Ζήσε ελεύθερα, μην είσαι χριστιανός του “πρέπει”. Ο σωστός χριστιανός δεν ζει με τα “πρέπει”, ζει με ελευθερία και αγάπη. Κάνε αυτό που θέλεις να κάνεις χωρίς πίεση. Η πίεση μας οδηγεί στο “πρέπει” και η κατάσταση αυτή θα με κάνει να αρρωστήσω ή να πάθω κάτι άλλο, με αποτέλεσμα να γίνω τυπικός χριστιανός. Χρειάζεται να καταλάβουμε ότι ο χριστιανισμός δεν είναι ιατρική συνταγή που την ακολουθώ κατά γράμμα. Ο χριστιανός του “πρέπει” μετατρέπεται σε απεχθή άνθρωπο, όπου οι γύρω του δεν θέλουν να συναναστρέφονται μαζί του και το χειρότερο είναι ότι αυτός ο χριστιανός του “πρέπει” πιστεύει ότι επειδή είναι “χριστιανός” οι άλλοι δεν τον θέλουν και τον πολεμούν.
Ο χριστιανός χρειάζεται να ζει ελεύθερα, με αυτοσυνειδησία και με θέληση να κάνει αυτό που κάνει. Κάνω αυτά που μου έχει ζητήσει ο Θεός όχι από πίεση γιατί τα είπε ο Θεός, αλλά γιατί μου τα είπε Αυτός που αγαπώ και επειδή Τον αγαπώ τα κάνω γιατί θέλω.
Ελεύθερος δεν είναι αυτός που κάνει ό,τι θέλει, αλλά αυτός που ενώ μπορεί να κάνει ό,τι θέλει, κάνει αυτό που θέλει ο Θεός, όχι όμως με “πρέπει” και πίεση, αλλά με αγάπη…. Ομιλία Γέροντος Νεκταρίου Μουλατσιώτη
Α. Παύλος:
‘’Πάνω στον σταυρό, Ο Κύριος κατάργησε όλα τα διατάγματα και τα χειρόγραφα, όλα τα «πρέπει» και τα «μη» που ήταν εναντίον μας…’’
Προς Κολοσσαείς 2:16-23
«Ας μην σας κρίνει λοιπόν κανένας για φαγητό ή για ποτό ή για λόγο εορτής ή νεομηνίας ή σαββάτων. που είναι σκιά των μελλόντων, το σώμα όμως είναι του Χριστού. Κανένας ας μην σας στερήσει το βραβείο, με προσποίηση ταπεινοφροσύνης, και με θρησκεία των αγγέλων, ασχολούμενος με πράγματα που δεν είδε……….
Αν λοιπόν πεθάνατε μαζί με τον Χριστό από τα στοιχεία του κόσμου, γιατί σαν να ζειτε μέσα στον κόσμο, υποβάλλετε τον εαυτό σας σε διατάγματα: μην πιάσεις, μη γευτείς, μην αγγίξεις. τα οποία όλα φθείρονται με την χρήση. σύμφωνα με τα εντάλματα και τις διδασκαλίες των ανθρώπων; Τα οποία έχουν μονάχα μια φαινομενική πλευρά σοφίας σε εθελοθρησκεία και……»
ΣΧΟΛΙΟ : Μήπως απ’ όσα έχεις διαβάσει, έχεις σχηματίσει την εντύπωση ότι ο Χριστός είναι μια σειρά από διατάγματα, κανόνες και τυπικά. Αν σου χουν πει όλα αυτά, αν η εντύπωση που σου χουν δώσει για τον Γιο του Θεού και τον Θεό Τον Ιδιο είναι ότι αρέσκεται σε όλες αυτές τις τυπολατρίες, μάθε πως όλα αυτά ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΑΡΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΑΤΑ ΑΝΘΡΩΠΩΝ. Είναι εντάλματα και διδασκαλίες ανθρώπων. Κανένας δεν έχει το δικαίωμα να σε κρίνει για φαγητό, ή γιορτή ή κάτι ανάλογο. Κανένας δεν έχει το δικαίωμα να σου πει ότι δεν είσαι καλός Χριστιανός ……..
τυπολάτρης είναι κάποιος ο οποίος νηστεύει και τηρεί αυτά που ορίζουν οι άγιοι πατέρες, ενώ την ίδια στιγμή είναι «στα μαχαίρια» με κάποιον συνάνθρωπό του. Ή, ενώ νηστεύει από τις τροφές, (ακολουθεί δηλ. «το τυπικό της νηστείας»), δεν νηστεύει το ίδιο και στα θεάματα, στις διασκεδάσεις, στην γλώσσα κ.ο.κ. Έτσι, αντί να χρησιμοποιήσει την νηστεία ως εργαλείο, (αυτό είναι η νηστεία, ένα εργαλείο), για την προσευχή και την πνευματική του πρόοδο, διατηρεί απλώς έναν τύπο, που ούτε βοηθάει, ούτε αναπαύει…… Έτσι ο τυπολάτρης καταντάει Φαρισαίος και υποκριτής.
Ο τυπολάτρης, είναι ο τηρητής κάποιων επιλεκτικών τύπων που τους χρησιμοποιεί μόνο για «αυτοδικαίωση», για να «χτίσει» το δημόσιο προφίλ του «καλού ανθρώπου», του νηστευτή, του εκκλησιαζόμενου, και καταντάει τελικά δέσμιος προτύπων κανόνων συμπεριφοράς, σε σημείο όπου όταν κάνει το χρέος του απέναντι στον Θεό, να θεωρεί τον ίδιο τον Θεό χρεώστη απέναντί του, διότι αυτός δια της εφαρμογής του νόμου, κάνει να λαμβάνει και με τόκο, αφού τήρησε όλα τα διατεταγμένα(!!!)
Μας λέγει ο Κύριος : «Όταν ποιήσητε πάντα τα διατεταγμένα ημίν, λέγετε, αχρείοι δούλοί εσμέν, ότι ο ωφείλομεν ποιήσαι, πεποιήκαμεν». (Λουκ. ιζ’ 10).
Μακάρι, να τα εννοήσουμε αυτά και να κατορθώσουμε συν Θεώ, να ζούμε ουσιαστικά, αληθινά, χαρούμενα, ελεύθεροι άνθρωποι, μακριά από την μιζέρια και την τυπική συμπεριφορά του καθωσπρεπισμού, της ψεύτικης, τυπικής και επίπλαστης εικόνας μας, που πολλές φορές -έστω άθελά μας- κτίζουμε…. VimaOrthodoxias
Ο Ιησούς τονίζει πως ο Θεός εκείνο που ζητά είναι έλεος, και όχι θυσία μέσα από την τυπολατρία…
Η τυπολατρία συχνά οδηγά και στην υποκρισία αφού σκοπό της έχει την δόξα των ανθρώπων και την αυτό- δικαίωση.
Καθημερινά βλέπουμε θλιβερούς ανθρώπους, υποκριτές, με προσωπεία σοβαρότητας, αυθεντίας, φιλανθρωπίας, συμπόνιας, ηθικότητας, δυστυχώς και πνευματικότητας. Ο κίνδυνος της υποκρισίας ελλοχεύει και μας απειλεί. Ο Θεός να μας φυλάξει.
