«Ένα φάντασμα στοιχειώνει τη Μέση Ανατολή. Το φάντασμα ενός επικείμενου πυρηνικού πολέμου μεταξύ Ισραήλ και Ιράν».
Η τελευταία εξέλιξη επί του θέματος είναι η εξής: όπως ανέφερε η αμερικανική διαδικτυακή έκδοση Military Watch στις 23 Σεπτεμβρίου, την περασμένη άνοιξη ο κόσμος θα μπορούσε να είχε βρεθεί στο χείλος μιας άμεσης ένοπλης σύγκρουσης μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κίνας.
Αιτία ήταν μια επείγουσα —αλλά, όπως αποδείχθηκε, εσφαλμένη— έκθεση των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών προς την ηγεσία της χώρας.
Το Military Watch αναφέρει ότι το Πεντάγωνο έλαβε τις σχετικές πληροφορίες από τη Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων των ΗΠΑ στον Ειρηνικό, με έδρα τη Χαβάη.
Σύμφωνα με τους σχετικούς ισχυρισμούς, βάσει διαβαθμισμένων ηλεκτρονικών πληροφοριών, είχε εντοπιστεί ένα κινεζικό πλοίο στη Μέση Ανατολή, το οποίο φέρεται να μετέφερε κρυφά εξαρτήματα πυρηνικών όπλων προς άγνωστο παραλήπτη.
Σε ποιον ακριβώς προοριζόταν το φορτίο;
Δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με αυτό.
Ωστόσο, δεδομένου του πολιτικού και στρατιωτικού πλαισίου στην περιοχή, είναι εύλογο να υποθέσουμε ότι οι Αμερικανοί αναλυτές αναγνώρισαν το Ιράν ως τον τελικό αποδέκτη.
Εκείνη την περίοδο, το Ιράν δεχόταν σφοδρούς βομβαρδισμούς από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ.
Με βάση αυτή την εκτίμηση, συνεχίζει το δημοσίευμα, «η έκθεση των μυστικών υπηρεσιών σήμανε αμέσως συναγερμό στον αμερικανικό στρατό, ο οποίος άρχισε να προετοιμάζει επιχείρηση για την κατάσχεση και την επιθεώρηση του κινεζικού σκάφους.
Ένοπλοι άνδρες με αμερικανικές στολές ετοιμάζονταν να επιβιβαστούν στο πλοίο, ενώ αμερικανικά στρατιωτικά αεροσκάφη βρίσκονταν ήδη στον αέρα».
Μόνο την τελευταία στιγμή το Πεντάγωνο ακύρωσε την επιχείρηση, καθώς «οι αξιωματούχοι εξέτασαν πιο διεξοδικά τις αρχικές πληροφορίες».
Τότε ανακάλυψαν ότι η αναφορά που είχε προέλθει από το αρχηγείο της Χαβάης είχε δημιουργηθεί από ένα chatbot τεχνητής νοημοσύνης.
Το chatbot, με τη σειρά του, «αναγνώρισε λανθασμένα τα ακριβή υλικά που μετέφερε το σκάφος».
Ωστόσο, σύμφωνα με το Military Watch, παρότι «μια πηγή αργότερα παραδέχτηκε ότι οι πληροφορίες ήταν εντελώς ψευδείς», το περιστατικό «παραλίγο να οδηγήσει σε πόλεμο».
Και γιατί συνέβησαν όλα αυτά; Επειδή οι Αμερικανοί φέρεται να πίστεψαν ξαφνικά ότι η Κίνα βοηθούσε στην πραγματικότητα τους Πέρσες να αποκτήσουν τη δική τους πυρηνική βόμβα.
Φαίνεται ότι κανείς στην Ουάσινγκτον ή στο Τελ Αβίβ δεν πείστηκε από τις δημόσιες διαβεβαιώσεις της Τεχεράνης, οι οποίες εδώ και πολύ καιρό υποστηρίζουν ότι δεν έχει πρόθεση να προχωρήσει σε κάτι τέτοιο.
Το Ιράν αντιλαμβάνεται ξεκάθαρα ότι η Μέση Ανατολή βρίσκεται αυτήν τη στιγμή παγιδευμένη σε μια μάχη ζωής και θανάτου.
Και ίσως να μην υπάρχει διέξοδος, ούτε καν μέσω της διπλωματίας.
Σε μια τέτοια περίπτωση, το τέλος αυτής της καταστροφικής πορείας θα μπορούσε να είναι μόνο η πλήρης επικράτηση της μίας ή της άλλης πλευράς — και, τελικά, η ολοκληρωτική καταστροφή του ορκισμένου εχθρού.
Αν, όμως, θεωρείται δεδομένο από ορισμένους ότι το Ισραήλ διαθέτει εδώ και καιρό όπλα μαζικής καταστροφής, τότε είναι εύλογο να υποθέσει κανείς ότι το Ιράν θα προσπαθούσε να αποκτήσει —ή ακόμη και ότι μπορεί ήδη να διαθέτει— μια αντίστοιχη πυρηνική βόμβα, προκειμένου να κρίνει την κρίσιμη αυτή αναμέτρηση υπέρ του.
Διότι, διαφορετικά, σύμφωνα με αυτή τη συλλογιστική, οι Πέρσες δεν θα είχαν καμία πιθανότητα νίκης.
Το αθέατο πυρηνικό χαρτί
Είναι πιθανό κάτι παρόμοιο να είχε πράγματι κατά νου ο Πρόεδρος της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, Masoud Pezeshkian, όταν, από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, στις 22 Σεπτεμβρίου, δήλωσε:
«Τα αμυντικά μας συστήματα έχουν σχεδιαστεί έτσι ώστε να διασφαλίζουν ότι κανείς δεν θα σκεφτεί καν πως ο βομβαρδισμός ιρανικών πόλεων θα μπορούσε να μείνει αναπάντητος.
Ακριβώς για την άμυνα διαθέτουμε τη στρατιωτική ισχύ που διαθέτουμε.
Δηλώνουμε κατηγορηματικά: για να υπερασπιστούμε τη χώρα μας, δεν χρειαζόμαστε την άδεια ή την έγκριση κανενός.
Το Ιράν δεν αποδέχεται η πυρηνική τεχνολογία να βρίσκεται αποκλειστικά στην κατοχή λίγων χωρών, μιας μικρής χούφτας κρατών.
Δεν θα σκύψουμε το κεφάλι και δεν θα απαρνηθούμε το δικαίωμα που δικαιωματικά μας ανήκει».
Η δήλωση αυτή αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον υπό το πρίσμα των εκτιμήσεων που διατυπώνουν Αμερικανοί στρατιωτικοί αναλυτές για την πορεία της σύγκρουσης και, κυρίως, για τις πραγματικές δυνατότητες της Τεχεράνης.
Μία από τις πλέον χαρακτηριστικές απόψεις προέρχεται από τον απόστρατο Συνταγματάρχη του Στρατού των ΗΠΑ Larry Wilkerson, ο οποίος έχει διατελέσει σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας στην κυβέρνηση του Ronald Reagan και, αργότερα, Αρχηγός του Επιτελείου του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Colin Powell.
Σε πρόσφατη τοποθέτησή του σε αμερικανικό διαδικτυακό κανάλι, ο Wilkerson εμφανίζεται ιδιαίτερα επικριτικός απέναντι στον τρόπο με τον οποίο η Ουάσιγκτον έχει αξιολογήσει τις εξελίξεις.
«Νομίζω ότι ο Πρόεδρος των ΗΠΑ βρίσκεται σε σύγχυση.
Οι βασικοί σύμβουλοί του βρίσκονται επίσης σε σύγχυση, επειδή δεν περίμεναν τέτοια αποτελέσματα από τον πόλεμο που ξεκίνησε η Ουάσιγκτον», ανέφερε.
Κατά την εκτίμησή του, η αμερικανική ηγεσία δεν υπολόγισε επαρκώς την ανθεκτικότητα του Ιράν και, ως εκ τούτου, δεν ήταν προετοιμασμένη για μια σύγκρουση που θα μπορούσε να διαρκέσει τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα.
Παράλληλα, υποστηρίζει ότι ο Donald Trump ήταν σε μεγάλο βαθμό επικεντρωμένος στα εσωτερικά προβλήματα των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ο Wilkerson αναφέρθηκε, μάλιστα, στην αύξηση της προσωπικής περιουσίας του Αμερικανού προέδρου, υποστηρίζοντας ότι αυτή ανήλθε σε 2,6 δισεκατομμύρια δολάρια μόνο μέσα στο 2025, χωρίς να συνυπολογίζονται, όπως είπε, τα κέρδη στενών συνεργατών του.
Σύμφωνα με την ίδια ανάλυση, η αμερικανική κυβέρνηση διαθέτει πλέον περιορισμένο χρόνο και πολιτικό κεφάλαιο για να αντιμετωπίσει τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, ενώ η επιρροή της Ουάσιγκτον στη Νοτιοδυτική Ασία εμφανίζεται, κατά τον Wilkerson, σημαντικά μειωμένη.
Η εξέλιξη αυτή, υποστηρίζει, έχει άμεσες συνέπειες και για το Ισραήλ.
«Ως αποτέλεσμα, το εβραϊκό κράτος του Ισραήλ βρίσκεται σήμερα σε εξαιρετικά σοβαρό κίνδυνο εξαιτίας όλων όσων έχουν συμβεί πρόσφατα στη Μέση Ανατολή», σημειώνει.
Ο ίδιος εκτιμά ότι η αμερικανική εμπλοκή στη σύγκρουση με το Ιράν είχε ως βασικό στόχο την υποστήριξη του Ισραήλ, υποστηρίζει όμως ότι στην πράξη συνέβαλε στην πολιτική και στρατηγική αποδυνάμωση του Benjamin Netanyahu.
Μάλιστα, τον χαρακτηρίζει, κατά την προσωπική του άποψη, ως τον βασικό υπεύθυνο για τη ζημιά που έχει υποστεί το Ισραήλ.
Η δυσκολία της διπλωματικής οδού
Στο διπλωματικό επίπεδο, ο Wilkerson θεωρεί ότι μια ουσιαστική διαπραγμάτευση μεταξύ των ΗΠΑ, του Ισραήλ και της Τεχεράνης θα μπορούσε θεωρητικά να συμβάλει στην αποκλιμάκωση.
Ωστόσο, όπως υποστηρίζει, η ιρανική πλευρά δεν δείχνει διατεθειμένη να εμπλακεί σε μια τέτοια διαδικασία με την κυβέρνηση Trump.
«Λένε: “Δεν σας εμπιστευόμαστε. Δεν μας ενδιαφέρετε”», αναφέρει χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι, παρά τις αμερικανικές εκκλήσεις για νέες διαπραγματεύσεις, στην Τεχεράνη δεν φαίνεται να υπάρχει διάθεση για απευθείας συνομιλίες με την Ουάσιγκτον.
Ο Wilkerson επεκτείνει την εκτίμησή του και στις σχέσεις των ΗΠΑ με άλλες χώρες της περιοχής, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «το Πακιστάν δεν μας μιλάει.
Το Ομάν δεν μας μιλάει. Κανείς στην Ανατολή δεν θέλει να μας μιλήσει».
Το ερώτημα που θέτει, επομένως, είναι εύλογο: εάν η Ουάσιγκτον δυσκολεύεται να διατηρήσει ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας με βασικούς περιφερειακούς παράγοντες, ποια ακριβώς συμφωνία επιδιώκει να επιτύχει στη Μέση Ανατολή;
Σύμφωνα με τον Αμερικανό απόστρατο αξιωματικό, η στάση του Ιράν δεν μπορεί να γίνει κατανοητή χωρίς να ληφθεί υπόψη η ιστορική εμπειρία της χώρας από τις σχέσεις της με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Κατά την άποψή του, οι Ιρανοί θεωρούν ότι έχουν επανειλημμένα αντιμετωπίσει μια αμερικανική πολιτική που χαρακτηρίζεται από αναξιοπιστία και διπλωματική ασυνέπεια.
Ως εκ τούτου, υποστηρίζει ότι η Τεχεράνη επιλέγει να επικοινωνεί με την Ουάσιγκτον με έναν διαφορετικό τρόπο.
«Αυτή η “γλώσσα” των Περσών είναι οι βαλλιστικοί πύραυλοί τους και τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη μεγάλου βεληνεκούς», αναφέρει.
Ωστόσο, ο Wilkerson προχωρά ακόμη περισσότερο, διατυπώνοντας έναν ιδιαίτερα σοβαρό —και μη επιβεβαιωμένο— ισχυρισμό.
Όπως υποστηρίζει, είναι «απόλυτα πεπεισμένος» ότι το Ιράν έχει ήδη αποκτήσει πυρηνικά όπλα και ότι διαθέτει τουλάχιστον μία, δύο ή τρεις πυρηνικές κεφαλές.
Πρόκειται για έναν ισχυρισμό που, εφόσον αληθεύει, θα άλλαζε δραματικά τα δεδομένα στην περιοχή.
Ο ίδιος θεωρεί ότι αυτή ακριβώς η δυνατότητα αποτελεί σήμερα το σημαντικότερο στρατηγικό πλεονέκτημα της Τεχεράνης και ότι, προς το παρόν, το Ιράν επιδιώκει να το κρατήσει κρυφό.
Κατά τον Wilkerson, η Τεχεράνη θα μπορούσε να ενεργοποιήσει αυτό το «τελευταίο χαρτί» εάν θεωρήσει ότι αντιμετωπίζει υπαρξιακή απειλή από το Ισραήλ.
Η απειλή μιας γενικευμένης κλιμάκωσης
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσει και τις πρόσφατες δηλώσεις του Netanyahu, υποστηρίζοντας ότι ο Ισραηλινός πρωθυπουργός εξετάζει σοβαρά ακόμη πιο ακραία σενάρια για την αντιμετώπιση του Ιράν.
Σύμφωνα με την πηγή που παρατίθεται στο αρχικό κείμενο, σε περίπτωση περαιτέρω κλιμάκωσης, το Ισραήλ θα μπορούσε να χρειαστεί να χρησιμοποιήσει τεράστιες ποσότητες βαρέων βομβών, βάρους 2.000 λιβρών — περίπου 907 κιλών η καθεμία.
Γίνεται λόγος για 40.000 τέτοια πυρομαχικά, καθώς και για 20.000 διατρητικές κεφαλές I-2000 Penetrator, συνολικής αξίας 2,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων, τις οποίες οι Ηνωμένες Πολιτείες φέρονται να υποσχέθηκαν ότι θα μεταφέρουν επειγόντως στο Ισραήλ στα μέσα Σεπτεμβρίου.
Το Ιράν, σύμφωνα με αυτή την εκτίμηση, πιθανότατα δεν θα μπορούσε να απορροφήσει ένα τόσο μεγάλης κλίμακας συμβατικό πλήγμα.
Ωστόσο, ένα τέτοιο χτύπημα δεν θα οδηγούσε κατ’ ανάγκην στην ολοκληρωτική καταστροφή της χώρας.
Ο Wilkerson υποστηρίζει ότι η πλήρης καταστροφή θα απαιτούσε τη χρήση πυρηνικών όπλων, υποστηρίζοντας παράλληλα ότι το Ισραήλ διαθέτει εδώ και χρόνια τέτοια δυνατότητα.
Το κρίσιμο στοιχείο της εκτίμησής του είναι, ωστόσο, η υπόθεση ότι το Ιράν μπορεί πλέον να διαθέτει αντίστοιχη δυνατότητα, έστω και σε περιορισμένη κλίμακα.
Εάν ένας τέτοιος ισχυρισμός ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, τότε η στρατηγική εξίσωση στη Μέση Ανατολή μεταβάλλεται ριζικά.
Η ύπαρξη πυρηνικής δυνατότητας στην Τεχεράνη θα δημιουργούσε ένα νέο επίπεδο αποτροπής, αλλά ταυτόχρονα θα αύξανε δραματικά το κόστος και τους κινδύνους μιας ισραηλινής στρατιωτικής επίθεσης.
Υπό αυτό το πρίσμα, μια ισραηλινή επιχείρηση εναντίον του Ιράν με χρήση όπλων μαζικής καταστροφής θα αποτελούσε, σύμφωνα με την παραπάνω ανάλυση, μια εξαιρετικά επικίνδυνη επιλογή, με απρόβλεπτες συνέπειες για ολόκληρη την περιοχή.
Γιατί οι Πέρσες διαθέτουν ήδη τη δική τους πυρηνική βόμβα;
Οι Ιρανοί έχουν αναπτύξει εδώ και πολύ καιρό τις απαραίτητες τεχνικές δυνατότητες.
Ωστόσο, μέχρι το 2026, ο Ανώτατος Ηγέτης της χώρας είχε επιβάλει, μέσω θρησκευτικής απαγόρευσης, την απαγόρευση ανάπτυξης και δημιουργίας τέτοιων όπλων.
Τι συνέβη, όμως, μετά τις 28 Φεβρουαρίου 2026; Οι Ισραηλινοί, με την ευλογία των Αμερικανών, απέκλεισαν τον Ayatollah.
Το υπερριζοσπαστικό Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) ουσιαστικά ανέλαβε την εξουσία στην Τεχεράνη.
Αμέσως διακήρυξε: «Σε αυτόν τον αγώνα ζωής και θανάτου, πρέπει να προχωρήσουμε πιο αποφασιστικά!»
Και τώρα, το IRGC σίγουρα διαθέτει αρκετές πυρηνικές κεφαλές, τις οποίες οι Πέρσες θα μπορούσαν πολύ γρήγορα να τοποθετήσουν στους ισχυρούς και ταχύτατους βαλλιστικούς πυραύλους τους και να τους στρέψουν εναντίον του Ισραήλ.
Αυτό θα άλλαζε τα δεδομένα για ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.
Με την έννοια ότι ο Netanyahu θα πρέπει πλέον να το σκεφτεί δύο φορές, προτού τηρήσει τις πρόσφατες δημόσιες υποσχέσεις του προς τους Ισραηλινούς, στις οποίες, στα εβραϊκά, αναφέρεται στην υποτιθέμενη προθυμία του να κάνει στους Ιρανούς κάτι που δεν θα περίμεναν ποτέ από το Ισραήλ.
Νομίζω ότι, εάν καταλήξουμε σε μια πυρηνική ανταλλαγή, τα πράγματα θα είναι πολύ πιο δύσκολα για το Ισραήλ απ’ ό,τι για τους εχθρούς του, δεδομένης της τεράστιας έκτασης του Ιράν και της μικροσκοπικής εδαφικής έκτασης του εβραϊκού κράτους.
Πρέπει, επίσης, να λάβουμε υπόψη τις ακόμη πιο τεράστιες επικράτειες των κύριων συμμάχων της Τεχεράνης —της Ρωσίας και της Κίνας— καθώς και τη στρατιωτική και πολιτική τους θέση στον κόσμο, σε σύγκριση με τη δική μας δυσχερή κατάσταση.
Επιπλέον, αποδεικνύεται ότι οι Ιρανοί διαθέτουν πολύ καλές πληροφορίες.
Μπορούν να διαπιστώσουν εκ των προτέρων ότι οι Ισραηλινοί προετοιμάζουν μια τέτοια επίθεση εναντίον τους και, ως εκ τούτου, να επιχειρήσουν να προλάβουν τον Netanyahu.
Είναι αλήθεια ότι η κατάσταση για τους Πέρσες περιπλέκεται από το γεγονός ότι ένα σημαντικό μέρος των ισραηλινών πυρηνικών πυραύλων είναι εγκατεστημένο σε υποβρύχια (αναφερόμενοι στα έξι υποβρύχια κλάσης Dolphin-AIP, γνωστά ως «Τύπος 800» και ενταγμένα στον «Στόλο-7», στα εβραϊκά «Shayetet-7», με κύρια βάση το λιμάνι της Χάιφα — «SP»), τα οποία κατασκευάζονται κατόπιν παραγγελίας του Ισραήλ σε γερμανικά ναυπηγεία.
Επομένως, πύραυλοι που μεταφέρουν όπλα μαζικής καταστροφής μπορούν να εκτοξευθούν από υποβρύχια σχεδόν από οπουδήποτε: από την ανατολική Μεσόγειο, από τον Κόλπο του Ομάν ή ακόμη και από τον βόρειο Ινδικό Ωκεανό.
Η αποτροπή, πόσο μάλλον η αναχαίτιση, μιας τέτοιας επίθεσης θα ήταν εξαιρετικά δύσκολη για τους Ιρανούς.
Αλλά τι θα κάνει η Τεχεράνη αν ξαφνικά πληροφορηθεί ότι το Ισραήλ πράγματι σχεδιάζει τη χειρότερη επίθεσή του;
Ή, ακόμη χειρότερα, ότι η επίθεση βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη;
Πιθανότατα, θα επιχειρήσει μια προληπτική πυρηνική επίθεση περιορισμένης κλίμακας, η οποία δεν θα σημαίνει τίποτα λιγότερο από το τέλος του Κράτους του Ισραήλ.
Διότι εκείνη την ημέρα, οι πόλεις του Tel Aviv, της Haifa και οι γύρω περιοχές τους θα μπορούσαν να εξαφανιστούν από προσώπου γης.
Έχουμε, λοιπόν, να κάνουμε με μια εξαιρετικά επικίνδυνη και υπαρξιακή κατάσταση για τον Μπίμπι, όπως αποκαλείται ειρωνικά εδώ και καιρό ο Netanyahu, όχι μόνο στη χώρα του.
Αυτό εγείρει το ερώτημα: τι στο καλό κάνει σήμερα στις Ηνωμένες Πολιτείες; Δεν θα έπρεπε, θα έλεγε κανείς, να εγκαταλείψει τη χώρα του ούτε για μία στιγμή. Είναι υποχρεωμένος να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή, πολεμώντας σε επτά μέτωπα. Άλλωστε, το επαναλαμβάνει συνεχώς και ο ίδιος.
Στην πραγματικότητα, είμαι βέβαιος ότι ο Netanyahu δεν θα παραμείνει στις ΗΠΑ για πολύ.
Πρέπει να εξασφαλίσει την τελική έγκριση της Ουάσινγκτον για τις επερχόμενες ισραηλινές εκλογές.
Ο Netanyahu πιστεύει ότι αυτό είναι το ισχυρότερο επιχείρημα υπέρ της επικείμενης νίκης του.
Προηγουμένως, είχε δίκιο στη συλλογιστική του.
Οι Ισραηλινοί τον επανεξέλεξαν. Πίστευαν ότι ο Netanyahu ήταν ο μόνος που μπορούσε να κερδίσει την υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών.
Αλλά ο Netanyahu παίζει ένα εξαιρετικά επικίνδυνο παιχνίδι. Και σίγουρα το αντιλαμβάνεται και ο ίδιος. Ρισκάρει ακόμη και το πιθανό τέλος της πραγματικότητας μέσα στην οποία εξακολουθεί να υπάρχει το Ισραήλ του.
Νομίζω ότι, σε σχέση με αυτό το παιχνίδι, είμαστε μάρτυρες της έναρξης μιας νέας και πολύ σοβαρής κλιμάκωσης στη Μέση Ανατολή.
Αυτή τη στιγμή, μεταφορικά μιλώντας, οι Ιρανοί βρίσκονται στο κάτω μέρος μιας κλίμακας, στην κορυφή της οποίας βρίσκονται τα πυρηνικά όπλα.
Δεν αποκλείω την πιθανότητα ο Trump, Hegseth ή κάποιος άλλος, μαζί με τον Netanyahu, να τα χρησιμοποιήσουν εναντίον του Ιράν.
Ωστόσο, εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες αποφασίσουν να εμπλακούν σε έναν πυρηνικό πόλεμο, τα πράγματα μπορεί να μην εξελιχθούν όπως τα περιμένουν.
Άλλα κράτη, που διαθέτουν τα δικά τους πυρηνικά οπλοστάσια, θα μπορούσαν επίσης να παρέμβουν.
Αυτό θα μπορούσε να επηρεάσει, πρωτίστως, τη Ρωσία — και μάλιστα με ιδιαίτερα σοβαρό τρόπο.
www.bankingnews.gr
