«Φαρισαίε υποκριτή, λέει ο Χριστός, πώς λες στον αδελφό σου «‘Αφησε να βγάλω τη σκόνη από το μάτι σου»; Και δεν νιώθεις το δοκάρι, που είναι μπηγμένο στο δικό σου το μάτι»!!!
Που βέβαια ισχύει-περισσότερο ή λιγότερο- για τους κατηγόρους της κ. Καρυστιανού, σχετικά με την γκαρσονιέρα των 29.000 ευρώ, που πήραν αυτή και ο συνεταίρος της από πλειστηριασμό.
Όταν απέναντί της υπάρχουν οι εκπρόσωποι της Νέας Τάξης Καθαρμάτων, που μεθοδικά και αδιάκοπα καταστρέφουν την πατρίδα μας και εξοντώνουν το λαό μας με τα τερατώδη κακουργήματά τους. Για τα οποία, αν υπήρχε δικαιοσύνη, θα έπρεπε να είναι ισοβίως φυλακισμένοι. Και όχι με περισσή αναίδεια να επιδιώκουν να μας «κυβερνήσουν» για μια ακόμη, πολλοστή φορά.
Θα ήταν φοβερό να παραδεχτούμε ότι η πλειονότητα των Ελλήνων είναι τόσο διεφθαρμένη και διεστραμμένη και μαζωχική , ώστε να θέλει να τους ξανακυβερνήσουν αυτοί, που τόσα κακουργήματα διέπραξαν σε βάρος μας.
Ποιος μπορεί να λησμονήσει τον κ. ΓΑΠ, ο οποίος προεκλογικά το 2009 ούρλιαζε ότι «λεπτά υπάρχουν»! και «δεν πάει άλλο»! Γιατί βιαζόταν να μας πλουτίσει. Και μετεκλογικά σαν ρομαντικό παιντί, που είναι, πήγε να μας αναγγείλει απ’ το ακριτικό Καστελόριζο την υποδούλωσή μας στο χρεοκρατικό καθεστώς του ΔΝΤ και της ΕΕ. Κι αυτό για να ξελασπώσουν απ’ τα χρέη τους οι γαλλικές και γερμανικές τράπεζες.
Ή την τετρακτύν των Σαμαροβενιζέλων και των καρτζαφεροκούβελων, που και αυτοί έκαμαν ότι περνούσε από το χέρι τους, προκειμένου να μας φορτώσουν με τα δικά τους δυσβάστακτα φορτία. Κι ενώ ο ΓΑΠ αποφεύγει να σκάσει μύτη, οι άλλοι δεν χάνουν ευκαιρία να μας καθοδηγούν ή και να θέλουν και να μας ξανακυβερνήσουν.
Και τι να πει κανείς για τον Αλέξη «μας», τον άλλο ρομαντικό της νεοταξικής συμμορίας που, όπως ο ΓΑΠ με το Καστελόριζο, αυτός με την Ιθάκη πιθηκίζοντας το ύφος του Ανδρέα, προκειμένου να εντυπωσιάζει, δεν άφησε ατιμία ακάμωτη σε βάρος μας:
Να θυμηθούμε το αδιάντροπο αναποδογύρισμα του δημοψηφίσματος του Ιουλίου του 2015, με το οποίο έφτυσε κατάμουτρα τη συντριπτική πλειονότητα του ελληνικού λαού; Να θυμηθούμε την προδοσία της Μακεδονίας μας, προκειμένου ο κ. Νίμιτς να επιστρέψει επιτέλους στην σύζυγό του, που την είχε παραμελήσει για χάρη της. Ή να ξεχάσουμε την 100χρονη υποθήκευση της εθνικής περιουσίας μας, που δεν θα την δουν ξεχρέωτη ούτε τα τρισέγγονά μας! Και τόσα άλλα, «ων ουκ έστι αριθμός»…
Για να καταλήξουμε στον χειρότερο όλων, κατά γενική εκτίμηση, τον κ. Κυριάκο «μας»! Ο οποίος φιλοδοξεί, με τις ευχές και ρυλογίες των πατρώνων του να μας τυραννήσει για μια ακόμη τετραετία.
Ο κορονοϊός ήταν ένα παγκόσμιο φιάσκο, προκειμένου να δοκιμαστεί η αντίδραση του λαού σε τέτοιου είδους δικτατορίες. Με τους «ακαταδίωκτους» υγειονομικούς, εκ των οποίων κάποιοι υπήρξαν συνεργάτες του υγειονομικού φιάσκου. Με απολογισμό κάπου 40. 000 θύματα.
Και βέβαια τα εμβόλια. Τα οποία οι ήρωες υγειονομικοί πλήρωσαν με16μηνο, άνευ μισθού απομάκρυνση από την εργασία της. Και τα ξεδιάντροπα πρόστιμα για τους άνω των 60 ετών. Και πόσα άλλα εξευτελιστικά και ατιμωτικά για την πίστη μας. Που έφταναν ακόμη και στον δικαστικό διωγμό των κληρικών, που τολμούσαν να παρακούσουν στην υγειονομική βαρβαρότητα.
Και ασφαλώς τα νούμερα που παρουσιάζονται απ’ τις πληρωμένες σφυγμομετρήσεις δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Απλά χρησιμοποιούνται, για να προετοιμάσουν την κοινή γνώμη, προκειμένου να αποδεχτεί το καλπονοθευτικό αποτέλεσμα, που θα τους επιτρέψει να συνεχίσουν, μέχρι τέλους, το καταστροφικό για την πατρίδα μας και εξοντωτικό για το λαό μας σχέδιό τους.
Και όμως, ύστερα από όλο αυτό το πέρα από κάθε έννοια δικαίου και ηθκής μακελειό, ο Κυριάκος, χάρη, προφανώς, στην «υποδειγματική» διεξαγωγή των εκλογών εκ μέρους των πατρώνων του ξαναπήρε μια άνετη πλειοψηφία 41%. Με την οποία συνέχισε το ολέθριο έργο του.
Για να συνεχίσει το εθεμελιωτικό έργο του σε βάρος της πίστεως και της πατρίδας. Με τους γάμους των ομοφύλων και τις εξυπακουόμενες τεκνοθεσίες. Απροκάλυπτα σε βάρος των παιδιών. Την διχοτόμηση του Αιγαίου και τα σουλάτσα των τουρκικών, πολεμικών και αλιευτικών πλοίων στο ελληνικότατο Αιγαίο. Και τόσα άλλα δυσεξαρίθμητα και αξιοθαύμαστα για την βαρβαρότητά τους κατορθώματα. Τα Τέμπη, τις υποκλοπές,τους ΟΠΕΚΕΠΕδες, με τους χασάπηδες και τους φραπέδες του και τους μακαριώτατους προστάτες τους, που εξευτελίζουν κάθε έννοια δικαίου και ηθικής…
Κι ενώ συμβαίνουν όλ’ αυτά, από το άλλο μέρος έχουμε το περιστέρι της «Ελπίδας για τη δημοκρατία» που πασχίζει να πετάξει, αλλά δεν μπορεί. Γιατί σέρνει το βαρίδι της γκαρσονιέρας των Ινδών, που η κ. Καρυστιανού με τον συνεταίρο της πήραν από κάποιον πλειστηριασμό.
Και μπορεί -θα αναρωτηθείτε- μια γκαρσονιέρα να αποτελεί πεδούκλι για έναν ολόκληρο λαό να φθάσει στην πραγματοποίηση του οράματός του; Να δεί επιτέλους στην πατρίδα του να επιστρέφει η Δικαιοσύνη, που είναι τα φτερά της Δημοκρατίας!
Δυστυχώς μπορεί. Γιατί, όταν υψώνεις το φλάμπουρο της Δικαιοσύνης και της Δημοκρατίας και το παρμικρότερο ψεγάδι, φαντάζει τεράστιο. Όπως η μύγα μέσα στο γάλα. Δυστυχώς,
Λέγεται πως οι υπεύθυνοι της «Ελπίδας» προετοιμάζουν μέτρα αυστηρά εναντίον των απαλλοτριώσεων. Το αναγκαιότερο μέτρο, που πρέπει να πάρουν είναι να δώσουν την γκαρσονιέρα στους φτωχούς Ινδούς!
Πρέπει οπωσδήποτε ν’ απαλλαγεί το περιστέρι απ’ το βαρίδι, που το εμποδίζει να συνεχίσει τα ελπιδοφόρα πετάγματά του προς τη δικαιοσύνη και τη δημοκρατία!!!
