- Γράφει ο Αντρέας Μαρκιλιάνο
Μια ερώτηση. Τι θα γίνει με την Ευρώπη ; Και δεν είναι ένα αφηρημένο ερώτημα, ένα λεκτικό παιχνίδι για να περάσει η ώρα. Διότι αυτή η Ευρώπη ή ακριβέστερα αυτή η λεγόμενη Ευρωπαϊκή Ένωση, φαίνεται να οδεύει σίγουρα προς το τέλος της. Ένα άδοξο, και άξιο, τέλος.
Η κυρία Φον Βαν ντερ Λάιεν επιδιώκει, εδώ και μέρες, να γίνει δεκτή από τον Τραμπ. Ο οποίος όχι μόνο δεν την προσκάλεσε στην τελετή ορκωμοσίας του, αλλά, ακόμη πιο χαρακτηριστικά, δεν βρίσκει ούτε τον χρόνο ούτε έχει τη διάθεση να τη συναντήσει. Για έναν πολύ απλό λόγο. Για εκείνον, για τον Τραμπ, δεν υπάρχει. Τελεία και παύλα.
Η χειρονομία αυτή του Τραμπ, δεν πρέπει να υποτιμάται. Ή να χαρακτηρίζεται ως «θεσμική αγένεια», λόγω του ιδιόμορφου & οξύθυμου χαρακτήρα του Προέδρου.
Στην πραγματικότητα είναι κάτι πολύ περισσότερο από αυτό. Είναι μια καλά υπολογισμένη και σκόπιμη χειρονομία, για να καταστήσει σαφές ένα θεμελιώδες γεγονός.
Ο νέος ένοικος του Λευκού Οίκου δεν σκοπεύει πλέον να κρατήσει ζωντανή αυτή τη φάρσα, αυτή την παρωδία της “Ευρωπαϊκής Ένωσης”, ως πολιτικής οντότητας.
Γι’ αυτόν, βέβαια, υπάρχουν Ευρωπαϊκές χώρες. Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Ουγγαρία, Πολωνία… Αλλά υπάρχουν ως μεμονωμένα κράτη. Με τα οποία μπορεί να δημιουργήσει σχέσεις και/ή να επιβεβαιώσει, με το έτσι-θέλω, τη πανίσχυρη θέλησή του, ότι η ΗΠΑ είναι το Αφεντικό, η ηγεμονική δύναμη, που διαφεντεύει όλες αυτές τις χώρες. Όπως, για παράδειγμα, ήδη το έχουμε το δει με τη Δανία, στο θέμα της Γροιλανδίας.
Ο Ταύρος εν Υαλοπωλείω Εισέρχεται στο Νταβός
Και όπως και θα δούμε και άλλα παραδείγματα, όλο και περισσότερο, στο εγγύς μέλλον, στις ημέρες που έρχονται…
Η συμπεριφορά του Τραμπ, σίγουρα, μπορεί να κάνει κάποιους να τους σηκωθεί η τρίχα κάγκελο, πάνω από τα κεφάλια τους. Κάποιων «ωραίων διαλεχτών ψυχών», που συνεχίζουν να προσποιούνται ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση υπάρχει ακόμη ως πολιτική οντότητα. Σίγουρα βέβαια αυτή η συμπεριφορά, μπορεί να θεωρηθεί άκομψη.
Ωστόσο, είναι, αδίστακτα, ρεαλιστική.
Η Ευρώπη, αυτή η Ένωση, είναι απλώς μια μπλόφα. Ένας πύργος από τραπουλόχαρτα, ακριβοπληρωμένων γραφειοκρατών & μηχανισμών που δεν εκλέχτηκαν ποτέ από κανέναν, ούτε λογοδοτούν σε κανένα. Η Κομισιόν & Επίτροποι. Διορισμένοι με κοπτάτσιες, που επιβάλλονται από τα πάνω. Και ένα Ευρωκοινοβούλιο που δεν είναι παρά ένα νεκροταφείο πολιτικών ελεφάντων. Αργόμισθο & ακριβοπληρωμένο. Χωρίς πραγματικές εξουσίες και ουσιαστικά άχρηστο.
Ο Τραμπ, πέρα από σατραπισμό & τις υπερβολές της συμπεριφοράς του, είναι ρεαλιστής. Και βγάζει τα σωστά συμπεράσματα από όλα αυτά που μόλις προανέφερα.
Αν εμείς οι «Ευρωπαίοι» θέλουμε να συνεχίσουμε να παίζουμε με φαντασιώσεις, διατηρώντας με πολυτέλεια έναν πανάκριβο μηχανισμό, που εξυπηρετεί εντελώς διαφορετικά συμφέροντα, από αυτά των ευρωπαίων πολιτών, είμαστε ελεύθεροι να συνεχίσουμε το κάνουμε.
Αλλά ο Ντόναλντ, δεν έχει καμία πρόθεση να το λάβει αυτό υπόψη του. Ή να δώσει πνοή σε αυτό το, τραγελαφικό, ψέμα.
Η ειλικρινής αναγνώριση αυτής της πραγματικότητας, δεν θα σήμαινε ότι θα εγκαταλείπουμε το όνειρο της Ευρωπαϊκής ενότητας. Θα σήμαινε απλώς μια αφύπνιση. Είναι το ξυπνητήρι. Για να συνειδητοποιήσουμε ότι, αυτή τη στιγμή, η Ευρώπη είναι μόνο μια γεωγραφική ορολογία, όχι μια πολιτική οντότητα που υφίσταται.
ΠΗΓΗ: https://electomagazine.it/finis-europae/
Μετάφραση: ΒΟΡΕΙΟΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ
