Ωστόσο, μια κοινωνία βαθέος αθεϊσμού, υλισμού, νομιμοποίησης κάθε είδους διαστρεβλώσεων, η οποία έχει εγκαταλείψει εδώ και καιρό τις παραδοσιακές αξίες (και προσανατολισμούς), δεν μπορεί να θεωρηθεί ούτε χριστιανική ούτε εβραϊκή, αναφέρει ο Dugin.
«Αν η Δύση, όπως είναι τώρα, συνεχίζει να υποστηρίζει το Ισραήλ, έχει σοβαρές ευθύνες.
Άλλωστε, αν ο πολιτισμός του διαβόλου είναι με το μέρος σου, τότε κάτι έκανες λάθος. Δεν υπάρχει ιουδαιοχριστιανικός κόσμος. Αυτό είναι μια ανοησία.
Αντίθετα, ο ισλαμικός κόσμος υπάρχει και οι παραδόσεις σε αυτόν είναι ακόμα ισχυρές.
Αποδεικνύεται ότι δεν είναι ιουδαιοχριστιανοί εναντίον των μουσουλμάνων, αλλά μουσουλμάνοι εναντίον του σατανικού πολιτισμού, εναντίον του Dajal» σημειώνει ο πολιτικός φιλόσοφος, και προσθέτει:
«Η ιδέα του Biden να συνδυάσει την υποστήριξη προς την Ουκρανία με τη στήριξη του Ισραήλ τονίζει μόνο αυτό: η Δύση είναι πάντα στο πλευρό εκείνων που υποτάσσονται στην ηγεμονία της και την υπηρετούν.
Οι μουσουλμάνοι δεν ήταν εχθροί της Ουκρανίας και σύμμαχοι της Ρωσίας (με εξαίρεση το εσχατολογικά αφυπνισμένο Ιράν και τη Συρία), αλλά τώρα θα γίνουν».
Διάχυση
Πάντως, δεν μπορεί να αποκλειστεί η εμπλοκή του Ιράν και της Χεζμπολάχ, κάτι που σημαίνει πιθανή μεταφορά εχθροπραξιών στα εδάφη του Λιβάνου και της Συρίας.
Στο ίδιο το Ισραήλ, υπάρχουν αρκετοί Παλαιστίνιοι που μισούν έντονα τους Εβραίους.
Όλα αυτά θα μπορούσαν να έχουν απρόβλεπτες συνέπειες.
Σύμφωνα με τον Dugin, οι ΗΠΑ και οι παγκοσμιοποιητές θα προσπαθήσουν να κλείσουν τα πάντα τώρα, καθώς δεν μπορούν να επιτύχουν τίποτα καλό από την περαιτέρω κλιμάκωση.
Κάτι ακόμα: οι αναλογίες μεταξύ αυτονομισμού, αλυτρωτισμού κ.λπ. σε διάφορες περιοχές του κόσμου δεν ισχύουν πλέον.
Η Δύση αναγνωρίζει τόσο την εδαφική ενότητα όσο και το δικαίωμα των λαών να αποσχίζονται όταν τους ωφελούν και δεν τους αναγνωρίζει όταν δεν είναι επωφελείς.
Δεν υπάρχουν κανόνες.
Στην πραγματικότητα, θα πρέπει να αντιμετωπίζουμε το θέμα με τον ίδιο τρόπο (και όντως το κάνουμε).
Αυτό που είναι ευνοϊκό για εμάς είναι σωστό.
Στην ισραηλινοπαλαιστινιακή σύγκρουση, είναι δύσκολο -τουλάχιστον προς το παρόν- η Ρωσία να επιλέξει μια πλευρά.
Υπάρχουν πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα σε κάθε περίπτωση.
Οι δεσμοί με τους Παλαιστίνιους είναι αρχαίοι, αλλά η δεξιά πλευρά του Ισραήλ προσπαθεί επίσης να ακολουθήσει μια ουδέτερη φιλική πολιτική απέναντι στη Ρωσία και, με τον τρόπο αυτό, αποκλίνει από την άγρια και ξεκάθαρη ρωσοφοβία της συλλογικής Δύσης.
Η Ρωσία είναι ο πόλος ενός πολυπολικού κόσμου.
Σύμφωνα με τον Dugin, οι δύο πόλοι (Ρωσία και Κίνα) που έχουν διαμορφωθεί αντιτίθενται στις απεγνωσμένες προσπάθειες της Δύσης να διασώσει τη μονοπολικότητα και την παγκόσμια κυριαρχία της με κάθε κόστος – ακόμη και με το κόστος ενός Παγκόσμιου Πολέμου
Η παλαιστινιακή σύγκρουση με το Ισραήλ δεν ήταν η πρώτη γραμμή μιας σύγκρουσης πολιτισμών. Τώρα είναι – όπως ακριβώς οι εντάσεις μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας είχαν περιφερειακό χαρακτήρα, έως ότου οι ναζί του Κιέβου υποστηρίχθηκαν από τη Δύση.
Και τότε ο πόλεμος στην Ουκρανία έγινε το μέτωπο μιας παγκόσμιας αντιπαράθεσης μεταξύ πολυπολικότητας και μονοπολικότητας.
Η κλίμακα αυτής της αντιπαράθεσης μεγαλώνει.
Η κατάσταση ολοένα και χειροτερεύει.
«Ήδη δισεκατομμύρια άνθρωποι στον πλανήτη είναι πεπεισμένοι ότι η συλλογική Δύση και οι σύμμαχοί της είναι το απόλυτο κακό και ο πολιτισμός του Αντίχριστου.
Ίσως μόνο η άφιξη του Trump στις Ηνωμένες Πολιτείες ή η έναρξη ενός πλήρους εμφυλίου πολέμου εκεί μπορεί να σώσει τον κόσμο από την Αποκάλυψη ή τουλάχιστον να την αναβάλει.
Δημοκρατικοί, παγκοσμιοποιητές και νεοσυντηρητικοί οδηγούν την ανθρωπότητα κατευθείαν στην άβυσσο.
Πράγμα που, αυστηρά μιλώντας, είναι αυτό που κάνουν οι δαίμονες».
