Γράφει ο Φρανκ Μπέργκμαν
Οι εργαζόμενοι σε εργαστήρια με άθλιες συνθήκες εργασίας σε όλο τον αναπτυσσόμενο κόσμο αναγκάζονται τώρα να βοηθήσουν στην εκπαίδευση των ίδιων των ρομπότ που μια μέρα, σύντομα, θα καταργήσουν τις δουλειές τους.
Νέα ρεπορτάζ αποκάλυψε πώς οι εργαζόμενοι στον τομέα της ένδυσης στον Παγκόσμιο Νότο αναγκάζονται να εκτελούν διπλή εργασία μέσα στα εργοστάσια.
Ακόμα ράβουν ρούχα για χαμηλούς μισθούς.
Αλλά τώρα χρησιμοποιούνται επίσης ως πηγές δεδομένων για συστήματα τεχνητής νοημοσύνης που έχουν σχεδιαστεί για να αυτοματοποιούν την εργασία τους και να την εξαφανίζουν.
Η εξέλιξη αυτή εγείρει έντονες ανησυχίες ότι η στροφή προς τον αυτοματισμό θα βυθίσει τον τρίτο κόσμο σε περαιτέρω φτώχεια, καθώς η συντριπτική πλειοψηφία των θέσεων εργασίας θα καταργηθεί.
Σε ένα εργοστάσιο έξω από το Δελχί της Ινδίας, μια 32χρονη εργάτρια σε βιομηχανία ενδυμάτων, η οποία αναγνωρίστηκε ως Lalita, είπε ότι οι εργαζόμενοι υποχρεούνται να δένουν κάμερες GoPro στο κεφάλι τους στην αρχή κάθε βάρδιας.
«Το βρήκαμε αστείο στην αρχή, λόγω της εμφάνισής μας με αυτό το καπέλο», είπε η Λαλίτα στον Guardian.
Αλλά η διάθεση άλλαξε γρήγορα.
Καθώς οι κάμερες έγιναν μόνιμη παρουσία στο εργοστάσιο, οι εργαζόμενοι φοβήθηκαν ότι κάθε σχόλιο και κίνηση θα μπορούσε να παρακολουθείται από τη διοίκηση.
«Όπως οι άνθρωποι τοποθετούν μια κάμερα CCTV σε έναν τοίχο, έτσι τοποθέτησαν και σε εμάς», είπε η Λαλίτα.
Εργαζόμενοι Μετατράπηκαν σε Εργαλεία Επιτήρησης
Οι εργαζόμενοι είπαν ότι δεν τους ειπώθηκε ποτέ με σαφήνεια για ποιο σκοπό χρησιμοποιούνταν τελικά οι κάμερες.
Οι συσκευές είχαν άμεση επίδραση στον χώρο εργασίας.
Έκανε τους υπαλλήλους πιο ήσυχους, πιο προσεκτικούς και πιο φοβισμένους μήπως τους παρακολουθούν.
Αλλά ο πραγματικός σκοπός ήταν πολύ πιο ανησυχητικός.
Σύμφωνα με πληροφορίες, το υλικό συλλέγονταν για την εκπαίδευση ανθρωποειδών ρομπότ.
Αυτά τα ρομπότ χρειάζονται τεράστιες ποσότητες δεδομένων ανθρώπινης κίνησης για να μάθουν πώς να εκτελούν εργοστασιακές εργασίες.
Αυτό σημαίνει ότι οι χαμηλόμισθοι εργαζόμενοι δεν παράγουν μόνο ενδύματα.
Παράγουν τα δεδομένα που θα μπορούσαν να επιτρέψουν στις μηχανές να τις αντικαταστήσουν.
Οι Εταιρείες Τεχνητής Νοημοσύνης Συλλέγουν Δεδομένα Ανθρώπινης Εργασίας
Τα ανθρωποειδή ρομπότ εκπαιδεύονται τροφοδοτώντας με μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης όρασης-γλώσσας-δράσης χιλιάδες ώρες βίντεο που δείχνουν ανθρώπους να εκτελούν συγκεκριμένες εργασίες.
Τα συστήματα μαθαίνουν να προβλέπουν και να αντιγράφουν κινήσεις, θέσεις χεριών και κινήσεις σώματος.
Αυτά τα δεδομένα μπορούν στη συνέχεια να χρησιμοποιηθούν για να διδάξουν στα ρομπότ πώς να ολοκληρώνουν φυσικές εργασίες στον πραγματικό κόσμο, όπως το ράψιμο κουμπιών σε ένα σακάκι.
Στην πράξη, η διαδικασία μετατρέπει τους εργαζόμενους σε απρόθυμους εκπαιδευτές για τη βιομηχανία αυτοματισμού.
Η εργασία τους παράγει ρούχα.
Οι κινήσεις τους παράγουν δεδομένα.
Και οι δύο ροές ωφελούν τους ιδιοκτήτες εργοστασίων και τις εταιρείες ρομποτικής.
Εν τω μεταξύ, οι εργαζόμενοι παραμένουν χαμηλόμισθοι και επισφαλείς.
Χρησιμοποιούνται για την κατασκευή του συστήματος που θα μπορούσε τελικά να τα καταστήσει αναλώσιμα.
Οι εργαζόμενοι φορούν κάμερες που καταγράφουν τις κινήσεις και τις αλληλεπιδράσεις τους σε ένα εργοστάσιο στην περιοχή Karur, στο Ταμίλ Ναντού.
Οι Παγκόσμιες Ελίτ Προωθούν το Μέλλον της Αντικατάστασης των Εργαζομένων
Το μοντέλο αποκαλύπτει τη σκοτεινή πλευρά της άνθησης της τεχνητής νοημοσύνης.
Τα εργοστάσια και οι τεχνολογικές εταιρείες δεν προσπαθούν απλώς να κάνουν τους εργαζόμενους πιο παραγωγικούς.
Προσπαθούν να καταγράψουν κάθε κίνηση που κάνουν οι εργαζόμενοι, ώστε οι μηχανές να μπορούν τελικά να εκτελούν αυτές τις κινήσεις χωρίς αυτούς.
Ο πλούτος και τα δεδομένα που παράγονται από τους εργαζόμενους συγκεντρώνονται στα χέρια εταιρειών ρομποτικής και εταίρων στον κατασκευαστικό κλάδο.
Ο κίνδυνος μετακυλίεται στους ίδιους τους εργαζόμενους.
Αν η τεχνολογία επιτύχει, θα μπορούσαν να χάσουν τις ίδιες θέσεις εργασίας που βοήθησαν στην αυτοματοποίηση.
Για τους ιδιοκτήτες εργοστασίων και τους προγραμματιστές τεχνητής νοημοσύνης, ο στόχος είναι ένα ενιαίο ανθρωποειδές ρομπότ που να μπορεί να συνδεθεί σε γραμμές συναρμολόγησης και να χρησιμοποιηθεί στη θέση των ανθρώπων-εργατών.
Για εργαζόμενους όπως η Λαλίτα, αυτό το μέλλον μοιάζει λιγότερο με καινοτομία και περισσότερο με εκμετάλλευση.
Τα Ρομπότ δεν Είναι Ακόμα Έτοιμα
Υπάρχει ένας άμεσος περιορισμός.
Τα ανθρωποειδή ρομπότ απέχουν πολύ από το να αποτελέσουν αξιόπιστες αντικαταστάσεις των ανθρώπων-εργατών στα εργοστάσια.
Η εργασία με ρούχα απαιτεί ευελιξία, ακρίβεια, κρίση και προσαρμογή, την οποία οι μηχανές εξακολουθούν να δυσκολεύονται να αναπαράγουν σε μεγάλη κλίμακα.
Αλλά η πρόθεση είναι ήδη ξεκάθαρη.
Οι εταιρικές και τεχνολογικές ελίτ του κόσμου κατασκευάζουν ανοιχτά συστήματα που στοχεύουν στην αντικατάσταση της ανθρώπινης εργασίας, ακόμη και ενώ χρησιμοποιούν την ίδια εργασία για την εκπαίδευση των μηχανών.
Οι εργαζόμενοι παρακολουθούνται, καταγράφονται και εξορύσσονται για δεδομένα με το πρόσχημα της παραγωγικότητας.
Οι ίδιοι άνθρωποι που ήδη πιέζονται από την παγκόσμια μεταποίηση μετατρέπονται τώρα σε πρώτη ύλη για την επανάσταση της Τεχνητής Νοημοσύνης.
Δεν φτιάχνουν απλώς ρούχα.
Αναγκάζονται να βοηθήσουν στην κατασκευή των μηχανημάτων που θα αντικαταστήσουν τα δικά τους.
