Γράφει ο Γκλεν Ντίζεν
[Ο Ρίτσαρντ Γουλφ: είναι ομότιμος καθηγητής οικονομικών στο Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης Άμχερστ και επισκέπτης καθηγητής στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα διεθνών υποθέσεων στο The New School . Ο Γουλφ έχει επίσης διδάξει οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Γέιλ, στο City College της Νέας Υόρκης , στο Πανεπιστήμιο Paris 1 Panthéon-Sorbonne και στο Brecht Forum στη Νέα Υόρκη.]
Ο Ρίτσαρντ Γουλφ, καθηγητής οικονομικών, υποστηρίζει ότι η Κίνα ουσιαστικά κέρδισε τον οικονομικό ανταγωνισμό με τις Ηνωμένες Πολιτείες, αποκαλύπτοντας μια δομική κρίση στον αμερικανικό καπιταλισμό. Η ολοένα και πιο επιθετική εξωτερική πολιτική της Ουάσιγκτον αντανακλά την αδυναμία της να αποδεχτεί τη φθίνουσα οικονομική κυριαρχία, ενώ η αντιπαράθεση της Ευρώπης με τη Ρωσία αντιπροσωπεύει μια απεγνωσμένη προσπάθεια να αντιστρέψει τη δική της ιστορική παρακμή.
Η Φούσκα της Τεχνητής Νοημοσύνης της Αμερικής & η Οικονομική Ευθραυστότητα
Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν συγκεντρώσει ένα πρωτοφανές ποσό επενδύσεων στην τεχνητή νοημοσύνη και την υψηλή τεχνολογία. Αυτό αντιπροσωπεύει ίσως το μεγαλύτερο μεμονωμένο βιομηχανικό στοίχημα στην ιστορία του αμερικανικού καπιταλισμού, που χρηματοδοτείται μέσω τεράστιου δανεισμού και κερδοσκοπικών επενδύσεων.
Οι κίνδυνοι είναι σημαντικοί. Η απόδοση της αμερικανικής χρηματιστηριακής αγοράς εξαρτάται ολοένα και περισσότερο από έναν μικρό αριθμό εταιρειών τεχνολογίας, αποκρύπτοντας την αδυναμία σε ολόκληρη την ευρύτερη οικονομία. Εν τω μεταξύ, οι επενδυτές στοιχηματίζουν ενεργά εναντίον αυτών των εταιρειών, προβλέποντας κατάρρευση των αποτιμήσεών τους.
Η δημόσια αντίθεση επίσης αυξάνεται. Οι πρόσφατες εκλογές κατέδειξαν εκτεταμένη εχθρότητα απέναντι στις εταιρείες τεχνολογίας, τα κέντρα δεδομένων και τις εταιρείες ενέργειας που τις προμηθεύουν.
Η διαμάχη γύρω από τον Jensen Huang της NVIDIA καταδεικνύει τον ολοένα και πιο καταστροφικό ανταγωνισμό μεταξύ ισχυρών Αμερικάνικων εταιρειών. Οι ισχυρισμοί για κινεζική κατασκοπεία παραμένουν αβάσιμοι, ενώ δεν μπορεί να αποκλειστεί η πιθανότητα εταιρικοί αντίπαλοι να εκμεταλλεύονται το σκάνδαλο.
Το Αποφασιστικό Πλεονέκτημα της Κίνας: Οικονομίες Κλίμακας
Ο θεμελιώδης οικονομικός ανταγωνισμός μεταξύ Κίνας και Ηνωμένων Πολιτειών έχει ουσιαστικά τελειώσει. Η Κίνα έχει κερδίσει και η Αμερική αναγνωρίζει σταδιακά την ήττα της.
Το πλεονέκτημα της Κίνας εκτείνεται πέρα από την τεχνολογική καινοτομία. Η τεράστια βιομηχανική της βάση και ο πληθυσμός της, περίπου 1,4 δισεκατομμυρίων ανθρώπων, παρέχουν οικονομίες κλίμακας που οι Αμερικανοί παραγωγοί δεν μπορούν να συναγωνιστούν.
Η σύγχρονη βιομηχανία απαιτεί ακριβά μηχανήματα και υποδομές. Η παραγωγή μεγαλύτερων ποσοτήτων κατανέμει αυτά τα πάγια κόστη σε περισσότερα προϊόντα, μειώνοντας τις τιμές και καθιστώντας τους ανταγωνιστές ολοένα και πιο μη ανταγωνιστικούς.
Η Κίνα εκμεταλλεύεται αυτό το πλεονέκτημα σε ηλεκτρικά οχήματα, ηλιακούς συλλέκτες και άλλες βιομηχανίες.
Η βιομηχανία ηλεκτρικών σκούτερ της Κίνας αποτελεί παράδειγμα αυτού του μετασχηματισμού. Εκατοντάδες εκατομμύρια σκούτερ λειτουργούν στην Κίνα, με την υποστήριξη κατασκευαστών που αναπτύσσουν φθηνές τεχνολογίες μπαταριών και οικονομικά προσιτές μεταφορές.
Οι αμερικανικοί δασμοί δεν μπορούν να εξαλείψουν αυτά τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα. Απλώς εμποδίζουν τους Αμερικανούς καταναλωτές να αγοράζουν φθηνότερα κινεζικά προϊόντα.
Η οικονομία της Κίνας συνεχίζει επίσης να αναπτύσσεται σημαντικά ταχύτερα από την οικονομία της Αμερικής, ενισχύοντας ένα βιομηχανικό πλεονέκτημα που η Ουάσιγκτον δεν μπορεί να αντιστρέψει μέσω αντιπαράθεσης.
Η Αμερικανική Εξωτερική Πολιτική Αντιμετωπίζει μια Ιστορική Διαίρεση
Επί δεκαετίες, οι Ρεπουμπλικάνοι και οι Δημοκρατικοί διατηρούσαν μια ευρεία συναίνεση υποστηρίζοντας την παγκόσμια κυριαρχία της Αμερικής. Αυτή η συναίνεση αρχίζει τώρα να διασπάται.
Μια αναδυόμενη θέση επιμένει ότι η οικονομική επιτυχία της Κίνας απειλεί τις αμερικανικές εταιρείες και πρέπει να της αντισταθεί.
Η εναλλακτική λύση αναγνωρίζει ότι η συνεχιζόμενη αντιπαράθεση φέρνει δύο πυρηνικά οπλισμένες δυνάμεις επικίνδυνα κοντά σε πόλεμο.
Μια θεμελιωδώς διαφορετική εξωτερική πολιτική θα περιελάμβανε διαπραγματεύσεις με την Κίνα για μια ολοκληρωμένη αρχιτεκτονική διεθνούς ασφάλειας, αντί για προσπάθεια διατήρησης της αμερικανικής υπεροχής.
Μια τέτοια ρύθμιση θα μπορούσε επίσης να εγγυηθεί αγορές από αμερικανικές βιομηχανίες, δημιουργώντας εγχώρια εταιρική υποστήριξη για ειρηνική συνεργασία.
Η παρακμή της αμερικανικής οικονομικής κυριαρχίας δημιουργεί πολιτικές δυνατότητες που δεν υπήρχαν όταν το στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα αντιμετώπιζε ελάχιστη οργανωμένη αντιπολίτευση.
Η Αντιπαράθεση της Ευρώπης με τη Ρωσία Αντανακλά την Παρακμή της Αυτοκρατορίας
Η δύσκολη θέση της Ευρώπης έχει βαθύτερες ιστορικές ρίζες.
Αφού έχασαν τις αποικιακές τους αυτοκρατορίες, οι ευρωπαϊκές χώρες αποδέχτηκαν υποδεέστερες θέσεις εντός μιας διεθνούς τάξης υπό την ηγεσία των ΗΠΑ. Η Ουάσιγκτον υποστήριξε την Ευρώπη ως σύμμαχο εναντίον της Ρωσίας, αλλά ταυτόχρονα αντιτάχθηκε στην ανάδειξή της ως ανεξάρτητου οικονομικού ανταγωνιστή.
Η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και το κοινό νόμισμα απέτυχαν να ξεπεράσουν αυτή την εξάρτηση.
Η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης στη συνέχεια παρουσίασε στις ευρωπαϊκές ελίτ μια διαφορετική δυνατότητα: την εκμετάλλευση της ρωσικής αδυναμίας για την αποκατάσταση της γεωπολιτικής σημασίας της Ευρώπης.
Η επέκταση του ΝΑΤΟ προς ανατολάς δεν ήταν επομένως τυχαία. Αποτελούσε μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής που θα μπορούσε ενδεχομένως να μεταμορφώσει τη θέση της Ευρώπης.
Ο στόχος ήταν να προκληθεί και να διατηρηθεί η αντιπαράθεση με τη Ρωσία, να αποδυναμωθεί μέσω πολέμου και τελικά να διασπαστεί σε μικρότερα κράτη.
Ο έλεγχος του ρωσικού εδάφους και των πόρων θα μπορούσε στη συνέχεια να παράσχει στην Ευρώπη την οικονομική κλίμακα που είναι απαραίτητη για να ανταγωνιστεί την Κίνα και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Αυτή η ερμηνεία βοηθά στην εξήγηση της εξαιρετικής εχθρότητας της Ευρώπης απέναντι στη Ρωσία, παρά τους τεράστιους κινδύνους που ενέχει η αντιμετώπιση μιας πυρηνικής δύναμης.
Η Επιλογή μεταξύ Πολέμου και μιας Νέας Διεθνούς Τάξης
Η φθίνουσα ηγεμονία της Αμερικής αποδυναμώνει επίσης τις σχέσεις της με τους παραδοσιακούς συμμάχους.
Οι συγκρουσιακές πολιτικές του Τραμπ απέναντι στον Καναδά και το Μεξικό ενθαρρύνουν αυτές τις χώρες να ενισχύσουν τις οικονομικές τους σχέσεις με την Κίνα, υπονομεύοντας περαιτέρω την αμερικανική ανταγωνιστικότητα.
Η Ευρώπη αντιμετωπίζει ένα ακόμη πιο επικίνδυνο δίλημμα. Οι ηγέτες της βλέπουν την ήττα της Ρωσίας ως μια πιθανή διαφυγή από την υποταγή, παρά τον κίνδυνο ενός καταστροφικού πολέμου.
Το κεντρικό ερώτημα είναι εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες θα συνεχίσουν να χρησιμοποιούν στρατιωτική ισχύ για να αντισταθούν σε έναν οικονομικό μετασχηματισμό που δεν μπορούν να αποτρέψουν.
Η άνοδος της Κίνας έχει δημιουργήσει μια θεμελιωδώς νέα διεθνή πραγματικότητα. Η αναγνώριση αυτής της πραγματικότητας και η διαπραγμάτευση μιας νέας αρχιτεκτονικής ασφαλείας προσφέρει μια εναλλακτική λύση στην κλιμακούμενη αντιπαράθεση μεταξύ των πυρηνικών δυνάμεων.
ΔΕΙΤΕ το ΒΙΝΤΕΟ: «Ρίτσαρντ Γουλφ: Τελείωσε, η Κίνα Νίκησε – Η Φούσκα της Τεχνητής Νοημοσύνης Καταρρέει»




