Alexander Dugin: φιλελευθερισμός ή μέλλον.
Για πρώτη φορά αποκτώντας την εμπειρία του δυτικού φιλελευθερισμού αντιλήφθηκα ότι αυτός ήταν ίσως πιο χειρότερος από τη Σοβιετική Ένωση–είναι μια μορφή ολοκληρωτισμού, υλισμού, ατομισμού αλλά ίσως χειρότερη. Για πρώτη φορά αισθανόμουν λίγο Σοβιετικός, κι αυτό από το 1991 και μετά, όταν η Σοβιετική ΄Ενωση έπεσε. Μόνο μετά μια μέρα μετά. Όταν αυτό τελείωσε άνοιξα τα μάτια πάνω στην φιλελεύθερη πραγματικότητα κι απόλυτα τρομοκρατήθηκα. Επομένως για πρώτη φορά αισθάνθηκα φιλοσοβιετικός,κομμουνιστής,μετά το τέλος, μετά την πτώση, όχι την πτώση του τείχους του Βερολίνου αλλά την κατάρρευση του κομμουνισμού. Οπότε η αντίδρασή μου, αυτή ήταν εσχατολογική αποκαλυπτική το 1989, κι όταν η Αποκάλυψη δεν επήλθε, όφειλα να ξανασκεφθώ – ν΄αναθεωρήσω κάποιες παραδοσιακές έννοιες.Με τον καιρό έφτασα στο συμπέρασμα ότι αυτό ήταν ένα λάθος να θεωρώ τη Σοβιετική Ένωση ως το βασίλειο της 4ης κάστας, των shudras, των προλετάριων, γιατί ευκρινώς η τελευταία κάστα ήταν αυτή των καπιταλιστών, αυτή των φιλελεύθερων που είναι εκτός κάθε κάστας–αυτοί δεν είναι οι εργάτες, αλλά η τρίτη caste, εντός της ινδοευρωπαικής κοινωνίας, οι αγρότες και όχι οι προλετάριοι – οι προλετάριοι δεν υπήρχαν –, επομένως έκανα τον εξής υπολογισμό : τώρα ζω αναμένοντας το τέλος του φιλελεύθερου κόσμου,που για μένα θα είναι το αληθινό τέλος του Kali Yuga, γιατί χειρότερο από τον φιλελευθερισμό, [θα υπάρξει] ίσως μόνο μια εκδοχή του ίδιου του φιλελευθερισμού που δεν τη γνωρίζουμε.Γιατί ο φιλελευθερισμός είναι το απόλυτο κακό, ολοκληρωτικό σε όλες του τις εκφάνσεις. …..
Η σύγχρονη απάντηση είναι: για να πάμε ακόμη πιο μακριά στην κόλαση, κι αυτό αποτυπώθηκε ευκρινώς τη δεκαετία του 90 στη Ρωσία, μετασχηματιζόμαστε σε φιλελευθερισμό, σε φιλελεύθερη χώρα κι επομένως προχωράμε προς την απανθρωπιά τον εκφυλισμό,τη σύγχιση, την απο-ιεροποίηση γιατί ο φιλελευθερισμός τελικά είναι ένας ατομικισμός ο πιο προχωρημένος στην κοινωνία και μια δικτατορία κατά κάποιο τρόπο αποτελεσματικότερη, λιγότερο ανοιχτή, [= λιγότερο έκδηλη], πιο κρυμμένη, πιο μυστική αλλά πιο αποτελεσματική.……….
στην εσχατολογική στιγμή που βρισκόμαστε όλοι , όλη η ανθρωπότητα εγώ πιστεύω, γιατί ο φιλελευθερισμός είναι η ιδεολογία του τέλους του κόσμου, γιατί αυτός είναι η ολοκληρωτική καταστροφή , αυτός είναι το βασίλειο του Αντιχρίστου, το βασίλειο της ποσότητας και η σημερινή Ρωσία οφείλει να διεκπεραιώσει την αποστολή της σε αυτή τη μάχη κατά του κόσμου του Αντιχρίστου με τους άλλους λαούς που μάχονται κατά του ίδιου εχθρού όπως εμείς………
Πρέπει απολύτως να έχουμε ένα μεγάλο ιδανικό, ένα μεγάλο καθήκον,ένα μεγάλο σκοπό, γιατί χωρίς αυτόν ο άνθρωπος εκφυλίζεται και τελικά γίνεται φιλελεύθερος . Γιατί για μένα το να είσαι φιλελεύθερος είναι μια ύβρις. …είναι η ύβρις η πιο απαξιωτική να είσαι φιλελεύθερος, γιατί είναι σαν να είσαι υπάνθρωπος,το να είσαι φιλελεύθερος είναι ο ολοσχερής εκφυλισμός, είναι η απώλεια της ανθρώπινης αξιοπρέπειας γιατί το να βασίζεις όλες τις αξίες στο άτομο, αυτό είναι η καταστροφή όλων των αξιών , τελικά – αρχίζουμε ν΄απελευθερωνόμαστε από αλλοτριωμένες αξίες και τελικά φθάνουμε στο να μην έχουμε (πια) καμιά αξία, (πια) καμιά ταυτότητα – [πια] καμιά ανθρώπινη ταυτότητα. Συνεπώς πιστεύω ότι ο φιλελευθερισμός αυτός είναι ο αληθινός κίνδυνος, ένα δηλητήριο, [είτε] δεξιοί είτε αριστεροί, της όποιας παράδοσης, της κάθε θρησκείας, οφείλουμε να πολεμήσουμε για να φτάσουμε στο μέλλον γιατί η επιλογή είναι – ή ο φιλελευθερισμός ή το μέλλον. Alexander Dugin / geopolitica Oκτώβρης 2019
O ίδιος υποστηρίζει στο άρθρο ότι η αποστολή της Ρωσίας σε αυτή την ιστορική περίοδο δεν είναι ούτε η επανασύσταση του κομμουνισμού ούτε η επαναφορά ενός ιδιότυπου τσαρισμού με σημείο αιχμής την Ορθοδοξία αλλά η επιτέλεση του Ευρασιατικού ιδανικού.
