Οι λόγοι για αυτή την αιματοχυσία είναι ποικίλοι: Υψηλές τιμές ηλεκτρικής ενέργειας, φόροι και ειδικοί φόροι κατανάλωσης, υπερβολική γραφειοκρατία και μια κλιματική πολιτική που επιβαρύνει τις εταιρείες με συνεχώς νέες απαιτήσεις, γράφει ο Ντιέγκο Φάσναχτ.
Η αποβιομηχάνιση στη Γερμανία παίρνει όλο και πιο απειλητικές διαστάσεις. Αυτό που αρχικά ακουγόταν ως μια αφηρημένη προειδοποίηση — και διαψεύδονταν από τους πολιτικούς εκείνη την εποχή — επιβεβαιώνεται τώρα από τα σκληρά, αδιάσειστα γεγονότα. Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της “Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Απασχόλησης”, 154.000 θέσεις εργασίας στην μεταποιητική βιομηχανία χάθηκαν τους τελευταίους δώδεκα μήνες. Την προηγούμενη χρονιά, οι απώλειες θέσεων εργασίας ήταν 65.000.
Ιδιαίτερα οι προσωρινοί εργαζόμενοι, μέσω γραφείων προσωρινής απασχόλησης, περίπου τα δύο τρίτα των οποίων εργάζονται στον βιομηχανικό τομέα, πλήττονται ιδιαίτερα σκληρά. Μια παρόμοια δραματική εικόνα προκύπτει και εδώ. Κατά την ίδια περίοδο εξαφανίστηκαν άλλες 52.000 θέσεις εργασίας, σε σύγκριση με 73.000 την προηγούμενη χρονιά. Συνολικά, σε μόλις δύο χρόνια, χάθηκαν περίπου 300.000 θέσεις εργασίας στη Γερμανική βιομηχανία.
Η Αποβιομηχάνιση ως Πραγματικότητα – δεν είναι Πλέον απλώς μια Προειδοποίηση
Αυτά τα στοιχεία δεν είναι πλέον κάποια στατιστικά στοιχεία, γενικά & αόριστα, αλλά σκληροί μαθηματικοί αριθμοί που αποτελούν την ξεκάθαρη απόδειξη μιας δυσάρεστης εξέλιξης που διαπερνά εδώ και καιρό την καθημερινή ζωή των Γερμανών πολιτών σε πολλές περιοχές. Αυτός που είναι γνωστός στην οικονομία ως ο βαρύγδουπος όρος «αποβιομηχάνιση» σημαίνει απώλειες θέσεων εργασίας για εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους – και για πολλές οικογένειες, μεταφράζεται ως ο φόβος για ένα αβέβαιο μέλλον.
Ο Stefan Grosch (δεξιά), μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου και διευθυντής του Ανθρώπινου Δυναμικού της Robert Bosch GmbH, ανακοίνωσε πρόσφατα τις περικοπές πολλών θέσεων εργασίας.
Μεγάλες εταιρείες — όπως η Bosch, η Volkswagen και η Daimler —έχουν ανακοινώσει εδώ και καιρό σχέδια για την μείωση του μεγέθους των εργοστασίων τους, περικοπή θέσεων εργασίας ή μετεγκατάσταση των εργοστασίων τους στο εξωτερικό. Ωστόσο, ενώ αυτοί οι τίτλοι ειδήσεων κυκλοφορούν στα Γερμανικά ΜΜ ενημέρωσης, μια βουβή πικρή παρακμή εξελίσεται στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, με εξίσου δραματικές συνέπειες.
Τρία πρόσφατα παραδείγματα από τις μικρές & τις μεσαίες επιχειρήσεις:
AE Group (Θουριγγία & Έσση): Ο προμηθευτής χυτών αλουμινίου για την αυτοκινητοβιομηχανία θα κλείσει τα εργοστάσιά του στη Θουριγγία και την Έσση στο τέλος του έτους. Μετά από μια αποτυχημένη αναδιάρθρωση, 650 εργαζόμενοι θα χάσουν τη δουλειά τους.
- AE Group (Θουριγγία & Έσση): Ο προμηθευτής χυτών αλουμινίου για την αυτοκινητοβιομηχανία θα κλείσει τα εργοστάσιά του στη Θουριγγία και την Έσση στο τέλος του τρέχοντος έτους. Μετά από μια αποτυχημένη αναδιάρθρωση του εργατικού δυναμικού του, 650 εργαζόμενοι θα χάσουν τις δουλειές τους.
- Η εταιρεία Meyer Burger Γερμανίας (Thalheim της Σαξονίας και Hohenstein-Ernstthal): Ο κατασκευαστής ηλιακής ενέργειας, που κάποτε χαρακτηριζόταν ως φάρος ελπίδας για την ενεργειακή μετάβαση, δεν μπόρεσε να αντεπεξέλθει στο υψηλό κόστος και τον διεθνή ανταγωνισμό. Την άνοιξη του 2025, οι γερμανικές θυγατρικές της υπέβαλαν αίτηση πτώχευσης, με τραγικές συνέπειες για περισσότερους από 600 εργαζομένους. Οι δραστηριότητες στις βιομηχανικές εγκαταστάσεις της στη Σαξονία και τη Σαξονία-Άνχαλτ σταμάτησαν την 1η Σεπτεμβρίου.
- Η εταιρεία Pechtl CNC Milling Technology (Μπέμπινγκεν, Βάδη-Βυρτεμβέργη): Ακόμη και οι παραδοσιακές εταιρείες κατασκευής μηχανημάτων βρίσκονται υπό καταστροφική πίεση. Η οικογενειακή επιχείρηση, με περίπου 70 υπαλλήλους, αναγκάστηκε να κηρύξει πτώχευση. Για πολλούς υπαλλήλους που εργάζονταν στον τομέα της εδώ και χρόνια στον εξαιρετικά εξειδικευμένο τομέα της μικρομηχανικής, η είδηση ήρθε ως έκπληξη.
Τέλος στην παραγωγή ηλιακών πάνελ στο Φράιμπεργκ της Σαξονίας
Αυτές οι περιπτώσεις είναι αντιπροσωπευτικές και πολλών άλλων. Όποιος παρακολουθεί στενά τις τοπικές εφημερίδες θα συναντήσει συχνά αναφορές για πτωχεύσεις, μετεγκαταστάσεις παραγωγής ή κλεισίματα εργοστασίων. Τα επίσημα στοιχεία αντικατοπτρίζουν μόνο ένα μέρος των πραγματικών απωλειών θέσεων εργασίας, καθώς πολλά κλεισίματα επιχειρήσεων εμφανίζονται στις στατιστικές μόνο μετά από κάποια καθυστέρηση.
Γιατί Μεταναστεύουν οι Θέσεις Εργασίας;
Οι λόγοι για όλη αυτή την αιματοχυσία είναι πολλαπλοί, αλλά ουσιαστικά μπορούν να να αναχθούν σε έναν συνδυασμό υψηλού κόστους και κακών πολιτικών αποφάσεων.
Η Γερμανία έχει ένα από τα υψηλότερα τιμολόγια ηλεκτρικού ρεύματος για τις επιχειρήσεις στον κόσμο. Σε αυτό προστίθενται οι υψηλοί φόροι, δασμοί και τέλη, η αυξανόμενη γραφειοκρατία και ανόητες πολιτικές για το κλίμα που επιβαρύνουν τις επιχειρήσεις με όλο και περισσότερους κανονισμούς & κόστη.
Ενώ χώρες όπως οι ΗΠΑ και η Κίνα καθιστούν ελκυστικές τις τοποθεσίες παραγωγής με φθηνή ενέργεια και ενθαρρύνουν την οικονομική ανάπτυξη μέσω ελκυστικών κυβερνητικών πλαισίων, η Γερμανία γίνεται όλο και λιγότερο ελκυστική για τους βιομηχανικούς επενδυτές. Ακόμη και οι μεσαίες επιχειρήσεις, που παραδοσιακά έχουν ισχυρούς δεσμούς με την περιοχή τους, αναγκάζονται να μετεγκατασταθούν στο εξωτερικό για να παραμείνουν βιώσιμες.
Η Βιομηχανική Παραγωγή Μειώνεται από το 2017
Ως αποτέλεσμα όλων των παραπάνω, παρατηρούμε ότι η παραγωγή στη μεταποιητική βιομηχανία μειώνεται από τα τέλη του 2017 – δηλαδή εδώ και οκτώ χρόνια. Στον ενεργοβόρο τομέα, η παραγωγή μειώθηκε κατά περισσότερο από 23% κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Στη μεταποιητική βιομηχανία συνολικά, η παραγωγή μειώθηκε κατά 16%.
Ο πρόεδρος της Gesamtmetall, Stefan Wolf, προειδοποιεί: «Κάθε μήνα χάνονται 10.000 θέσεις εργασίας στη Γερμανική βιομηχανία».
Εάν η παραγωγή μειωθεί στη Γερμανία, αυτό φυσικά θα κοστίσει και πολλές άλλες θέσεις εργασίας . Η Γερμανία άκμασε εδώ και δεκαετίες χάρη στη βιομηχανία της – από τη μηχανολογία έως τα χημικά και τον αυτοκινητοβιομηχανικό τομέα. Με κάθε εργοστάσιο που κλείνει και κάθε προμηθευτής που εξαφανίζεται, δεν χάνεται μόνο ένα εργοστάσιο, αλλά και γνώσεις, εμπειρία και καινοτόμος δύναμη.
Η Γυμνή Αλήθεια είναι Πικρή
Τα στοιχεία μιλούν από μόνα τους: σε μόλις δύο χρόνια, 300.000 θέσεις εργασίας έχουν εξαφανιστεί από τη Γερμανική βιομηχανία. Αυτό επηρεάζει όχι μόνο τις μεγάλες εταιρείες όπως είναι η Bosch, η VW και η Daimler, αλλά και αμέτρητες μεσαίες επιχειρήσεις σε όλες τις περιοχές της χώρας.
Η αποβιομηχάνιση δεν αποτελεί πλέον μια μακρινή απειλή, αλλά μια σκληρή πραγματικότητα. Εάν οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής δεν σταματήσουν αυτή την τάση, η Γερμανία κινδυνεύει να γίνει μια χώρα με υψηλούς φόρους και υψηλό κόστος, εξαρτώμενη από τις εισαγωγές μέσα σε μια δεκαετία.
Για τους εργαζόμενους αυτό σημαίνει ανεργία, για τις περιφέρειες σημαίνει κενές θέσεις εργασίας και για ολόκληρη την οικονομία, την απώλεια των θεμελίων της Γερμανικής ευημερίας.
