Το τέχνασμα των τυπικών αναλογιών είναι, σύμφωνα με τον Τρότσκι («Ηθική τους και ηθική μας»), «η αγαπημένη μέθοδος του ηθικολόγου φιλισταίου».
Σε τι συνίσταται αυτό το τέχνασμα; Στη μέθοδο που συγκρίνει κοινωνικές καταστάσεις και πολιτικά ρεύματα, στη βάση κάποιων κοινών χαρακτηριστικών, τυπικών ομοιοτήτων.
Γράφει ο Τρότσκι:
«Η αγαπημένη μέθοδος του ηθικολόγου φιλισταίου είναι να καταχωρεί τη συμπεριφορά της αντίδρασης και τη συμπεριφορά της επανάστασης κάτω από τον ίδιο τίτλο. Και πετυχαίνει στο τέχνασμά του, καταφεύγοντας σε τυπικές αναλογίες. Γι’ αυτόν, ο τσαρισμός και ο μπολσεβικισμός είναι δίδυμοι. Δίδυμοι επίσης αποκαλύπτονται ο φασισμός και ο κομμουνισμός. Κάνει μια απογραφή των κοινών χαρακτηριστικών του καθολικισμού –ή ειδικότερα του ιησουϊτισμού– και του μπολσεβικισμού. Από την πλευρά τους, ο Χίτλερ και ο Μουσολίνι, χρησιμοποιώντας την ίδια ακριβώς μέθοδο, αποκαλύπτουν ότι ο φιλελευθερισμός, η δημοκρατία και ο μπολσεβικισμός δεν είναι παρά διαφορετικές εκδηλώσεις ενός και του ίδιου κακού…».
Η τραγική ειρωνεία είναι ότι σήμερα, είναι οι ίδιοι οι τροτσκιστές, κατά κανόνα, που χρησιμοποιούν το τέχνασμα αυτών των τυπικών αναλογιών, αυτό το τέχνασμα της ΑΠΑΤΗΣ, κατά τον Τρότσκι.
Σε όλα τα μεγάλα ζητήματα της παγκοσμιοποιημένης εποχής μας, εποχή πλανητικής ιμπεριαλιστικής ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗΣ (κυριαρχία των ΥΠΕΡ-εθνικών μονοπωλίων), οι αριστεροί και ειδικότερα οι «αριστεριστές» (τροτσκιστικών καταβολών), με το τέχνασμα των τυπικών αναλογιών, στηρίζουν τον πλανητικό ιμπεριαλισμό, την υπέρ-εθνική ιμπεριαλιστική κακουργία, συνακόλουθα και τον «ΥΠΕΡ-εθνικό εθνικισμό» και ρατσισμό, με τα αντίστοιχα ιδεολογήματά του: «Αντί-εθνικισμός», «αντί-ρατσισμός», κ.λπ…
Σήμερα, εμμέσως πλην σαφώς, κάποιοι και άμεσα, τάσσονται εναντίον του Brexit στο βρετανικό δημοψήφισμα.
Το τυπικό επιχείρημα (τέχνασμα τυπικών αναλογιών): Με το Brexit είναι οι συντηρητικές και ακροδεξιές πολιτικές δυνάμεις!!!
Το γεγονός ότι υπάρχει μια τεράστια ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ δυναμική υπέρ του Brexit, ένα γιγάντιο λαϊκό ρεύμα, παρά την πλύση εγκεφάλου, αυτά δεν λένε τίποτα στους αποστεωμένους «αριστερούς», και στους επαγγελματίες της «ταξικής πάλης»…
Αυτοί οι «επαγγελματίες» της «ταξικής καθαρότητας» διακρίνουν μόνο τις τυπικές ομοιότητες με τους ακροδεξιούς…
Αλλά και εδώ η όρασή τους είναι επιλεκτική…
Δεν διακρίνουν, δεν θέλουν να δούνε, τη δική τους σύμπλευση με τις πιο επιθετικές και φασιστικές δυνάμεις της σημερινής ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας: Την ιμπεριαλιστική κακουργία των ΥΠΕΡ-εθνικών, το νέο φασισμό της Νέας Τάξης (4ο Ράιχ).
Έτσι, με το τέχνασμα των τυπικών αναλογιών οι «αριστεροί» φιλισταίοι, κατακεραυνώνουν τους λαούς που αναπτύσσουν μια αγωνιστική δυναμική εναντίον της ΕΕ και ΥΠΕΡ του Brexit,στιγματίζοντάς τους σαν «ακροδεξιούς», «εθνικιστές» και «φασίστες» (συχνά), καταχωρώντας, εμμέσως και δολίως, την παγκοσμιοποίηση, δηλαδή την πλανητική επέλαση του σύγχρονου φασισμού των ΥΠΕΡ-εθνικών, στο χώρο της «προόδου», του «αντιεθνικισμού» και του «αντιφασισμού»!!!
Ο μεγάλος εχθρός, για όλους αυτούς της «επαναστατικής» ρητορείας, είναι οι λαοί που κινούνται εναντίον του πλανητικού ιμπεριαλισμού, εναντίον του σύγχρονου φασισμού των ΥΠΕΡ-εθνικών, ακριβώς διότι αυτή λαϊκή κίνηση, αυτή η κοινωνική δυναμική που αναπτύσσεται από την ίδια τη ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ της νέας φασιστικής βαρβαρότητας των ΥΠΕΡ- εθνικών και του 4ου Ράιχ, έχει κάποια κοινά χαρακτηριστικά με την ακροδεξιά…
Βεβαίως ξεχνούν αυτοί οι «μαρξιστές» ότι και η πλέον «καθαρή» επαναστατική πολιτική δυναμική έχει κάποια κοινά χαρακτηριστικά με «φασιστικές» πολιτικές…
Οι σύγχρονοι «αριστεροί» που κάνανε το μικροαστισμό τους «επαναστατικό επάγγελμα», έγιναν, διαλεκτικά, χωρίς να το αντιληφτούν οι περισσότεροι (χρήσιμοι ηλίθιοι), «επαγγελματίες» παπαγάλοι των Ιδεών και «αξιών» της παγκοσμιοποίησης…
Φυσικά όταν ανάγεις το μικροαστισμό σου σε «επαναστατικό επάγγελμα», σταδιακά μετατρέπεσαι και σε επιδοτούμενο παπαγάλο, σε επιδοτούμενο «επαναστάτη»: Από «χρήσιμος ηλίθιος» μεταλλάσσεσαι σε καθαρό επαγγελματία της Νέας Τάξης (αφθονεί πλέον το είδος)…
Στην αφετηρία αυτής της επαγγελματικής διάβρωσης πολλών αριστερών βρίσκεται η Τυπική Σκέψη: Η προσκόλληση στο τυπικό της Επαναστατικής Θεωρίας και στο τυπικό (εξωτερικό και σεχταριστικό) της Επαναστατικής Πράξης.
Η προσκόλληση αυτή δεν επέτρεψε στο σύνολο σχεδόν της αριστεράς, σε συνδυασμό φυσικά με την κατάρρευση του σταλινισμού και τις μεγάλες ήττες του Κινήματος, να διακρίνει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της Παγκοσμιοποίησης: Της ΥΠΕΡ-εθνικής ιμπεριαλιστικής ολοκλήρωσης…
Η Αριστερά έμεινε κολλημένη σε παλιούς τύπους και δεν διέκρινε, ούτε ακόμα διακρίνει, ότι η κυριαρχία των ΥΠΕΡ-εθνικών οδηγεί σε νέες αποικιοκρατίες: Σε κατεδαφίσεις των εθνικών κρατών και σε ότ,ι αυτές συνεπάγονται, σε νέες εθνικές υποδουλώσεις…
Τα έχουμε αναλύσει διεξοδικά. Ενδεικτικά διαβάστε εδώ:
http://resaltomag.blogspot.gr/2016/06/blog-post_0.html
Τα κύρια χαρακτηριστικά του πλανητικού ιμπεριαλισμού ξεπερνούν και ισοπεδώνουν τα χαρακτηριστικά των εθνικών ιμπεριαλισμών και δημιουργούν νέες και οξύτερες αντιφάσεις:Αντιφάσεις οξύτατες και ανάμεσα στα εθνικά κράτη με το πλανητικό κράτος (την ηγεμονία των υπερεθνικών), συγκρούσεις και ανάμεσα στο πολυεθνικό κεφάλαιο με μερίδες «εθνικών» κεφαλαίων που ισοπεδώνονται, ΟΞΥΤΑΤΗ αναζωπύρωση των «εθνικών» ζητημάτων και «εθνικών» κινημάτων, και πολλά άλλα…
ΟΛΑ αυτά τα νέα ΥΠΕΡ-εθνικά χαρακτηριστικά του σύγχρονου φασισμού, η Αριστερά δεν τα πέταξε μόνο στον κάλαθο των αχρήστων, αλλά και τα αφόρισε ως «εθνικισμό» κ.λπ., αφήνοντας το πεδίο ελεύθερο στην ακροδεξιά δημαγωγία…
Είναι, λοιπόν, η νέα κοινωνική δυναμική εναντίον της πλανητικής, ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας, του νέου φασισμού, και ηΜΕΤΑΛΛΑΞΗ της Αριστεράς που αφήνουν χώρο για την αναζωπύρωση της ακροδεξιάς δημαγωγίας.
Είναι ο αφορισμός και ο στιγματισμός των «εθνικών» ζητημάτων, από τη μεταλλαγμένη και αποστεωμένη «αριστερά» που επιτρέπει την ανάπτυξη ακροδεξιών καταστάσεων…
Είναι η σύμπλευση αυτής της «αριστεράς» με τις δυνάμεις του 4ου Ράιχ, η ΥΠΟΤΑΓΗ της σ’ αυτές της δυνάμεις, που την καθιστούν νεκρό φορτίο της ιστορίας, συνακόλουθα και μισητή στα μάτια των λαών…
ΟΤΑΝ σήμερα όλες οι δυνάμεις της διεθνούς χρηματιστηριακής βαρβαρότητας και τα λαρύγγια της προπαγάνδα τους (ΜΜΕ) κινδυνολογούν τρομοκρατικά εναντίον του Brexit, και η «αριστερά» το παίζει Πόντιος Πιλάτος στην καλύτερη περίπτωση, διότι κάποιοι ταυτίζονται ΑΠΟΛΥΤΑ με το διεθνές κεφάλαιο, ΤΟΤΕ η πορεία, γι αυτήν την «αριστερά» είναι τελεσίδικα προδιαγεγραμμένη: ο ΑΦΑΝΙΣΜΟΣ…
