Σε ένα ιδιαίτερα αιχμηρό άρθρο, ο Αμερικανός αναλυτής Μαίκλ Ρούμπιν υποστηρίζει ότι το Ισραήλ θα πρέπει να αλλάξει ριζικά τη στρατηγική του απέναντι στην Τουρκία, προχωρώντας ακόμη και σε ανοιχτή στρατιωτική και οικονομική στήριξη του PKK. Ο Ρούμπιν υποστηρίζει ότι η Άγκυρα έχει εξελιχθεί σε κράτος-υποστηρικτή της τρομοκρατίας, ότι ο αντισημιτισμός έχει πλέον εδραιωθεί στην τουρκική πολιτική και κοινωνία και καταλήγει στο συμπέρασμα πως «η Τουρκία έχει χάσει το δικαίωμα να υπάρχει με τη σημερινή της μορφή».
Από τη στρατηγική συμμαχία στην πλήρη ρήξη
Ο Ρούμπιν υπενθυμίζει ότι οι σχέσεις Ισραήλ και Τουρκίας υπήρξαν για δεκαετίες ιδιαίτερα στενές, αποδίδοντας τα εύσημα στον πρώην πρωθυπουργό και πρόεδρο της Τουρκίας, Τουργκούτ Οζάλ.
Όπως σημειώνει, η Τουρκία ήταν το πρώτο μουσουλμανικό κράτος που αναγνώρισε το Ισραήλ το 1949, ενώ ο Οζάλ θεωρούσε ότι οι δύο χώρες αντιμετώπιζαν κοινές απειλές από την τρομοκρατία και τα αραβικά κράτη που δεν αναγνώριζαν το Ισραήλ.
Υποστηρίζει επίσης ότι το Ισραήλ είχε συμβάλει στον εντοπισμό του ιδρυτή του PKK, Αμπντουλάχ Οτσαλάν, γεγονός που επέτρεψε στις τουρκικές ειδικές δυνάμεις να τον συλλάβουν στην Κένυα.
Middle East Forum Observer
İsrail PKK’yı Silahlandırmaya Başlamalı
7 Temmuz 2026
Michael Rubinhttps://t.co/A3ErpPNU5d
Başkan Donald Trump’ın Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ile olan dostluğu ve ABD Büyükelçisi Tom Barrack’ın ticari ilişkilerinin teşvik ettiği cezasızlık…
— Michael Rubin (@mrubin1971) July 7, 2026
Κατηγορεί τον Ερντογάν για εξαπάτηση της Δύσης
Σύμφωνα με τον Αμερικανό αναλυτή, η αλλαγή πορείας ξεκίνησε με τον Νετσμετίν Ερμπακάν και ολοκληρώθηκε με την άνοδο του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Ο Ρούμπιν υποστηρίζει ότι η φιλοδυτική ρητορική του Τούρκου προέδρου ήταν εξαρχής προσχηματική και ότι αξιοποίησε ακόμη και εβραϊκές οργανώσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες για να καθησυχάσει τη Δύση, μέχρι να εδραιώσει τη νέα ισλαμιστική κατεύθυνση της Τουρκίας.
Ως σημείο καμπής χαρακτηρίζει το 2006, όταν, όπως αναφέρει, ο Ερντογάν υποσχέθηκε στην τότε καγκελάριο της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ ότι θα τηρούσε τη διεθνή γραμμή απέναντι στη Χαμάς, αλλά δύο εβδομάδες αργότερα υποδέχθηκε ηγετικά στελέχη της οργάνωσης στην Άγκυρα.
Κατά τον ίδιο, τα επόμενα χρόνια η Κωνσταντινούπολη εξελίχθηκε σε ένα από τα σημαντικότερα κέντρα δραστηριοποίησης της Χαμάς, αντίστοιχο με την Τεχεράνη.
Κατηγορίες για αντισημιτισμό
Ο Ρούμπιν αφιερώνει μεγάλο μέρος του άρθρου στις κατηγορίες περί αντισημιτισμού στην Τουρκία. Αναφέρει ότι, επί διακυβέρνησης Ερντογάν, ενισχύθηκαν αντισημιτικές και αντισιωνιστικές αφηγήσεις, ενώ κάνει αναφορά και στον Φετουλάχ Γκιουλέν, σημειώνοντας ότι πριν από τη ρήξη τους οι δύο άνδρες υπήρξαν στενοί συνεργάτες.
Υποστηρίζει ακόμη ότι, με κρατικές επιδοτήσεις, το βιβλίο του Αδόλφου Χίτλερ, Mein Kampf, έγινε ιδιαίτερα δημοφιλές στην Τουρκία, ενώ τουρκικά μέσα ενημέρωσης προωθούσαν, όπως αναφέρει, θεωρίες συνωμοσίας κατά των Εβραίων.
Κατά τον ίδιο, ο Ερντογάν και στελέχη της κυβέρνησής του έχουν κατά καιρούς αποδώσει στους Εβραίους ή στο Ισραήλ ευθύνη για τις διαδηλώσεις στο πάρκο Γκεζί, για την ανατροπή της κυβέρνησης των Αδελφών Μουσουλμάνων στην Αίγυπτο, ακόμη και για άλλες εσωτερικές εξελίξεις.
Οι πρόσφατες δηλώσεις Φιντάν και Ερντογάν
Ο Ρούμπιν υπενθυμίζει ότι στις 2 Ιουλίου 2026 ο υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν χαρακτήρισε το Ισραήλ «βάρος για την ανθρωπότητα», ενώ ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν το κατηγόρησε ότι αποτελεί απειλή για ολόκληρη την περιοχή.
Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι ο Φιντάν, όταν ήταν επικεφαλής της τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών, συντόνιζε τις σχέσεις της Τουρκίας με την Αλ Κάιντα και το Ισλαμικό Κράτος.
Παράλληλα υπενθυμίζει ότι ο Ερντογάν έχει χαρακτηρίσει στο παρελθόν την ύπαρξη του Ισραήλ «έγκλημα κατά της ανθρωπότητας».
«Η Τουρκία είναι πλέον αντίπαλος του Ισραήλ»
Στο άρθρο υποστηρίζεται ότι η Τουρκία αποτελεί σήμερα κράτος που υποστηρίζει την τρομοκρατία, επιδιώκει να αποκτήσει πυρηνικές δυνατότητες και έχει διαμορφώσει μια κοινωνία όπου η εχθρότητα απέναντι στους Εβραίους και το Ισραήλ έχει παγιωθεί.
Κατά τον Ρούμπιν, ακόμη και μετά την αποχώρηση του Ερντογάν από την εξουσία, αυτή η στάση είναι πιθανό να συνεχιστεί. Μάλιστα, εκτιμά ότι το Ισραήλ βρίσκεται πλέον σε μια μακροχρόνια αντιπαράθεση με την Άγκυρα και τους συμμάχους της, αντίστοιχη με εκείνη που είχε επί δεκαετίες απέναντι στο Ιράν.
Προτείνει ανοιχτή στήριξη στο PKK
Ο Ρούμπιν υποστηρίζει ότι το Ισραήλ πρέπει να στηρίξει ανοιχτά τον κουρδικό αποσχιστισμό στην Τουρκία και να εγκαταλείψει, όπως αναφέρει, την έως τώρα τακτική της περιστασιακής αξιοποίησης των Κούρδων.
Προτείνει συγκεκριμένα το Ισραήλ να παρέχει όπλα και οικονομική βοήθεια στο PKK, να αναγνωρίσει το Ντιγιάρμπακιρ ως πρωτεύουσα ενός μελλοντικού κουρδικού κράτους και να συνδέσει την υποστήριξή του με την προϋπόθεση ότι το PKK δεν θα στοχοποιεί αμάχους.
«Η Τουρκία έχει χάσει το δικαίωμα να υπάρχει στη σημερινή της μορφή»
Ο Ρούμπιν εκτιμά ότι η πιθανή επανέναρξη της ένοπλης δράσης του PKK θα μπορούσε να πλήξει τον τουρισμό στην Κωνσταντινούπολη, την Αττάλεια και το Μπόντρουμ, γεγονός που, κατά την άποψή του, θα ανάγκαζε τελικά την Άγκυρα να διαπραγματευθεί.
Καταλήγοντας, υποστηρίζει ότι η Δύση και το Ισραήλ θα πρέπει να απαιτήσουν για τους Κούρδους μια διαδικασία αντίστοιχη με εκείνη που προβλέφθηκε για τους Παλαιστινίους στις Συμφωνίες του Όσλο, με τη δημιουργία Κουρδικής Αρχής και οδικό χάρτη προς την κρατική υπόσταση.
Το άρθρο ολοκληρώνεται με τη θέση ότι «η Τουρκία έχει χάσει το δικαίωμα να υπάρχει με τη σημερινή της μορφή» και ότι οι Κούρδοι δικαιούνται την ελευθερία και τη δημιουργία δικού τους κράτους.
