Πρόβλεψη για την εξέλιξη της κατάστασης στην Αμερική
Βόρεια Αμερική.
Ίσως η πιο ξεκάθαρη απόδειξη της βαθιάς μεταμόρφωσης που λαμβάνει χώρα στον κόσμο είναι ότι οι ειδικοί, παρά τους συνεχείς πολέμους σε διάφορες περιοχές, δεν τους αποκαλούν ως την κύρια πηγή απειλής για την παγκόσμια σταθερότητα, αλλά την εσωτερική κατάσταση στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έχοντας «σπείρει τον άνεμο» παντού για δεκαετίες, η Ουάσιγκτον ετοιμάζεται να «θερίσει την καταιγίδα» στη χώρα της. Αποδείχθηκε ότι, ενώ δηλητηρίαζε άλλους με το δηλητήριο της καταστροφής, ο ίδιος ήταν κορεσμένος με τους ατμούς του. Είναι καιρός να θυμηθούμε τις παλιές αλήθειες ότι η εξωτερική πολιτική είναι συνέχεια της εσωτερικής πολιτικής και το αντίστροφο.
Έτσι, για πρώτη φορά στην ιστορία, το Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων (CFR), το οποίο συγκεντρώνει κορυφαίους Αμερικανούς εμπειρογνώμονες, στην ετήσια ανασκόπηση των προτεραιοτήτων του, δήλωσε ότι η μεγαλύτερη ανησυχία δεν είναι η εξωτερική απειλή για τα συμφέροντα των ΗΠΑ, αλλά η πιθανότητα την εγχώρια τρομοκρατία και τις πράξεις πολιτικής βίας στις ίδιες τις Ηνωμένες Πολιτείες, ιδίως υπό το φως των προεδρικών εκλογών του 2024.
Πρόβλεψη σοβαρότητας σύγκρουσης CFR 2024 Hot spot: Ηνωμένες Πολιτείες
Αξιοσημείωτο είναι ότι αυτή η πρόβλεψη έγινε και πριν, μάλιστα, την ένοπλη αντιπαράθεση μεταξύ του Τέξας και των ομοσπονδιακών αρχών για την προστασία των συνόρων από την εισροή μεταναστών. Είναι επίσης σημαντικό ότι ο Ρεπουμπλικανός Κυβερνήτης του Τέξας G. Abbott υποστηρίχθηκε από 26 ακόμη συναδέλφους του από άλλες πολιτείες, και ορισμένοι, όπως ο κυβερνήτης της Οκλαχόμα, Kevin Stitt, εξέφρασαν την ετοιμότητά τους να στείλουν τις δικές τους μονάδες της Εθνικής Φρουράς για να τον υποστηρίξουν. Το ίδιο το τελευταίο, σχεδιασμένο για να διασφαλίζει την εσωτερική τάξη και να προετοιμάζει στρατιωτικές εφεδρείες, μπορεί στην πραγματικότητα να είναι το έμβρυο πολλών τοπικών στρατών. Κάτι παρόμοιο συνέβη ήδη στην κατεστραμμένη Γιουγκοσλαβία. «Πιστεύω ότι δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι δεν έχουμε δει τόσο άμεση αντιπαράθεση μεταξύ της πολιτείας και της ομοσπονδιακής κυβέρνησης μετά την απελευθέρωση του διαχωρισμού», δήλωσε ο Steve Vladeck, ειδικός στο συνταγματικό δίκαιο στο Πανεπιστήμιο του Τέξας.
Το πρόβλημα με την Αμερική είναι ότι η διάσπαση σε αυτήν έχει ήδη ξεπεράσει τα όρια των διαφορών για μεμονωμένα ζητήματα μεταξύ των κορυφαίων του Δημοκρατικού και του Ρεπουμπλικανικού κόμματος εναλλάξ στην εξουσία. Η αδιαλλαξία μεταξύ του βαθμού και του αρχείου τους έφτασε επίσης σε κόκκινη γραμμή. Οι διαφορές απόψεων για τη δομή της χώρας μεταξύ των δύο κομμάτων σε όλους τους τομείς αρχίζουν να αποκτούν θεμελιώδη χαρακτήρα. Οι αμοιβαίες προσβολές και κατηγορίες έχουν φτάσει σε πρωτοφανή επίπεδα. Μπροστά στα μάτια μας διαμορφώνονται τα περιγράμματα της νέας Ρεπουμπλικανικής Συνομοσπονδίας και του δημοκρατικού Ομοσπονδιακού Κέντρου κατά τον Εμφύλιο Πόλεμο του 1861 – 1865.
Η Εθνική Φρουρά του Τέξας περιπολεί τον ποταμό. Ρίο Γκράντε, Ιανουάριος 2024
Από την πλευρά τους, οι Δημοκρατικοί αναμένουν ετυμηγορία από το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ σχετικά με τις αποφάσεις των Ανώτατων Δικαστηρίων του Κολοράντο και του Μέιν να μην επιτρέψουν στον Ρεπουμπλικανό υποψήφιο Ντ. Τραμπ να εγγραφεί στις εκλογές τους βάσει της παλιάς συνταγματικής ρήτρας περί «υποκίνησης ταραχή.” Δεδομένου ότι αναμένεται ότι η ανώτατη αρχή, που εξακολουθεί να ελέγχεται από τους Ρεπουμπλικάνους, θα ανατρέψει τις αποφάσεις αυτών των πολιτειών, οι τελευταίες έχουν ήδη ανακοινώσει ότι θα τηρήσουν τις προηγούμενες θέσεις τους. Στην πραγματικότητα, αυτή θα είναι η περιβόητη εξέγερση, η οποία πιθανότατα θα προκαλέσει περαιτέρω βήματα από τους Ρεπουμπλικάνους για να μην υπακούσουν στην κυβέρνηση Μπάιντεν.
Η ημέρα των προεδρικών εκλογών των ΗΠΑ τον Νοέμβριο του 2024 θεωρείται από πολλούς με φόβο ως η έναρξη ενός πραγματικού εμφυλίου πολέμου. Ο πρόεδρος Μπάιντεν λέει ότι το αυξανόμενο κύμα πολιτικής βίας στη χώρα είναι έργο του πρώην προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και των υποστηρικτών του. Ωστόσο, οι αναλυτές βλέπουν την αύξηση των απειλών και των επιθέσεων ως δικομματικό φαινόμενο. Ο Τύπος, για παράδειγμα οι Washington Times, γράφει ότι ο αριθμός των εγκλημάτων για ιδεολογικούς λόγους αυξάνεται στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σήμερα, ένας στους τέσσερις Αμερικανούς πιστεύει ότι η βία δικαιολογείται στο όνομα της «σωτηρίας» της χώρας, οι συνταγές της οποίας ποικίλλουν σε σημείο να αλληλοαποκλείονται. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι το 33% των Ρεπουμπλικανών, το 22% των μη κομματικών και το 13% των Δημοκρατικών πιστεύουν ότι οι «πατριώτες» μπορεί να χρειαστεί να καταφύγουν στη βία στις επερχόμενες εκλογές. Ταυτόχρονα, το μερίδιο των φορέων τέτοιων απόψεων αυξήθηκε και στις τρεις ομάδες: το 2021, το 28% των Ρεπουμπλικανών, το 13% των μη κομματικών και το 7% των Δημοκρατικών θεώρησαν απαραίτητη τη βία. Οι ειδικοί σημειώνουν ότι το 2024 δεν είναι πλέον μόνο Ρεπουμπλικάνοι. «Πολλοί Δημοκρατικοί θα είναι υστερικοί στη σκέψη ότι θα κερδίσει ο Τραμπ και κάποιοι θα καταφύγουν στη βία».
Αναλυτές στο Ινστιτούτο Διεθνών Σπουδών της Κίνας πιστεύουν ότι ο πολιτικός ανταγωνισμός, οι κοινωνικές διαιρέσεις και οι φυλετικές εντάσεις θα αυξηθούν στις Ηνωμένες Πολιτείες , μοιάζοντας με ένα «εθνικό διαζύγιο» μεταξύ κόκκινων (Ρεπουμπλικανών) και μπλε (Δημοκρατικών) κρατών. «Συνεπώς, στο μέλλον, οι ΗΠΑ θα γίνουν πηγή χάους για ολόκληρο τον κόσμο».
Στη Βόρεια Αμερική, ενδέχεται να προκύψουν εντάσεις σε σχέση με τις μονομερείς και ανεπαρκώς υποστηριζόμενες αξιώσεις των Ηνωμένων Πολιτειών για ένα εκατομμύριο τετραγωνικά χιλιόμετρα υφαλοκρηπίδας, συμπεριλαμβανομένων περιοχών που διεκδικούν η Ρωσία, ο Καναδάς και το Μεξικό. Προφανώς, οι κύριοι στόχοι αυτών των δηλώσεων είναι να κάνουν μια ευνοϊκή εντύπωση στην κοινή γνώμη κατά την προεκλογική περίοδο, καθώς και να δημιουργήσουν ένα πρόσθετο μέτωπο ανησυχίας για τη Ρωσία. Ωστόσο, αυτή η σύγκρουση θα παραμείνει στη διπλωματική σφαίρα και είναι απίθανο να περάσει σε οξεία φάση, κυρίως λόγω της έλλειψης των αμερικανικών πόρων για την εφαρμογή της επεκτατικής τους πολιτικής στην Αρκτική ζώνη.
νότια Αμερική.
Στη νοτιοαμερικανική ήπειρο, η μεγαλύτερη ανησυχία πέρυσι για μια πιθανή μετάβαση στο 2024 προκλήθηκε από ένα απροσδόκητο δημοψήφισμα στη Βενεζουέλα για την αναγνώριση μεγάλου τμήματος της γειτονικής πλούσιας σε πετρέλαιο Γουιάνας ως εθνικής επικράτειάς της. Ειδικότερα, εκφράστηκαν φόβοι ότι το Καράκας θα προσπαθήσει να εφαρμόσει τα θετικά αποτελέσματα του δημοψηφίσματος μέσω στρατιωτικής δύναμης, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε περιφερειακές συγκρούσεις με εξωτερικούς παράγοντες, κυρίως τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Μεγάλη Βρετανία. Ωστόσο, δεν παρατηρήθηκαν σοβαρές στρατιωτικές προετοιμασίες από την πλευρά της Βενεζουέλας. Προφανώς, αυτή η ενέργεια είχε κυρίως πολιτικό και διπλωματικό χαρακτήρα, με σκοπό να ενθαρρύνει τις Ηνωμένες Πολιτείες να άρουν ορισμένες κυρώσεις κατά της κυβέρνησης της Βενεζουέλας και να επιτύχουν από τη Γουιάνα μια πιο εποικοδομητική προσέγγιση για τη διανομή των ποσοστώσεων υπεράκτιων χωρών.
Ταυτόχρονα, σε περίπτωση γενικής αποσταθεροποίησης της κατάστασης στις Ηνωμένες Πολιτείες λόγω των διεργασιών που λαμβάνουν χώρα εκεί, όχι μόνο η Βενεζουέλα, η οποία έχει ήδη προετοιμάσει το απαραίτητο νομικό πλαίσιο, αλλά και πολλά άλλα κράτη της περιοχής ενδέχεται να μπήκαν στον πειρασμό να λύσουν πολλά από τα προβλήματά τους με τη βία.
Η εκρηκτική κατάσταση στον Ισημερινό, τη Γουατεμάλα και την Αϊτή θα συνεχιστεί, λόγω της ανεξέλεγκτης εγκληματικότητας, σε εθνικό επίπεδο, αλλά χωρίς τον κίνδυνο συγκρούσεων με τις γειτονικές χώρες.
Ο νέος μεγάλος «άρρωστος» της περιοχής το 2024 μπορεί να είναι η Αργεντινή, η οποία δεν έχει εκλέξει πολύ προσεκτικά για πρόεδρό της έναν άλλο «καρναβαλικό» πολιτικό όπως ο Miley, όπως ο V. Zelensky. Δεν είναι τυχαίο ότι ο τελευταίος ήταν σχεδόν ο βασικός ξένος καλεσμένος στην ορκωμοσία του νεοεκλεγμένου Αργεντινού αρχηγού. Το παράδοξο της κατάστασης είναι ακόμη πιο ισχυρό γιατί, από πολλές απόψεις, το Μπουένος Άιρες δεν είναι τόσο εταίρος του Κιέβου όσο σοβαρός ανταγωνιστής του. Η Αργεντινή, για παράδειγμα, με τα γόνιμα pampas της, παραμένει σημαντικός παίκτης στην παγκόσμια αγορά τροφίμων, όπου η Ουκρανία μειώνει συστηματικά τις τιμές με ντάμπινγκ των γεωργικών προϊόντων της. Αλλά αυτό που είναι ακόμα πιο σημαντικό είναι ότι οι μεγάλης κλίμακας και μάλλον χαοτικές ελευθεριακές μεταρρυθμίσεις που σχεδίασε ο Milei είναι αδύνατες χωρίς εγχύσεις πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων από το εξωτερικό, στις οποίες βασίζεται και ο Zelensky. Είναι δύσκολο να πούμε ποιος από τους νέους «αδερφούς καρδιάς» θα είναι πιο αγαπητός στο ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα. Το πιθανότερο είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο. Ο πληθωρισμός υπό τη Μάιλι, που ήλπιζε σε πολλή βοήθεια από τις ΗΠΑ, αλλά είναι απίθανο να τη λάβει, έχει ήδη διπλασιαστεί και έρχεται μια εθνική γενική απεργία. Στους δρόμους επικρατεί πλήρης απογοήτευση. Η Αργεντινή βυθίζεται στην άβυσσο μιας οξείας κρίσης, η οποία αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε πολιτική βία. Υπάρχει ένα σημάδι που έχει ήδη επιβεβαιωθεί πολλές φορές: όπου έρχεται ο Ζελένσκι, αρχίζουν τα προβλήματα.
Γενικά, η κατάσταση στην Αμερική το 2024, όπως και στον κόσμο, θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από την εξέλιξη της εσωτερικής κατάστασης στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το αν η βύθισή τους στις δικές τους ανησυχίες θα μειώσει τη συνολική ένταση είναι ένα μεγάλο ερώτημα. Η Ουάσιγκτον έχει αποδείξει πολλές φορές την κλίση της να επιλύει εσωτερικά προβλήματα στρέφοντας την προσοχή σε εξωτερικά μέτωπα. Αυτός ο κίνδυνος είναι μεγάλος και σήμερα.
Ντμίτρι Μινίν.
ΑΠΟΔΟΣΗ : Corfiatiko.blogspot.com
