BAS_4 : Ούτε τ’όνομα “Χριστός” δεν είπε & η λ@υγκροΚΑΚΟτεχνη, που κρυβουν τα ΜουΜουΕ

(Λόγω του γεγονότος η σενέχεια του www.triklopodia.gr/bas_4-σοβαροτατο-δωρεάν-αμεση-αποτοξίνωσ/ , που υποσχέθηκα θα γίνει αργότερα) 

Άφησα λίγο να περάσει το γεγονός με την ακτιβιστική ενέργεια του βουλευτού Νίκου Παπαδόπουλου, σχετικά με τα βέβηλα έργα στην Εθνική Πινακοθήκη. 

Ήθελα να μην είμαι “τσαντισμένος”, όπως κάποιος παρουσίασε την Παναγία. “Τσαντίστηκε” η Παναγία; είναι κουβέντες αυτές; Για να μαθαίνεις, η Παναγία είναι το αποκορύφωμα της ηρεμίας. Έκλαιγε με αναφιλητά για τον βέβηλο ΚΑΚΟτέχνη και για όσους υποστήριξαν αυτόν και τη διαβολιά του. 

Έχουμε και λέμε : 

α) Οι κάμερες της Εθνικής Πινακοθήκης έδειξαν ότι ο βουλευτής δεν βανδάλισε, δεν έσπασε προθήκες αλλά απλά ξεκρέμασε τα έργα και τα πέταξε στο πάτωμα. Αυτά για τις λούγκρες των Μέσων Μαζικού Εμετού (ΜΜΕ), που μιλούν για βανδαλισμό κλπ. (αναφέρθηκα στις λούγκρες, για την λούγκρα του τίτλου μετά). Όταν ξεκινούν με ψέμματα εντυπώσεων απλά δείχνουν ότι κινούνται μόνο στο ψέμμα. 

 β) Μιλώντας με πολύπειρο στέλεχος του Καλλιτεχνικού Επιμελητηρίου έμαθα ότι ο υβριστής των αγίων δεν είναι καλλιτέχνης (το επιμελητήριο αγνοεί την ύπαρξή του) αλλά απλά απέδειξε ότι είναι ένας ΚΑΚΟτέχνης, που εκφράζει τον απόλυτο βόθρο των σωθικών του. Όταν βλαστημά κάποιους (Χριστό, Παναγία, Αγίους) που δεν τον πείραξαν, που δεν τον ενόχλησαν στο παραμικρό, απλά δείχνει το πόσο ψυχικός βόθρος είναι και σαν αυθεντική λ@ύγκρα κρύβεται γιατί στερείται παντός ανδρισμού να στηρίξει τα πεπραγμένα του. 

Το στέλεχος του Καλλιτεχνικού Επιμελητηρίου με βεβαίωσε ότι ακόμα και στελέχη του επιμελητηρίου για να εκθέσουν έργα στην Εθνική Πινακοθήκη, πρέπει να ελεγχθούν από επιτροπή. Αυτής της λ@ύγκρας ποιά λ@ύγκρικη επιτροπή έλεγξε όταν απορρίπτουν έργα άξιων και πετυχημένων καλλιτεχνών, που αποπνέουν εθνική αύρα; (www.triklopodia.gr/εθνική-πινακοθήκη-δεν-ενέκριναν-καλλ/ ). Απλά δείχνουν ότι είναι βαλτοί τουρκόσποροι, σκατόψυχοι, σατανικοί, για να διαβρώσουν τα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη. Και όμοιοι είναι όσοι τους χαϊδεύουν ακόμα και μέσα από το κοπροβούλιο. 

Άραγε που κρύβουν τον θιγμένο ΚΑΚΟτέχνη, οι δημοσιοκάφροι; Γιατί δεν παρουσιάζουν την άποψη του θιγμένου, που αφόδευσε τα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη και την έννοια της τέχνης. Αλλά για ποιά τέχνη μιλάμε; «Οία η μορφή και η ψυχή», έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες, κάτι σα να βλέπεις τη Μενδώνη και τη κάθε στραβοχυμένη γκρανκάσα του σιωνιστικού Πινακοβόθρου! Η αρχαιοελληνική αισθητική τελεύτησε με τις γκεηπαράτες και τους πισωγλεντικούς συνωστισμούς.  

γ) Η πρώτη δημόσια τοποθέτηση του Αρχιεπίσκοπου Ιερωνύμου για τα «εκτρώματα» στην Εθνική Πινακοθήκη :  (https://www.pronews.gr/thriskeia/i-proti-dimosia-topothetisi-tou-arxiepiskopou-ieronymou-gia-ta-ektromata-stin-ethniki-pinakothiki/ ) 

«Έργα ήταν αυτά που εκτέθηκαν στην Εθνική Πινακοθήκη, αλλά τι έργα είναι;», διερωτήθηκε ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, για να προσθέσει: «Όλες οι μέρες είναι άγιες αλλά εμείς θέλουμε να τις αλλάξουμε. Δεν υπάρχουν αντιδράσεις, υπάρχουν τοποθετήσεις. Το μεγάλο ερώτημα είναι αυτό το οικοδόμημα είναι ιδιωτικό; Είναι προσωπικό του καλλιτέχνη που παρουσίασε τα έργα αυτά ή είναι δικό μας όλων; Να κάτσουμε να σκεφτούμε σοβαρά και με σοβαρό τρόπο να τα αντιμετωπίζουμε αυτά. Δεν μπορεί ο κάθε καλλιτέχνης να τις παρουσιάζει με τέτοιους τρόπους και να έχουμε αυτά τα αποτελέσματα. Η ευθύνη είναι όλων μας από πάνω μέχρι κάτω». 

Αναφέρθηκε πουθενά σε Χριστό και Παναγία, αυτός που από τον Χριστό χρίστηκε επίσκοπος της εκκλησιαστικής τάξης; Ένοιωσε την ανάγκη να υπερασπιστεί Αυτόν που τον χαρίτωσε με την ιερωσύνη; Μόνο για (κακότεχνα) έργα μίλησε. Είδε το κλαδί, ούτε καν το δέντρο κι έχασε το δάσος, όπως το συνηθίζει! 

Αυτός που κάποτε δήλωνε : “Δεν είμαι ούτε με τον Τσίπρα ούτε με τον Μητσοτάκη. Είμαι με την Εκκλησία” (https://www.kathimerini.gr/politics/562104049/archiepiskopos-ieronymos-stin-k-den-eimai-oyte-me-ton-tsipra-oyte-me-ton-mitsotaki-eimai-me-tin-ekklisia/ ). Δηλαδή η “εκκλησία σου” δεν έχει Χριστό και Παναγία; 

δ) ΤΟΥ ΑΠΑΝΤΑ Ο ΟΣΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ : 

Ἂν οἱ Χριστιανοὶ δὲν ὁμολογήσουν, δὲν ἀντιδράσουν, αὐτοὶ θὰ κάνουν χειρότερα. Ἕναν πολιτικὸ τὸν ἔφτυσα. 

Ἔγραψε ἕνας κάτι βλάσφημα γιὰ τὴν Παναγία καὶ κανεὶς δὲν μίλησε. Λέω σὲ κάποιον: «Δὲν εἶδες τί γράφει ἐκεῖνος;». «Ἔ, τί νὰ τοὺς κάνης, μοῦ λέει. Θὰ λερωθῆς, ἂν ἀσχοληθῆς μαζί τους». Φοβοῦνται νὰ μιλήσουν.
– Τί εἶχε νὰ φοβηθῆ, Γέροντα;
– Νὰ μὴ γράψουν τίποτε γι᾿αὐτὸν καὶ ἐκτεθῆ, καὶ ἀνέχεται νὰ βλασφημῆται ἡ Παναγία! Νὰ μὴ θέλουμε νὰ βγάλη ὁ ἄλλος τὸ φίδι ἀπὸ τὴν τρύπα, γιὰ νὰ ἔχουμε ἐμεῖς τὴν ἡσυχία μας. Αὐτὸ εἶναι ἔλλειψη ἀγάπης. Ὕστερα ἀρχίζει ὁ ἄνθρωπος νὰ κινῆται ἀπὸ συμφέρον. Γι’ αὐτὸ βλέπεις ἕνα πνεῦμα σήμερα: «Μὲ τὸν τάδε νὰ ἔχουμε σχέσεις, γιὰ νὰ μᾶς λέη καλὰ λόγια. Μὲ τὸν ἄλλο νὰ τὰ ἔχουμε καλά, γιὰ νὰ μὴ μᾶς διασύρη κ.λπ. Νὰ μὴ μᾶς πάρουν γιὰ κορόιδα, νὰ μὴ γίνουμε θύματα». Ἄλλος ἀδιαφορεῖ καὶ δὲν μιλάει. «Νὰ μὴ μιλήσω, λέει, γιὰ νὰ μὴ μὲ γράψουν οἱ ἐφημερίδες». Οἱ περισσότεροι δηλαδὴ εἶναι τελείως ἀδιάφοροι. («Πνευματικὴ ἀφύπνιση»,σελ 35-36) 

Ἂν δὲν ἀντιδράσουμε, θὰ σηκωθοῦν οἱ πρόγονοί μας ἀπὸ τοὺς τάφους. Ἐκεῖνοι ὑπέφεραν τόσα γιὰ τὴν πατρίδα καὶ ἐμεῖς τί κάνουμε γι᾿ αὐτήν; Ἡ Ἑλλάδα, ἡ Ὀρθοδοξία, μὲ τὴν παράδοσή της, τοὺς Ἁγίους καὶ τοὺς ἥρωές της, νὰ πολεμῆται ἀπὸ τοὺς ἴδιους τοὺς Ἕλληνες καὶ ἐμεῖς νὰ μὴ μιλᾶμε! Εἶναι φοβερό! Εἶπα σὲ κάποιον: «Γιατί δὲν μιλᾶτε; Τί εἶναι αὐτὰ ποὺ κάνει ὁ τάδε;». «Τί νὰ πῆς, μοῦ λέει, αὐτὸς ὅλος βρωμάει». «Ἂν βρωμάη ὅλος, γιατί δὲν μιλᾶτε; Χτυπῆστε τον». Τίποτε, τὸν ἀφήνουν. Ἕναν πολιτικὸ τὸν ἔφτυσα. «Πές, τοῦ λέω, “δὲν συμφωνῶ μ᾿ αὐτό”. Τίμια πράγματα. Θέλεις νὰ ἐξυπηρετηθῆς ἐσὺ καὶ νὰ ρημάξουν ὅλα;».
Ἂν οἱ Χριστιανοὶ δὲν ὁμολογήσουν, δὲν ἀντιδράσουν, αὐτοὶ θὰ κάνουν χειρότερα. Ἐνῶ, ἂν ἀντιδράσουν, θὰ τὸ σκεφθοῦν. Ἀλλὰ καὶ οἱ σημερινοὶ Χριστιανοὶ δὲν εἶναι γιὰ μάχες. Οἱ πρῶτοι Χριστιανοὶ ἦταν γερὰ καρύδια· ἄλλαξαν ὅλο τὸν κόσμο. Καὶ στὴν βυζαντινὴ ἐποχὴ μιὰ εἰκόνα ἔβγαζαν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία καὶ ἀντιδροῦσε ὁ κόσμος. Ἐδῶ ὁ Χριστὸς σταυρώθηκε, γιὰ νὰ ἀναστηθοῦμε ἐμεῖς, καὶ ἐμεῖς νὰ ἀδιαφοροῦμε! Ἂν ἡ Ἐκκλησία δὲν μιλάη, γιὰ νὰ μὴν ἔρθη σὲ ρήξη μὲ τὸ κράτος, ἂν οἱ μητροπολίτες δὲν μιλοῦν, γιὰ νὰ τὰ ἔχουν καλὰ μὲ ὅλους, γιατὶ τοὺς βοηθᾶνε στὰ Ἱδρύματα κ.λπ., οἱ Ἁγιορεῖτες πάλι ἂν δὲν μιλοῦν, γιὰ νὰ μὴν τοὺς κόψουν τὰ ἐπιδόματα , τότε ποιός θὰ μιλήση; («Πνευματικὴ ἀφύπνιση» σελ.36-37) ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΩΝ ΟΣΩΝ ΕΙΠΕ Ο ΟΣΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ΣΤΟ (1) 

ε) ΤΙ ΠΑΡΑΙΝΕΙ Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, Ο ΧΡΥΣΟΡΡΗΜΩΝ, Η ΧΡΥΣΗΛΑΤΟΣ ΣΑΛΠΙΓΞ : όταν δούμε βλασφημία κατά του Θεού : «ράπισον αυτού την όψιν, σύντριψον το στόμα, αγίασον σου την χείρα δια της πληγής…». 

ς) ΤΙ ΕΠΡΑΞΕ Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΣΤΗΝ Α’ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟ 

1. «Με το ράπισμα προς τον Άρειο μέσα στη Σύνοδο, μπροστά στον Βασιλέα» ο Άγιος Νικόλαος «νίκησε και τον δαίμονα της αιρέσεως». «Και όταν οι “τυπικοί” άνθρωποι και οι επίσκοποι τον έβαλαν φυλακή γι’ αυτό το ράπισμα ο Άγιος δέχτηκε απ’ τα χέρια του Χριστού το άγιον Ευαγγέλιο, κι απ’ τα χέρια της Παναγίας ένα αρχιερατικό ωμοφόριο. 

1. Όταν τον είδαν οι άλλοι επίσκοποι το πρωί με τα θεία δώρα και με λυτά απ’ τις αλυσίδες τα πόδια του, έπεσαν και τον προσκυνούσαν. Κι όλοι στην επαρχία του και έξω απ’ αυτήν, όταν άκουγαν για τον Μητροπολίτη Νικόλαο, τον έλεγαν άγιο, κι ας ήταν στη ζωή ακόμα». (Απόσπασμα από το βιβλίο του Π.Β.Πάσχου: «Έρως Ορθοδοξίας», Εκδόσεις Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, Αθήνα 1973 (β΄έκδοση), σ.405) 

ΟΠΟΤΕ ΡΩΤΩ : ΤΡΑΜΠΟΥΚΟΙ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, ΝΙΚΟΛΑΟΣ & ΠΑΪΣΙΟΣ; 

Όχι ασφαλώς! Μάλιστα ο Χριστός επιβράβευσε τον Άγιο Νικόλαο για την ακτιβιστική ενέργειά του! 

Στενοχωριέμαι με κάποιους ορθοδόξους που εκτιμώ, ακόμα και ιερείς, που χωρίς διάκριση έκριναν την ενέργεια του Νίκου Παπαδόπουλου αντισυμβατική με την Ορθοδοξία. Αδέλφια διαβάστε τί λέει ο όσιος Παϊσιος. Όχι μόνον προφητείες αλλά προτροπές ενάρετης ζωής κατά Χριστόν, γιατί ο όσιος ήταν πρώτα κατηχητής (ο μεγαλύτερος του τελευταίου αιώνα) και μετά προφήτης. Οι προαναφερόμενοι άγιοι ή χειροδίκησαν ή προσέβαλαν τα αντίχριστα υποκείμενα, ενώ ο βουλευτής έπραξε κατά των βέβηλων έργων. Ήταν πολύ πιο μαζεμένος από τις προτροπές των αγίων, γιατί έδρασε κατά των βέβηλων έργων και όχι κατά του βέβηλου υποκείμενου. Μίσησε την αμαρτία και όχι τον αμαρτωλό, όπως ακριβώς η Ορθοδοξία διδάσκει. Όπως ο Θεάνθρωπος, όταν με το φραγκέλιο αναποδογύρισε τα τραπέζια των εμπόρων γιατί προσέβαλαν τον οίκο του Πατρός Του, λέγοντας ουσιαστικά “ΩΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΜΗ ΠΑΡ’ΕΚΕΙ”. 

Ο Χριστός είπε να γυρνάμε και την άλλη παρειά, όταν προσβάλουν εμάς ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΤΟΥ. Καιρός να το εμπεδώσατε! 

Ένα καταλογίζω στον βουλευτή. Δεν έλαβε υπ’όψη την προτροπή του οσίου Εφραίμ Κατουνακιώτη σε κάποιον που ζήτησε την συμβουλή του για να πολιτευτεί : «η πολιτική έχει και δύσκολες περιπτώσεις, όπως αν πάρεις μια φρέσκια ντομάτα και την βάλεις μέσα σε ένα καφάσι με σάπιες ντομάτες, τι θα πάθει, δεν θα σαπίσει και αυτή;» 

Αγαπητέ βουλευτή Νίκο Παπαδόπουλε, καλώς έπραξες, περίμενε ένα Ευαγγέλιο από τον Κύριό μας (όπως ο Άγιος Νικόλαος) και μάλλον θα γλυτώσεις το σάπισμα της ντομάτας αφού η ΝΙΚΗ θα σε αποβάλει, σαν μη σαπισμένο. 

Δεν είναι κι αυτό ένα κέρδος; Απλά επιβεβαιώνουν τις προβλέψεις μου (www.triklopodia.gr/bas_4-νατσιός-coμπανία-ευχαριστούμε-δεν-θα/ & www.triklopodia.gr/bas_4-νικηνατσιάδας-το-σήκουελ/ ), που κάποιοι βιαστικοί έσπευσαν να με κατηγορήσουν τότε για τις επιφυλάξεις μου, ενώ τελικά η ΝΙΚΗ ΝΙΚΗθηκε από το κοσμικό πνεύμα, το θανασούλικο, μη σπάσουμε αυγά, όταν αυτά δεν είναι αναστάσιμα αλλά αυγά τουρκιάς! 

BAS_4 

ΥΓ – Λίγο γέλιο > https://www.brighteon.com/565a33bb-0fe6-465b-8185-7ea39662e71c  

(1) «Πόσο εἶχαν ἀπογοητευθεῖ οἱ Φαρασιῶτες, τότε μὲ τὴν Ἀνταλλαγή, ὅταν ἔρχονταν μὲ τὸ καράβι στὴν Ἑλλάδα! Δύο ναῦτες μάλωναν καὶ ἔβριζαν τὸν Χριστὸ καὶ τὴν Παναγία. Τοὺς φάνηκε πολὺ βαρύ! Σοῦ λέει: “Ἕλληνες, Χριστιανοί, νὰ βρίζουν τὸν Χριστὸ καὶ τὴν Παναγία”! Τοὺς ἅρπαξαν καὶ τοὺς πέταξαν στὴν θάλασσα. Εὐτυχῶς ἤξεραν κολύμπι καὶ γλύτωσαν». («Πνευματικὴ ἀφύπνιση», σελ.56) 

– Ἡ παρουσία τῶν Χριστιανῶν εἶναι πλέον ὁμολογία πίστεως. Μπορεῖ κανεὶς μὲ τὴν προσευχὴ νὰ βοηθήση περισσότερο, ἀλλὰ τὴν σιωπή του θὰ τὴν ἐκμεταλλευθοῦν οἱ ἄλλοι καὶ θὰ ποῦν: «Ὁ τάδε καὶ ὁ τάδε δὲν διαμαρτυρήθηκαν, ἑπομένως εἶναι μὲ τὸ μέρος μας· συμφωνοῦν μαζί μας». Ἂν δὲν ἀρχίσουν μερικοὶ νὰ χτυποῦν τὸ κακό, νὰ ἐλέγχουν δηλαδὴ αὐτοὺς ποὺ σκανδαλίζουν τοὺς πιστούς, θὰ γίνη μεγαλύτερο κακό. Ἔτσι θὰ τονωθοῦν λίγο οἱ πιστοί, ἀλλὰ καὶ θὰ ἐμποδισθοῦν λίγο ὅσοι πολεμοῦν τὴν Ἐκκλησία. Ἡ Ἐκκλησία δὲν εἶναι δικό τους καΐκι, νὰ κάνουν βόλτες· εἶναι τὸ σκάφος τοῦ Χριστοῦ. Αὐτοὶ εἶναι κατακριτέοι. Τὸ μόνο ποὺ τοὺς ἐνδιαφέρει εἶναι νὰ ἔχουν μεγάλο μισθό, πολυτελὲς αὐτοκίνητο, νὰ τρέχουν στὶς διασκεδάσεις. Καὶ ὕστερα κάνουν νόμο νὰ παντρεύωνται μὲ πολιτικὸ γάμο, νομιμοποιοῦν τὶς ἀμβλώσεις… Τί θὰ κάνη ὁ Θεός, ἄλλο θέμα.
Καὶ μὲ τὶς βλάσφημες ταινίες ποὺ παρουσιάζουν, θέλουν νὰ γελοιοποιήσουν τὸν Χριστό.
Μὲ ὅλα αὐτὰ τὰ βλάσφημα πᾶνε νὰ δικαιολογήσουν ἠθικὲς ἀταξίες. Τὸ ἔχουν παρακάνει. Εἶχαν κάνει μήνυση ὅτι ἡ ταινία «Ὁ τελευταῖος πειρασμὸς» προσβάλλει τὴν θρησκεία καὶ οἱ εἰσαγγελεῖς εἶπαν: «Δὲν εἶναι τίποτε». Τέτοιες βλασφημίες δὲν ἀκούσθηκαν ποτέ! Γιὰ μᾶς ἡ διαμαρτυρία γιὰ τὴν βλάσφημη ἐκείνη ταινία ἦταν ὁμολογία πίστεως. Βέβαια μὲ ὅλα αὐτὰ τὰ βλάσφημα γίνεται καὶ ἕνα καλό· χωρίζει ἡ ἦρα ἀπὸ τὸ σιτάρι, κοσκινίζεται ὁ κόσμος. 

Ρώτησα ἕναν Πνευματικὸ μὲ κοινωνικὴ δράση, μὲ ἕνα σωρὸ πνευματικοπαίδια κ.λπ.: «Τί ξέρεις γιὰ μιὰ βλάσφημη ταινία;». «Δὲν ξέρω τίποτε», μοῦ εἶπε. Δὲν ἤξερε τίποτε καὶ εἶναι σὲ μεγάλη πόλη. Κοιμίζουν τὸν κόσμο. Τὸν ἀφήνουν ἔτσι, γιὰ νὰ μὴ στενοχωριέται καὶ νὰ διασκεδάζη. Μὴν τυχὸν πῆς ὅτι θὰ γίνη πόλεμος ἢ ὅτι θὰ γίνη ἡ Δευτέρα Παρουσία καὶ γι’ αὐτὸ πρέπει νὰ ἑτοιμασθοῦμε, μὴν τυχὸν στενοχωρηθοῦν οἱ ἄνθρωποι. Σὰν μερικὲς γριὲς ποὺ λένε «μὴ μιλᾶς γιὰ θάνατο· μόνο γιὰ χαρὲς καὶ γιὰ βαφτίσια νὰ μιλᾶς», σὰν νὰ μὴν τὶς περιμένη θάνατος. Ἔτσι νιώθουν μιὰ ψεύτικη χαρά. Ἐνῶ, ἂν σκέφτονταν ὅτι τὸ τάδε γεροντάκι ποὺ ἔμενε λίγο πιὸ κάτω πέθανε χθές, ὁ ἄλλος εἶναι στὰ τελευταῖα του καὶ θὰ πεθάνη, μεθαύριο θὰ γίνη τοῦ τάδε τὸ μνημόσυνο ποὺ ἦταν καὶ πολὺ νεώτερος ἀπὸ αὐτές, θὰ σκέφτονταν τὸν θάνατο καὶ θὰ ἔλεγαν: «Πρέπει νὰ ἐξομολογηθῶ, νὰ ἑτοιμασθῶ πνευματικά, γιατὶ μπορεῖ κι ἐμένα σὲ λίγο νὰ μὲ καλέση ὁ Χριστὸς γιὰ τὴν ἄλλη ζωή».
Διαφορετικά, ἔρχεται ὕστερα ὁ θάνατος καὶ τὶς παίρνει ἀνέτοιμες. Ἄλλοι πάλι ἀπό… «καλωσύνη» λένε: «Στοὺς αἱρετικοὺς μὴ λέτε ὅτι εἶναι στὴν πλάνη, γιὰ νὰ δείξουμε ἀγάπη». Καὶ ἔτσι τὰ ἰσοπεδώνουν ὅλα. Ἂν ζοῦσαν αὐτοὶ στὰ πρῶτα χρόνια τοῦ Χριστιανισμοῦ, δὲν θὰ εἴχαμε οὔτε ἕναν Ἅγιο. Ἔλεγαν τότε στοὺς Χριστιανούς: «Ρίξε μόνο λιβάνι στὴν φωτιὰ καὶ μὴν ἀρνῆσαι τὸν Χριστό». Δὲν τὸ δέχονταν. «Κάνε μόνον πὼς ρίχνεις». Δὲν τὸ δέχονταν. «Μὴ μιλᾶς γιὰ τὸν Χριστὸ καὶ πήγαινε ἐλεύθερος σὲ ἄλλο μέρος», καὶ δὲν τὸ δέχονταν. Σήμερα βλέπεις ἕναν νερόβραστο κόσμο. 

*** 

Πόσο βοηθοῦν αὐτοὶ ποὺ ἔχουν μιὰ θέση, ὅταν κρατᾶνε λίγο! Γι᾿ αὐτὸ καὶ ἐγὼ κοιτάω μερικοὺς μεγάλους νὰ τοὺς δῶ, ὅταν ἔρχωνται, γιὰ νὰ τοὺς βοηθήσω, γιατὶ αὐτοὶ μπορεῖ νὰ βοηθήσουν πολὺ θετικὰ μὲ τὸ παράδειγμα. Νά, ἕνας στρατάρχης ποὺ γνωρίζω, εἶναι παράδειγμα. Καὶ ὅ,τι κάνει, τὸ κάνει ἀπὸ μέσα του, μὲ τὴν καρδιά του· δὲν τὸ κάνει ἐξωτερικά. Οἱ ἄλλοι ποὺ τὸν βλέπουν προβληματίζονται καὶ βοηθιοῦνται. Παλιὰ καὶ οἱ ἄρχοντες τοῦ τόπου εἶχαν ἀρχές, πίστευαν.
Αὐτὸ ποὺ θὰ βοηθήση θετικὰ τοὺς ἀνθρώπους σήμερα εἶναι τὸ παράδειγμά μας τὸ χριστιανικὸ καὶ ἡ ζωή μας ἡ χριστιανική. Τοὺς Χριστιανοὺς πρέπει νὰ τοὺς διακρίνη ἡ πνευματικὴ λεβεντιὰ καὶ ἡ ἀρχοντιά, ἡ θυσία. 

Γιὰ νὰ περάσης ὅμως στὴν βουλὴ τοῦ Θεοῦ, πρέπει νὰ γίνης «βουλευτὴς» τοῦ Θεοῦ, ὄχι «βολευτὴς» τοῦ ἑαυτοῦ σου.
«Δόξα τῷ Θεῷ, ὑπάρχουν ἀκόμη Ἕλληνες ποὺ πονοῦν γιὰ τὴν πατρίδα». 

Τὸ νὰ ἀντιδράσης, γιὰ νὰ ὑπερασπισθῆς σοβαρὰ πνευματικὰ θέματα, θέματα ποὺ ἀφοροῦν τὴν πίστη μας, τὴν Ὀρθοδοξία. Αὐτὸ εἶναι καθῆκον σου. («Πνευματικὴ ἀφύπνιση»,σελ 52) 

Βλέπεις νὰ βρίζουν τὰ ἅγια καὶ ὁ ἄλλος δὲν λέει τίποτε. Σ᾿ αὐτὴν τὴν περίπτωση ἡ πραότητα εἶναι δαιμονική. («Πνευματικὴ ἀφύπνιση»,σελ 56)