Γράφει ο Γουίλιαμ Σράιβερ
Καθώς το έτος 2026 πλησιάζει στο τέλος του, ένας πυρετός πανικού διατρέχει την ραχοκοκαλιά της Ευρώπης μπροστά στην υφέρπουσα συνειδητοποίηση ότι οι Αμερικανοί σκοπεύουν να τους εγκαταλείψουν στην τύχη τους στην σύγκρουση εναντίον των Ρώσων — και, το χειρότερο απ’ όλα, ο ένας εναντίον του άλλου.
Όσο για την καταπολέμηση των Ρώσων, η πραγματικότητα είναι απλή: Αν η χούφτα των ατρόμητων ευρωπαϊκών εθνών ξεκινούσε αύριο, με σοβαρότητα, να συγκεντρώσει τις απαραίτητες ένοπλες δυνάμεις και τον πολεμικό εξοπλισμό για έναν πόλεμο υψηλής έντασης του 21ου αιώνα, δεν θα μπορούσαν να συγκεντρώσουν, να εξοπλίσουν και να αναπτύξουν έναν στρατό ούτε καν 100.000 αξιόμαχων στρατιωτών μέσα σε πέντε χρόνια — ένας αριθμός που θα καταβροχθιζόταν εντελώς από την μηχανή του κιμά του πολέμου, για τον οποίο είναι εντελώς ανεπαρκώς προετοιμασμένοι από άποψη εμπειρίας, εκπαίδευσης, τακτικής, όπλων και υλικοτεχνικής υποστήριξης.
Και ακόμα κι αν κατάφερναν να κινητοποιήσουν ένα ετερόκλητο & κουρελιασμένο πολυεθνικό πλήθος 100.000 ανδρών, δεν θα ήταν σε θέση να συγκροτήσουν και να εφοδιάσουν έναν τέτοιο στρατό με τέτοιο τρόπο που να μπορεί να πετύχει οτιδήποτε αξιόλογο.
Από το Καλίνινγκραντ και τη Λευκορωσία, οι Ρώσοι μπορούν να επιτεθούν σε οποιονδήποτε στόχο στην Ουκρανία, σε μεγάλα τμήματα της Πολωνίας και της Ρουμανίας, ακόμη και σε στόχους βαθιά εντός Γερμανικού εδάφους.
Δεν θα επιτρεπόταν σε έναν ευρωπαϊκό στρατό να συγκεντρωθεί κοντά σε ρωσικές δυνάμεις. Οποιαδήποτε τέτοια προσπάθεια θα οδηγούσε τους Ευρωπαίους σε μια συντριπτική ήττα.
Όσο για την ευρωπαϊκή αεροπορική ισχύ, είναι μια οφθαλμαπάτη.
Η υποτιθέμενα ισχυρή Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ έκανε ό,τι μπορούσε, εκτοξεύοντας αρκετές χιλιάδες πυραύλους κρουζ μεγάλου βεληνεκούς προς το Ιράν — με αμελητέο στρατηγικό αποτέλεσμα. Το Ιράν δεν αφοπλίστηκε σε αξιόλογο βαθμό. Στην πραγματικότητα, φαίνεται να είναι ισχυρότερο τώρα από ό,τι όταν ξεκίνησε αυτός ο πόλεμος.
Ούτε οι Ευρωπαίοι μόνοι τους ούτε οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί μαζί θα μπορούσαν να επιτύχουν κάτι αποτελεσματικό εναντίον της Ρωσίας· Σε μια τέτοια προσπάθεια, θα έχαναν μαζικά αεροσκάφη.
Επιπλέον, οι ΗΠΑ δεν διαθέτουν καμία σημαντική δυνατότητα μεσαίου βεληνεκούς συγκρίσιμη με αυτήν που έχουν επιδείξει η Ρωσία και το Ιράν. Και δεν θα διαθέτουν τέτοια δυνατότητα για αρκετό καιρό ακόμη.
Οι αμερικανικές αεράμυνες έχουν αποδειχθεί αναποτελεσματικές από άποψη ποιότητας, και ούτε κατά διάνοια επαρκείς σε ποσότητα. Και όποιος δίνει προσοχή έχει μάθει ότι — παρά τις προσδοκίες της συντριπτικής πλειοψηφίας των ανθρώπων — το αμερικανικό οπλοστάσιο από ακατάλληλα χειροποίητα «όπλα μπουτίκ» όχι μόνο έχει αποδώσει άσχημα στους διάφορους ρόλους του, αλλά ο συνδυασμός των πολέμων στην Ουκρανία και το Ιράν έχει μειώσει τα Αμερικανικά αποθέματα πυρομαχικών σε κρίσιμα επίπεδα.
Επιπλέον, το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ εκδιώχθηκε από την Ερυθρά Θάλασσα από τους Υεμενίτες (Χούθι).
Πρέπει να το σκεφτείς πολύ καλά αυτό.
Κυριολεκτικά, τους εκδίωξαν κάτω από πυρά, και με άδεια γεμιστήρες. Δύο ομάδες αεροπλανοφόρων στη σειρά. Καταπληκτικό.
Αυτή είναι αναμφίβολα μια από τις πιο συγκλονιστικές εξελίξεις των τελευταίων ετών του πολέμου σε αυτόν τον πλανήτη. Το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ — κατά την ίδια του την παραδοχή — «τραυματίστηκε» από αυτή την εμπειρία. Αρκετοί αξιωματικοί την περιέγραψαν ως την πιο σφοδρή ναυμαχία που έδωσαν οι ΗΠΑ μετά από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Εναντίον των Υεμενιτών. [Που είναι μία πολιτοφυλακή ξυπόλητων αμόρφωτων ορεσίβιων φυλών, αλλά ψυχωμένοι]
Επιτρέψτε μου να το επαναλάβω: Και ξανά… ξανασκέψου το.
Επειδή, λίγο αργότερα, κάποιος, κάπου αποφάσισε: «Λοιπόν, αυτοί οι περίεργοι τύποι των Χούθι είναι σκληρά καρύδια. Ας δοκιμάσουμε τους Ιρανούς. Το μόνο που ξέρουν να κάνουν καλά είναι να υφαίνουν Περσικά χαλιά».
Και τώρα, καθώς μιλάμε, υπάρχουν δύο ομάδες κρούσης αεροπλανοφόρων που κρύβονται κάπου στα ήρεμα βαθιά νερά της Αραβικής Θάλασσας, τουλάχιστον 1000 χιλιόμετρα μακριά από τις Ιρανικές ακτές.
Πιο κοντά, παραμονεύουν τέρατα, Λαιστρυγόνες και οι Κύκλωπες. Και γι’ αυτό δεν πλησιάζουν.
Από αυτή την απομακρυσμένη θέση, δεν μπορούν και δεν θα καταφέρουν τίποτα αποφασιστικό. Απλώς παραμένουν κρυμμένοι και περιμένουν για το πότε θα αντικατασταθούν.
Το γεγονός ότι ένα πολεμικό πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ μπορεί να βυθιστεί από τους εδώ και καιρό δαιμονοποιημένους και χλευαζόμενους, Ιρανούς θα ήταν ένα εντελώς απαράδεκτο αποτέλεσμα για αυτόν τον πόλεμο. Αυτό πρέπει να αποφευχθεί με κάθε κόστος.
Βλέπετε, για μια ποικιλία σύνθετων λόγων μέσα στην ιδιόμορφη αμερικανική ψυχή, το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ είναι ο αδιαμφισβήτητος Κυρίαρχος των Θαλασσών. Η απώλεια ενός αμερικανικού πολεμικού πλοίου από αυτό που έχουν την προδιάθεση να θεωρούν κατώτερη φυλή, θα θεωρούνταν μια αφόρητη ταπείνωση. Καλύτερα να κρυφτούν προς το παρόν και να διαμορφώσουν μια ιστορία νίκης εκ των υστέρων.
Για μια πληθώρα σύνθετων λόγων που πηγάζουν από την ιδιόμορφη αμερικανική ψυχή, το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ θεωρείται ο αδιαμφισβήτητος Κυρίαρχος των Θαλασσών. Η απώλεια ενός Αμερικανικού πολεμικού πλοίου από ένα έθνος που θεωρείται κατώτερο εξαρχής θα βιωνόταν ως αφόρητη ταπείνωση. Επομένως, είναι προτιμότερο να κρυφτούν, τουλάχιστον αρχικά, και να κατασκευαστεί μια αφήγηση νίκης στη συνέχεια.
Σε κάθε περίπτωση, θα έπρεπε να έχει καταστεί προ πολλού προφανές στους διορατικούς παρατηρητές ότι η παγκόσμια ετοιμότητα των Ηνωμένων Πολιτειών να διεξάγουν πόλεμο μεγάλης εμβέλειας οπουδήποτε αυτή τη στιγμή έχει ήδη διακυβευτεί και δεν μπορεί να αποκατασταθεί ούτε καν μεσοπρόθεσμα. Είναι πολύ πιθανό να μην συμβεί αυτό μέσα σε μια δεκαετία.
Έχουν εξαντλήσει όλα τα πυρομαχικά τους. Οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και το Ισραήλ κατάφεραν να σπαταλήσουν τα αποτελέσματα πέντε δεκαετιών ανάπτυξης και παραγωγής όπλων — και όλα αυτά έγιναν μάταια, για το τίποτα.
Το πολεμικό υλικό του 20ού αιώνα που τους έχει απομείνει στις αποθήκες απλά δεν είναι κατάλληλο στις πραγματικότητες του πολέμου του 21ου αιώνα. Επιπλέον, τους λείπουν όλα τα απαραίτητα για να διεξαγάγουν έστω και στο ελάχιστο έναν σοβαρό πόλεμο.
Όπως επαναλαμβάνω ακούραστα: Δεν υπάρχουν πλέον εύκολοι πόλεμοι να διεξαχθούν.
Οπότε, Ναι, πιστεύω ένας κρύος ιδρώτας λούζει την ραχοκοκαλιά των Ευρωπαίων αυτή τη στιγμή. Η παγκόσμια αυτοκρατορία υποχωρεί ραγδαία και σύντομα θα εγκαταλείψει αμετάκλητα την ικανότητά της να επιβάλλει αυτή τους κανόνες, τα σύνορα και την υποταγή στο «κοινό καλό».
Η ιστορία μας διδάσκει ότι η Ευρώπη δεν θα ενωθεί αρμονικά σε ένα τέτοιο σενάριο. Τα πράγματα είναι πιθανό να εξελιχθούν άβολα, για να μην πω άσχημα.
Και αυτή ακριβώς είναι η πηγή του πανικού στην Ευρωζώνη.
