Επειδή μπορεί να μην έχουμε καταλάβει τι ακριβώς έγινε και πόσο σημαντικό είναι η επιβολή με μειοψηφία του συγκεκριμένου Νόμου του Chat Control στο Ευρωκοινοβούλιο να το πούμε αναλυτικότερα
Χθες 9/7/2026 το Ευρωκοινοβούλιο επανέφερε ενώ είχε καταψηφιστεί το Chat Control. Τον νόμο που επιτρέπει σε Google, Meta και Microsoft (προς το παρών, θα προστεθούν και άλλοι), να σαρώνουν αυθαίρετα τα ιδιωτικά μας μηνύματα χωρίς δικαστική απόφαση και ένταλμα.
Το κοινοβούλιο είχε καταψηφίσει τον ίδιο νόμο τον Μάρτιο του 2026 με 311 ψήφους κατά και 228 υπέρ.
Τον ανέστησαν όμως πρόσφατα μέσω διαδικαστικού τεχνάσματος, αλλάζοντας τους κανόνες ψηφοφορίας και προγραμματίζοντάς την ψηφοφορία τελευταία ημέρα πριν τις καλοκαιρινές διακοπές, όταν το μισό κοινοβούλιο είχε ήδη φύγει.
Εδώ είναι το αντιδημοκρατικό σκάνδαλο: 314 ευρωβουλευτές ψήφισαν κατά. Μόλις 276 ψήφισαν υπέρ. Πέρασε ωστόσο επειδή απαιτούνταν απόλυτη πλειοψηφία όλων των ευρωβουλευτών για να απορριφθεί, όχι απλώς πλειοψηφία των παρόντων.
Περισσότεροι άνθρωποι ψήφισαν όχι παρά ναι. Πέρασε παρόλα αυτά. Επιβλήθηκε μέσω επείγουσας διαδικασίας ακριβώς πριν την καλοκαιρινή διακοπή, όταν οι απουσίες είναι στο μέγιστο και η προσοχή στο ελάχιστο.
Η ίδια η εισηγήτρια του νόμου, Birgit Sippel, τον χαρακτήρισε «αθέμιτο τέχνασμα» και αρνήθηκε να τον στηρίξει.
Από εδώ και πέρα, η Meta (Facebook, Instagram κ.λ.π.), η Google (και όλα τα κινητά με android) η Microsoft (είναι το χειρότερο όλων όσων δεν έχουν λειτουργικά Linux) και σίγουρα θα προστεθούν και άλλοι κολοσσοί, μπορούν να διαβάζουν τα μηνύματά μας χωρίς κρυπτογράφηση. Χωρίς δικαστική εντολή. Χωρίς να έχεις κάνει τίποτα. Εκείνη η συνομιλία με τον γιατρό σου. Το μήνυμα στον δικηγόρο σου. Αυτό που γράφεις στον/στην σύζυγό σου, στα παιδιά σου, η τυχόν συζήτηση με τον πνευματικό σου. Όλα αυτά, τώρα, μπορούν να διαβαστούν.
Τι σημαίνει πρακτικά και άμεσα αυτός ο νόμος απλά για εμάς τους πολίτες; Πείτε ότι μια μητέρα στέλνει στον αδελφό της φωτογραφία του μωρού της στο μπάνιο μέσω Messenger ή email. Ο αλγόριθμος σαρώνει, ανιχνεύει γυμνό ανηλίκου και το μαρκάρει ως ύποπτο.
Τότε η φωτογραφία, χωρίς να το εγκρίνει η μητέρα του μωρού, φτάνει σε κάποιον άγνωστο moderator για «αξιολόγηση». Αν αυτός ο moderator κρίνει τη φωτό ύποπτη, η φωτογραφία ταξιδεύει ξανά σε άλλους «αξιολογητές κινδύνου». Ενδιάμεσα κανείς δεν αξιολογεί τους «αξιολογητές κινδύνου.»
Ο λογαριασμός της μητέρας κλειδώνεται, η αστυνομία ενημερώνεται, η συσκευή μπορεί να ελεγχθεί. Χωρίς η μητέρα να ξέρει γιατί. Χωρίς να υπάρχει ένταλμα δικαστή.
Αυτό είναι το σημερινό δυστοπικό σενάριο. Το αυριανό είναι χειρότερο. Αύριο αρκεί μια αλλαγή ορισμού και να αρχίσει η σάρωση για «παραπληροφόρηση». Μεθαύριο για «εξτρεμιστικό περιεχόμενο». Θυμηθείτε ότι παρόμοιο νόμο περί εξτρεμιστικού περιεχομένου έχει ήδη ψηφιστεί στη Ελληνική Βουλή από την Ν.Δ. ΠΑΣΟΚ και ΝΙΚΗ με το Νόμο 5067/2023. Κάναμε έκκληση τότε για το ολέθριο λάθος, το οποίο επέβαλε στους υπαλλήλους των Παρόχων διαδικτύου να ελέγχουν αυθαίρετα τις καταχωρήσεις μας για τρομοκρατικό περιεχόμενο κ.λ.π. σήμερα αυτό το έγκλημα προχώρησε ένα βήμα παραπάνω στην Ε.Ε.
Ποιος ορίζει τι είναι παραπληροφόρηση ή εξτρεμιστικό, ή τρομοκρατικό περιεχόμενο δε χρειάζεται να το πούμε. Πάνω από 800 ερευνητές κυβερνοασφάλειας και κρυπτογράφησης από 35 χώρες, υπέγραψαν ανοιχτές επιστολές κατά αυτού του νόμου.
Ισχυρίζονται πως η σάρωση δεν μπορεί να διαχωρίσει το νόμιμο από το παράνομο περιεχόμενο χωρίς να σπάσει θεμελιωδώς την κρυπτογράφηση. Κι αυτό δημιουργεί «πρωτοφανείς δυνατότητες παρακολούθησης, ελέγχου και λογοκρισίας» με εγγενή κίνδυνο κατάχρησης.
Η Νομική Υπηρεσία του ίδιου του Συμβουλίου λέει ότι η σάρωση χωρίς υποψία παραβιάζει το Άρθρο 7 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων. Τον δικό τους Χάρτη. Οι δικοί τους νομικοί. Η ΕΕ υποτίθεται ότι ιδρύθηκε για να προστατεύει θεμελιώδη δικαιώματα. Χθες χρησιμοποίησε τους δικούς της κανόνες για να τα ακυρώσει, με νομιμοφανή αντιδημοκρατικά τεχνάσματα. Ουσιαστικά λύγισαν τον νόμο μέχρι να πάρουν αυτό που ήθελαν.
Μετά από όλα αυτά πρέπει να πάρουμε στα σοβαρά τα προσωπικά μας δεδομένα, και να σκεφτούμε ώριμα τι θα αλλάξουμε στην μεταξύ μας επικοινωνία έτσι ώστε να μην γινόμαστε ένα πιόνι ή δυστυχώς μερικές φορές και ακούσιο γρανάζι αυτού του συστήματος.
Τρόποι υπάρχουν, δυνατότητες τεχνικές υπάρχουν, (χρειάζεται άλλο ολοκληρωμένο κείμενο για να γραφούν), αλλά το σημαντικότερο θέλει απόφαση και αγώνα να ξεβολευτούμε και να βαδίσουμε με ένα νέο τρόπο επικοινωνίας περισσότερο προσωπικό και ασφαλή όσο γίνεται, ξεκινώντας πρώτιστα από τη μεγάλη μας εξάρτησή από το κινητό τηλέφωνό μας. Στην ουσία σπρώχνουν με κάθε τρόπο το κινητό στη γενιά που έρχεται να ολοκληρωθεί ως προθάλαμος του σφραγίσματος.
Σπυρίδων Αρναούτογλου
Νίκαια 10/7/2026
