Πάρτε τον 4χρονο πόλεμο δι’ αντιπροσώπων των ΗΠΑ που διεξάγεται εναντίον της Ρωσίας και αντιστρέψτε τον. Τώρα βλέπετε γιατί το Ιράν μετατρέπεται στον εφιάλτη του Τραμπ.
Του Λέο Χόμαν
Η κυβέρνηση Τραμπ παίρνει ένα σκληρό μάθημα για την ουσία εκείνου του παλιού γνωμικού: «Η εκδίκηση μπορεί να είναι πολύ σκληρή!»
Μετά από περισσότερα από τέσσερα χρόνια κατά τα οποία οι ΗΠΑ χρηματοδοτούσαν και εφοδίαζαν με όπλα την Ουκρανία, χρησιμοποιώντας τη χώρα αυτή ως πολιορκητικό κριό για να αποδυναμώσουν τη Ρωσία, το καθεστώς της Ουάσιγκτον επέτρεψε στον εαυτό του να αποδυναμωθεί από τη Ρωσία κατά τον ίδιο τρόπο.
Ενώ η Ουκρανία διαδραματίζει το ρόλο του πληρεξούσιου της Αμερικής εναντίον της Ρωσίας, το Ιράν έχει αναδειχθεί ως πληρεξούσιο της Ρωσίας εναντίον της Αμερικής.
Υπάρχουν πλέον ενδείξεις ότι η Ρωσία, και πιθανώς και η Κίνα, διοχετεύουν όπλα και πληροφορίες στους Ιρανούς.
Η Ρωσία, ειδικότερα, βρήκε την τέλεια ευκαιρία να εκδικηθεί τον Τραμπ για την προδοσία του στον πόλεμο της Ουκρανίας. Ο Τραμπ καυχιόταν ότι θα έβαζε τέλος στον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας με ένα απλό τηλεφώνημα εντός «24 ωρών» από την ανάληψη των καθηκόντων του. Και θα μπορούσε να είχε τηρήσει αυτή την προεκλογική υπόσχεση απλώς λέγοντας στον Βλαντιμίρ Ζελένσκι ότι το παιχνίδι τελείωσε, ότι η χρηματοδότηση σταματά και ότι πρέπει να υπογράψει στη διακεκομμένη γραμμή για να κάνει ειρήνη με τον Πούτιν.
Αντ’ αυτού, ο Τραμπ έκανε πλήρη στροφή 180 μοιρών και συνέχισε να χρηματοδοτεί την Ουκρανία όπως έκανε και ο Μπάιντεν, ενώ μάλιστα επέτρεψε στους Ουκρανούς να επιτίθενται συστηματικά βαθιά μέσα στο Ρωσικό έδαφος με πυραύλους αμερικανικής κατασκευής, κάτι που ο Μπάιντεν δεν έκανε ποτέ.
Έχουν καταστρέψει βασικές ενεργειακές υποδομές, αποθήκες όπλων και εγκαταστάσεις παραγωγής στη Ρωσία, μια χάρη που ο Πούτιν φέρεται να εξετάζει αν θα ανταποδώσει εκτοξεύοντας πυραύλους εναντίον χωρών του ΝΑΤΟ που προμηθεύουν drones στην Ουκρανία. Ο Τραμπ μάλιστα ηγήθηκε μιας ουκρανικής απόπειρας δολοφονίας εναντίον του ελικοπτέρου του Πούτιν τον περασμένο Μάιο.
Τώρα, ο Τραμπ δοκιμάζει το ίδιο πικρό φάρμακο στο Ιράν. Και ίσως δεν θα αργήσει πολύ μέχρι αυτή η γεύση να μετατραπεί σε πλήρες γεύμα, το οποίο δεν θα μπορεί να φτύσει, αλλά θα καταπιεί.
Σε άρθρο της 23ης Ιουλίου, η Defense Security Asia αναφέρει τα εξής:
«Οι Αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών έχουν ξεκινήσει μια επείγουσα διερεύνηση, στην οποία συμμετέχουν πολλές υπηρεσίες, για να διαπιστώσουν αν η Ρωσία προμήθευσε το Ιράν με πληροφορίες στόχευσης και δοκιμασμένες σε μάχη αναβαθμίσεις μη επανδρωμένων αεροσκαφών, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν σε μια σειρά επιθέσεων ακριβείας εναντίον εγκαταστάσεων της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (CIA) σε ολόκληρη την περιοχή του Κόλπου τον Μάρτιο του 2026.
Η έρευνα επικεντρώνεται σε δύο επιβεβαιωμένες εγκαταστάσεις της CIA που χτυπήθηκαν κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης, συγκεκριμένα στο σταθμό της CIA που βρίσκεται εντός του συγκροτήματος της Αμερικανικής πρεσβείας στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας και σε μια ξεχωριστή μυστική εγκατάσταση που βρίσκεται στο ανατολικό Ιράκ, σύμφωνα με τέσσερις αξιωματούχους των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ.
Οι αναλυτές που εξετάζουν τις επιθέσεις αυτές έχουν αρχίσει να υποψιάζονται όλο και περισσότερο τη Ρωσική εμπλοκή, καθώς οι επιθέσεις έδειξαν ένα επίπεδο πλοηγητικής ακρίβειας που φαίνεται να υπερβαίνει το γνωστό τεχνικό επίπεδο αναφοράς των Ιρανικών πυρομαχικών τύπου «Shahed» που παραμένουν σε πτήση.»
Το άρθρο συνεχίζει αναφέροντας ανοιχτά αυτό που συνήθως παραμένει κρυφό, ότι δηλαδή οι Αμερικανικές πρεσβείες λειτουργούν παράλληλα ως μονάδες συλλογής πληροφοριών της CIA σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή. Αυτές οι διπλωματικές αποστολές θα μπορούσαν να γίνουν στόχοι και να χτυπηθούν, μία προς μία, με τη βοήθεια των Ρωσικών πληροφοριών και δεδομένων στόχευσης.
«Σύμφωνα με πληροφορίες, ένα εσωτερικό σημείωμα που κυκλοφόρησε σε μια δυτική υπηρεσία πληροφοριών κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Μόσχα «πιθανότατα έχει διαδραματίσει κάποιο ρόλο στη στόχευση περιφερειακών εγκαταστάσεων της CIA», μια εκτίμηση που, αν επιβεβαιωθεί, θα σηματοδοτούσε μια επικίνδυνη κλιμάκωση της στρατιωτικο-τεχνικής συνεργασίας μεταξύ Ρωσίας και Ιράν.
Δύο δυτικοί αξιωματούχοι που ενημερώθηκαν για τις εκτιμήσεις των μυστικών υπηρεσιών πιστεύουν ότι η επίθεση στο Ριάντ πραγματοποιήθηκε συγκεκριμένα με τη χρήση ενός ζεύγους drone Shahed που είχαν βελτιωθεί τεχνολογικά από τη Ρωσία, με το πρώτο να διαπερνά τον εξωτερικό τοίχο της πρεσβείας και το δεύτερο να πετά μέσα από το άνοιγμα για να εκραγεί εντός του συγκροτήματος.»
Είναι ενδιαφέρον ότι όταν η Ρωσία συλλαμβάνεται να βοηθά το Ιράν, αυτό αποτελεί «επικίνδυνη κλιμάκωση», ενώ η Ουάσιγκτον μπορεί να βοηθά ανοιχτά τον πόλεμο της Ουκρανίας εναντίον της Ρωσίας όλη μέρα χωρίς να θεωρείται ο επιτιθέμενος σε αυτόν τον πόλεμο, αυτός που τροφοδοτεί τη συνεχιζόμενη αιματοχυσία.
Όταν οι ΗΠΑ επιτέθηκαν για πρώτη φορά στο Ιράν, προειδοποίησα ότι αυτό πιθανότατα θα εξελισσόταν σε έναν μακρύ, παρατεταμένο πόλεμο και η διαίσθησή μου αποδείχθηκε σωστή. Δεν έχω στρατιωτική εμπειρία και δεν προέρχομαι από στρατιωτική οικογένεια, αλλά έχω μελετήσει ιστορία και έχω καλή αντίληψη του πόσο εγωκεντρική έχει γίνει η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ τα τελευταία 75 χρόνια.
Το κατεστημένο της εξωτερικής μας πολιτικής πιστεύει ότι μπορούμε να επιτίθεμαστε σε άλλες χώρες ατιμώρητα και να μην περιμένουμε ποτέ αντίποινα & ανταπόδοση. Όταν οι χώρες μας ανταποδίδουν τα χτυπήματα, τις αποκαλούμε τρομοκράτες. Η εθνική κυριαρχία τω κρατών δεν γίνεται ποτέ σεβαστή από τους πολεμοκάπηλους της Ουάσιγκτον.
Οι μόνες χώρες των οποίων η εθνική κυριαρχία γίνεται παραδοσιακά σεβαστή είναι εκείνες που διαθέτουν πυρηνικά οπλοστάσια, αλλά στην αλαζονεία τους ούτε καν αυτή η πραγματικότητα δεν τους εμποδίζει να κηρύσσουν πόλεμο σε χώρες όπως είναι η Ρωσία, η οποία διαθέτει αρκετά πυρηνικά όπλα για να καταστρέψει τον κόσμο πολλές φορές.
Επομένως, αφού δεν σεβόμαστε την εθνική κυριαρχία της Ρωσίας, σίγουρα δεν πρόκειται να σεβαστούμε ούτε την εθνική κυριαρχία του Ιράν.
Τώρα όμως έχουμε αποδείξεις ότι η Ρωσία προμηθεύει το Ιράν με βασικά εξαρτήματα σε αυτό που έχει εξελιχθεί σε μια υπαρξιακή μάχη για την επιβίωση του Ιράν στον πόλεμο με την Αμερική.
Το Ιράν ήταν από πολλές απόψεις η τέλεια χώρα που μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν οι εχθροί της Αμερικής εναντίον μας, επιφέροντας μια από καιρό αναμενόμενη ταπείνωση της εκτός ελέγχου παγκόσμιας ηγεμονικής δύναμης.
Έχουμε γίνει υπερβολικά αλαζόνες θεωρώντας ότι είμαστε εμείς οι Αμερικάνοι είστε μια ακατανίκητη δύναμη. Και μόνο αυτή η υπερφίαλη υπερηφάνεια θα μπορούσε να οδηγήσει τους ηγέτες μας να επιτεθούν σε μια χώρα όπως είναι το Ιράν και να πιστεύουμε ότι θα μπορούσαμε να την νικήσουμε εύκολα μέσα σε λίγες ημέρες ή εβδομάδες.
Τόσο η Ρωσία όσο και η Κίνα πρέπει να πανηγύρισαν την ημέρα που ο Ντόναλντ Τραμπ ξεκίνησε αυτόν τον απερίσκεπτο πόλεμο στις 28 Φεβρουαρίου 2026.
Επειδή οι χρηματοπιστωτικές αγορές μόλις τώρα αρχίζουν να συνειδητοποιούν αυτό που για ορισμένους από εμάς φαινόταν προφανές από την αρχή — ότι αυτό είναι βέβαιο ότι θα εξελιχθεί σε έναν μακροχρόνιο πόλεμο που θα διαταράξει μόνιμα τη ροή ενέργειας και λιπασμάτων προς κρίσιμες περιοχές που τις έχουν ανάγκη· Η τιμή του αργού πετρελαίου έχει πλέον εκτοξευθεί σε πάνω από τα 100 δολάρια το βαρέλι.
Οι τιμές της βενζίνης πρόκειται να εκτοξευθούν σε ύψη που ίσως δεν έχουν ξαναδεί ποτέ οι ΗΠΑ, ο Καναδάς και η Ευρώπη. Στη συνέχεια θα ακολουθήσουν παγκόσμια πείνα και μείωση του πληθυσμού.
Όλα αυτά θα κάνουν την Αμερική τη πιο μισητή χώρα στον κόσμο, καθώς οι άλλες χώρες θα συνειδητοποιήσουν ότι καμία από αυτές τις οικονομικές δυστυχίες δεν θα τους είχε επιβληθεί αν ο Τραμπ δεν είχε επιτεθεί στο Ιράν και δεν είχε πυροδοτήσει την καταστροφική αλυσίδα γεγονότων που τώρα αρχίζει να εκτυλίσσεται.
Λίγοι Αμερικανοί φαίνεται να συνειδητοποιούν, ή ακόμη και να ανησυχούν, ότι αυτός ο πόλεμος έχει τη δυνατότητα να είναι διαφορετικός από όλους τους άλλους πολέμους στους οποίους έχουν εμπλακεί οι ΗΠΑ από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά.
Αν αυτός ο πόλεμος συνεχίσει να παίρνει κακή τροπή – και πιστεύω ότι αυτό ακριβώς θα συμβεί – θα μπορούσε να αποτελέσει το έναυσμα για την κατάρρευση του πετροδολαρίου και, μαζί με αυτό, ολόκληρου του Αμερικανικού οικονομικού συστήματος. Πώς θα τα βγάλουν πέρα οι Αμερικανοί πολίτες όταν η βενζίνη θα κοστίζει 8 έως 10 δολάρια το γαλόνι (=3,785 λίτρα) και οι τιμές των τροφίμων θα τετραπλασιαστούν;
Ο Τραμπ χάνει ήδη την υποστήριξη για τον πόλεμο που επέλεξε να διεξάγει εναντίον του Ιράν, και δεν έχουμε δει ακόμη σχεδόν καμία από τις καταστροφικές οικονομικές επιπτώσεις που έρχονται, αλλά έχουν αποτραπεί από τη χειραγώγηση της αγοράς και την άντληση των Στρατηγικών Αποθεμάτων Πετρελαίου των ΗΠΑ από τον Τραμπ.
Το ποσοστό των αυτοπροσδιοριζόμενων Ρεπουμπλικάνων του κινήματος «MAGA» που δηλώνουν ότι ο πόλεμος «άξιζε» το οικονομικό κόστος έχει μειωθεί από περίπου 50% τον Μάιο σε 37% σήμερα, ενώ ένας στους πέντε υποστηρίζει ότι ο πόλεμος πρέπει να τερματιστεί, σύμφωνα με την τελευταία δημοσκόπηση.
Ο Τραμπ έχει αφήσει αυτόν τον πόλεμο να οδηγηθεί σε μια επικίνδυνη φάση κλιμακώσεων με ανταποδοτικές ενέργειες. Αυτό είναι επικίνδυνο, διότι σε κάποιο σημείο τα συμβατικά όπλα θα εξαντληθούν, καθώς θα ξεμείνουμε από πυρομαχικά για να τα τροφοδοτήσουμε. Το Ιράν και η Ρωσία έχουν αποδείξει ότι διαθέτουν τη ισχυρή βιομηχανική ικανότητα να μας ξεπεράσουν στην παραγωγή όπλων και πυρομαχικών. Ο στρατιωτικο-βιομηχανικός μας συγκρότημα δεν έχει σχεδιαστεί για ταχύτητα. Έχει σχεδιαστεί για να αποκομίζει εύκολο κέρδος. Επομένως, τα πυρομαχικά μας θα εξαντληθούν πριν από αυτά της Ρωσίας, της Κίνας και του Ιράν.
Τι θα συμβεί τότε; Θα αποχωρήσει ο Τραμπ ταπεινωμένος; Δεν το νομίζω. Δεν είναι στο DNA του Τραμπ να παραδεχτεί την ήττα, ακόμα και όταν του την χτυπάνε κατάμουτρα στο πρόσωπο του. Το ένστικτό του είναι να αντεπιτεθεί με μεγαλύτερη δύναμη. Αυτός είναι ακριβώς ο τύπος προσωπικότητας που θα κατέφευγε στο αδιανόητο.
Ο Θεός να μας βοηθήσει εκείνη τη στιγμή. Διότι οι ΗΠΑ είναι η μόνη χώρα που έχει χρησιμοποιήσει ποτέ πυρηνικά όπλα εναντίον ενός άλλου έθνους. Αν το ξανακάνουμε, όλα είναι πιθανά, γιατί, σε αντίθεση με το 1945, ζούμε σε έναν πυρηνικό κόσμο.
Η Ρωσία, η Κίνα και το Πακιστάν διαθέτουν και αυτά πυρηνικά όπλα. Αν οι ΗΠΑ ρίξουν πυρηνικά στο Ιράν, δεν πιστεύω ότι αυτές οι άλλες πυρηνικές χώρες θα επέτρεπαν στις ΗΠΑ να τη γλιτώσουν για δεύτερη φορά.
Ο σκοπός του Ιράν είναι να διώξει τις ΗΠΑ από τη Μέση Ανατολή, και μέχρι στιγμής σημειώνει μεγάλη πρόοδο. Οι πηγές μου αναφέρουν ότι 16 από τις 20 αμερικανικές βάσεις στην περιοχή του Κόλπου έχουν είτε καταστραφεί ολοσχερώς είτε έχουν υποστεί σημαντικές ζημιές.
Και αν αυτός ο πόλεμος συνεχιστεί, υπάρχουν πολλές άλλες βάσεις που η Ρωσία θα μπορούσε να αποφασίσει να καταστρέψει.
Καθώς τα πυρομαχικά μας συνεχίζουν να μειώνονται σε επικίνδυνα χαμηλά επίπεδα σε έναν παρατεταμένο πόλεμο με το Ιράν, ο Πούτιν θα μπορούσε να αισθανθεί ενθαρρυμένος να επιτεθεί σε αμερικανικές βάσεις στα περίχωρα των συνόρων της χώρας του; Ίσως κάποια στιγμή η Κίνα συνειδητοποιήσει ότι η επίθεση των ΗΠΑ εναντίον της Ρωσίας και του Ιράν δεν είναι παρά το προοίμιο για να στραφούμε εναντίον της. Αν ισχύει αυτό, τότε την έχουμε βάψει. Υπάρχουν περίπου 800 αμερικανικές βάσεις σε ξένες χώρες που θα μπορούσαν να αποτελέσουν στόχο, και η Κίνα δεν έχει καν αρχίσει να αντλεί από τα τεράστια αποθέματά της σε συμβατικούς πυραύλους και drones.
Μόλις εξαντληθούν τα συμβατικά αποθέματα των ΗΠΑ, τι θα ακολουθήσει τότε;
Μπορείτε να δείτε καθαρά το πού θα οδηγήσει αυτό. Δυστυχώς, κανείς στον Λευκό Οίκο του Τραμπ δεν το έχει σκεφτεί διεξοδικά.
