Ένας Νεοζηλανδός ιατρός εξέδωσε μια προκλητική πρόκληση στις συμβατικές θεωρίες για την προέλευση της ζωής, υποστηρίζοντας ότι η κωδικοποιημένη πληροφορία μέσα στο ανθρώπινο DNA παραπέμπει σε μια νοήμονα προέλευση, παρά σε τυχαία χημεία.
Σύμφωνα με ένα ρεπορτάζ της Daily Mail, που αναδημοσιεύει το endtimeheadlines.org ο Δρ. Όρσον Γουέντγουντ, ερευνητής στον τομέα της υγείας με διδακτορικό στην οργανική φαρμακευτική χημεία, υποστηρίζει ότι το γενετικό σύστημα είναι τόσο περίπλοκο που η αυθόρμητη εμφάνισή του σε αρχαίες λίμνες ή υδροθερμικές αναδύσεις είναι ουσιαστικά αδύνατη. Στην πρώτη του αποκλειστική συνέντευξη σε εφημερίδα, δήλωσε στη Daily Mail: «Είναι μια γλώσσα, και αυτό παρέχει ένδειξη για νοημοσύνη».
Ο Γουέντγουντ, ο οποίος αναπτύσσει φάρμακα που σώζουν ζωές και έχει σχεδιάσει ενώσεις που παρεμβαίνουν στην αντιγραφή του DNA, εκθέτει την επιχειρηματολογία του στο βιβλίο του «DNA: The Elephant in the Lab» (DNA: Ο Ελέφαντας στο Εργαστήριο). Υποστηρίζει ότι οι επιστήμονες έχουν εντοπίσει χημικές αντιδράσεις που μπορούν να παράγουν ορισμένα από τα δομικά συστατικά της ζωής, αλλά δεν έχουν δείξει πώς αυτά τα συστατικά συναρμολογήθηκαν σε ένα λειτουργικό ζωντανό σύστημα.
Περιγράφει τρία «ανυπέρβλητα εμπόδια» — χημικό, στατιστικό και εννοιολογικό. Το στατιστικό εμπόδιο, υποστηρίζει, είναι η εξαιρετικά μικρή πιθανότητα τα αμινοξέα να τακτοποιηθούν από μόνα τους σε μια λειτουργική πρωτεΐνη χωρίς καθοδήγηση.
Το εννοιολογικό πρόβλημα είναι βαθύτερο: τα κύτταρα χρειάζονται DNA για να δώσουν εντολές για την παραγωγή πρωτεϊνών, ενώ οι πρωτεΐνες απαιτούνται για την αντιγραφή και μεταγραφή αυτού του DNA. «Χρειάζεστε ένα φράγμα γύρω από ένα κύτταρο για να παραμείνουν τα περιεχόμενα μαζί και να λειτουργούν ως μονάδα», είπε. Ένα μερικό τοίχωμα δεν θα πρόσφερε πραγματική προστασία, ωστόσο οι γενετικές οδηγίες για μια πλήρη μεμβράνη θα έπρεπε οι ίδιες να είναι εκτενείς.
Οι ερευνητές έχουν προτείνει ότι σταγονίδια λαδιού ή θαλάμοι βράχου θα μπορούσαν να συγκρατήσουν την πρώιμη χημεία. Ο Γουέντγουντ απορρίπτει αυτές τις ιδέες ως ανεπαρκή υποκατάστατα που εξακολουθούν να αφήνουν ανεξήγητη την προέλευση του ίδιου του περιβλήματος του κυττάρου. Σημειώνει επίσης ότι ένα ήδη υπάρχον δοχείο θα αφαιρούσε οποιαδήποτε πίεση για ένα ζωντανό σύστημα να εφεύρει το δικό του όριο.
Οι επιστήμονες της κυρίαρχης άποψης αντιτείνουν ότι η προέλευση της ζωής παραμένει άλυτη, όχι διαψευσμένη. Πολλοί ακολουθούν την υπόθεση του Κόσμου του RNA, σύμφωνα με την οποία απλούστερα, αυτο-αντιγραφόμενα συστήματα RNA θα μπορούσαν να προηγηθούν του DNA και των σύγχρονων κυττάρων. Μια εργαστηριακή μελέτη του 2024 έδειξε ένα ένζυμο RNA ικανό να αντιγράφει λειτουργικό RNA με τρόπο που θα μπορούσε να επιτρέψει τη μοριακή εξέλιξη — μια πρόοδο που ο Γουέντγουντ βρίσκει ανεπαρκή.
Υποστηρίζει περαιτέρω ότι το χρονικό παράθυρο ήταν πολύ στενό. Η Γη έγινε φιλόξενη περίπου πριν από τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια και η κυτταρική ζωή εμφανίστηκε λίγο αργότερα. Για να απεικονίσει τη διαφορά μεταξύ του απλώς απίθανου και του πραγματικά αδύνατου, έδωσε μια αναλογία μιας αγελάδας που περιπλανιέται από ένα κοντινό χωράφι μέχρι τη Νέα Ζηλανδία. «Είναι γελοίο, αλλά μπορείτε να συλλάβετε πώς θα μπορούσε να συμβεί», είπε. Τα εναπομείναντα κενά στην έρευνα για την προέλευση της ζωής, υποστηρίζει, μοιάζουν περισσότερο με το να περιμένει κανείς αυτή η αγελάδα να πηδήξει πάνω από το φεγγάρι.
Ο Γουέντγουντ αποκαλεί επίσης τη σχέση DNA-πρωτεΐνης ένα «παγωμένο ατύχημα» που έχει αποδειχθεί εξαιρετικά δύσκολο να αλλάξει, ακόμη και σε ένα μόνο συστατικό. Ερμηνεύει αυτή την ακαμψία, και το γεγονός ότι κάθε άλλος γνωστός κώδικας είναι προϊόν του νου, ως πρόσθετα σημάδια σχεδιασμού: «Κάθε άλλος κώδικας είναι άμεσο αποτέλεσμα νοημοσύνης, και αυτό κάπως μιλά για την ένδειξη ενός πιθανού νοήμονα δημιουργού».
Τα συμπεράσματά του βασίζονται στην ερμηνεία της πολυπλοκότητας παρά σε μια εργαστηριακή απόδειξη ότι κάθε φυσική οδός είναι κλειστή. Η Daily Mail σημειώνει ότι ένα ανεξήγητο ξεκίνημα δεν αποδεικνύει από μόνο του ότι οι φυσικές διεργασίες δεν θα μπορούσαν ποτέ να παράγουν ζωή. Ωστόσο, τα ερωτήματα του Γουέντγουντ — χημικά, στατιστικά και εννοιολογικά — διατηρούν ένα από τα παλαιότερα μυστήρια της επιστήμης σε έντονη, άλυτη εστίαση.
