Το Ισραήλ βάζει νέα φωτιά στη Μέση Ανατολή και στέλνει πλέον χωρίς περιστροφές το μήνυμα ότι δεν πρόκειται να αποδεχθεί μια συμφωνία που θα επιτρέψει στο Ιράν να αναδειχθεί σε γεωπολιτικό νικητή, να αποσπάσει αποζημιώσεις (υπολογίζονται στα 250 δισ. δολ.) αλλά και κυρίως να διατηρήσει τον έλεγγο του Hormuz.
Αυτό το τελευταίο από την μερία της Τεχεράνης αναδεικνύεται μέγιστο εργαλείο στρατηγική πίεσης αλλά και επικύρωση του νέου ρόλου της σε μια Μέση Ανατολή όπου οι ΗΠΑ θα διαθέτουν μικρότερη ισχύ,
Την ώρα που η Ουάσιγκτον αναζητεί διέξοδο με την Τεχεράνη για τα Στενά του Hormuz και επιχειρεί να σταθεροποιήσει τη Μέση Ανατολή και τις ενεργειακές αγορές, η ισραηλινή κυβέρνηση εμφανίζεται αποφασισμένη να βάλει εμπόδια σε έναν συμβιβασμό που θεωρεί ότι θα χαρίσει χρόνο και στρατηγικό χώρο στο Ιράν.
Η θέση αυτή δεν εκφράζεται πλέον παρασκηνιακά.
Ο υπουργός Ενέργειας του Ισραήλ, Eli Cohen, δήλωσε ανοιχτά ότι από την οπτική του Τελ Αβίβ θα ήταν προτιμότερο να μην υπάρξει συμφωνία μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν.
«Από τη δική μας οπτική, θα ήταν καλύτερο να μην υπάρξει συμφωνία.
Μπορούμε να συνεχίσουμε να ασκούμε πίεση στο Ιράν», ανέφερε στο ισραηλινό Channel 14.
Οι σκληροί όροι του Ιράν και το αδιέξοδο της Ουάσιγτον
Την ίδια ώρα το θρίλερ στον Περσικό Κόλπο συνεχίζεται αφού 6 αντικρουόμενα γεγονότα λαμβάνουν χώρα τα οποία διαμορφώνουν ένα αβέβαιο τοπίο…
1)Το Ομάν υποστηρίζει ότι η συμφωνία με το Ιράν για το Hormuz είναι κοντά, η συμφωνία αυτή θα είναι ενδιάμεση και θα διαρκέσει 60 ημέρες.
2)Επίσημα το Ιράν υποστηρίζει ότι το Hormuz δεν θα ανοίξει έως ότου οι ΗΠΑ αλλάξουν στάση προς το Ιράν και θέτουν 6 όρους.
3)Μπαράζ εκρήξεων σε εγκαταστάσεις διυλιστηρίου της Aramco στην Jazan της Σαουδικής Αραβίας και στην βιομηχανική πόλη Jubail στη Σαουδική Αραβία
4)Χτυπήθηκε πλοίο των Ηνωμένων Αραβικών στο Hormuz και η Σαουδική Αραβία καταηγόρησε το Ιράν…
5)Τα ισραηλινά κρατικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι ο Ισραηλινός στρατός εξετάζει σενάρια για ανεξάρτητη στρατιωτική δράση κατά του Ιράν, όπως προαναφέρθηκε.
6)Η διοίκηση του Αμερικανικού στρατού CENTCOM επισκέπτεται το Ισραήλ σε μια τρομερά ευαίσθητη συγκυρία και η εξέλιξη αυτή θεωρείται ύποπτη.
Κόλαση εκρήξεων στην Σαουδική Αραβία – Φωτιά σε διυλιστήριο της Aramco στην Jazan, εκρήξεις στην βιομηχανική πόλη Jubail
Κόλαση εκρήξεων σημειώθηκε στην Σαουδική Αραβία.
Φωτιά έπιασε σε διυλιστήριο της Aramco στην Jazan, εκρήξεις σημειώθηκαν στην βιομηχανική πόλη Jubail
Πιθανότατα στοχοποιήθηκαν από πυραύλους και drones της Υεμένης αλλά δεν είναι ακόμη σαφές…
Το Ισραήλ προετοιμάζεται μονομερείς πολεμικές επιχειρήσεις κατά Ιράν – Εκτάκτως στο Ισραήλ ο αρχηγός της CENTCOM
Το ισραηλινό κανάλι Channel 13 ισχυρίζεται ότι ο Ισραηλινός στρατός προετοιμάζει μονομερή επίθεση στο Ιράν
Οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις (IDF) επεξεργάζονται στρατηγικές για να χτυπήσουν το Ιράν, χωρίς την υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών
Συγκεκριμένα ισχυρίστηκε ότι ο στρατός του Ισραηλινού καθεστώτος προετοιμάζεται για την πιθανότητα διεξαγωγής μονομερούς επιχείρησης εναντίον στόχων σε ιρανικό έδαφος χωρίς άμεση αμερικανική υποστήριξη.
Ταυτόχρονα αποκαλύφθηκε ότι εκτάκτως βρίσκεται στο Ισραήλ ο Brad Cooper, αρχηγός της CENTCOM της Αμερικανικής Στρατιωτικής Διοίκησης… ειδικά μια τόσο εύθραυστη περίοδο.
Ο Διοικητής της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ (CENTCOM), Ναύαρχος Brad Cooper, έφτασε στο Ισραήλ, όπου θα συζητήσει διάφορα θέματα με ανώτερους ισραηλινούς στρατιωτικούς αξιωματούχους, συμπεριλαμβανομένου του πολέμου στο Ιράν και στη Λωρίδα της Γάζας.
Το CNN ανέφερε ότι ο στρατηγός Dan Kane, πρόεδρος του Κοινού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ, αναζητά μια «διαφοροποίηση» από τον πόλεμο με το Ιράν.
Οι ΗΠΑ διερευνούν μια διπλωματική έξοδο από τη στρατιωτική σύγκρουση.
Η
δήλωση του υπουργού Ενέργειας αποτυπώνει το βαθύτερο ρήγμα που αρχίζει να εμφανίζεται ανάμεσα στις στρατηγικές προτεραιότητες της Ουάσιγκτον και του Τελ Αβίβ. Για τον Donald Trump, μια συμφωνία που θα επαναφέρει την ασφαλή ναυσιπλοΐα στο Hormuz, θα αποκλιμακώσει τη σύγκρουση και θα συγκρατήσει τις τιμές της ενέργειας μπορεί να αποτελέσει σημαντική πολιτική και γεωπολιτική επιτυχία.Το κρίσιμο ζήτημα για την ισραηλινή κυβέρνηση δεν είναι απλώς αν θα ανοίξει ξανά το Hormuz
Είναι το τίμημα που θα εισπράξει το Ιράν για να το επιτρέψει.
Εάν η Τεχεράνη εξασφαλίσει οικονομικές παραχωρήσεις, χαλάρωση της πίεσης ή πολιτικά ανταλλάγματα από την Ουάσιγκτον, το Ισραήλ φοβάται ότι θα μπορέσει να χρησιμοποιήσει την ανάσα αυτή για να ανασυγκροτήσει τις στρατιωτικές και στρατηγικές της δυνατότητες.
Ο Eli Cohen έχει ήδη προειδοποιήσει ότι το Ισραήλ δεν θεωρεί πως δεσμεύεται αυτομάτως από οποιαδήποτε αμερικανοϊρανική συμφωνία.
Εάν, σύμφωνα με την ισραηλινή εκτίμηση, η Τεχεράνη επιχειρήσει να αναβιώσει το πυρηνικό ή το βαλλιστικό της πρόγραμμα, το Τελ Αβίβ θέλει να διατηρήσει ακέραιη την επιλογή στρατιωτικής δράσης.
Το ίδιο μήνυμα έστειλε την Κυριακή 9 Αυγούστου και ο Benjamin Netanyahu.
«Με συμφωνία ή χωρίς συμφωνία, όσο είμαι πρωθυπουργός, το Ιράν δεν θα αποκτήσει πυρηνικά όπλα», δήλωσε στη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου.
Η φράση αυτή ουσιαστικά αποτελεί προειδοποίηση προς δύο κατευθύνσεις: προς την Τεχεράνη, αλλά και προς την Ουάσιγκτον. Ακόμη και αν ο Trump καταλήξει σε συμφωνία με το Ιράν και αραβικές χώρες, το Ισραήλ δηλώνει εκ των προτέρων ότι δεν πρόκειται να θεωρήσει το ιρανικό ζήτημα λήξαν.
Το Hormuz στο επίκεντρο της σύγκρουσης
Η μάχη γύρω από τα Στενά του Hormuz ξεπερνά κατά πολύ το ζήτημα της ναυσιπλοΐας.
Πρόκειται για έναν από τους σημαντικότερους ενεργειακούς διαδρόμους του πλανήτη, από τον οποίο διέρχεται ιστορικά περίπου το ένα πέμπτο των παγκόσμιων ροών πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Ακριβώς γι’ αυτό η Τεχεράνη γνωρίζει ότι το Hormuz αποτελεί ένα από τα ισχυρότερα διαπραγματευτικά της όπλα. Και ακριβώς γι’ αυτό το Ισραήλ δεν θέλει να δει το όπλο αυτό να μετατρέπεται σε μέσο μέσω του οποίου το Ιράν θα εξασφαλίσει πολιτικά ή οικονομικά ανταλλάγματα.
Η Ουάσιγκτον, η Τεχεράνη και το Ομάν επιχειρούν να διαμορφώσουν έναν μηχανισμό που θα επιτρέψει την ασφαλή επανεκκίνηση της ναυσιπλοΐας.
Οι συζητήσεις περιλαμβάνουν, σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, ένα προσωρινό καθεστώς διαχείρισης της διέλευσης, με ρόλο τόσο του Ιράν όσο και του Ομάν.
Ο Ιρανός υφυπουργός Εξωτερικών Kazim Garibabadi είχε δηλώσει στις 5 Αυγούστου ότι οι συνομιλίες βρίσκονται στην τελική φάση και ότι ένας προσωρινός μηχανισμός θα μπορούσε να εφαρμοστεί για διάστημα δύο έως τεσσάρων μηνών.
Για το Ισραήλ, όμως, ακόμη και μια προσωρινή συμφωνία ενέχει κίνδυνο εάν οδηγήσει σε ουσιαστική αποκλιμάκωση της πίεσης προς την Τεχεράνη χωρίς δεσμεύσεις για το πυρηνικό και το βαλλιστικό της πρόγραμμα.
Η στρατιωτική επιλογή παραμένει στο τραπέζι
Εδώ βρίσκεται και η βασική αντίφαση ανάμεσα στις δύο πλευρές.
Η Ουάσιγκτον αναζητεί έναν μηχανισμό που θα σταματήσει την κλιμάκωση, θα ανοίξει ξανά το Hormuz και θα μειώσει τον κίνδυνο μιας νέας περιφερειακής ανάφλεξης.
Το Τελ Αβίβ, αντίθετα, θεωρεί ότι μια πρόωρη αποκλιμάκωση μπορεί να σώσει το Ιράν από τη στιγμή της μεγαλύτερης αδυναμίας του.
Με άλλα λόγια, εκεί όπου ο Trump βλέπει μια πιθανή έξοδο από τον πόλεμο, το Ισραήλ βλέπει τον κίνδυνο να χαθεί μια ιστορική ευκαιρία για μόνιμη αποδυνάμωση της Τεχεράνης.
Το ισραηλινό σχέδιο για ένα Hormuz με μικρότερη αξία
Η στρατηγική του Ισραήλ δεν περιορίζεται, όμως, στη στρατιωτική πίεση.
Ο Eli Cohen έχει προτείνει τη δημιουργία ή επέκταση ενεργειακού διαδρόμου που θα συνδέει τις πετρελαιοπαραγωγές χώρες του Κόλπου με την Ευρώπη μέσω Ισραήλ.
Η λογική είναι ευρύτερη: όσο περισσότερο μειώνεται η εξάρτηση της διεθνούς αγοράς από το Hormuz, τόσο περισσότερο αποδυναμώνεται ένα από τα βασικά γεωπολιτικά όπλα της Τεχεράνης.
Το Ισραήλ, επομένως, δεν επιδιώκει απλώς να κερδίσει τη σημερινή αντιπαράθεση
. Επιχειρεί να αλλάξει τους κανόνες του παιχνιδιού, αφαιρώντας μακροπρόθεσμα από το Ιράν τη δυνατότητα να απειλεί τις παγκόσμιες ενεργειακές ροές μέσω των Στενών.
Και δεύτερο μέτωπο: απόρριψη του σχεδίου για τη Γάζα
Την ίδια στιγμή, το Ισραήλ σκληραίνει τη στάση του και στη Γάζα, δημιουργώντας ακόμη ένα εμπόδιο στις προσπάθειες αποκλιμάκωσης στη Μέση Ανατολή.
Ο Benjamin Netanyahu διεμήνυσε την Κυριακή 9 Αυγούστου ότι το Ισραήλ δεν πρόκειται να αποσύρει τις δυνάμεις του από τον παλαιστινιακό θύλακα έως ότου η Hamas αφοπλιστεί πλήρως.
«Το Ισραήλ απορρίπτει το έγγραφο των 15 σημείων. Οι IDF δεν θα αποσυρθούν από τη Γάζα έως ότου η Hamas αφοπλιστεί πραγματικά και θα συνεχίσουν να αποτρέπουν απειλές εναντίον των δυνάμεών μας και των πολιτών μας», δήλωσε ο Netanyahu.
Το μεγάλο ρήγμα με τον Trump
Έτσι διαμορφώνεται μια ολοένα πιο εμφανής απόσταση ανάμεσα στην Ουάσιγκτον και το Τελ Αβίβ.
Ο Trump χρειάζεται μια συμφωνία που θα μειώσει τη θερμοκρασία στη Μέση Ανατολή, θα αποκαταστήσει τις ενεργειακές ροές και θα εμφανίσει τις ΗΠΑ ως δύναμη που μπορεί να επιβάλει μια νέα ισορροπία στην περιοχή.
Το Ισραήλ έχει διαφορετικό χρονικό ορίζοντα.
Θέλει να διασφαλίσει ότι το Ιράν δεν θα χρησιμοποιήσει μια συμφωνία για να κερδίσει χρόνο, οικονομικούς πόρους και χώρο ανασύνταξης. Γι’ αυτό και εμφανίζεται έτοιμο να συνεχίσει την πίεση ακόμη και αν η Ουάσιγκτον θεωρήσει ότι έχει έρθει η ώρα της διπλωματίας.
Η δήλωση του Eli Cohen ότι «θα ήταν καλύτερο να μην υπάρξει συμφωνία» αποκτά, υπό αυτό το πρίσμα, πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα.
Ο Trump θέλει να κλείσει τα μέτωπα. Το Ισραήλ φοβάται ότι αν κλείσουν τώρα, το Ιράν θα επιβιώσει, θα ανασυνταχθεί και θα επιστρέψει ισχυρότερο.
Και γι’ αυτό το Τελ Αβίβ μοιάζει διατεθειμένο να βάλει «βόμβα» στη διαπραγμάτευση ΗΠΑ–Ιράν, ακόμη και με τον κίνδυνο να παραμείνει ολόκληρη η περιοχή πάνω σε ένα γεωπολιτικό ναρκοπέδιο.
CENTCOM: Έχουμε εκτρέψει 53 εμπορικά πλοία από το Hormuz
Μέχρι τις 8 Αυγούστου, η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ (CENTCOM) είχε εκτρέψει την πορεία 53 εμπορικών πλοίων, είχε ακινητοποιήσει δύο και είχε επιβιβαστεί και επιθεωρήσει άλλα δύο.
Ο αμερικανικός στρατός έχει επίσης επιτρέψει σε περισσότερα από 30 πλοία να περάσουν μέσα από τον αποκλεισμό για να παραδώσουν ανθρωπιστική βοήθεια
Η Washington Post, επικαλούμενη το Πεντάγωνο αποκάλυψε ότι ο Αναπληρωτής Υπουργός Πολέμου των ΗΠΑ έδωσε στις αμυντικές εταιρείες προθεσμία 21 ημερών για να υποβάλουν σχέδια για την επιτάχυνση των ημερομηνιών παράδοσης όπλων.
Επίσης η Washington Post ανέφερε ότι το Ιράν δηλώνει ότι η συμφωνία με το Ομάν είναι επικείμενη, αλλά οι απαιτήσεις του Ομάν καθιστούν αβέβαιο το άνοιγμα των Στενών του Hormuz.
Το Υπουργείο Εξωτερικών του Ομάν ανακοίνωσε ότι οι συνεχιζόμενες διαπραγματεύσεις σχετικά με τις ναυτιλιακές ρυθμίσεις στο Στενό του Hormuz διεξάγονται σε εποικοδομητικό και θετικό κλίμα.
Ινστιτούτο Αραβικού Κόλπου: Οι Βάσεις ΗΠΑ στον Περσικό, πηγή ανασφάλειας – 1.000 δολ το κόστος πολέμου για κάθε Αμερικανό
Οι αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις στον Περσικό Κόλπο δεν θα διασφαλίσουν την ασφάλεια και τη σταθερότητα για τους Άραβες
Το Ινστιτούτο Αραβικού Κόλπου σε ανάλυση του, τόνισε ότι ο πόλεμος των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν έδειξε ότι οι στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ στις αραβικές χώρες του Κόλπου δεν παρέχουν πάντα την ασφάλεια και τη σταθερότητα που αναμένουν αυτές οι χώρες.
Αντίθετα, αυτές οι βάσεις θέτουν σε κίνδυνο τις αμερικανικές δυνάμεις.
Μάλιστα, το Ιράν έχει δηλώσει ότι ένας από τους κύριους λόγους για την επίθεση στις αραβικές χώρες του Περσικού Κόλπου είναι η παρουσία αυτών των βάσεων.
Επίσης κατά την Washington Post, ο αμερικανικός στρατός ξοδεύει δισεκατομμύρια δολάρια και κάθε μέση αμερικανική οικογένεια θα πληρώσει 1.000 δολάρια για αυτήν τη σύγκρουση.
Το κόστος που επιβάλλεται στους φορολογούμενους και τους καταναλωτές συνεχίζει να αυξάνεται και υπερβαίνει τα όσα έχουν υπολογιστεί πλήρως μέχρι στιγμής
Ανώτατο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας του Ιράν: Το Hormuz δεν θα ανοίξει έως ότου οι ΗΠΑ αλλάξουν στάση, θέτουμε 6 όρους
Ο ανώτατος αξιωματούχος ασφαλείας του Ιράν επανέλαβε ότι το Ιράν δεν θα χαλαρώσει τους περιορισμούς στη διέλευση μέσω του Στενού του Hormuz μέχρι οι Ηνωμένες Πολιτείες να αλλάξουν πραγματικά τη συμπεριφορά τους απέναντι στο Ιράν.
Ο Mohamed Baker Zolkandr, Γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας (SNSC), δήλωσε ότι η πολιτική του Ιράν στις σχέσεις του με τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι να αποφεύγει τυχόν παραχωρήσεις που θα παραβίαζαν τα δικαιώματα του ιρανικού λαού.
«Το SNSC δεν θα κάνει ποτέ πίσω, είτε σε πόλεμο είτε σε διαπραγματεύσεις», δήλωσε ο Zolkandr, το όργανο του οποίου είναι υπεύθυνο για τον χειρισμό της τρέχουσας αντιπαράθεσης του Ιράν με τις ΗΠΑ.
Το Ιράν έχει επιβάλει περιορισμούς στη διέλευση μέσω του Στενού του Hormuz από τις πρώτες ημέρες του επιθετικού πολέμου μεταξύ ΗΠΑ και Ισραήλ.
Μάλιστα το Ιράν θέτει 6 βασικούς όρους για να ανοίξει το Hormuz.
Οι όροι είναι
1)Οι ΗΠΑ να απέχουν από απειλές ή προσβολές των ιερών πεποιθήσεων του ιρανικού έθνους,
2)Να τερματιστεί η επιθετικότητα κατά του Ιράν και των περιφερειακών συμμάχων του,
3)Να αρθεί ο ναυτικός αποκλεισμός
4) Να αρθούν όλες οι κυρώσεις κατά του Ιράν.
5)Να επιστραφούν τα παγωμένα περιουσιακά στοιχεία του Ιράν και
6)Να καταβληθούν αποζημιώσεις από τις ΗΠΑ για τις ζημίες που προέκυψαν από την επιθετικότητα του Αμερικανικού στρατού.
Ιρανοί αξιωματούχοι λένε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες παραβίασαν το Μνημόνιο Συνεργασίας (MoU) του Islamabad επιχειρώντας να δημιουργήσουν νέες ναυτιλιακές οδούς στο στενό κοντά στις ακτές του Ομάν.
Σύμφωνα με το Άρθρο 5 του μνημονίου, η ναυτιλία μέσω του Στενού του Hormuz αναμενόταν να επιστρέψει σε κανονικά επίπεδα εντός ενός μήνα.
Ενώ το Ιράν εφάρμοσε το τέλος της συμφωνίας χαλαρώνοντας τους περιορισμούς και επιτρέποντας την επιστροφή της διέλευσης στο 60% των κανονικών επιπέδων εντός δύο εβδομάδων, η Ουάσιγκτον όχι μόνο απέτυχε να τηρήσει το τέλος της συμφωνίας, αλλά και επανέλαβε τις αεροπορικές επιδρομές στο Ιράν.
Τι συμβαίνει; – Η Υεμένη με νέα όπλα και τακτικές συνέτριψε την Σαουδική Αραβία που ξέμεινε από Patriot… έχει μόλις 400
Αυτό που έχει μετατρέψει την Υεμένη από έναν περιθωριακό παίκτη σε στρατηγική απειλή για τη Σαουδική Αραβία δεν είναι ένα συγκεκριμένο όπλο, αλλά ένας έξυπνος συνδυασμός όπλων μεγάλου βεληνεκούς, τακτικών ναυτικού αποκλεισμού και εκμετάλλευσης των αμυντικών κενών της Σαουδικής Αραβίας – μια εξίσωση που δεν έχει εφαρμοστεί ποτέ πριν στη σαουδαραβική μοναρχία με αυτόν τον τρόπο.
Σύμφωνα με τα τελευταία νέα , από τις αρχές Ιουλίου 2026, οι στρατιωτικές επιθέσεις της Ansar Allah (Υεμένη) στη Σαουδική Αραβία έχουν εισέλθει σε μια νέα φάση.
Αυτό που προηγουμένως ήταν μια συνοριακή σύγκρουση με πυραύλους μικρού βεληνεκούς έχει πλέον μετατραπεί σε έναν ασύμμετρο πόλεμο που στοχεύει άμεσα τις οικονομικές αρτηρίες του σαουδαραβικού βασιλείου.
Αυτά τα 4 όπλα της Υεμένης θα καταστρέψουν τη Σαουδική Αραβία
Α. Βαλλιστικοί πύραυλοι μεγάλου βεληνεκούς
Β. Πύραυλοι κρουζ
Γ. Μη επανδρωμένα αεροσκάφη αυτοκτονίας
Δ. Νέα τακτική ναυτικού αποκλεισμού.
1) Το επιθετικό σύστημα: βαλλιστικοί πύραυλοι, πύραυλοι κρουζ και μη επανδρωμένα αεροσκάφη
Το επιθετικό σύστημα της Υεμένης έχει πλέον μετατραπεί σε ένα δίκτυο τριών επιπέδων, με κάθε επίπεδο να επιδιώκει μια συγκεκριμένη αποστολή:
Α. Βαλλιστικοί πύραυλοι: το πιο ακριβό και τρομακτικό εργαλείο
Ο πύραυλος Zulfiqar, εμβέλειας 1.400 χιλιομέτρων (προερχόμενος από τον ιρανικό πύραυλο Fateh-110) έχει επανειλημμένα συγκλονίσει τα διυλιστήρια της Σαουδικής Αραβίας.
Το πιο πρόσφατο παράδειγμα αυτού του πυραύλου ήταν ένα ακριβές χτύπημα ενός «σαουδαραβικού» πετρελαιοφόρου στα ανοικτά των ακτών του Yanbu, χρησιμοποιώντας έναν βαλλιστικό πύραυλο κατά πλοίων.
Επίσης, δεκάδες βαλλιστικοί πύραυλοι στόχευσαν ταυτόχρονα εγκαταστάσεις της Aramco στην περιοχή Jazan.
Β. Πύραυλοι κρουζ συμπληρωματικός ρόλος με ακρίβεια
Στην πρόσφατη επίθεση στις εγκαταστάσεις του Yanbu, η Ansar Allah χρησιμοποίησε επίσης πυραύλους κρουζ.
Αυτοί οι πύραυλοι πετούν σε χαμηλά υψόμετρα και είναι πολύ πιο δύσκολο να αναχαιτιστούν από τα αμυντικά συστήματα.
Οι πύραυλοι κρουζ της Ansar Allah μπορούν να θεωρηθούν συμπληρωματικά όπλα των βαλλιστικών πυραύλων και οι δύο τύποι πυραύλων μαζί μπορούν να προκαλέσουν μεγάλη ζημιά στη Σαουδική Αραβία.
Γ. Μη επανδρωμένα αεροσκάφη αυτοκτονίας (όπως τα Shahed-136 και Samad-3)
Αυτά τα όπλα χαμηλού κόστους μπορούν να χαρακτηριστούν ως το φθηνότερο και πιο θανατηφόρο πλεονέκτημα της Υεμένης.
Το drone Samad-3, με βεληνεκές 1.448 χιλιομέτρων, καλύπτει όλα τα βασικά σημεία της Σαουδικής Αραβίας.
Η Ansar Allah χρησιμοποιεί αυτά τα drone για επιθέσεις κορεσμού για να εξαντλήσει το ακριβό αμυντικό σύστημα Patriot και να σπαταλήσει τα πολύτιμα πυρομαχικά του.
2) Μια στρατηγική μετατόπιση: από την «πολιορκία πόλης» στην «πολιορκία» στη θάλασσα
Το πιο απειλητικό όπλο της Υεμένης στον πόλεμο με τη Σαουδική Αραβία είναι η μετατόπιση της τακτικής από συμβολικές επιθέσεις σε στρατηγική ναυτικού αποκλεισμού.
Η Ansar Allah κήρυξε επίσημα «ναυτικό αποκλεισμό» κατά της Σαουδικής Αραβίας.
Αυτό σημαίνει ότι οι πόλεις της Σαουδικής Αραβίας δεν είναι πλέον οι μόνοι στόχοι, αλλά οι εξαγωγές πετρελαίου της χώρας μέσω της Ερυθράς Θάλασσας έχουν γίνει οι κύριοι στόχοι.
Έκτοτε, τουλάχιστον 8 σαουδαραβικά δεξαμενόπλοια έχουν πληγεί από πυραύλους κατά πλοίων και κατευθυνόμενες εκρηκτικές βάρκες, και σχεδόν 30 άλλα αναγκάστηκαν να εκτρέψουν την πορεία τους.
Η βόρεια Ερυθρά Θάλασσα έχουν πλέον καταστεί περιοχή υψηλού κινδύνου για τη σαουδαραβική ναυτιλία.
3. Η κρυφή αδυναμία της Σαουδικής Αραβίας: Μια άμυνα που εξαντλείται
Η στρατιωτική ανάλυση υποδηλώνει ότι οι επιθέσεις στην Υεμένη έχουν σχεδιαστεί με βάση μια λεπτομερή παθολογία των στρατιωτικών αδυναμιών της Σαουδικής Αραβίας.
Η πιο σημαντική από αυτές τις αδυναμίες είναι η σοβαρή έλλειψη πυραύλων αναχαίτισης Patriot PAC-3.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις, το σαουδαραβικό απόθεμα αυτών των πυραύλων έχει μειωθεί σε μόλις 400 (περίπου το 14% του αρχικού αποθέματος) και νέοι πύραυλοι δεν θα φθάσουν πριν το 2028.
Από την άλλη πλευρά, το αμυντικό σύστημα HQ-9 που έχει αναπτύξει το Πακιστάν στη Σαουδική Αραβία δεν είναι ενσωματωμένο στο δίκτυο διοίκησης της Σαουδικής Αραβίας και δεν διαθέτει τον απαραίτητο συντονισμό.
Αυτά τα διαρθρωτικά κενά επιτρέπουν στην Υεμένη να εξουδετερώσει μέρος της άμυνας της Σαουδικής Αραβίας με συντονισμένες και κορεσμένες επιθέσεις.
4. Γεωπολιτικές επιπτώσεις: Σοκ στην παγκόσμια αγορά ενέργειας
Οι συνέπειες αυτών των επιθέσεων εκτείνονται πέρα από τα σύνορα των δύο χωρών.
Η μειωμένη κυκλοφορία στην Ερυθρά Θάλασσα έχει διαταράξει τις εξαγωγές πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας και έχει προσθέσει ασφάλιστρα κινδύνου πολέμου στις παγκόσμιες τιμές του πετρελαίου.
Σε απάντηση, η Σαουδική Αραβία αναγκάστηκε να υπογράψει νέες αμυντικές συμβάσεις με το Πακιστάν και την Τουρκία, ένα σημάδι ότι η σύγκρουση έχει εξελιχθεί από έναν περιφερειακό πόλεμο δι’ αντιπροσώπων σε ένα σημαντικό γεωπολιτικό παιχνίδι στη Δυτική Ασία.
Τελικά, αυτό που έχει μετατρέψει την Υεμένη από έναν περιθωριακό παίκτη σε στρατηγική απειλή για τη Σαουδική Αραβία δεν είναι ένα συγκεκριμένο όπλο, αλλά ένας έξυπνος συνδυασμός όπλων μεγάλου βεληνεκούς, τακτικών ναυτικού αποκλεισμού και εκμετάλλευσης των αμυντικών κενών της Σαουδικής Αραβίας.
