Βγήκε ο τσιριμπίμ-τσιριμπόμ Σπύρος Μπιμπίλας να μας πει :
“Παραμύθια της Χαλιμάς ότι ένα παιδί πρέπει να μεγαλώνει με μαμά και μπαμπά”.
Βρε Μπιμπίλα, αν μεγάλωσες με την «πιπίλα» είναι πρόβλημά σου δεν θα σε αντιγράψουμε.
Άσε τις χαλιμάδες και δες τί είπε ο μέγας Αίσωπος για τις «πιπίλες» σου :
«Ζεὺς πλάσας τοὺς ἀνθρώπους τὰς μὲν ἄλλας διαθέσεις αὐτοῖς ἐνέθηκε, μόνην δ’ ἐνθεῖναι τὴν αἰσχύνην ἐπελάθετο. Διὸ καὶ μὴ ἔχων πόθεν [ἂν] αὐτὴν εἰσαγάγῃ, διὰ τοῦ ἀρχοῦ αὐτὴν εἰσελθεῖν ἐκέλευσεν. Ἡ δὲ τὸ μὲν πρῶτον ἀντέλεγεν ἀναξιοπαθοῦσα. Ἐπεὶ δὲ σφόδρα αὐτῇ ἐνέκειτο, ἔφη· «Ἀλλ’ ἔγωγε ἐπὶ ταύταις εἰσέρχομαι ταῖς ὁμολογίαις ὡς Ἔρως μὴ εἰσελεύσεται· ἂν δ’ εἰσέλθῃ, αὐτὴ ἐξελεύσομαι παραυτίκα.» Ἀπὸ δὴ τούτου συνέβη πάντας τοὺς πόρνους ἀναισχύντους εἶναι.»
(Στα νέα Ελληνικά : Όταν ο Δίας έπλασε τους ανθρώπους, έβαλε μέσα τους διάφορες αρετές και ευαισθησίες. Ύστερα είδε ότι ξέχασε την ντροπή. Αλλά δεν είχε κάποια “πόρτα” από την οποία να βάλει την ντροπή μέσα στον άνθρωπο. Τότε πρόσταξε την ντροπή (προσωποποιημένη) να μπει στον άνθρωπο από τον πρ@κτό του. Η Ντροπή δεν το δεχόταν. “Όχι!” φώναζε, “δε θα περάσω από τέτοια τρύπα! Είμαι η ρίζα των αρετών και δε μου αξίζει τέτοια μεταχείριση! Ντρέπομαι! Δεν μπορώ να μπω από εκεί!”. Αλλά του Δία η εντολή ήταν άκαμπτη: “πρέπει να μπεις, και μάλιστα από τον πρ@κτό, γιατί δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Δεν κάνει να μείνουν οι άνθρωποι δίχως ντροπή. Και αν ακόμα εσύ ανέχεσαι να μείνουν οι άνθρωποι δίχως ντροπή, σε προστάζω εγώ να μπεις στους ανθρώπους, από τον πρ@κτό τους!”. Αναστέναξε η ντροπή, δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς, “εντάξει” είπε, “θα μπω, αλλά με μια συμφωνία: αν μετά από εμένα μπει από την ίδια οπή κάτι άλλο, και προπάντων αν μπει ερ@τικό όργ@νο, εγώ θα φύγω από εκείνον τον άνθρωπο!” – “Σύμφωνοι”, είπε ο Δίας. Έτσι, η ντροπή μπήκε και κατοίκησε στους ανθρώπους, αλλά όποιος άνθρωπος “σοδομίζετ@ι” χάνει για πάντα την αίσθηση της ντροπής! https://el.wikisource.org/wiki/Αισώπου_Μύθοι/Ζεύς_και_αισχύνη & www.triklopodia.gr/τι-ειπε-ο-αισωποσ-για-την-ομοφυλοφιλι/ )
Αν θες να λες ότι είσαι Έλληνας, μάθε τους σκληρούς νόμους, που είχαν οι αρχαίοι Έλληνες νομοθέτες για τους ομοίους σου και δες τι πρόβλεπε ο Σόλων >
Να μην γράψω τί έλεγε ο έτερος κορυφαίος νομοθέτης Λυκούργος, γιατί δεν θα βρίσκεις τρούπα να κρυφτείς.
Άκου Μπιμπίλα, οι αρχαίοι Έλληνες εφεύραν το θέατρο. Χάρη σε αυτούς έχεις δουλειά. Οπότε άσε τις Χαλιμάδες και τις «πιπίλες» που ξεπετάς και σεβάσου την παράδοση. Γιατί αν ζούσες τότε δεν θα πέρναγες ούτε casting ούτε hostin.
Αν θες να λέγεσαι Έλληνας θα πρέπει να σέβεσαι άτομα σαν τον Λεωνίδα, τον Καραϊσκάκη, τον Παύλο Μελά ή τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη, ήρωες που πολεμούσαν σώμα με σώμα κι όχι μάχες του κ@λου. Αλλά δεν σε άκουσα ποτέ να μιλάς γι αυτούς.
Αν λοιπόν δεν εκτιμάς αυτούς που σε έκαναν να ζεις λεύτερος, καλά θα κάνεις να μην λέγεσαι Έλληνας, αν η Μπουμπουλίνα είχε περισσότερο ανδρισμό από σένα.
Οπότε κόψε τις «πιπίλες» σαν αυτή :
“Είναι πρότυπο οι γονείς, αλλά πείτε μου πόσα εκατομμύρια παιδιά μεγαλώνουν μόνο με την μητέρα ή μόνο με τον πατέρα ή καβγαδίζουν όλη μέρα. Αυτό είναι πολύ παραμυθάκι. Όλα αυτά τα παιδιά που μεγαλώνουν μόνα τους για πολλούς λόγους, αυτούς γιατί δεν τους εξετάζουμε;”.
Ο Έλληνας ήταν του δόγματος «αίεν αριστεύειν» κι όχι του δόγματος Bixton-Hoston.
Εκεί διέφερε από τους εγγλέζους.
Όσο που αυτοθεωρείσαι σωστός επειδή πληρώνεις φόρους, να πας να ζητήσεις από τον κάθε Κούλη ραπέρτο για το που τους σκόρπισε ή τσέπωσε. Δια το ότι χρωστάς αιώνια ευγνωμοσύνη σε κάποιους που σε κατέστησαν λεύτερο δεν σε άκουσα να μιλάς. Ίσως γιατί αυτοί θα σε αποστρέφονταν >
https://www.brighteon.com/a67b834b-9452-4a45-a7a0-e8b445efac0f
Ένα συμβουλευτικό άρθρο > https://dontaslaser.gr/2023/09/19/xalarosi-sfiktira-proktou/
Μια απορία : Όταν λέμε πολιτική ορθότητα εννοούμε πολιτική του ορθού…;
ΥΓ – Δείτε τον Bill Gates στον χασάπη >
https://www.brighteon.com/53404beb-2d31-447f-824b-adc8cf266b19






Συγχαρητήρια γιά την ανάρτηση στις “πιπιλιές του Μπιμπίλα, που φαίνεται προφανής η απώλεια της αιδούς του. Κατά τα άλλα οι αρχαίοι πρόγονοί μας ξεπαράστηκαν δυστυχώς από “αφιονισμένους” ιερωμένους που καπηλεύονται και εκθέτουν την ιεροσύνη τους.