Οστά που αποδίδονται στον Άγιο Νικόλαο, του Αρχιεπισκόπου Μύρων της Λυκίας, του Θαυματουργού – και τα οποία φυλάσσονταν στην Βασιλική Εκκλησία Σαιν-Νικολά-ντε-Πορ (Saint-Nicolas-de-Port), στον Γαλλικό Νομό Μέρτ ε Μοσέλ (Meurthe-et-Moselle), από το 1098 – κλάπηκαν από τη λειψανοθήκη τους που βρίσκονταν εντός της περίτεχνης Βασιλικής Εκκλησίας και στη συνέχεια καταστράφηκαν.
Ο ύποπτος, για ιερόσυλη αυτή πράξη, ο οποίος συνελήφθη στο σπίτι του, παραδέχτηκε ότι αυτός ήταν εκείνος που είχε θρυμματίσει την προθήκη στην οποία φυλασσόταν η ιερά λειψανοθήκη του Αγίου Νικολάου της Λυκίας, έκλεψε το περιεχόμενό της, έκαψε τα οστά και στη συνέχεια τα κονιορτοποίησε – υποκινούμενος από «επιθυμία της καταστροφής».
@johncwright2001 https://t.co/PObbL568UA
— Based Guitar 🎸 (@BasedGuitars) November 9, 2026
Λείψανο του Αγίου Νικολάου κλάπηκε, κάηκε και θρυμματίστηκε στην Γαλλική Βασιλική Εκκλησία
Στη Βασιλική του Αγίου Νικολάου-ντε-Πορτ (Μερτ-ε-Μοζέλ, στην Λωρραίνη, περίπου 12 χλμ. νοτιοανατολικά της Νανσύ), θραύσματα των οστών που αποδίδονται στον Άγιο Νικόλαο (τον Αρχιεπίσκοπο των Μύρων του 4ου αιώνα και τα οποία αποτέλεσαν την ιστορική έμπνευση για τον Άγιο Βασίλη της Καισαρίας) έχουν κλαπεί, καεί και θρυμματιστεί.
Ο εφημέριος της βασιλικής κατήγγειλε το ιερόσυλο γεγονός στην αστυνομία στο Dombasle-sur-Meurthe στις 2 Νοεμβρίου 2027. Μετά από έρευνα, ένας ύποπτος συνελήφθη στο σπίτι του. Ομολόγησε ότι είχε αυθόρμητα θρυμματίσει την προθήκη και είχε κλέψει τη λειψανοθήκη. Αντί να την πουλήσει για οικονομικό όφελος, παραδέχτηκε ότι έκαψε τα αρχαία ιερά οστά και σύνθλιψε τα λείψανα. Σύμφωνα με το Γαλλικό καθολικό μέσο ενημέρωσης Catholix, ενήργησε από την «επιθυμία να καταστρέψει» και θεώρησε το ιερό λείψανο κάτι σαν «φετιχισμό».
Η «Ένωση Γνώσης και Αναγέννησης της Βασιλικής» ανακοίνωσε στις 7 Νοεμβρίου ότι δεν αφορούσε το σημαντικότερο κειμήλιο της βασιλικής εκκλησίας (το οποίο φυλάσσεται σε μια λειψανοθήκη σε σχήμα βραχίονα στο θησαυροφυλάκιο). Το θραύσμα βρισκόταν κάτω από το άγαλμα του Αγίου στο παρεκκλήσι του προστάτη από τις αρχές της δεκαετίας του 2000. Παρόλα αυτά, ο Catholix αποκαλεί τη βεβήλωση «ένα κομμάτι της θρησκευτικής ιστορίας της Λωρραίνης και της Γαλλίας» που έχει πλέον σβηστεί.
Η καταστροφή έρχεται σε μια ευαίσθητη στιγμή, λίγες εβδομάδες πριν από τη γιορτή του Αγίου Νικολάου στις 6 Δεκεμβρίου, μια σημαντική πολιτιστική και θρησκευτική γιορτή στη Λωρραίνη του Βελγίου και στη Βόρεια Ευρώπη. Η παραδοσιακή πομπή με τους λαμπαδηδρόμους από τη βασιλική εκκλησία έχει προγραμματιστεί να λάβει χώρα στις 5 Δεκεμβρίου.
Ιστορικό Πλαίσιο
Ο Άγιος Νικόλαος της Βασιλικής Εκκλησίας του Σαιν-Νικολά-ντε-Πορτ αποτελεί την καρδιά της λατρείας του Αγίου στη Γαλλία για σχεδόν χίλια χρόνια. Το 1087, Ιταλοί ναυτικοί έφεραν τα ιερά οστά του Αγίου Νικολάου από τα Μύρα της Λυκίας (στην σημερινή Τουρκία) στο Μπάρι της Ιταλίας. Το 1098, ο ιππότης Aubert de Varangéville έφερε ένα οστέινο λείψανο [παραδοσιακά το ευλογημένο δεξί χέρι (dextre bénissante), ένα οστό δακτύλου του δεξιού χεριού] από το Μπάρι της Ιταλίας στη Λωρραίνη της Γαλλίας. Αυτό έκανε την πόλη σημαντικό μεσαιωνικό προσκύνημα. Η Αγία Ιωάννα της Λωραίνης (η γνωστή Ζαν ντ’Αρκ) προσευχήθηκε εκεί μπροστά στα λείψανα το 1429. Μετά τη νίκη επί του Καρόλου του Τολμηρού το 1477, ο Δούκας Ρενέ Β΄ ανακήρυξε τον Άγιο Νικόλαο Άγιο Προστάτη της Λωρραίνης και διέταξε την κατασκευή της σημερινής γοτθικής βασιλικής εκκλησίας.
Η Βασιλική εκκλησία επέζησε του Τριακονταετούς Πολέμου, της Γαλλικής Επανάστασης (κατά την οποία χρησίμευσε για λίγο ως «Ναός της Λογικής») και των δύο Παγκοσμίων Πολέμων.
Αυτό το περιστατικό εντάσσεται σε μια σειρά κλοπών, βανδαλισμών και εμπρησμών κατά της Χριστιανικής κληρονομιάς στη Γαλλία. Τον Φεβρουάριο του 2026, η ίδια Βασιλική εκκλησία είχε ήδη εκκενωθεί μετά από πυρκαγιά που, σύμφωνα με τον δήμαρχο, μπορεί να είχε προκληθεί σκόπιμα. Το Γαλλικό Υπουργείο Εσωτερικών κατέγραψε 843 αντιχριστιανικές πράξεις το 2025 (σημειώνοντας αύξηση +9% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος), το 87% εκ των οποίων είχαν ως στόχο κτίρια ή ιερά αντικείμενα.
***
Η Εθνικότητα (ή η εθνικότητα/καταγωγή) του Δράστη δεν έχει Αποκαλυφθεί. [Γιατί;]
Αν επρόκειτο για κάποιον ντόπιο Λευκό Γάλλο, θα το είχαμε ακούσει, οπότε γνωρίζουμε αρκετά για να καταλάβουμε περί τίνος πρόκειται.
Να τι μας λέει η ΤΝ του Γκρόκ:
Σε όλες τις διαθέσιμες αναφορές (L’Est Républicain, την ενορία, τοπικά μέσα ενημέρωσης, Brussels Signal και άλλες πηγές), ο ύποπτος περιγράφεται μόνο ως «άνδρας» ή «ο ύποπτος». Η ταυτότητά του δεν έχει δημοσιοποιηθεί: ούτε όνομα, ούτε ηλικία, ούτε εθνικότητα.
Η αστυνομία τον αναγνώρισε μέσω βίντεο από κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης, τον συνέλαβε στο σπίτι του και ο ίδιος ομολόγησε τα γεγονότα. Φέρεται να ενήργησε αυθόρμητα από «επιθυμία καταστροφής» (désir de destruction) και θεώρησε το ιερό κειμήλιο ως «φετιχισμό» και ειδωλολατρία. Ο δήμαρχος τον αποκάλεσε «έναν κάπως αποπροσανατολισμένο άνθρωπο που τα είχε χαμένα». Υποβλήθηκε σε ψυχιατρική εξέταση και θα εμφανιστεί στο δικαστήριο τον Δεκέμβριο φέτος.
Dailymail: Τα Ιερά Οστά του Αγίου Νικολάου που Ενέπνευσε τον Άγιο Βασίλη Κλάπηκαν, Κάηκαν & στη συνέχεια Κονιορτοποιήθηκαν από Ιερόσυλο σε Εκκλησία λίγο πριν τα Χριστούγεννα
Γράφει η Stacy Liberatore, η επικεφαλής του τομέα της Επιστήμης & Τεχνολογίας των ΗΠΑ
Θραύσματα οστών που αποδίδονται στον Άγιο Νικόλαο κλάπηκαν από μια εκκλησία στη Γαλλία και στη συνέχεια φέρονται να κάηκαν και να συνθλίφθηκαν.
Οι Ιερείς στον ιερό ναό του Saint Nicolas de Port, ένα από τα λίγα ιερά της Γαλλίας στα οποία φυλάσσονται ιερά λείψανα του πασίγνωστου Αγίου, ανέφεραν την κλοπή μιας λειψανοθήκης που περιείχε ένα θραύσμα των οστών του αγίου στις 2 Νοεμβρίου.
Η αστυνομία συνέλαβε αργότερα τον ύποπτο, ο οποίος φέρεται να παραδέχτηκε ότι ενήργησε αυθόρμητα καταλαμβανόμενος από την «επιθυμία να καταστρέψει» το λείψανο, επειδή θεωρούσε την αφοσίωση στα οστά ως μια μορφή ειδωλολατρίας.
Ο Άγιος Νικόλαος, αυτός που ενέπνευσε τον Άγιο Βασίλειο, έζησε μεταξύ του 270 και 343 μ.Χ. και έγινε διάσημος για την πνευματική κληρονομιά του. Μοίραζε όλα χρήματα που είχε στους φτωχούς, και, ειδικότερα, έγινε γνωστός για την ιστορία ότι έδωσε κρυφά, την νύχτα & ανώνυμα σε τρεις φτωχές αδελφές, τρία πουγκιά με χρυσά νομίσματα (φλουριά), ως προίκα, ώστε να μπορέσουν να παντρευτούν, για να τα σώσει από την εξαθλίωση και την πορνεία, στην οποία τα οδηγούσε ο οικονομικά καταστραμμένος πατέρας τους
[Με αυτά τα χρήματα και οι τρεις παντρεύτηκαν κανονικά και έντιμα και οι τρεις κόρες. Ποιος όμως ήταν αυτός που πετούσε την νύχτα από το παράθυρο τα πουγκιά με τα φλουριά; Κανείς δεν ήξερε. Την Τρίτη και τελευταία φορά, ο πατέρας των κοριτσιών τον παραμόνευσε, κατάλαβε ποιος είναι, έπεσε στα πόδια του και τον ευχαρίστησε συγκινημένος. Αυτή η παράδοση θεωρείται και η ρίζα του εθίμου της κρυφής προσφοράς δώρων (σαν τον Άγιο Βασίλη/Santa Claus).]
Οι ιερείς της ενορίας του Αγίου Νικολάου στη Λορρένη δήλωσαν: «Η αστυνομική έρευνα κατέστησε δυνατή την αναγνώριση και τη σύλληψη του δράστη. Ομολόγησε ότι έσπασε την προθήκη, στη συνέχεια έκαψε και σύνθλιψε τα λείψανα».
«Πέρα από την αξία κληρονομιάς αυτού του αντικειμένου, αυτό που μας αγγίζει σήμερα είναι, πάνω απ’ όλα, μια βαθιά επίθεση στην ιστορία & την παράδοση μας, την πίστη μας και την αφοσίωση γενεών προσκυνητών».
Η ιερόσυλη βεβήλωση της εκκλησίας έρχεται λίγες εβδομάδες πριν από την εορτή του Αγίου Νικολάου, η οποία σηματοδοτεί την επέτειο του θανάτου του.
Το περιστατικό είναι επίσης το τελευταίο σε μια σειρά από κλοπές, βανδαλισμούς και εμπρηστικές επιθέσεις υψηλού προφίλ με στόχο μνημεία Χριστιανικής κληρονομιάς σε όλη τη Γαλλία.
Ο Άγιος Νικόλαος, ο οποίος έζησε μεταξύ 270 και 343 μ.Χ., είναι περισσότερο γνωστός για την κληρονομιά του χρημάτων που μοίρασε στους φτωχούς και συγκεκριμένα για την ιστορία του για το πώς δώρισε σε τρία κορίτσια σακούλες με χρυσάφι για να τα σώσει από την πορνεία στην οποία οδηγούνταν λόγω φτώχιας.
Ιερείς στον Άγιο Νικόλαο του Πορτ, ένα από τα λίγα ιερά της Γαλλίας που φυλάσσουν λείψανο του Αγίου Νικολάου, ανέφεραν την κλοπή μιας λειψανοθήκης που περιείχε ένα θραύσμα των οστών του Αγίου στις 2 Νοεμβρίου.
Το κύριο κειμήλιο της βασιλικής εκκλησίας παραμένει στο θησαυροφυλάκιό της, στεγασμένο σε μια λειψανοθήκη σε σχήμα βραχίονα, σύμφωνα με δήλωση της 7ης Νοεμβρίου από την Association Connaissance et Renaissance de la Basilique, μια ομάδα που είναι αφιερωμένη στη διατήρηση του κτιρίου.
Το θραύσμα που καταστράφηκε είχε τοποθετηθεί κάτω από ένα άγαλμα του Αγίου Νικολάου στο προστατευόμενο παρεκκλήσι στις αρχές της δεκαετίας του 2000, ανέφερε ο σύλλογος.
Η βασιλική εκκλησία προετοιμάζεται αυτές ημέρες για την ετήσια λαμπαδηδρομία της στις 5 Δεκεμβρίου, το βράδυ της παραμονής της γιορτής του Αγίου Νικολάου.
Η εορτή του Αγίου Νικολάου γιορτάζεται σε όλη τη Λωρραίνη, το Βέλγιο και τη βόρεια Ευρώπη, και η γιορτή της 6ης Δεκεμβρίου δίνει στην καταστροφή μια επιπρόσθετη σημασία για τις χριστιανικές κοινότητες που τιμούν τον Άγιο Νικόλαο.
Για σχεδόν 1.000 χρόνια, ο Άγιος Νικόλαος ντε Πορτ αποτελεί το κεντρικό σημείο συνάντησης όλων αυτών των Χριστιανών που εξακολουθούν και τιμούν εδώ και χίλια χρόνια τον Άγιο στη Γαλλία.
Αυτή η σύνδεση ξεκίνησε με ένα ταξίδι από τη νότια Ιταλία (Μπάρι) , όπου Ιταλοί ναυτικοί είχαν πάρει τα ιερά λείψανα (τα οστά) του Αγίου Νικολάου το 1087, αφού τα απομάκρυναν από τα Μύρα της Λυκίας, στη σημερινή Τουρκία.
Το 1098, ένας ιππότης ονόματι Aubert de Varangéville μετέφερε ένα θραύσμα από τα ιερά οστά από το Μπάρι στην Λωρραίνη. Η παράδοση το προσδιορίζει ως οστό του δακτύλου από το δεξί χέρι του Αγίου, γνωστό ως dextre bénissante, ή «ευλογούσα δεξιά».
Προσκυνητές συνέρρευσαν στην πόλη μετά την άφιξη του λειψάνου, καθιερώνοντάς την ως ένα σημαντικό προορισμό στη μεσαιωνική Ευρώπη. Μεταξύ εκείνων που ήρθαν για να προσευχηθούν εκεί ήταν η Ιωάννα της Λωραίνης (η πασίγνωστη Ζαν ντ’Αρκ), η οποία την επισκέφθηκε το 1429 πριν ταξιδέψει στο Σινόν για να συναντήσει τον Δελφίνο.
Ιερείς της ενορίας του Αγίου Νικολάου στη Λωρραίνης δήλωσαν: «Η αστυνομική έρευνα κατέστησε δυνατή την αναγνώριση και τη σύλληψη του δράστη. Παραδέχτηκε ότι έσπασε την προθήκη, στη συνέχεια σύνθλιψε & έκαψε το ιερό λείψανο».
Ο Άγιος Νικόλαος ήταν αυτός που ενέπνευσε την ιστορία με τον Άγιο Βασίλη
Η σημασία του Αγίου για τη Λωρραίνη αυξήθηκε περαιτέρω μετά τη νίκη του Δούκα Ρενέ Β΄ επί του Κάρολο του Τολμηρού στη Μάχη της Νανσύ το 1477. Ο Δούκας ονόμασε τον Άγιο Νικόλαο Προστάτη Άγιο της περιοχής και έδωσε εντολή και χρήματα για την κατασκευή της περίτεχνης γοτθικής βασιλικής εκκλησίας ώστε να φιλοξενήσουν τα ιερά λείψανά του.
Η βασιλική εκκλησία επιβίωσε από τον Τριακονταετή Πόλεμο, τη αιματηρή Γαλλική Επανάσταση και τους δύο παγκόσμιους πολέμους. Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, οι χρυσές λειψανοθήκες της έλιωσαν και το κτίριο μετατράπηκε προσωρινά σε «Ναό της Λογικής».
Η ιστορία των ιερών λειψάνων του εκτείνεται μέχρι τη σύγχρονη Τουρκία, όπου παραδοσιακά πιστεύεται ότι τάφηκε ο Άγιος Νικόλαος μετά τον θάνατό του το 343 μ.Χ.
Το 2022, οι ερευνητές ανακοίνωσαν ότι οι ανασκαφές κάτω από την Εκκλησία του Αγίου Νικολάου στο Ντεμρέ αποκάλυψαν αυτό που πίστευαν ότι ήταν η τοποθεσία του αρχικού τάφου του.
Η Βυζαντινή εκκλησία (στη φωτογραφία) που χτίστηκε πάνω στα αρχαία θεμέλια ήταν τόπος λατρείας για τους Ορθόδοξους Χριστιανούς μεταξύ 5ου και 12ου αιώνα.
Οι ανακαλύψεις περιελάμβαναν δάπεδα από μια παλαιότερη εκκλησία κάτω από το σωζόμενο βυζαντινό κτίριο, προσφέροντας μια γεύση από το ιερό που σχετίζεται με τη ζωή του Αγίου.
Ο Οσμάν Εραβσάρ, τότε επικεφαλής του επαρχιακού συμβουλίου διατήρησης της πολιτιστικής κληρονομιάς στην Αττάλεια, δήλωσε τότε στο πρακτορείο ειδήσεων Demirören: «Η πρώτη εκκλησία βυθίστηκε με την άνοδο της στάθμης της Μεσογείου Θάλασσας και μερικούς αιώνες αργότερα, χτίστηκε μια νέα εκκλησία από πάνω».
«Τώρα έχουμε φτάσει στα ερείπια της πρώτης εκκλησίας και στο δάπεδο όπου πάτησε ο Άγιος Νικόλαος», σημείωσε.
«Έχουν αποκαλυφθεί τα πλακάκια του δαπέδου της πρώτης εκκλησίας, πάνω στα οποία περπάτησε ο Άγιος Νικόλαος.»
