Ενημερώνει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης
Το Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2026 σκιαγραφήθηκε στην Κατερίνη, σε εκδήλωση του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΑΛΜΟΥ, ο καμβάς του ψηφιακού ολοκληρωτισμού, όπως υλοποιείται χωρίς σταματημό και χωρίς αιδώ από την πρωτοφανή, υβριδική χούντα των μητσοτακικών Συνταγματαρχών.
Αξιοποιώντας βιβλιογραφικές πηγές που αποτελούν οδοδείκτες της ηλεκτρονικής δικτατορίας, εξήγησα γιατί το μέλλον διαγράφεται ζοφερό τόσο για μας όσο και (κυρίως) για τα παιδιά μας.
Με την ομιλία αυτή επιχειρείται το ξεγύμνωμα των συστημικών προπαγανδιστών, οι οποίοι, για να καλύψουν την λερωμένη φωλιά τους, βαπτίζουν «συνωμοσιολόγο» και «τεχνοφοβικό» κάθε αμφισβητία ή επικριτή της τεχνοτρονικής εποχής.
Ερωτάται:
Είναι «συνωμοσιολόγος» ο Νόρμπερτ Χέρινγκ, ο οποίος το 2016 στο βιβλίο του «Η κατάργηση των μετρητών και οι συνέπειές της. Οδεύοντας προς τον ολοκληρωτικό έλεγχο» έγραψε ότι «οποιαδήποτε συναλλαγή σε μετρητά είναι μια μικρή αλλά ουσιαστική πράξη αντίστασης εναντίον όλων αυτών που θέλουν να μας αποστερήσουν τα τελευταία απομεινάρια ιδιωτικότητας και ελευθερίας»;
Ήταν «συνωμοσιολόγος» ο Μισέλ Φουκό, ο οποίος στο βιβλίο του «Επιτήρηση και Τιμωρία. Η Γέννηση της Φυλακής», αφού μελέτησε με προσοχή την σύλληψη της «έξυπνης φυλακής» (γνωστή ως «Πανοπτικό») που είχε προτείνει ο Ιερεμίας Μπένθαμ, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι δυτικές-φιλελεύθερες (ψευτο)δημοκρατίες θα αξιοποιούσαν αυτή ακριβώς την αρχιτεκτονική πρόταση ως αρχέτυπο για την αδιάκοπη επιτήρηση όλων των πολιτών;
Είναι «συνωμοσιολόγος» ο Ιγνάσιο Ραμονέ, ο οποίος στο βιβλίο του «Η αυτοκρατορία της επιτήρησης» σημείωνε ότι οι σύγχρονες κοινωνίες του ελέγχου αφήνουν τους υπόπτους (δηλαδή όλους τους πολίτες!) να είναι φαινομενικά ελεύθεροι, τους κρατούν, όμως, υπό διαρκή ηλεκτρονική παρακολούθηση, περιορίζοντάς τους ψηφιακά και όχι σωματικά;
Είναι «συνωμοσιολόγος» ο Μπιουνγκ-Τσουλ Χαν, ο οποίος στο βιβλίο του «Ψυχοπολιτική. Ο νεοφιλελευθερισμός και οι νέες τεχνολογίες εξουσίας» κάνει το καίριο σχόλιο ότι η μοντέρνα, εξατομικευμένη «επιτήρηση χωρίς επιτήρηση» υλοποιείται μέσω τεχνολογικών μηχανισμών που αποτελούν ψηφιακά λατρευτικά αντικείμενα, όπως είναι το κινητό τηλέφωνο, το οποίο, σαν να είναι ένα ψηφιακό κομποσκοίνι, συμβάλλει στην αυτοεξέταση και στον αυτοέλεγχο του φανατικού χρήστη της τεχνολογίας;
Είναι «συνωμοσιολόγος» ο Νίκος Ερηνάκης, ο οποίος στο βιβλίο του «Υπερδιαλεκτική της ευτοπίας. Ανθρωπινότητα, τεχνητότητα, ελευθερία» παρατηρεί ότι «ο ψηφιακός έλεγχος δεν λειτουργεί μέσω της απαγόρευσης, αλλά μέσω της αποπλάνησης και της παιχνιδοποίησης» και, συνεπώς, δεν είμαστε αναγκασμένοι να υφιστάμεθα τον έλεγχο, αλλά μας ωθούν να τον διενεργούμε μόνοι μας;
Είναι «συνωμοσιολόγος» ο Θεόδωρος Παπαθεοδώρου, ο οποίος στο βιβλίο του «Επιτηρούμενη δημοκρατία. Η ηλεκτρονική παρακολούθηση των πολιτών στην κοινωνία της διακινδύνευσης» διαπίστωνε ότι «η διαρκής αναζήτηση του “εσωτερικού εχθρού”, η διάχυτη υποψία για τον επικείμενο κίνδυνο, η συρρίκνωση της έννοιας της ιδιωτικότητας (privacy) και η συνεχής διεύρυνση ενός υπό επιτήρηση δημόσιου χώρου προσδίδουν στην ασφάλεια μια πολεμική διάσταση και στα μέτρα αντεγκληματικής πολιτικής ένα απροσωποποιημένο ψηφιακό περιεχόμενο»;
Είναι «συνωμοσιολόγος» ο Φρεντερίκ Γκρο, ο οποίος στο βιβλίο του «Η αρχή της ασφάλειας» έκρουε τον κώδωνα του κινδύνου για το εφιαλτικό μέλλον που προετοιμάζεται με μεθοδικότητα, προειδοποιώντας ότι «επισείουμε το φάσμα του ολοκληρωτισμού», καθώς «ο Μεγάλος Αδελφός βρίσκεται παντού»;
Ήταν «συνωμοσιολόγος» ο Γκεόργκι Σαχναζάροφ, ο οποίος στο βιβλίο του «Το φιάσκο της μελλοντολογίας» περιέγραφε την ζωή του σύγχρονου πολίτη μέσα σε μια “διάφανη κοινωνία”, περιορισμένου στον φάκελο-φυλακή, που τελεί υπό συνεχή επιτήρηση χωρίς να είναι ποτέ σίγουρος ότι δεν τον παρακολουθούν από έναν παραμορφωτικό καθρέφτη;
Ήταν «συνωμοσιολόγος» ο Μπιλ Σέβερν, ο οποίος στο βιβλίο του «Το δικαίωμα στην ιδιωτικότητα», εκδοθέν το 1973, είχε καταγράψει την συγκλονιστική προφητεία ότι θα έρθει κάποια στιγμή που «κάθε άτομο, αντί ονόματος, θα έχει έναν αριθμό, έτσι ώστε κάθε δραστηριότητα και κάθε πτυχή της ζωής του να μπορεί να καταγραφεί ηλεκτρονικά από την γέννηση μέχρι τον θάνατό του» και ότι «το ηλεκτρονικό αρχείο θα είναι άμεσα διαθέσιμο οπουδήποτε και σε οποιονδήποτε ασκεί εξουσία»;
Πού είσαι τώρα, κύριε Δημήτρη Παπαστεργιόργουελ; Τι έχεις να πεις για όλα αυτά; Είναι «συνωμοσιολόγοι» τα παραπάνω εννιά λαμπρά μυαλά;
Φυσικά κανένας από τους προαναφερθέντες συγγραφείς δεν είναι «συνωμοσιολόγος». Αντιθέτως, πρόκειται για προσεκτικούς μελετητές της πορείας που ακολουθούσε από τον 20ο αιώνα το τεχνολογικό τρένο της ανθρωπότητας οδεύοντας με σπασμένα φρένα στο χείλος του δυστοπικού γκρεμού.
Αλλά οι εγχώριοι και εξωχώριοι συνωμότες, για να συγκαλύψουν την εκάστοτε βρομοδουλειά τους, γνωρίζουν ότι πρέπει να εφαρμόσουν το πολυδοκιμασμένο τέχνασμα που περιέχεται σε κάθε εγχειρίδιο προπαγάνδας: να κηλιδώσουν ως «συνωμοσιολόγο» όποιον τολμά και ξεσκεπάζει τους «συνωμότες»!
Η τελευταία αυτή ομιλία θα μπορούσε, λοιπόν, να χαρακτηρισθεί ως επιχείρηση ξεβρακώματος της Χούντας των μητσοτακικών Συνταγματαρχών, δηλαδή των συνωμοτών της γαλαζοπρασινοκόκκινης κυβέρνησης κατά του ελληνικού λαού!
Ταυτοχρόνως, είναι και μια επιχείρηση ξεβρακώματος της Παγκόσμιας Δικτατορίας, στην οποία πρωτοστατεί η μητσοτακική χούντα.
Ο Μάρκο Ρούμπιο, έχοντας ως φόντο το δειλινό της Ακροπόλεως, εκθείασε την Αρχαία Ελλάδα, αλλά εξ αντιδιαστολής προκύπτει ότι η Νέα Ελλάδα βιώνει ένα πρωτοφανές πνευματικό δειλινό, που θα την οδηγήσει στα τεχνολογικά τάρταρα.
Η απάθεια των Νεοελλήνων ραγιάδων μπροστά στον καλπάζοντα ψηφιακό ολοληρωτισμό είναι το ιδανικό παράδειγμα για τους πολίτες των υπόλοιπων χωρών, οι οποίοι θα πρέπει να συρθούν αδιαμαρτύρητα στον ηλεκτρονικό (αυτο)εγκλεισμό τους.
Όπως η Δημοκρατία γεννήθηκε στην Αρχαία Ελλάδα, έτσι και η Παγκόσμια (Ηλεκτρονική) Δικτατορία θα πρέπει κατ’ αναλογίαν να ξεκινήσει από την Νέα Ελλάδα!
