδόν ακίνδυνη. Αλλά κάθε ένα από αυτά τα δισεκατομμύρια πρέπει να αποπληρωθεί ─ με τόκους, από τις μελλοντικές γενιές, σε μια ευρωπαϊκή οικονομία που έχει ήδη κολλήσει εδώ και καιρό στην στασιμότητα.
Και ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναλαμβάνει νέο χρέος για τα drones, τα κοινωνικά συστήματα της Ευρώπης καταρρέουν. Οι συντάξεις καταρρέουν. Η πράσινη μετάβαση καταβροχθίζει τρισεκατομμύρια Ευρώ. Η μεταναστευτική κρίση παραμένει άλυτη. Οι τιμές της ενέργειας διώχνουν τη βιομηχανία από την ήπειρο. Και οι Βρυξέλλες; Οι Βρυξέλλες παραγγέλνουν πολεμικά drones για να καταστρέψουν την Ρωσία.
Ο Άρμστρονγκ προειδοποιεί:
«Η Ευρώπη δεν προσπαθεί να τερματίσει αυτόν τον πόλεμο. Αντίθετα, χρηματοδοτεί την επόμενη φάση του πολέμου. Ο υπολογιστής έχει προειδοποιήσει ότι το 2026 θα είναι ένας «κύκλος πανικού», το 2027 εγκυμονεί τον σοβαρό κίνδυνο ενός μεγαλύτερου πολέμου και το 2028 θα φέρει τις οικονομικές επιπτώσεις αυτό του πολέμου. Αυτή η τελευταία πληρωμή των 3,9 δισεκατομμυρίων ευρώ δεν είναι απλώς μια ακόμη πληρωμή. Είναι ένα ακόμη βήμα στο δρόμο προς μια σύγκρουση που οι ηγέτες της Ευρώπης φαίνεται αποφασισμένοι να προκαλέσουν.»
Το ερώτημα είναι: Ποιος μας ρώτησε αν θέλαμε να γίνουμε μέρος αυτού του καταστροφικού πολέμου; Κανείς. Ούτε δημοψήφισμα έγινε. Ούτε κοινοβουλευτική συζήτηση έγινε ποτέ. Ούτε υπάρχει Συνταγματικό Δικαστήριο. Οι μόνοι που αποφάσισαν είναι κάποιοι βαριεστημένοι τεχνοκράτες με παχυλούς μισθούς που κάθονται σε αναπαυτικές πολυθρόνες στις Βρυξέλλες.
