Όπως επισημαίνει, «Θα ήθελα να βασιστώ στα λόγια του Andrei Korobov-Latyntsev, ο οποίος θεωρεί την ολοκληρωτική κινητοποίηση γιουνγκεριανή έννοια.
Ο Ernst Jünger είναι ένας εξαιρετικά στοχαστής, πολύ αφοριστικός.
Στα έργα του εξέφραζε όλα όσα ήθελε.
Στο εκατότομο έργο του Martin Heidegger υπάρχει ένας από τους τόμους που αποτελεί ανατύπωση του έργου του Jünger.
Διαβάζουμε τη θέση της συνολικής κινητοποίησης στο πλαίσιο του Heidegger και τι βγάζουμε από αυτήν;
Ακριβώς αυτό που έλεγε ο Andrei Korobov-Latyntsev, ότι η πλήρης κινητοποίηση σημαίνει αλλαγή του τρόπου ύπαρξης.
Αν λοιπόν κατανοήσουμε την ολοκληρωτική κινητοποίηση, τότε μιλάμε για το γεγονός ότι η κοινωνία έχει αλλάξει τον τρόπο ύπαρξης από τον μη αφυπνισμένο, τον μη αυθεντικό στον αυθεντικό.
Στην πραγματικότητα, ένα παράδειγμα περί ολοκληρωτικής κινητοποίησης είναι ό,τι συμβαίνει στην ειδική στρατιωτική επιχείρηση (SMO).
Όσοι είναι μέρος του SMO, αυτοί που καλούνται στο μέτωπο, είτε στα μετόπισθεν είτε απευθείας στη γραμμή επαφής με τον εχθρό, είναι αυτοί που, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, υπάρχουν αυθεντικά.
Και όσοι γυρίζουν πίσω, γυρίζουν την πλάτη στη SMO, σε αυτόν τον πόλεμο, υπάρχουν αυθεντικά.
Ως εκ τούτου, κάποιοι κινητοποιούνται. άλλοι όχι.
Κάποιοι είναι ξύπνιοι. Άλλοι κοιμούνται βαθιά. Αυτό δεν θα τους σώσει από τους βομβαρδισμούς, από το θάνατο.
Αλλά στην πραγματικότητα, αυτό θα τους απαλλάξει από το να χρειαστεί να γυρίσουν και να αντιμετωπίσουν το θάνατο.
Το χτύπημα της οβίδας που δέχεται ο κοιμώμενος έρχεται από πίσω, γιατί ο κοιμώμενος συνήθως τρέχει μακριά του.
Αυτός που είναι ξύπνιος χτυπιέται απευθείας μπροστά του.
Βλέπει την τελευταία στιγμή. Αυτή είναι κατά κάποιο τρόπο η μοίρα του.
Μπορεί να είναι πολύ τρομακτικό.
Έτσι, έχουμε να κάνουμε με μια μάλλον συγκεκριμένη κατάσταση ύπαρξης.
Ο Νίτσε μίλησε για αυτό όταν ήταν στο μέτωπο και είδε τους ανθρώπους να ξυπνούν και πίστευαν ότι θα έμεναν έτσι.
Σοκαρίστηκε όταν διαπίστωσε ότι όταν τελείωσε ο πόλεμος, οι άνθρωποι αποκοιμήθηκαν ξανά.
Οι πολεμιστές αποκοιμήθηκαν, οι ήρωες αποκοιμήθηκαν, οι άνθρωποι που ξυπνούσαν κοιμήθηκαν.
Πρόκειται λοιπόν για μια προσωρινή κατάσταση, αλλά ανεκτίμητη.
Αυτή η κατάσταση είναι υπαρξιακή.
Λοιπόν, ποιον πολεμάμε;
Θα μοιραστώ τις μεταφυσικές μου διαισθήσεις. Ακόμα δεν κάνουμε διάλογο, αλλά φτάνουμε εκεί.
Πρέπει να δοθεί προσοχή στις μεταφυσικές εκφράσεις.
Λοιπόν, ποιον πολεμάμε;
Αυτό που παλεύουμε είναι ένα πολύ περίεργο φαινόμενο.
Κατά τη γνώμη μου, για πρώτη φορά σε ολόκληρη την ιστορία μας βρισκόμαστε σε πόλεμο με τον Εχθρό.
Δηλαδή με κεφαλαίο τον Εχθρό.
Για πρώτη φορά ερχόμαστε αντιμέτωποι με δυνάμεις που μπορούν να αναγνωριστούν, όχι μεταφορικά αλλά με βάσιμο λόγο, ότι είναι πέρα από τα ανθρώπινα όρια.
Όταν ήμασταν σε πόλεμο με του Τεύτονες, ήταν χριστιανοί διαφορετικής ονομασίας.
Ήταν άνθρωποι μιας παραδοσιακής κοινωνίας.
Όταν πολεμήσαμε τους Πολωνούς, ήταν καθολικοί, μια κουλτούρα κοντά στη δική μας.
Όταν πολεμήσαμε τον Ναπολέοντα, πολεμήσαμε έναν αρκετά σκληρό σύγχρονο αστικό κόσμο – την αστική Δύση.
Αυτό είναι πιο σοβαρό. Ο εχθρός ήταν μεγαλύτερος.
Όταν ήμασταν σε πόλεμο με τον Χίτλερ, ήταν απολύτως τρομακτικό.
Δεν υπήρχε θέση για εμάς στα ναζιστικά σχέδια.
Και τώρα βρισκόμαστε σε πόλεμο με κάτι που είναι πολύ πιο τρομακτικό από τον Χίτλερ.
Είμαστε σε πόλεμο με αυτό που λέγεται απόλυτη νέμεση.
Πριν από τη SMO ήμασταν απλά εχθροί, τώρα είμαστε οι απόλυτοι εχθροί.
Και τέτοιος Εχθρός δεν υπήρξε ποτέ στην ιστορία μας.
Και αυτό αλλάζει τα πάντα.
Τι είδους Εχθρός είναι αυτός;
Αυτή είναι η σημερινή μεταμοντέρνα παγκοσμιοποιητική Δύση, η οποία με τη σειρά της είναι το αποτέλεσμα της διαμόρφωσης της σύγχρονης Ευρώπης.
Αυτό σημαίνει ότι η σύγχρονη Ευρώπη πηγαίνει στον Joe Biden, την Kamala Harris, τον Anthony Blinken εδώ και 500 χρόνια.
Αυτό είναι αποτέλεσμα της παγκόσμιας ιστορίας.
Θα ακολουθήσουν μεταανθρωπιστικοί σχηματισμοί, δηλαδή cyborgs.
Αν κοιτάξουμε την κουλτούρα τους βλέπουμε ότι δεν αντέχει, γλιστράει.
Δεν μπορούν να πουν τίποτα. Εκφυλίζονται ως άνθρωποι.
Οι παρελάσεις των τρανσέξουαλ μας επιτρέπουν να καταλάβουμε με τι είδους είδος έχουμε να κάνουμε.
Αυτός ο κόσμος δεν δελεάζει πλέον κανέναν.
Με τη SMO, αν δείξουμε κάποιου είδους θάρρος, σθένος, και θα θρυμματιστούν και θα κομματιαστούν οι ίδιοι.
Ο λόγος είναι ότι όλες αυτές οι παρελάσεις των ομοφυλόφιλων ενάντια στους Ρώσους ισχυρούς σκληρούς μας άνδρες δεν θα αντέξουν για πολύ καιρό.
Έχω την εντύπωση ότι κάτω από αυτό το σκουπίδι της αποσύνθεσης της ανθρωπότητας εμφανίστηκε ένας συγκεκριμένος κυνόδοντας, μια ράβδος ή μια δέσμη λέιζερ μαύρου φωτός, ή μάλλον αντιφωτός, που ουσιαστικά διέλυσε εντελώς την Ουκρανία.
Και είναι ανώφελο να μιλάμε για αδερφικούς ανθρώπους.
Δεν υπάρχουν.
Ο φιλελευθερισμός τους έχει αιχμαλωτίσει.
Ετοιμάζονται για τη μετάλλαξη της ανθρωπότητας, μεταφέροντας την τελευταία τους δύναμη στην τεχνητή νοημοσύνη.
Αλλά πού βρήκαν τέτοια δύναμη;
Λοιπόν, δεν είναι η δύναμή τους. Όταν τους κοιτάς, μετά βίας μιλάνε. Μόλις πρέπει να πουν ψέματα, οι μικρές αξιολύπητες υπανθρώπινες τρίλιές τους γίνονται ξαφνικά μια ξέφρενη συμφωνία, εκκωφαντική.
Γίνεται η μουσική των σφαιρών. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε να κάνουμε με ένα πολύ σοβαρό φαινόμενο, που είναι η μετάβαση του ανθρώπινου πολιτισμού σε μια κατώτερη διάσταση.
Εδώ, μια άλλη θεμελιώδης διάσταση προστίθεται στην υπαρξιακή αφύπνιση.
Ο πόλεμος γίνεται εσχατολογικός και μεταφυσικός.
Γιατί αν έχουμε να κάνουμε μαζί του, με έναν αληθινό Εχθρό, τότε δεν μπορούμε να τον νικήσουμε μόνοι μας, χωρίς τη βοήθεια του Θεού.
2014
Από το 2014 ήταν αδύνατο να συζητήσουμε με τους Ουκρανούς, κάτι τους συνέβη.
Κάτι πολύ θεμελιώδες άλλαξε, και όχι λόγω προπαγάνδας…
Κάτι τους συνέβη, σαν να μπήκε κάποιος μέσα τους.
Ωστόσο, όσοι αντιστάθηκαν τώρα φωτίζονται από κάποιο είδος φωτός.
Αυτοί είναι άνθρωποι που έχουν την πολυτέλεια να επικρίνουν τον Joseph Biden ή την προμήθεια όπλων στο καθεστώς Zelensky.
Εκπέμπουν φως όταν το εκφράζουν προσεκτικά και επιφυλακτικά.
Και αυτό δεν είναι πλέον μόνο μια πολιτική ή γεωπολιτική θέση, γιατί όλα γίνονται μυστηριωδώς.
Και είναι πολύ σημαντικό να τα συζητήσουμε όλα αυτά με ανθρώπους που τολμούν να σκεφτούν και που βρίσκονται σε πόλεμο, γιατί και τα δύο μέρη και των δύο τύπων είναι πολύ σημαντικά εδώ: να είσαι εκεί σε αυτό το σύνορο, ακριβώς εκεί απευθείας, και να έχεις βαθιά κατανόηση του τι συμβαίνει.
Η αληθινή φιλοσοφία γεννιέται εκεί που γίνεται ολοκληρωτική.
Ωστόσο, αν δεν είναι παρά συλλογισμός, δεν σημαίνει τίποτα και δεν θυσιάζεται, δεν είναι πια φιλοσοφία.
Για τον λόγο αυτό, η δήλωση του Νίτσε ότι τα βιβλία πρέπει να γράφονται με το αίμα του είναι αληθινή τόσο με την κυριολεκτική όσο και με τη μεταφορική έννοια».
