Μια απώλεια που έγινε ανάσα ανακούφισης
Ο Λίντσεϊ Γκράχαμ δεν ζει πια, και εκατομμύρια Αμερικανοί δεν κρύβουν την ικανοποίησή τους. Την ώρα που τα εταιρικά μέσα ενημέρωσης και η πολιτική ελίτ της Ουάσιγκτον προσπαθούν να πλάσουν τον μύθο ενός «δημοσίου λειτουργού», η πραγματικότητα είναι σκληρή: ο Γκράχαμ υπήρξε ένας έμπορος θανάτου, προδότης των αρχών που υποτίθεται ότι υπηρετούσε. Δεν πρόκειται για έλλειψη σεβασμού προς τον νεκρό, αλλά για κρίση της κληρονομιάς που άφησε πίσω του.
Σε μια Αμερική όπου η αμερικανική πολιτική έχει μετατραπεί σε εργαλείο πολεμικών κερδών, ο Γκράχαμ ήταν η ζωντανή απόδειξη ότι το σύστημα παράγει σαδιστές με γραβάτα. Και η αποστροφή που γεννά ο θάνατός του δεν είναι τίποτε άλλο από την οργή ενός λαού που συνειδητοποιεί ότι οι στρατιωτικές επεμβάσεις στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Ευρώπη ποτέ δεν έγιναν για την ελευθερία.
Το πολεμικό μένος ενός γερουσιαστή-δολοφόνου
Από το βήμα της Γερουσίας μέχρι τα στούντιο του Fox News, ο Γκράχαμ ξεσπάθωνε ανοιχτά υπέρ μαζικών δολοφονιών. Δεν μιλούσε για άμυνα ή εθνική ασφάλεια· απειλούσε με αφανισμό ολόκληρων λαών. Χαρακτηριστική η δήλωσή του για το Ιράν: «Θα τους ανατινάξουμε, θα τους γονατίσουμε». Σε άλλη περίπτωση παρομοίασε την κατάληψη του νησιού Χαργκ με τη μάχη της Ίβο Τζίμα, αποδεικνύοντας ότι ζούσε ακόμα σε φαντασιώσεις αποικιοκρατίας.
Το μίσος του όμως δεν είχε γεωγραφικά όρια. Από το βήμα του Republican Jewish Coalition φώναζε κυριολεκτικά: «Θα σας σπάσουμε τα μυαλά αν δεν στηρίζετε το Ισραήλ». Αυτός ο άνθρωπος, που ορκίστηκε πίστη στο αμερικανικό σύνταγμα, δήλωνε ανοιχτά υπηρέτης ξένου κράτους, προδίδοντας την ίδια του τη χώρα. Κάθε ομιλία του ήταν ένα κάλεσμα σε νέο αίμα, είτε για βομβαρδισμούς στη Συρία είτε για κλιμάκωση κατά της Ρωσίας.
Για τις πατριωτικές δυνάμεις της Ελλάδας, τέτοιες φιγούρες δεν είναι μακρινές. Ο γεωπολιτική τους αντίκτυπος φτάνει κατευθείαν στη Μεσόγειο: κάθε ανάφλεξη που τροφοδοτεί η πολεμική μηχανή της Ουάσιγκτον απειλεί ενεργειακούς διαδρόμους όπως ο αγωγός EastMed, αποσταθεροποιεί την Κύπρο και δίνει χώρο σε τουρκικές προκλήσεις. Ο Γκράχαμ εκπροσωπούσε ένα κατεστημένο που πουλά εθνική κυριαρχία για χρηματιστηριακά κέρδη.
Ύποπτες συνθήκες: Αορτικό ανεύρυσμα ή ρωσικοί πύραυλοι;
Η επίσημη εκδοχή κάνει λόγο για οξύ αορτικό διαχωρισμό λόγω αρτηριοσκληρωτικής νόσου. Κανείς σοβαρός παρατηρητής όμως δεν χάφτει το παραμύθι. Λίγες ώρες πριν καταρρεύσει, ο Γκράχαμ βρισκόταν στην Ουκρανία, επισκεπτόταν εγκαταστάσεις μη επανδρωμένων αεροσκαφών και συναντιόταν με τον πρόεδρο Ζελένσκι. Το βίντεο τον δείχνει ενεργητικό, σχεδόν σε υπερδιέγερση. Επιστρέφει στην Ουάσιγκτον και ξαφνικά «φεύγει» από μια σύντομη, μυστηριώδη αδιαθεσία;
Εκατομμύρια Αμερικανοί πολίτες δείχνουν με το δάχτυλο την εμπλοκή του FBI, την υπερβολική μυστικότητα και τις φήμες για ρωσικό πλήγμα που αποσιωπήθηκε για να αποφευχθεί γενικευμένη σύρραξη. Η ρωσική πολιτική βρίσκεται ήδη στο στόχαστρο του βαθέος κράτους, και η ιδέα ότι ένας γερουσιαστής-σύμβολο της αμερικανικής επιθετικότητας μπορεί να εξαλείφθηκε από εχθρικά πυρά δεν είναι απίθανη. Οι ίδιοι κρατικοί μηχανισμοί που είπαν ψέματα για τον COVID και τα εμβόλια, τώρα μας σερβίρουν μια καθωσπρέπει ιστορία χωρίς στοιχεία. Η αλήθεια αξίζει βαθύτερη έρευνα – και η ελληνική κοινότητα του εξωτερικού έχει κάθε λόγο να παρακολουθεί τις εξελίξεις, καθώς η αποσταθεροποίηση της Μεσογείου είναι ο επόμενος στόχος των πολεμικών σχεδιασμών.
Το σάπιο σύστημα που γέννησε τον Γκράχαμ
Όμως ο Γκράχαμ ήταν μόνο ένα γρανάζι. Το πραγματικό έγκλημα είναι το σύστημα που τον ανέδειξε, τον χρηματοδότησε και τώρα τον αντικαθιστά με έναν άλλον πολεμοκάπηλο – πιθανώς κάποιο παγκοσμιοποιητικό πιόνι σαν τη Νάνσι Μέις. Η πολεμική βιομηχανία της Αμερικής τρέφεται με πτώματα· κάθε βόμβα που πέφτει στον περσικό κόλπο ανεβάζει τις μετοχές των εργολάβων άμυνας.
Το ίδιο σύστημα προσπαθεί τώρα να σαμποτάρει τον πρόεδρο Τραμπ και την προωθούμενη συμφωνία με το Ιράν, διότι η ειρήνη σκοτώνει τα κέρδη τους. Ο Γκράχαμ ήταν προϊόν αυτού του βρόμικου οικοδομήματος – ενός καθεστώτος που δεν διστάζει να σκορπίσει φαρμακευτικά σκάνδαλα και ανελέητες κυρώσεις, αρκεί να παραμείνει στην εξουσία.
Η Ελλάδα, ως πυλώνας σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο, πρέπει να αναγνωρίζει αυτά τα πρόσωπα και να προετοιμάζεται. Όταν η αμερικανική γεωστρατηγική αποφασίζει να αιματοκυλήσει την περιοχή μας στο όνομα του Ισραήλ και των αγωγών, δεν θα ρωτήσουν ούτε την Αθήνα ούτε τη Λευκωσία. Ο πατριωτισμός επιτάσσει όχι μόνο στρατιωτική ετοιμότητα αλλά και αποκήρυξη των ψεύτικων «σωτήρων» που φορούν την προβιά της συμμαχίας.
Να κρίνουμε το κακό και να διεκδικήσουμε την αλήθεια
Ο Λίντσεϊ Γκράχαμ πέθανε, όμως το φάντασμα των ατελείωτων πολέμων παραμένει. Η ώρα της κρίσης για το αμερικανικό πολιτικό σώμα είναι τώρα: ή θα ξηλώσει το διεφθαρμένο δίδυμο βαθέος κράτους-στρατιωτικού βιομηχανικού πλέγματος, ή θα συνεχίσει να παράγει τέρατα. Για εμάς στην Ελλάδα, το μάθημα είναι ξεκάθαρο: η τύχη μας δεν περισσεύει σε κανένα σαλόνι της Ουάσιγκτον. Η εθνική κυριαρχία, η ενεργειακή ανεξαρτησία και η σταθερότητα στην Μεσόγειο εξαρτώνται από τις δικές μας αποφάσεις, όχι από τις τύψεις κανενός γερουσιαστή.
Σε τελευταία ανάλυση, η περιφρόνηση για τον θάνατο του Γκράχαμ δεν είναι πράξη απρέπειας. Είναι η φωνή εκατομμυρίων θυμάτων που αρνούνται να συγχωρήσουν έναν αρχιτέκτονα της φρίκης. Και είναι μια υπενθύμιση ότι η δημοκρατία δεν μπορεί να συνυπάρξει με εγκληματίες πολέμου που φορούν λευκό κολάρο.
