Σαν «βόμβα» έπεσε η χθεσινή δήλωση του State Department όπου οι Αμερικανοί νίπτουν τας χείρας τους για το τουρκολιβυκό Μνημόνιο το οποίο στην ουσία λέει στην Ελλάδα «βρείτε τα με την Τουρκία αλλά με την προϋπόθεση ότι δεν έχετε ΑΟΖ στην ανατολική Μεσόγειο και περιορίζονται τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στα έξι ναυτικά μίλια που είναι και τα εθνικά χωρικά ύδατα (ΕΧΥ)».
Εννοούν την Ρόδο, την Κάρπαθο και την Κρήτη.
Ένα State Department, του οποίου ο πολιτικός προϊστάμενος Μ.Ρούμπιο, πέρσι και λίγο πριν την έλευση της Κ.Γκιλφόιλ, είχε αποτρέψει την έγκριση της συμφωνίας Λιβύης-Τουρκίας, προκειμένου να μην ξεκινήσει η θητεία της με αυτό το δυσάρεστο τετελεσμένο.
Φέτος που η Κίμπερλι αποπέμφθηκε από την Ελλάδα και με το «δαχτυλάκι» της κυβέρνησης που δεν την «γούσταρε», ο Μάρκο Ρούμπιο, έκανε ακριβώς το αντίθετο.
Το χειρότερο απ’ όλα είναι ότι χτες για πρώτη φορά οι Αμερικανοί αρνήθηκαν έμμεσα αλλά με σαφήνεια την ύπαρξη ΑΟΖ στα νησιά!
Αυτό που έγινε εδώ με την Γκιλφόιλ, δημιούργησε μία εξαιρετικά αρνητική εξέλιξη γιατί έπληξε την κυβέρνηση Τραμπ και επίσης γιατί κανείς από την Ελλάδα, δεν ζήτησε την παραμονή της πρώην πλέον πρέσβεως στην θέση της, επειδή το στιλ της δεν ταίριαζε με αυτό του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Όλα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα να μας χρεώνουν ακόμα και την αποπομπή της Γκιλφόιλ που προκάλεσε ζημιά στην κυβέρνηση Τραμπ λίγο πριν τις ενδιάμεσες εκλογές.
Βέβαια στην αρνητική στάση των ΗΠΑ, μεγάλο ρόλο έχει παίξει και ο πόλεμος που έκανε η ελληνική κυβέρνηση κατά την διάρκεια της αμερικανικής προεκλογικής περιόδου, όταν δημοσίως εξέφραζε την προτίμησή της στην τότε αντιπρόεδρο Κάμαλα Χάρις και αναφέρονταν απαξιωτικά στον νυν Αμερικανό πρόεδρο.
Τώρα οι ΗΠΑ μας έχουν αφήσει κυριολεκτικά στο έλεος του Θεού, χωρίς να ορίσουν νέο πρέσβη και μάλιστα με την πιθανότητα να μην το κάνουν και ποτέ μέχρι την λήξη της θητείας Τραμπ.
Άλλωστε δεν έχουν κάτι άλλο να πάρουν από την Ελλάδα καθώς οι βάσεις τους έχουν δοθεί «επ’ αόριστον » και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έλεγε τότε πως είναι καλό «να είσαι αξιόπιστος και προβλέψιμος σύμμαχος».
Τόσο προβλέψιμη που ο Μάρκο Ρούμπιο έφυγε από την Ελλάδα με 4 δισ. δολάρια και χωρίς οι Αμερικανοί να μας δίνουν κανένα από τα όπλα που επανειλημμένα ζητάμε. Είναι μία συμφωνία που αφορά περισσότερο συντήρηση και αναβάθμιση υπαρχόντων εξοπλισμών και οπλικών συστημάτων.
Αντίθετα είναι «η μη αξιόπιστη και απρόβλεπτη» Τουρκία που κερδίζει τα μεγάλα οφέλη.
Έχει επικρατήσει και στις δύο πλευρές της Λιβύης (ανατολική και δυτική) και αγνοώντας την επήρεια των ελληνικών νησιών επεκτείνει τις τουρκικές διεκδικήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, διαμέσου Τρίπολης και Τομπρούκ.
Μόλις έφυγε η Γκιλφόιλ, έγιναν και όλα αυτά. Τυχαίο; Δεν το πιστεύουμε.
Αντίθετα στην Τουρκία υπάρχει ένας Αμερικανός πρεσβευτής υψηλών δυνατοτήτων, ο Τομ Μπάρακ, ο οποίος κυριολεκτικά εργάζεται σαν λομπίστας των τουρκικών συμφερόντων και προωθεί την ενεργειακή διαδρομή μέσω Τουρκίας, απέναντι στον ελληνικό σχεδιασμό του Κάθετου Διαδρόμου.
Η εξέλιξη των όσων έγιναν μετά την αποπομπή της Γκιλφόιλ, ενισχύει την τουρκική εναλλακτική διαδρομή και τον ρόλο της Άγκυρας ως ενεργειακού κόμβου.
ΕΕ, Αίγυπτος και Ισραήλ, απορρίπτουν την τουρκολιβυκή συμφωνία αλλά το τετελεσμένο έχει δημιουργηθεί και οι ΗΠΑ «σιγοντάρουν» με ξεκάθαρο τρόπο.
Αν η Ουάσινγκτον δεν είναι εναντίον, γιατί στην Άγκυρα να «ιδρώσει» το αυτί τους για ότι λένε σε Βρυξέλλες, Κάιρο και Τελ Αβίβ;
