Ένα πολύ δυνατό, καυστικό και άκρως επικριτικό κείμενο του American Thinker, το οποίο κατηγορεί την ευρωπαϊκή «άρχουσα τάξη» ότι:
-
Υποδαυλίζει συστηματικά τον πόλεμο με τη Ρωσία, πάντα πριν από εκλογές, για να δαιμονοποιήσει αντιπάλους και να περάσει αυξημένους στρατιωτικούς προϋπολογισμούς.
-
Κατασκευάζει «περιστατικά εθνικής ασφάλειας» (όπως το drone στη Λειψία) για να πλήξει πολιτικούς αντιπάλους (AfD, κ.λπ.).
-
Σπρώχνει την Ευρώπη σε πόλεμο με τη Ρωσία, ενώ οι ΗΠΑ υπό τον Τραμπ προσπαθούν να τον σταματήσουν.
-
Οι ηγέτες (Pistorius, Merz, Macron, Rees-Mogg) μιλούν ανοιχτά για πόλεμο, επιστράτευση, θάνατο.
-
Ενώ η Ευρώπη ετοιμάζεται για πόλεμο, αφήνει τα σύνορα ανοιχτά, πλημμυρίζει από παράνομους μετανάστες, πληρώνει προνόμια, φυλακίζει πολίτες για «λόγο», και εγκαταλείπει την εθνική ασφάλεια.
-
Οι πολίτες αντιδρούν: «Γιατί να πεθάνουμε για μια χώρα που δεν υπάρχει;», «Πάτε να ρωτήσετε τους μετανάστες που φέρατε», «Τι μένει να πεθάνεις γι’ αυτό;».
-
Το συμπέρασμα: «Η ευρωπαϊκή άρχουσα τάξη θέλει να θυσιάσει πολίτες σε έναν παράλογο πόλεμο. Οι πολίτες θα έπρεπε να ανατρέψουν την άρχουσα τάξη τους.»
Ο πυρετός του πολέμου εντείνεται ξανά σε όλη την Ευρώπη. Αυτό έχει συμβεί αρκετές φορές στα τεσσεράμισι χρόνια από τότε που η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία, συνήθως συμπίπτοντας με σημαντικές εθνικές εκλογές — ιδιαίτερα εκείνες στη Ρουμανία, τη Μολδαβία, την Ουγγαρία, την Πολωνία και τη Γερμανία — όταν ορισμένα εγχώρια πολιτικά κόμματα δαιμονοποιούνται ως «φιλο-Πούτιν» και «απειλές για την ασφάλεια» της υπόλοιπης Ευρώπης. Τα τύμπανα του πολέμου γίνονται επίσης δυνατά κάθε φορά που συζητούνται αυξημένοι στρατιωτικοί προϋπολογισμοί στις κυβερνήσεις των σκανδιναβικών και βαλτικών κρατών, της Φινλανδίας, της Γερμανίας και της Πολωνίας, καθώς και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η άμπωτη και η πλημμυρίδα των πολιτικών πολεμικών κραυγών κατά της Ρωσικής Ομοσπονδίας ακολουθεί στενά τα ευρωπαϊκά εκλογικά και κοινοβουλευτικά ημερολόγια.
Δεν είναι σύμπτωση ότι η γερμανική κυβέρνηση αποφάσισε να ανακοινώσει πέντε ημέρες πριν από τις εκλογές της Σαξονίας-Άνχαλτ στις 6 Σεπτεμβρίου ότι η Ρωσία ήταν υπεύθυνη για ένα μικρό drone που ανακαλύφθηκε στο αεροδρόμιο Λειψίας/Χάλε πάνω από ένα μήνα νωρίτερα. Αν και το drone έφερε εκρηκτικό φορτίο, η συσκευή δεν προκάλεσε ζημιά και έμεινε στο αεροδρόμιο απαρατήρητη για πολλές ώρες στις 4 Αυγούστου. Όταν η Γερμανία κατηγόρησε τη Ρωσία για τη «επίθεση» τέσσερις εβδομάδες αργότερα, το Βερολίνο δεν παρουσίασε κανένα πραγματικό στοιχείο για τα συμπεράσματά του.
Ωστόσο, η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και εθνικοί ηγέτες σε όλη την Ευρώπη δήλωσαν αμέσως αλληλεγγύη στη Γερμανία και καταδίκασαν τον ρωσικό «υβριδικό πόλεμο» σε «έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Για πολλούς παρατηρητές, η υπόδειξη του Βερολίνου φάνηκε χρονικά τοποθετημένη για να μειώσει την ορμή του πολιτικού κόμματος «Εναλλακτική για τη Γερμανία», το οποίο ο Γερμανός Καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς και το ευρωπαϊκό κατεστημένο έχουν δυσφημήσει ως «ναζί» και «ρωσικές μαριονέτες». Αν αυτός ήταν ο στόχος του Μερτς — να αποτρέψει την εκλογική ήττα των πολιτικών του συμμάχων κατηγορώντας ψευδώς τους αντιπάλους του ότι είναι ρωσικά εργαλεία και κατάσκοποι — δεν λειτούργησε. Το AfD κέρδισε αποφασιστικά τις εκλογές της 6ης Σεπτεμβρίου στη Σαξονία-Άνχαλτ, και η υποστήριξη προς το φιλο-εθνικό κόμμα συνεχίζει να αυξάνεται σε όλη τη Γερμανία.
Παρόμοια σκηνοθετημένα περιστατικά «εθνικής ασφάλειας» προέκυψαν πριν από εκλογές στη Ρουμανία, την Πολωνία, την Ουγγαρία και τη Μολδαβία. Φιλο-ευρωπαϊκά κόμματα κατηγόρησαν τη Ρωσία για εκλογική παρέμβαση, οικονομικό σαμποτάζ ή ακόμη και επικείμενη επίθεση, ενώ παρουσίαζαν τα αντίπαλα κόμματα ως ρωσικά περιουσιακά στοιχεία. Στην περίπτωση της Ρουμανίας, τα δικαστήρια που πρόσκεινται στην ΕΕ ακύρωσαν τις προεδρικές εκλογές του 2024 λόγω ψευδών ισχυρισμών για «ρωσική ανάμειξη».
Ενώ οι Ευρωπαίοι πολιτικοί προβλέψιμα βγάζουν τον ρωσικό μπαμπούλα πριν από κάθε εκλογή, φαίνεται να εντείνουν τον εκφοβισμό τους εν όψει των ενδιάμεσων εκλογών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Πρόεδρος Τραμπ δεν έχει κρύψει την πεποίθησή του ότι ο πόλεμος Ρωσίας-Ουκρανίας είναι μια ανόητη και περιττή σύγκρουση που δεν θα είχε συμβεί ποτέ αν ήταν στην εξουσία το 2022. Για δύο χρόνια, προσπαθεί να τον τερματίσει. Με εξαίρεση τη Σλοβακία (και την Ουγγαρία πριν από την εκλογική ήττα του πρώην Πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν), οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις φαίνεται να είναι προσηλωμένες σε έναν διευρυμένο πόλεμο με τη Ρωσία στο εγγύς μέλλον.
Μόλις την περασμένη εβδομάδα, ο Πρόεδρος Τραμπ ζήτησε από τον παραμένοντα πρόεδρο της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, να απέχει από επιθέσεις σε ρωσικά διυλιστήρια πετρελαίου σε μια προσπάθεια να σταθεροποιήσει τις παγκόσμιες αγορές. Αφού συμφώνησε να το κάνει, ο Ζελένσκι έκανε ακριβώς το αντίθετο και ανακοίνωσε τη χρήση πυραυλικών συστημάτων που παρείχε το ΝΑΤΟ για να στοχεύσει ρωσικές εγκαταστάσεις, μια ενέργεια που πιθανώς αποσκοπούσε στο να προκαλέσει τη Ρωσία να στοχεύσει απευθείας μέλη του ΝΑΤΟ. Προφητικά, ο Ουκρανός «δημοσιογράφος» και έμπιστος του Ζελένσκι, Ντμίτρο Γκόρντον, ανακοίνωσε πρόσφατα: «Κυριολεκτικά μέσα σε λίγες ημέρες, κάτι θα συμβεί που θα μας δώσει μεγάλη ελπίδα… Δεν μπορώ να πω τι είναι — είναι στρατιωτικό μυστικό. Αλλά ξέρω ότι τις επόμενες ημέρες… κάτι θα συμβεί που θα δώσει φτερά στο έθνος. Το ξέρω αυτό.»
Η υπόσχεση του Γκόρντον ότι «κάτι θα συμβεί» φαίνεται να είναι ένα ανοιχτό μυστικό σε όλη την Ευρώπη. Αξιωματούχοι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ενθαρρύνουν και τους τετρακόσια πενήντα εκατομμύρια Ευρωπαίους πολίτες να αποθηκεύσουν νερό, τρόφιμα και φάρμακα σε προετοιμασία για πόλεμο. Ο Γερμανός Υπουργός Άμυνας Μπόρις Πιστόριους δήλωσε στην Bundestag ότι ο πόλεμος έρχεται, και ο Καγκελάριος Μερτς κατάφερε επιτυχώς να παρακάμψει προηγούμενους νομικούς περιορισμούς — και να αυξήσει ουσιαστικά — τις αμυντικές δαπάνες, ενώ παραδέχτηκε ότι η Γερμανία είναι «ήδη σε σύγκρουση με τη Ρωσία». Η Γερμανία, η Δανία, η Νορβηγία, η Σουηδία, η Φινλανδία, η Εσθονία, η Λετονία, η Λιθουανία και η Πολωνία επεκτείνουν το μέγεθος των στρατών τους και εφαρμόζουν ευρύτερα προγράμματα στρατολόγησης. Ο Γάλλος Πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν φέρεται να ενημέρωσε πολιτικούς ηγέτες ότι ο πόλεμος με τη Ρωσία έχει φτάσει, και η βρετανική κυβέρνηση αναθεωρεί πυρετωδώς τα εγχειρίδια πολέμου της, οργανώνει ασκήσεις πολιτικής άμυνας και προετοιμάζεται για μαζική στρατιωτική στρατολόγηση, συμπεριλαμβανομένης της ενεργοποίησης συνταξιούχων στρατιωτικών έως την ηλικία των εξήντα πέντε. Την τελευταία εβδομάδα, οι δέκα κορυφαίες εφημερίδες του Ηνωμένου Βασιλείου δημοσίευσαν πάνω από διακόσια πενήντα άρθρα για την πιθανότητα πολέμου με τη Ρωσία.
Ο Τζέικομπ Ρις-Μογκ, πρώην υπουργός του υπουργικού συμβουλίου και κάποτε αγαπημένος των Συντηρητικών για την πρωθυπουργία, λέει ότι ο βρετανικός λαός πρέπει να πολεμήσει και να πεθάνει για τη χώρα του: «Τα επόμενα χρόνια μπορεί να αντιμετωπίσουμε έναν πόλεμο, και αν αντιμετωπίσουμε έναν πόλεμο, θα χρειαστούμε ανθρώπους που θα καταταγούν στις ένοπλες δυνάμεις και θα βγουν έξω και θα κάνουν το καθήκον τους. Μπορεί ακόμη να αντιμετωπίσουμε περιστάσεις όπου οι άνθρωποι πρέπει να πεθάνουν για να σώσουν τη χώρα τους, όπως έκαναν στον Πρώτο και Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο… Αυτό είναι κάτι που κάνει μια χώρα να επιβιώσει. Αν οι άνθρωποι δεν είναι πρόθυμοι να κάνουν το καθήκον τους, τότε η χώρα θα καταληφθεί από άλλη χώρα.»
Ο Ρις-Μογκ είναι ένας φαντασμένος αριστοκράτης με αλαζονικό τρόπο ομιλίας. Ενώ ήταν στο Κοινοβούλιο, συχνά χλευαζόταν ως ο «Αξιότιμος Βουλευτής του 18ου αιώνα». Έτσι, η επιμονή του ότι οι απλοί Βρετανοί πρέπει να δώσουν τη ζωή τους για χάρη της χώρας τους ακούγεται εντυπωσιακά εκτός τόπου.
Σύμφωνα με τα αρχεία του Υπουργείου Εσωτερικών, σε έναν παράνομο μετανάστη χορηγείται άδεια παραμονής ή υπηκοότητα στη Βρετανία κάθε λεπτό. Οι Βρετανοί φορολογούμενοι πληρώνουν περισσότερες πληρωμές πρόνοιας σε νοικοκυριά μεταναστών από ποτέ. Η ανοιχτή αφόδευση σε δημόσιους δρόμους είναι τόσο συνηθισμένη που το Ηνωμένο Βασίλειο πρέπει να αναρτήσει πινακίδες που προειδοποιούν τον αυξανόμενο αριθμό μεταναστών του τρίτου κόσμου ότι μια τέτοια συμπεριφορά είναι ακατάλληλη. Η βρετανική κυβέρνηση διανέμει ένα φυλλάδιο εννέα σελίδων σε παράνομους μετανάστες που τους ενημερώνει ότι ο βιασμός γυναικών και παιδιών είναι λάθος. Ένα βρετανικό χωριό έχει ήδη ψηφίσει να αποσχιστεί από το Ηνωμένο Βασίλειο αφού η κυβέρνηση επέμεινε να στεγάσει έναν καταυλισμό μεταναστών δέκα φορές το μέγεθος της πόλης ακριβώς δίπλα. Ο πρώην επικεφαλής της MI6, Σερ Ρίτσαρντ Ντέαρλαβ, προειδοποίησε πρόσφατα το κοινό ότι οι εμμονές της κυβέρνησης με την «κλιματική αλλαγή» και την «πράσινη ενέργεια» έχουν καταστήσει τη χώρα αδύναμη και πρακτικά ανυπεράσπιστη απέναντι στους εχθρούς της. Και αντί να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε από αυτές τις απειλές εθνικής ασφάλειας, η κυβέρνηση χρησιμοποίησε τους φθίνοντες πόρους της για να συλλάβει σχεδόν 65.000 Βρετανούς για «αδικήματα σχετικά με τον λόγο» τα τελευταία πέντε χρόνια.
Όταν οι απλοί άνθρωποι ακούν τον Ρις-Μογκ να λέει ότι πρέπει να είναι πρόθυμοι να «κάνουν το καθήκον τους» και να «πεθάνουν» ή η Βρετανία «θα καταληφθεί από άλλη χώρα», κουνούν το κεφάλι τους με δυσπιστία. Ένας σχολιαστής ρώτησε: «Δηλαδή η βρετανική κυβέρνηση περιμένει από τους νέους μας να πεθάνουν για να τους απωθήσουν ρωσικά αποβατικά σκάφη, όταν απλώνει το χαλί των επιδομάτων σε συχνά επικίνδυνους εισβολείς;» Ένας άλλος παρατήρησε: «Ένας πλούσιος τύπος που δεν μπορούσε να βγάλει το δέρμα από μια πουτίγκα ρυζιού, λέει ότι πρέπει να κάνουμε το καθήκον μας και να πεθάνουμε, για να προστατεύσουμε ένα status quo που του αποφέρει εκλεκτό κρασί, και στην υπόλοιπη χώρα λογαριασμούς που δεν μπορούν να πληρώσουν.» Και ένας άλλος επέμεινε: «Ντύστε τον και στείλτε τον στο Ντονμπάς.»
Ένας διαδικτυακός σχολιαστής διέταξε: «Πήγαινε να ρωτήσεις τους μετανάστες που έφερες. Ας δούμε πόσο Βρετανοί είναι τότε. Γιατί κανείς μας δεν πολεμάει για σένα.» Ένας νεαρός αναρωτήθηκε: «Τι μένει να πεθάνεις γι’ αυτό; Το ποδόσφαιρο; Ένα σπίτι που δεν μπορείς να αντέξεις οικονομικά; Μια δουλειά που δεν θα πάρεις; Ένα σχολείο που θα μάθει στα παιδιά σου να σε μισούν που πολέμησες εξαρχής;» Και ένας άλλος σχολιαστής κατέληξε: «Μια χώρα χωρίς σύνορα δεν είναι χώρα, κανείς δεν πεθαίνει για μια χώρα που δεν υπάρχει.»
Η «άρχουσα τάξη» της Ευρώπης θέλει να θυσιάσει πολίτες σε έναν παράλογο πόλεμο κατά της Ρωσίας. Οι πολίτες θα έπρεπε να ανατρέψουν την «άρχουσα τάξη» τους.
