ΜΕΡΟΣ Ζ΄
14 Αυγούστου – Η ελληνική Κυβέρνηση, που ανησυχούσε για κατάρρευση της Εθνικής Φρουράς, ζήτησε από τη βρετανική κυβέρνηση αεροπορική κάλυψη για αποστολή Ελληνικής Μεραρχίας 10.000 ανδρών, που ήδη είχαν συγκεντρωθεί στην Κρήτη για αναχώρηση. Ο Γεώργιος Μαύρος το είχε αναφέρει και στη Γενεύη στον James Callaghan.
Η δράση θα ήταν σύμφωνα με τις υποχρεώσεις της Ελλάδας βάσει της Συνθήκης Εγγυήσεως, όμως δεν ήταν σύμφωνα με τη συνεννόηση Ετζεβίτ/Βρετανών, 17.7.1974! Η απάντηση στον Κ. Καραμανλή στάλθηκε στις 16.8.1974.
Ενδιαφέρουσα παράμετρος, στην οποία βάσισε ο ΕΝΟΧΟΣ και αιματηρός Κάλαχαν την άρνησή των, βρέθηκε σε αμερικανικό έγγραφο. Και εδώ φαίνεται και η αξία μελέτης των αμερικανικών εγγράφων σε συνδυασμό με τα αντίστοιχα βρετανικά. Τηλεφωνική συνομιλία Callaghan/Kissinger, 15 Αυγούστου:
Callaghan: «Στο θέμα… όσον αφορά την ιστορία με τον Μαύρο ήταν… για τη Μεραρχία… αεροπορική κάλυψη για τη Μεραρχία του –λυπάμαι που δεν εξηγηθήκαμε σωστά με τον Arthur Hartman και δεν προσεγγίστηκες… μόνο εμείς».
Kissinger: «Ακριβώς!».
Callaghan: «Επομένως εκείνο που έκανα ήταν να του στείλω πίσω ένα μήνυμα, λέγοντάς του ότι δεν μπορεί να γίνει για διάφορους λόγους, τους οποίους απαρίθμησα. Ένας ενδιαφέρων λόγος ήταν όταν είδα τον Μακάριο σήμερα το πρωί και τον ρώτησα για τη γνώμη του αν μας ζητούσαν να κάνουμε κάτι τέτοιο, και μου είπε ‘‘όμως τι θα κάνουν τα στρατεύματα όταν φθάσουν εκεί;’’. Οπόταν ήμουν στη θέση να δώσω οδηγίες στον πρέσβη μας ότι ο Μακάριος δεν βλέπει τον λόγο για κάτι τέτοιο. Έτσι νομίζω μπορούμε να θεωρήσουμε το θέμα νεκρό».
(So what I have done is to send back a message to him saying that it can’t be done for a variety of reasons which I have outlined. One of the interesting ones is that when I saw Makarios this morning I asked him what would be his view if we were asked to do such a thing and he said but what would the troops do if they got there. So I have been able to give our Ambassador instructions that Makarios sees no purpose in doing this. So I think we can regard that one as dead).
Kissinger: «Σωστά…».
(Πηγή: Unclassified US Department of State review authority: Robert H. Miller date/case ID: 01 Jun 2006 200102979) (Τα έντονα γράμματα της συγγραφέως.)
Callaghan ο «καβαλάρης» και Kissinger το «άλογο», όχι αντίστροφα
«…Όταν η Τουρκία εισέβαλε στην Κυπριακή Δημοκρατία σε δύο φάσεις το 1974, το Ηνωμένο Βασίλειο διακριτικά έπεισε τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής να δεχθούν τόσο τη δημιουργία μιας επεκταμένης ντε φάκτο τουρκικής «ζώνης» όσο και μιας «μεγάλης ανταλλαγής πληθυσμού» ως τα απαραίτητα συστατικά για τη συγκρότηση μιας «ομόσπονδης δημοκρατίας» (‘‘federal republic’’).
Για να τονιστούν αυτές οι κρίσιμες ιστορικές πραγματικότητες, πρέπει να γίνει αναφορά στο αποδεσμευμένο βρετανικό έγγραφο ‘‘Record’’ σχετικά με μία ιδιαίτερα σημαντική τηλεφωνική συνομιλία που έγινε στις 2.45 μ.μ. (ώρα Λονδίνου), στις 14 Αυγούστου 1974. Οι συμμετέχοντες ήταν ο Βρετανός τότε Υπουργός Εξωτερικών, James Callaghan, και ο Αμερικανός τότε Υπουργός Εξωτερικών, Δρ Henry Kissinger. Η συνομιλία διεξήχθη καθώς η δεύτερη φάση της τουρκικής εισβολής βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη μαζί με τον ξεριζωμό, τις θηριωδίες και άλλα εγκλήματα που εκτελούνταν μέσα σε ένα κλίμα τρομοκρατίας και εξαναγκασμού με στόχο τη δημιουργία μιας μεγάλης ντε φάκτο τουρκικής «ζώνης» εν μέσω ενός εθνικού και θρησκευτικού ξεκαθαρίσματος. Σε αυτό το αιματηρό περιβάλλον, τι αξιολόγησαν και τι συμφώνησαν στο τηλέφωνο αυτοί οι δύο γίγαντες της παγκόσμιας πολιτικής σκηνής;
Υπουργός Εξωτερικών (Callaghan): «Henry, αν μπορώ να συνοψίσω την κατάσταση με δύο λόγια, νομίζω έχει ως εξής: Οι Τούρκοι έχουν καλή υπόθεση. Κατά τη γνώμη μου αυτό τώρα μπορεί να λυθεί μόνο με τη δημιουργία μιας (ντε φάκτο τουρκικής) ζώνης. Μιας ζώνης στην οποία θα έχουν αυτονομία σε μια ομόσπονδη δημοκρατία. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με διαπραγμάτευση, όμως, με τη σημερινή κατάσταση, κανένας δεν μπορεί να καταφέρει οτιδήποτε με κάτι τέτοιο. Έτσι έχουμε μια στρατιωτική λύση προς το παρόν, στην οποία θα αστυνομεύουν το δικό τους (ντε φάκτο) σύνορο. Θα έχουμε μια μεγάλη (ντε φάκτο) ανταλλαγή πληθυσμού με τους Έλληνες να φεύγουν και μετά απλώς θα αφήσουμε τη διπλωματία ν’ αναλάβει μέχρι να δούμε την ευκαιρία γι’ ακόμα μια φορά, αν μπορούμε να βρούμε μια ειρηνική λύση στη νήσο. Τώρα όσον αφορά την Ελλάδα και την Τουρκία, είναι η Ελλάδα που θα χρειαστεί μασάζ γιατί οι Τούρκοι είναι πολύ σοβινιστές, μάλιστα πολύ κοντά στον Χίτλερ κατ’ εμένα [‘‘too close to Hitler for my liking’’]. Εντάξει;».
Δρ Kissinger: «Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου, Jim. Και η τραγωδία είναι ότι θα μπορούσε να διευθετηθεί το θέμα μέσω διπλωματίας…».
(Πηγή: Βρετανικό Αρχείο, άρθρο καθηγητή Δρος Κλέαρχου Α. Κυριακίδη, «Οι Συνήγοροι του Τουρκικού Δόγματος της Διαίρεσης: Οι Βρετανοί και οι Πέντε Πυλώνες της Διχοτόμησης». Δημοσιεύθηκε στις 28 Απριλίου 2017 στην ιστοσελίδα www.agora-dialogue.com και βιβλίο γράφουσας «Διζωνική vs Δημοκρατία 1955-2019»).
Στις 16 Αυγούστου o Callaghan επανέλαβε τα όσα είπε στον Kissinger και στις «Οδηγίες για χρήση» προς τις διπλωματικές του αποστολές:
«…Στη Γενεύη ΙΙ οι Τούρκοι ήγειραν δύο σημαντικά θέματα:
1) Γεωγραφικό διαχωρισμό των δύο κοινοτήτων (είτε σε δύο ζώνες είτε σε διάφορα καντόνια).
2) Απαίτησαν όπως η τουρκική ζώνη καλύπτει το 34% της νήσου.
»Δεύτερη τουρκική εισβολή – Ο στόχος της Τουρκίας φαίνεται να περιορίζεται στην κατάληψη του ενός τρίτου (1/3) της νήσου, μιας γραμμής διαμέσου Λεύκας/Λευκωσίας/Αμμοχώστου… Και να ξαναρχίσει διαπραγματεύσεις σύντομα…
»Παρόλο που καταδικάζουμε τις τουρκικές μεθόδους, θεωρούμε ότι οι Τουρκοκύπριοι έχουν υπόθεση, δοσμένης της μεταχείρισης που υπέστησαν στο παρελθόν. Οι Ελληνοκύπριοι ίσως τώρα να είναι περισσότερο διατεθειμένοι να δεχθούν γεωγραφικό διαχωρισμό, ειδικά λόγω του μεγάλου αριθμού προσφύγων από αμφότερες τις πλευρές. Όμως είναι δύσκολο να δεχθούν να υπογράψουν το 34 τοις εκατόν της νήσου στο 18 τοις εκατόν του πληθυσμού, και ίσως να πάρει χρόνο προτού δικαιολογήσουν την επιστροφή τους στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων… Η δράση περιορίζεται στον διπλωματικό τομέα.
»Βρετανική θέση – Έτοιμοι (Βρετανοί) να ξαναρχίσουν διαπραγματεύσεις, όμως όχι προτού σταματήσουν οι τουρκικές δυνάμεις».
16 Αυγούστου – Την ίδια μέρα που στο Φόρεϊν Όφις αποφάσισαν ως ‘‘λύση’’ τη βρετανο-τουρκική Δικοινοτική, Διζωνική Ομοσπονδία και επέλεξαν τον Γλ. Κληρίδη ως τον άνθρωπό τους για την προώθησή της…
Όπως έγραψε ο καθηγητής Άντερσον (βλέπε Μέρος Ε΄, «Σημερινή», 23.8.2026) ήταν μια συνεννόηση Τουρκίας/Βρετανίας, σοσιαλο-δημοκρατικής αλληλεγγύης! Αριστεροί ξένοι και δικοί μας (εφόσον και η Μόσχα έδωσε το ίδιο πράσινο φως στον Ετζεβίτ) έκτοτε σοφίστηκαν να φορτώνουν όλες τις ευθύνες στο ΝΑΤΟ και τον Δρα Henry Kissinger. Εφόσον τα ΠΡΩΤΟΓΕΝΗ βρετανικά έγγραφα για το 1974, με την αδιαμφισβήτητη αλήθεια για την ΕΝΟΧΗ των Βρετανών Εργατικών/Σοσιαλιστών, αποδεσμεύθηκαν το 2004. Αντί αυτών, όμως, ακόμα επιμένουν στο παραπλανητικό αφήγημα, σε σημείο που τόλμησαν να χρησιμοποιήσουν πλαστά κουρελόχαρτα γι’ αυτόν τους τον στόχο και όχι μόνο…
Η αρνητική απάντηση προς Κ. Καραμανλή.
Στο επόμενο: Τι είπε ο Κίσινγκερ στους Βρετανούς 19.7.1974.
*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος
