Ο πρώην αναλυτής της CIA, Λάρι Τζόνσον, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου: Κατά την εκτίμησή του, η Ευρώπη και η Ρωσία κινούνται ολοένα και πιο γρήγορα, σχεδόν μοιραία προς μια άμεση στρατιωτική αντιπαράθεση. «Νομίζω ότι ένας πόλεμος με την Ευρώπη είναι αναπόφευκτος», λέει ο Τζόνσον σε συνέντευξή του σχετικά με την αυξανόμενη κλιμάκωση μεταξύ της Μόσχας και των ευρωπαϊκών κρατών του ΝΑΤΟ.
Ο Τζόνσον δεν ισχυρίζεται ότι η Ρωσία σχεδιάζει να επιτεθεί για να κατακτήσει τη Γερμανία, την Πολωνία ή τα άλλα ευρωπαϊκά κράτη. Αντίθετα, το πρόβλημα είναι ο συνδυασμός της ολοένα και πιο σκληρής πολεμικής ρητορικής, του δυτικού επανεξοπλισμού, των παραδόσεων όπλων και των πιθανών άμεσων ενεργειών κατά των Ρωσικών συμφερόντων. Αφού μίλησε με αρκετούς Ρώσους στρατιωτικούς αξιωματούχους, η εντύπωσή που αποκόμισε είναι ξεκάθαρη: Η Μόσχα προετοιμάζεται ολοένα και περισσότερο για την πιθανότητα η σύγκρουση με το ΝΑΤΟ να επεκταθεί τελικά πέρα από τα όρια της Ουκρανίας.
ΔΕΙΤΕ το ΒΙΝΤΕΟ: Λάρι Τζόνσον: Ο Πόλεμος Ευρώπης-Ρωσίας είναι Πλέον «Αναπόφευκτος»
Η Διπλωματία δεν Οδηγεί Πουθενά
Ταυτόχρονα, η εμπιστοσύνη στις διαπραγματεύσεις μειώνεται από τη Ρωσική πλευρά. Ο Τζόνσον βλέπει μια σαφή σκλήρυνση των θέσεων εκ μέρους του Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν και του Υπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ. Μετά το Μινσκ II και άλλες αποτυχημένες διπλωματικές προσπάθειες, η Μόσχα είναι όλο και πιο πεπεισμένη ότι οι συμφωνίες με τη Δύση δεν είναι βιώσιμες.
Ο Τζόνσον αναφέρει ως παράδειγμα την πρόσφατη συνομιλία μεταξύ Λαβρόφ και του Γερμανού Υπουργού Εξωτερικών. Αντί να συζητήσει σοβαρά τα αμοιβαία συμφέροντα ασφαλείας, η Γερμανική πλευρά, σύμφωνα με τον ίδιο, ουσιαστικά επανέλαβε τις γνωστές απαιτήσεις της Ρωσίας. Το συμπέρασμα του Τζόνσον: Η Ρωσική ηγεσία είναι ολοένα και λιγότερο σίγουρη για την ικανότητά της να επιλύσει τη σύγκρουση μέσω της διπλωματίας.
Η Επικίνδυνη Αδυναμία της Ευρώπης: Η Βιομηχανία
Ο Τζόνσον απορρίπτει σθεναρά την ιδέα ότι η Ευρώπη θα μπορούσε να είναι στρατιωτικά ανώτερη από τη Ρωσία αποκλειστικά και μόνο βάσει της μεγαλύτερης οικονομικής της παραγωγής. Αυτό που είναι καθοριστικό για έναν παρατεταμένο πόλεμο, υποστηρίζει, δεν είναι η χρηματιστηριακή αξία ή το ονομαστικό ΑΕΠ, αλλά μάλλον τα εργοστάσια, η ενέργεια, οι πρώτες ύλες, οι στρατιώτες, οι πύραυλοι και, πάνω απ’ όλα, η επάρκεια των πυρομαχικών.
Η Ρωσία έχει επεκτείνει μαζικά την παραγωγή όπλων από το 2022. Η Ευρώπη και οι ΗΠΑ, από την άλλη πλευρά, έχουν αποσυναρμολογήσει ή αναθέσει σε εξωτερικούς συνεργάτες μεγάλα τμήματα της βιομηχανικής τους βάσης εδώ και δεκαετίες. Μια πολεμική οικονομία δεν μπορεί να ενεργοποιηθεί απλώς με κυβερνητικό διάταγμα.
Ο Τζόνσον το βλέπει αυτό ως έναν επικίνδυνο λανθασμένο υπολογισμό: Η Δύση παρουσιάζει τη Ρωσία ως οικονομικά καθυστερημένη και στρατιωτικά αδύναμη εδώ και χρόνια — και τώρα απειλεί να πιστέψει την ίδια της την προπαγάνδα.
Τα Ρωσικά Πλοία θα Μπορούσαν να Αποτελέσουν την Αφορμή
Ο Τζόνσον βλέπει μια πιθανή άμεση πορεία προς τον πόλεμο στη θάλασσα. Στην Ευρώπη, υπάρχει αυξανόμενη συζήτηση σχετικά με μέτρα κατά του λεγόμενου Ρωσικού «σκιώδους στόλου». Σε περίπτωση που τα ευρωπαϊκά κράτη αρχίσουν να κατασχέσουν τα Ρωσικά πλοία με τη βία, η Μόσχα θα μπορούσε, κατά την εκτίμηση του Τζόνσον, να το θεωρήσει αυτό πράξη πολέμου.
Η Ρωσία θα μπορούσε στη συνέχεια να επιχειρήσει να ανακτήσει τα πλοία ή να αναλάβει στρατιωτική δράση εναντίον μονάδων που εμπλέκονται σε τέτοιες πειρατικές ενέργειες. Θα μπορούσε έτσι να κλιμακωθεί σε άμεση στρατιωτική αντιπαράθεση μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα.
Κανείς δεν Εξηγεί πώς Υποτίθεται ότι θα Τελειώσει αυτός ο Πόλεμος
Για τον Τζόνσον, αυτό ακριβώς είναι το βασικό πρόβλημα της Ευρωπαϊκής στρατηγικής. Οι πολιτικοί μιλούν όλο και περισσότερο για στρατιωτική ετοιμότητα, για επανεξοπλισμό και για πιθανή στρατιωτική αντιπαράθεση με τη Ρωσία. Αλλά σχεδόν κανείς δεν εξηγεί πώς θα διεξαγόταν στην πραγματικότητα ένας τέτοιος πόλεμος — και, πάνω απ’ όλα – το πώς θα τελείωνε.
Θα πρέπει οι Ευρωπαίοι στρατιώτες να καταλάβουν Ρωσικό έδαφος;
Θα εκτοξευθούν πύραυλοι σε Ρωσικές πόλεις;
Πώς θα αντιδράσει η Μόσχα; Και πώς;
Και τι θα συμβεί αν η μία πλευρά είναι πια στα πρόθυρα της ήττας;
Ο Τζόνσον πιστεύει ότι αυτά τα ερωτήματα δεν έχουν εξεταστεί μέχρι το λογικό τους συμπέρασμα. Η Ρωσία διαθέτει ένα από τα μεγαλύτερα πυρηνικά οπλοστάσια στον κόσμο. Ένας άμεσος πόλεμος ΝΑΤΟ-Ρωσίας δεν θα ήταν επομένως ποτέ απλώς μια συνηθισμένη συμβατική σύγκρουση.
Το Καλίνινγκραντ είναι Επικίνδυνο Σημείο
Ο Τζόνσον θεωρεί τον Ρωσικό θύλακα του Καλίνινγκραντ, που βρίσκεται ανάμεσα στην Πολωνία και τη Λιθουανία, ιδιαίτερα εκρηκτικό. Στη Δύση, θεωρείται μερικές φορές ως το ευάλωτο σημείο για τη Ρωσία, στόχος πολιτικής και στρατιωτικής πίεσης.
Ο Τζόνσον θεωρεί ότι αυτό είναι εξαιρετικά επικίνδυνο. Σε περίπτωση που η Μόσχα σχηματίσει την εντύπωση ότι το Καλίνινγκραντ θα μπορούσε να αποκοπεί στρατιωτικά ή να δεχθεί επίθεση, αναμένεται μια μαζική Ρωσική αντίδραση. Σε ακραία περίπτωση, θεωρεί ακόμη και πιθανή τη χρήση τακτικών πυρηνικών όπλων. Αυτή είναι η εκτίμηση του Τζόνσον — η συνομιλία δεν παρέχει καμία απόδειξη ότι η Ρωσία σχεδιάζει συγκεκριμένα μια τέτοια επίθεση.
Ο Πραγματικός Κίνδυνος είναι ο Λανθασμένος Υπολογισμός
Έτσι, ολόκληρη η ανάλυση του Τζόνσον καταλήγει σε ένα συγκεκριμένο σημείο: Ο μεγαλύτερος κίνδυνος δεν είναι απαραίτητα η συνειδητή απόφαση διεξαγωγής ενός μεγάλου πολέμου, αλλά μάλλον ο αμοιβαίος λανθασμένος υπολογισμός.
Η Ευρώπη μπορεί να πιστεύει ότι η Ρωσία θα ανεχθεί την περαιτέρω κλιμάκωση. Η Μόσχα, με τη σειρά της, θα μπορούσε να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η περαιτέρω αδράνεια απλώς δίνει στην Ευρώπη τον απαραίτητο χρόνο να εκσυγχρονίσει τις ένοπλες δυνάμεις της και να προετοιμαστεί για μια μελλοντική αντιπαράθεση.
Τελικά, ο Τζόνσον εμμένει στην ζοφερή του πρόβλεψη: Ένας μεγαλύτερος πόλεμος γίνεται ολοένα και πιο πιθανός — και κατά την άποψή του, το πιο επικίνδυνο μέτωπο δεν βρίσκεται στον Περσικό Κόλπο, αλλά στην ίδια την Ευρώπη.
Αυτός ο πόλεμος δεν είναι ακόμη πραγματικότητα. Όσο όμως περισσότερο αντικαθίσταται η διπλωματία από τον επανεξοπλισμό, τις απειλές και την αμοιβαία δυσπιστία, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος ένα μόνο περιστατικό να είναι τελικά αρκετό για να μετατρέψει τον τρέχοντα πόλεμο δι’ αντιπροσώπων σε άμεση πολεμική αντιπαράθεση μεταξύ της Ρωσίας και των ευρωπαϊκών κρατών του ΝΑΤΟ.
