Ελευθέριος Ανδρώνης
Σαν ατσούμπαλος δράστης που δεν μπορεί με τίποτα να κρύψει το πονηρό έργο του, η κυβέρνηση συνεχίζει να καταστρέφει την ελληνική επαρχία. Κομμάτι – κομμάτι, ξηλώνουν κάθε βασική υπηρεσία από τα μικρά χωριά ώστε να τα καταντήσουν μη βιώσιμα και έρημα.
Μερικούς μήνες μετά το εθνικό έγκλημα του κλεισίματος των ΕΛΤΑ που έδιναν υπόσταση στη σχέση του πολίτη με το κράτος, έρχεται τώρα το δεύτερο χτύπημα με το μαζικό κλείσιμο των ΑΤΜ και τη μετατροπή των καφενείων σε… τράπεζες! Η ανταπόδοση των ελληνικών τραπεζών στην τριπλή σωτηρία τους (μέσω ανακεφαλαιοποιήσεων) από τον ελληνικό λαό, είναι να αποψιλώσουν την επαρχία από μηχανήματα ανάληψης μετρητών. Και ο πρόθυμος συνέταιρος τους, η ελληνική κυβέρνηση, είναι αυθεντία στο να μετατρέπει τη ζωή των πολιτών σε κουίζ ατομικής ευθύνης.
Δεν φτάνει που τα χωριά εξαφανίζονται πληθυσμιακά από το χάρτη, πρέπει να προσαρμόσουμε και τον δημογραφικό θάνατό μας στην μείωση του λειτουργικού κόστους των τραπεζών! Η Ελλάδα ξεψυχά αβοήθητη και η κυβέρνηση κοιτάζει πώς να ετοιμάσει την ψηφιοποίηση της οικονομίας, πώς να ερημώσει χωριά για να γίνουν τουριστικά συγκροτήματα, χωράφια για data centers και εκτάσεις για ΑΠΕ.
Δεν υπάρχει καμία άλλη λογική εξήγηση για την άθλια «λύση» που πρότεινε το υπουργείο Οικονομικών για την απόσυρση των ATM σε πολλά χωριά: «Προβλέπεται η δυνατότητα παροχής υπηρεσιών ανάληψης μετρητών από εμπόρους λιανικής μέσω φυσικών καταστημάτων, ακόμη και χωρίς να προηγείται αγορά αγαθών ή υπηρεσιών από τον πελάτη». Τι σημαίνει αυτό με απλά λόγια; Ότι το μπακάλικο ή το καφενείο του χωριού παροτρύνεται να αναλάβει χρέη… ATM.
Ζούμε σε μια τρελή εποχή όπου οι τράπεζες έχουν γίνει εισπρακτικά «καφενεία» και τα καφενεία γίνονται τράπεζες. Το τραπεζικό σύστημα λεηλατεί τα ακίνητα των Ελλήνων, χρεώνει ληστρικές προμήθειες, γλιτώνει δισεκατομμύρια με τον αναβαλλόμενο φόρο, κλείνει την κάνουλα των δανείων, αποσύρει τα ATM, εξυπηρετεί πολίτες μόνο με ραντεβού και τώρα φορτώνει στον μεροκαματιάρη του χωριού καθήκοντα τράπεζας! Ας είναι καλά η κυβέρνηση που φροντίζει το τραπεζικό καρτέλ σαν μοναχοπαίδι της.
Πώς θα λειτουργήσει αυτό το έκτρωμα;
Πώς ακριβώς μπορεί ένα καφενείο να εκτελέσει χρέη τράπεζας; Καταρχάς είναι πλήθος τα χωριά της ελληνικής επικράτειας που δεν διαθέτουν ούτε ένα κατάστημα λιανικής, διότι έχουν κλείσει όλα. Αλλά ας υποθέσουμε ότι υπάρχει έστω ένα μαγαζί. Με ποια ρευστότητα θα διαθέτει μετρητά ο μαγαζάτορας σε χωριά που βλέπουν επισκέπτες με το κιάλι;
Με ποια λογική κρίνεται ασφαλές να συγκεντρώνονται μετρητά στο απλό μαγαζί ενός ερημικού χωριού; Ευκολότερη λεία για κακοποιούς δεν υπάρχει! Ποιος θα προστατέψει τον επιχειρηματία σε περίπτωση ληστείας; Μήπως τα καφενεία μπορούν να μετατραπούν σε φρούρια με κάμερες και θωρακισμένους κλωβούς; Μήπως οι απλοί χωρικοί που κρατούν με αυτοθυσία ένα καφενεδάκι, έχουν τη διάθεση και τη γνώση να γίνουν… τραπεζικοί υπάλληλοι; Πώς θα εξυπηρετούνται οι χωρικοί αν τελειώσει το ρευστό; Γιατί πρέπει οι κάτοικοι να δίνουν «αναφορά» για τα χρήματα που σηκώνουν, στερούμενοι την ιδιωτικότητα ενός ATM; Τι θα κάνουν οι πολίτες τις ώρες και τις μέρες που το μαγαζί θα είναι κλειστό;
Από όπου και να το πιάσει κανείς το θέμα, έχουμε να κάνουμε με ένα εξωφρενικά γελοίο μέτρο. Μόνο κάποιοι που έχουν άβυσσο αδιαφορίας για τη ζωή του χωριού, θα μπορούσαν να σκεφτούν μια τέτοια «λύση». Μέχρι τώρα είχαμε την τράπεζα ως συνέταιρο στο πορτοφόλι μας και τώρα πλέον αναλαμβάνουμε τη δουλειά της, όσο εκείνη θα πλουτίζει.
Το μίνι μάρκετ γίνεται ΕΛΤΑ, ο καφετζής γίνεται τράπεζα, ο φαρμακοποιός θα γίνει γιατρός, ο αγρότης με την καρότσα θα κάνει το ΕΚΑΒ, ο ιερέας θα γίνει διανομέας συσσιτίων, ο χωρικός θα γίνει πυροσβέστης, ε… ας βάλουμε και τον φούρναρη να μοιράζει συντάξεις και τον μανάβη να κάνει τον ληξίαρχο, να αποχαιρετήσουμε το κράτος μια και καλή, γυρίζοντας 150 χρόνια πίσω!
Κατά τα άλλα με τις ηλεκτρονικές ταυτότητες η χώρα πάει «μπροστά»!
Αυτός είναι λοιπόν ο… εκσυγχρονισμός που υπόσχεται η ψηφιακή μετάβαση. Όσο χτίζονται τα ψηφιακά κάγκελα των μεγάλων αστικών κέντρων, να μετατρέπονται οι μικρές κοινωνίες της επαρχίας σε μοντέλο «Άγριας Δύσης». Με το τραπεζικό… καφενείο να έχει να αντιμετωπίσει χιλιάδες επίδοξους «Ντάλτονς», εισαγόμενους και ντόπιους «επενδυτές». Και την έμμεση κατάργηση των μετρητών να επιχειρείται πειραματικά στα χωριά, για να επιβληθεί κατόπιν και στις πόλεις.
Δεν μπορεί να γίνει περισσότερο προφανές ότι η ερήμωση των χωριών μας είναι προϊόν συστηματικού σχεδίου. Οτιδήποτε είναι δυνατό να κάνουν για να διώξουν και το τελευταίο ίχνος ζωής στην επαρχία, το πράττουν με εξαιρετική άνεση. Η μαζική απόσυρση του κράτους από το βίο του πολίτη, είναι η προετοιμασία του υπερκράτους. Πως το είχαν πει αυτό το «ωραίο»; «Όποιος δεν προσαρμόζεται, πεθαίνει». Αυτό ακριβώς…
