Από το Συντακτικό Προσωπικό της PNW
Το Ισραήλ θα πάει στις κάλπες στις 27 Οκτωβρίου 2026 σε εκλογές που θα μπορούσαν να αναδιαμορφώσουν την κυβέρνηση της χώρας και να καθορίσουν τη μελλοντική κατεύθυνση της ισραηλινής δεξιάς.
Αλλά θαμμένο κάτω από τα γνωστά εκλογικά ζητήματα βρίσκεται κάτι που λίγοι θα φαντάζονταν ότι θα γινόταν μέρος της πολιτικής συζήτησης του Ισραήλ:
Ο Τρίτος Ναός.
Ο Μόσε Φέιγκλιν (Moshe Feiglin), ο οποίος εδώ και δεκαετίες υποστηρίζει την εβραϊκή κυριαρχία στο Όρος του Ναού και την ενδεχόμενη ανοικοδόμηση του Ναού, μόλις ένωσε τις δυνάμεις του με το κόμμα του «Θρησκευτικού Σιωνισμού» του υπουργού Οικονομικών Μπεζαλέλ Σμοτρίχ. Ο Φέιγκλιν προορίζεται για τη δεύτερη θέση στον κοινό εκλογικό κατάλογό τους, ενώ ο πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου χαιρέτισε δημοσίως αυτή τη προεκλογική συμμαχία.
Στη συνέχεια, ακολούθησε μια εκπληκτική ανταλλαγή απόψεων.
Όταν ρωτήθηκε τι θα συμβεί με το Τζαμί που υπάρχει στο Όρος του Ναού όταν χτιστεί ο Τρίτος Ναός, ο Φέιγκλιν δεν απέρριψε την ερώτηση ως φαντασίωση. Αντίθετα, προέβλεψε ότι οι Άραβες τελικά θα εκκενώσουν οικειοθελώς τον χώρο αυτό και ότι τα ίδια τα έθνη θα θελήσουν να βοηθήσουν το Ισραήλ να χτίσει τον Τρίτο Ναό.
Ο Φέιγκλιν αναγνώρισε ότι αυτό ακούγεται τελείως «απίστευτο» και αδύνατο να συμβεί υπό τις σημερινές συνθήκες. Ωστόσο, επισήμανε κάτι άλλο που κάποτε φαινόταν αδύνατο: την επιστροφή του εβραϊκού λαού στην αρχαία πατρίδα του μετά από σχεδόν 2.000 χρόνια.
Πρόκειται για μια ασυνήθιστη πρόβλεψη.
Ωστόσο, τα σχόλια του Φέιγκλιν δεν αποτελούν μεμονωμένο φαινόμενο.
Όταν το Αδύνατο γίνεται Δυνατό
Σκεφτείτε πόσο δραματικά έχουν ήδη αλλάξει οι συνθήκες για το Ισραήλ.
Για σχεδόν 1.900 χρόνια δεν υπήρχε εθνικά κυρίαρχο εβραϊκό κράτος. Η Ιερουσαλήμ περνούσε από τη μία αυτοκρατορία στην άλλη, ενώ ο εβραϊκός λαός παρέμενε διασκορπισμένος ανάμεσα στα έθνη της γης.
Έπειτα ήρθε το 1948. Η ίδρυση του Ισραήλ.
Δεκαεννέα χρόνια αργότερα, οι ισραηλινοί στρατιώτες κατέλαβαν την Παλιά Πόλη της Ιερουσαλήμ και το Όρος του Ναού κατά τη διάρκεια του Πολέμου των Έξι Ημερών. (1967)
Ωστόσο, το Ισραήλ άφησε τη διαχείριση των ισλαμικών ιερών τόπων στα χέρια του μουσουλμανικού Βακουφιού, και για δεκαετίες απαγορευόταν στους Εβραίους που επισκέπτονταν το Όρος του Ναού να προσεύχονται εκεί.
Ακόμη και αυτό αλλάζει πλέον.
Τον Ιανουάριο, η αστυνομία άρχισε να επιτρέπει την εισαγωγή ειδικά προετοιμασμένων εβραϊκών φύλλων προσευχής στο Όρος του Ναού. Στη συνέχεια, τον Αύγουστο, σύμφωνα με πληροφορίες, επιτράπηκε στους Εβραίους προσκυνητές να φέρουν πραγματικά «σιντούριμ» — εβραϊκά βιβλία προσευχής — στον χώρο και να προσεύχονται ανοιχτά από αυτά. Ο ίδιος ο Υπουργός Εθνικής Ασφάλειας Ιταμάρ Μπεν-Γκβίρ έχει προσευχηθεί φανερά εκεί, σε αυτόν τον χώρο.
Το επίσημο προηγούμενο status quo δεν έχει καταργηθεί. Ο Θόλος του Βράχου και το Τζαμί Αλ-Ακσά παραμένουν στη θέση τους, και το μουσουλμανικό Βακούφι συνεχίζει να διαχειρίζεται τις ισλαμικές θρησκευτικές δραστηριότητες.
Όμως, αυτό που συμβαίνει επί τόπου έχει αναμφισβήτητα αλλάξει.
Οι Θυσίες στον Ναό δεν είναι Πλέον Απλώς Θεωρητικές & Αφηρημένες
Κάτι άλλο συμβαίνει.
Τον Μάιο, η ισραηλινή αστυνομία συνέλαβε 21 άτομα που ήταν ύποπτα ότι προσπαθούσαν να φέρουν ένα νεαρό κατσικάκι στο Όρος του Ναού για να το θυσιάσουν. Εβδομάδες αργότερα, μια άλλη ομάδα συνελήφθη ενώ επιχειρούσε να πραγματοποιήσει μια θυσία σχετική με το Σαβουότ.
Πρόκειται για μικρά ακτιβιστικά κινήματα, και η αστυνομία εμπόδισε τις θυσίες.
Αλλά σκεφτείτε τι σημαίνει αυτό.
Σχεδόν 2.000 χρόνια μετά τη παύση των θυσιών στον Ναό, υπάρχουν ακόμη Εβραίοι που δεν μελετούν απλώς το σύστημα των θυσιών, αλλά προσπαθούν ενεργά να το αποκαταστήσουν.
Για όσους μελετούν τις Βιβλικές προφητείες, αυτό αξίζει προσοχή τους.
Τρεις Νέες Υποψήφιες Κόκκινες Δαμάλες
Η ιστορία της κόκκινης δαμάλας εισέρχεται επίσης σε μια νέα φάση.
Για αρκετά χρόνια, η προσοχή επικεντρώθηκε σε κόκκινες δαμαλίδες που εισάγονταν από το Τέξας. Τώρα οι προσπάθειες επικεντρώνονται όλο και περισσότερο στην παραγωγή ζώων που πληρούν τις προϋποθέσεις εντός του ίδιου του Ισραήλ.
Φέτος, έχουν εμφανιστεί αναφορές για πολλά μοσχάρια κόκκινων δαμαλίδων που γεννήθηκαν στο Ισραήλ και εξετάζονται ως πιθανές υποψήφιες.
Μια δεύτερη κόκκινη δαμάλα αναφέρθηκε ότι αναθρέφεται τον Ιούλιο στα Υψώματα του Γκολάν. Όσοι το εκτρέφουν απέφυγαν σκόπιμα να τοποθετήσουν την κανονική ετικέτα (ενώτιο) στο αυτί, λόγω ανησυχιών ότι κάτι τέτοιο θα μπορούσε να επηρεάσει την καταλληλότητά του σύμφωνα με τις αυστηρές απαιτήσεις που διέπουν την τελετή εξαγνισμού (καθαρμού) που υπαγορεύουν οι Αριθμοί 19.
Μεταγενέστερες αναφορές έχουν περιγράψει μια τρίτη υποψήφια δαμάλα η οποία αναθρέφεται στην Κοιλάδα του Ιορδάνη. [σ.μ.Τα ζώα είναι μικρά και δεν μπορούν να θυσιαστούν πριν γίνουν τουλάχιστον 2 ετών]
Κανένα από αυτά τα ζώα δεν πρέπει ακόμη να ονομαστεί «η κόκκινη αγελάδα». Πρέπει να ωριμάσουν ενώ παράλληλα να συνεχίζουν να ικανοποιούν τις απαιτητικές βιβλικές και ραβινικές απαιτήσεις.
Αλλά αυτό παραβλέπει την ευρύτερη εξέλιξη.
Η σημασία δεν έγκειται στο ότι το Ισραήλ έχει βρει την κόκκινη δαμάλα.
Είναι το γεγονός ότι οι Ισραηλινοί δημιουργούν όλο και περισσότερο την υποδομή που αποσκοπεί στο να καταστήσει την εύρεσή της λιγότερο θέμα εξαιρετικής τύχης.
Εντατικές Προετοιμασία για έναν Ναό που δεν Υπάρχει Ακόμη
Οι οργανώσεις που έχουν ως επίκεντρο τον ναό έχουν αφιερώσει χρόνια στην έρευνα σχετικά με τα ιερά σκεύη, τα ιερατικά ενδύματα, την τελετουργική καθαρότητα και τις πρακτικές απαιτήσεις της λατρείας στον Τρίτο Ναό, όταν αυτός θα ανοικοδομηθεί.
Οι Κοχάνιμ — άνδρες που ανήκουν στην ιερατική γενεαλογία — έχουν συμμετάσχει σε προγράμματα κατάρτισης, εκπαίδευση και μελέτης σχετικά με τη λατρεία που λαμβάνει χώρα στον Τρίτο Ναό. Ερευνητές και ραβίνοι συνεχίζουν να εξετάζουν τα πρακτικά και χαλαχικά ζητήματα που θα προέκυπταν σε περίπτωση που επανεισάγονταν οι αιματηρές θυσίες.
Για άλλη μια φορά, τίποτα από όλα αυτά δεν σημαίνει ότι η ισραηλινή κυβέρνηση έχει αποφασίσει να ανοικοδομήσει τον Ναό.
Δεν το έχει κάνει.
Όμως, η φύση της συζήτησης αλλάζει.
Για αιώνες, το ερώτημα ήταν θεωρητικό: Θα μπορούσε ποτέ να υπάρξει ένας άλλος Ναός;
Όλο και περισσότερο, ορισμένοι Ισραηλινοί θέτουν ένα διαφορετικό ερώτημα:
Τι θα χρειαζόταν πραγματικά για να λειτουργήσει ένας τέτοιος Ναός;
Θα Μπορούσαν όντως τα Έθνη να Βοηθήσουν στην Οικοδόμηση του;
Αυτό μας φέρνει πίσω στην αξιοσημείωτη πρόβλεψη του Φέιγκλιν.
Θα μπορούσαν πραγματικά οι Άραβες να εκκενώσουν οικειοθελώς το Όρος του Ναού;
Θα μπορούσαν τα έθνη που σήμερα θα αντιτάσσονταν σθεναρά στην ανοικοδόμηση του Ναού να βοηθήσουν κάποια μέρα στην κατασκευή του;
Από την οπτική γωνία του Σεπτεμβρίου 2026, αυτό ακούγεται σχεδόν παράλογο.
Υπάρχει όμως ένα ενδιαφέρον βιβλικό ιστορικό προηγούμενο.
Ο Χιράμ, ο βασιλιάς της Τύρου προμήθευσε τον Σολομώντα με υλικά και τεχνίτες για την οικοδόμηση του Πρώτου Ναού. Αιώνες αργότερα, ο Κύρος ο βασιλιάς της Περσίας επέτρεψε στους Εβραίους εξόριστους να επιστρέψουν και να ξαναχτίσουν τον Ναό που είχε καταστραφεί από τη Βαβυλώνιους.
Η συνδρομή ξένων ηγεμόνων στην κατασκευή του Ναού του Ισραήλ δεν είναι, επομένως, χωρίς ιστορικό προηγούμενο.
Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Φέιγκλιν έχει προβλέψει σωστά για το πώς θα αναδυθεί ο Τρίτος Ναός.
Ωστόσο, η ίδια η ιστορία του Ισραήλ θα πρέπει να μας κάνει να είμαστε επιφυλακτικοί ως προς την υπόθεση ότι οι σημερινές πολιτικές πραγματικότητες καθορίζουν τις αυριανές δυνατότητες.
Η Αγία Γραφή μας Λέει ότι Κάτι θα Αλλάξει
Το Δανιήλ 9:27 περιγράφει έναν μελλοντικό, επερχόμενο ηγέτη ο οποίος, στα μισά της εβδομηκοστής εβδομάδας του Δανιήλ, θα προκαλέσει την παύση των θυσιών και των προσφορών.
Ο Ιησούς Χριστός παραπέμπει στον Δανιήλ όταν προειδοποιεί στο Κατά Ματθαίον 24:15 για το «βδέλυγμα της ερήμωσης» που θα σταθεί στον ιερό τόπο (στον Ναό).
Ο Απόστολος Παύλος περιγράφει τον άνθρωπο της ανομίας που θα καθίσει στον Ναό του Θεού στη Β΄ Επιστολή προς Θεσσαλονικείς 2.
Και στην Αποκάλυψη 11 περιγράφεται ο Ιωάννης ο Θεολόγος να λαμβάνει εντολή να μετρήσει τον Ναό, το θυσιαστήριο και όσους προσκυνούσαν εκεί.
Συνολικά, αυτά τα εδάφια υποδεικνύουν την ανανέωση της Ιουδαϊκής λατρείας και ένα μελλοντικό ιερό κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Θλίψης.
Κάτι που μας αφήνει με ένα τεράστιο ερώτημα:
Πώς θα φτάσει το Ισραήλ από εδώ εκεί;
Σήμερα, η επανέναρξη των θυσιών στο Όρος του Ναού φαίνεται ικανή να πυροδοτήσει πολεμικές αναταραχές στη Μέση Ανατολή.
Όμως, η Αγία Γραφή υποδεικνύει ότι τελικά θα τελούνται θυσίες στον Ναό.
Αυτό δείχνει τι κάτι αλλάζει.
Ίσως μια μελλοντική περιφερειακή κρίση να μεταμορφώσει τη Μέση Ανατολή. Ίσως μια εξαιρετική συμφωνία να αλλάξει τον έλεγχο του Όρους του Ναού. Ίσως ο μελλοντικός, επερχόμενος σκληροπρόσωπος παγκόσμιος ηγέτης του Δανιήλ 9 να μεσολαβήσει για μια συμφωνία που οι σημερινές κυβερνήσεις δεν θα μπορούσαν να το σκεφτούν ποτέ.
Η Αγία Γραφή δεν μας λέει αρκετά για να γνωρίζουμε αυτόν τον μηχανισμό, και δεν πρέπει να επινοούμε λεπτομέρειες που δεν παρέχει.
Τα Κομμάτια των Γεγονότων δεν είναι η Προφητεία
Τρεις υποψήφιες κόκκινες αγελάδες δεν αποτελούν την εκπλήρωση της προφητείας του Δανιήλ.
Ωστόσο, η ίδια η ιστορία του Ισραήλ θα πρέπει να μας κάνει να είμαστε επιφυλακτικοί ως προς την υπόθεση ότι οι σημερινές πολιτικές πραγματικότητες θα καθορίζουν και τις αυριανές δυνατότητες.
Η Αγία Γραφή λέει ότι κάτι θα αλλάξει
Το Δανιήλ 9:27 περιγράφει έναν μελλοντικό ηγέτη ο οποίος, στα μισά της εβδομηκοστής εβδομάδας του Δανιήλ, (7: 2 = 3,5) θα προκαλέσει την παύση των θυσιών και των προσφορών.
Τα εβραϊκά προσευχητάρια που εμφανίζονται στο Όρος του Ναού δεν αποτελούν την εκπλήρωση της Αποκάλυψης.
Τρεις υποψήφιες για θυσία κόκκινες δαμάλες δεν αποτελούν την εκπλήρωση της προφητείας του Δανιήλ.
Ούτε οι απόπειρες να πραγματοποιηθούν θυσίες στο Όρος του Ναού, ούτε η επιστροφή του Μόσε Φάιγκλιν στην πολιτική σκηνή του Ισραήλ.
Όμως, στο σύνολό τους, αποκαλύπτουν κάτι που είναι δύσκολο να αγνοηθεί:
Αυτό που κάποτε φαινόταν αδύνατο, γίνεται πλέον εφικτό, πιθανό.
Η αποκατάσταση του Ισραήλ κάποτε φαινόταν αδύνατη.
Η εβραϊκή κυριαρχία επί της Ιερουσαλήμ φαινόταν αδύνατη.
Η ανοιχτή εβραϊκή προσευχή στο Όρος του Ναού φαινόταν αδύνατη.
Κι όμως, να που είμαστε εδώ.
Τώρα, την παραμονή μιας ακόμη ισραηλινής εκλογικής αναμέτρησης, ένας πολιτικός που βρίσκεται κοντά στην κορυφή ενός κοινού εκλογικού ψηφοδελτίου μιλά ανοιχτά για την αποχώρηση των Αράβων από το Όρος του Ναού, για τη βοήθεια των εθνών στην κατασκευή του Τρίτου Ναού και για το ότι το Ισραήλ τελικά θα αγκαλιάζει την ανοικοδόμησή του.
Ο Ναός δεν έχει ακόμη ανοικοδομηθεί. Το Ισραήλ δεν έχει αποφασίσει να τον ανοικοδομήσει. Παραμένουν ακόμη τεράστια θρησκευτικά και γεωπολιτικά εμπόδια.
Όμως, κάτι βαθύ έχει αλλάξει.
Για γενιές ολόκληρες, όσοι μελετούσαν τις βιβλικές προφητείες ρωτούσαν:
«Θα μπορούσε πραγματικά να υπάρξει ένας άλλος Ναός;»
Ίσως εισερχόμαστε σε μια εποχή όπου το πιο σχετικό ερώτημα γίνεται:
«Πώς & πότε θα συμβεί αυτό;»
