Ο όρος “πανικός” έχει τις ρίζες του στην ελληνική αρχαιότητα, συνδέεται με το όνομα του θεού Πάνα ο οποίος με συγκεκριμένες δραστηριότητές του μπορούσε να προξενήσει ταραχή, αναστάτωση και φόβο σε άτομα αλλά και σε ομάδες και συμπεριλαμβάνεται (όπως βέβαια και χιλιάδες άλλες ελληνικές λέξεις και όροι) στο λεξιλόγιο πολλών δεκάδων γλωσσών, μεταξύ 70 και 100, του πλανήτη μας.
Ο “πανικός” δημιουργεί στο άτομο αλλά και σε μια ολόκληρη ανθρώπινη ομάδα ψυχοσωματικά προβλήματα όπως δυσφορία, προβλήματα αναπνοής, πνευματική σύγχιση και αδυναμίας λογικής σκέψης και συμπεριφοράς και ενεργοποιεί το σύνδρομο “μάχης ή φυγής” που είναι γνωστό διεθνώς με την αγγλική διατύπωσή του ως “fight or flight syndrome”.
Στο σημερινό κοινωνικόψυχολογικό μου πιπεράτο, ασκώντας το δημοκρατικό δικαίωμα της ελευθερίας έκφρασης προσωπικής άποψης του κάθε πολίτη, ως επιστήμονας της συμπεριφοράς, ως κοινωνιολόγος-ψυχολόγος, προσθέτω πως με ανησυχεί σφόδρα το γεγονός ότι διαπιστώνω εμφανή σημεία “πανικού” στο πολιτικό μας σύστημα. Ο πανικός στο πολιτικό σύστημα προκαλείται από συγκεκριμένους παράγοντες όπως ακρίβεια, αμφισβήτηση θεσμών, δημοσκικές ανακατατάξεις, και εσωκομματικές έριδες.
Ξεκινώ υπογραμμίζοντας τις κατακλυσμικές αναστατώσεις που βιώνει τις τελευταίες εβδομάδες ο χώρος της πολιτικής Αριστεράς μετά την ανακοίνωση της επιστροφής του πρώην Πρωθυπουργού μας κ Τσίπρα ως Αρχηγού του νεοσύστατου Κόμματος “ΕΛ.Α.Σ.”.
Συνεχίζω αναδεικνύοντας την προφανή αναταραχή στην “Νεοδημοκρατικογενή-Πασοκειάδα” (έχω το copyright) Κυβέρνηση του Πρωθυπουργού μας κ. Μητσοτάκη και κορυφαίων στελεχών του εξαιτίας της έντονα φημολογούμενης και αναμενόμενης επιστροφής, η οποία εικάζεται ότι προφανώς για θρησκευτικούς λόγους θα ανακοινωθεί τον Αύγουστο, στο πολιτικό προσκήνιο του επίσης πρώην Πρωθυπουργού μας κ Σαμαρά και ολοκληρώνω υπενθυμίζοντας την ανακοίνωση του Κόμματος που προέκυψε από το “έγκλημα” των Τεμπών “ΕΛΠΙΔΑ για τη Δημοκρατία” της κ Καρυστιανού…
Σίγουρα ο πανικός που καταλαμβάνει ξαφνικά κάποιο άτομο απαιτεί βοήθεια από ψυχολόγο και ίσως και από ψυχίατρο με παροχή κάποιας ελαφράς μορφής φαρμακευτικής αγωγής όταν πρόκειται για περιπτώσεις οι οποίες χαρακτηρίζονται ως “κρίσεις πανικού”…
Όταν, όμως, πρόκειται για πανικό που βιώνουν αναπάντεχα πολιτικά πρόσωπα, πολιτικά Κόμματα ή και μια Κυβέρνηση αυτός ο πανικός, όπως γνωρίζουμε όλοι οι ειδικοί επιστήμονες, οδηγεί σε βεβιασμένες λήψεις αποφάσεων που στερούνται λογικό υπόβαθρο, σε ποικίλες προτάσεις προγραμμάτων και παροχών που δεν είναι προσεκτικά μελετημένες και επαρκώς οικονομικά κοστολογημένες…
Επιπρόσθετα και προφανώς επειδή ο εναγκαλισμός με την Εξουσία είναι για Κυβερνήσεις και Κυβερνητικά στελέχη σφόδρα επιθυμητός ο πανικός απώλειας οδηγεί συχνά, δυστυχώς. ακόμη και σε έντεχνη προπαγανδιστικού στυλ δημιουργία κοινωνικής αστάθειας, εισαγωγής φοβικών συνδρόμων και επικίνδυνης διέγερσης αντιπαλότητας που εύκολα μπορεί να οδηγήσει σε
καταστάσεις Εθνικής Διχόνοιας ακόμη και Εθνικού διχασμού που όπως μας διδάσκει η Ιστορία του Ελληνικού Έθνους είχαν πάντοτε καταστροφικές επιπτώσεις στην Εθνική μας υπόσταση!..
Προσωπικά δεν κάθισα ποτέ σε καρέκλα πολιτικής Εξουσίας (αυτό δεν είναι “παράπονο” είναι πληροφορία για φίλες-φίλους αναγνώστες εδώ στον αγαπημένο ιστότοπο που με φιλοξενεί) αλλά όπως με διαβεβαιώνουν φίλοι και γνωστοί που “κάθισαν” είναι πολύ οδυνηρή η εγκατάλειψή της!…
Οι καιροί ου μενετοί με προεκλογικές περιοδείες και προετοιμασίες στο προσκήνιο και με διαπιστωμένη διεθνή αστάθεια…
Μπορεί για κάποιους-κάποιες να είναι προσφιλής “αξία” η καρέκλα Εξουσίας αλλά υπέρτατη ΑΞΙΑ παραμένει πάντα η ΠΑΤΡΙΔΑ!..
