Μια δεκαετία μετά την ανάθεση της αρχικής σύμβασης ύψους 5,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων για να αρχίσει η κατασκευή του αεροπλανοφόρου USS Gerald R. Ford, το προβληματικό πλοίο είναι τελικά πιο κοντά για να μπορέσει να ξεκινήσει και να ανακτήσει μια ποικιλία αεροσκαφών. Ένα από τα πολλά ζητήματα που προκαλούν χρόνια χρονοτριβές και υπερβάσεις κόστους – ήταν η αξιοπιστία των ηλεκτρομαγνητικών καταπακτών και των
εργαλείων συγκράτησης (EMALS), τα οποία σύμφωνα με μια έκθεση του Πενταγώνου νωρίτερα φέτος αποδείχθηκαν αναξιόπιστες.
Ωστόσο, παρά τη βραδύτητα και την έντονη κριτική από κάποιους στο Κογκρέσο, φαίνεται ότι υπάρχει θετική πρόοδος, σύμφωνα με τον κατασκευαστή των καταπελτών. Η General Atomics Electromagnetic Systems ανακοίνωσε σήμερα ότι το Σύστημα Προχωρημένου Συστήματος Συγκράτησης (AAG) συγκράτησε το πρώτο αεροσκάφος C2-A Greyhound σε δοκιμαστικό χώρο στο Lakehurst, NJ, στις 24 Μαΐου. Την επόμενη μέρα, η AAG τέσταρε ένα E-2D Hawkeye και στις 8 Ιουνίου ένα E-2C Hawkeye.
Ο Scott Forney, πρόεδρος της GA-EMS, δήλωσε ότι η εταιρεία «συνεργάζεται στενά με το Πολεμικό Ναυτικό για να τεστάρει διεξοδικά αυτά τα συστήματα και να δοκιμάσει το εύρος δυνατοτήτων τους για να ανακτήσει το πλοίο το πλήρες φάσμα αεροσκαφών που είναι ικανό να μεταφέρει».
Το μονοπάτι για να φτάσετε σε αυτό το μέτριο σημείο ήταν βραχώδες. Οι δοκιμές κατά τη διάρκεια του 2017 έδειξαν ότι τόσο το σύστημα ηλεκτρομαγνητικής εκτόξευσης αεροσκαφών (EMALS) όσο και το AAG αντιμετωπίζουν προβλήματα. Τον Ιανουάριο, το γραφείο δοκιμών και αξιολόγησης του Πενταγώνου δημοσίευσε μια λεπτομερή έκθεση που αναφέρει ότι, από τον Ιούνιο του 2017, οι ηλεκτρομαγνητικοί καταπέλτες παρουσίασαν μια κρίσιμη αποτυχία μετά από ένα μέσο όρο 455 εκτοξεύσεων – ένα ποσοστό εννέα φορές υψηλότερο από το όριο του Ναυτικού.
Για να το θέσουμε με άλλο τρόπο, αυτό το ποσοστό αποτυχίας σημαίνει ότι ένας φορέας της κατηγορίας Ford έχει περίπου 70% πιθανότητες να ολοκληρώσει μια μέρα συνεχών λειτουργιών χωρίς αποτυχία. Όταν συμβαίνει κάποιο πρόβλημα, το πλήρωμα αναγκάζεται να περιμένει περίπου 90 λεπτά για να κλείσουν οι γεννήτριες και οι κινητήρες του συστήματος πριν μπορέσουν να ρίξουν μια ματιά στο σύστημα για να δουν τι συνέβη.
