Είμαι σίγουρος ότι μετά από την ανάγνωση της λίστας των αμαρτιών θα έχετε μείνει με το στόμα ανοικτό, θα έχετε τρομοκρατηθεί και θα πέσατε σε κατάθλιψη…… μην φοβάστε φίλοι μου, πρώτα-πρώτα κλείστε το στόμα σας να μην μπει κανένα ζωύφιο μέσα και μετά με ηρεμία να το συζητήσουμε…..
Το πρώτο που πρέπει να γνωρίζουμε είναι ότι ΜΟΝΟ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ, Ο ΘΕΟΣ ΜΑΣ είναι αναμάρτητος, εμείς οι άνθρωποι πάντα πιστεύαμε ότι αν τηρούμε τις 10 εντολές τότε είμαστε καλά και δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με τον Θεό…. διαβάζοντας την λίστα πέσαμε όλοι από τα σύννεφα, δεν μπορούμε να κρατάμε όλη μέρα αυτήν την λίστα και να ελέγχουμε για τυχών αμαρτίες που κάναμε και να κρατάμε σημειώσεις για να τις αναφέρουμε στον πνευματικό μας. ΑΡΑ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ…..
Η ΛΥΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΑΠΛΗ, ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΑΠΛΗ, και αυτήν την λύση μας την δίνει ο ίδιος Ο ΧΡΙΣΤΟΣ όταν μας είπε :
A) ‘’ Ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ σου, καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ σου, καὶ ἐν ὅλῃ τῇ διανοίᾳ σου· αὕτη ἐστὶ πρώτη καὶ μεγάλη ἐντολή.’’
B) Δευτέρα δὲ ὁμοία αὐτῇ· Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν.
(Γιατὶ ὅμοια μ’ αὐτή; Γιατὶ ἡ μιὰ προετοιμάζει τὸ δρόμο τῆς ἄλλης κι ἀπ’ αὐτή ὁλοκληρώνεται.)
Η αγάπη προς τον Θεό εκδηλώνεται με την τήρηση των εντολών του Θεού, επίσης, σε καμιά περίπτωση η αγάπη προς τον Θεό δεν ΑΥΤΟΝΟΜΕΙΤΑΙ αλλά είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αγάπη προς τον ΠΛΗΣΙΟΝ μας.
Πόσες φορές είπαμε ότι το μόνο που θέλω είναι να είμαι ’’ ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ’’….. σωστό, αλλά δεν είναι αυτό που θέλει Ο Θεός από εμάς, διότι αν τον αγαπάμε πρέπει να μοιραζόμαστε μαζί Του όλες τις φροντίδες του για όλον τον κόσμο και για κάθε άνθρωπο ξεχωριστά… έστω και αν αυτός ο άνθρωπος όπως λέει και ο φίλος μας ο Αγαθός Συμεών, είναι ‘’βαρβαρομουτσουνος, χάνος, αιρετικός και σκανδαλίζει τους πιστούς
Πως συμπεριφερόμαστε στον πλησίον μας;
Η αγάπη στον συνάνθρωπο μας δεν είναι μόνο η παροχή χρημάτων η φαγητού, όποιος αγαπά τον ΧΡΙΣΤΟ πρέπει να τον μιμείται ( όσο μπορεί) τι εννοώ με αυτό;
1. Ο ΧΡΙΣΤΟΣ δεν έπαψε να ευεργετεί τους ανθρώπους…
2. έδειχνε μακροθυμία, όταν Του συμπεριφέρονταν με αχαριστία και Τον έβριζαν.
3. υπέμεινε, όταν Τον χτυπούσαν και όταν Τον κρέμασαν στον Σταυρό
Ο Χρωτός μας βεβαιώνει: «Δεν θα μπει στη βασιλεία των ουρανών εκείνος που μου λέει «Κύριε, Κύριε», αλλά εκείνος που κάνει το θέλημα του Πατέρα μου» (Ματθ. 7,21).
«Εγώ σας λέω», είπε ο Κύριος, «αγαπάτε τους εχθρούς σας, ευεργετείτε όσους σας μισούν, προσεύχεστε για όσους σας βλάπτουν» (Ματθ. 5,44)………. «Εγώ όμως σας λέγω, αγαπάτε τους εχθρούς σας»
Γιατί έδωσε αυτές τις εντολές; Για να μας ελευθερώσει από το μίσος, τη λύπη, την οργή και τη μνησικακία. Αν δεν αγαπάτε εξίσου όλους τους ανθρώπους τότε δεν έχετε επιτύχει τίποτα…
Όποιος έχει την τέλεια αγάπη, δεν κάνει διακρίσεις στους ανθρώπους. Ξέρει πως όλοι μας έχουμε την ίδια ανθρώπινη φύση, και γι’ αυτό ανεξαίρετα πρέπει να τους αγαπάει όλους το ίδιο. Τους ενάρετους τους αγαπάει ως φίλους, ενώ τους κακούς τους αγαπάει ως εχθρούς και τους ευεργετεί και μακροθυμεί και υπομένει, αν τον βλάψουν, χωρίς να υπολογίζει καθόλου το κακό που του γίνεται.
Αν αγαπάμε πραγματικά όπως θέλει ο Θεός, τους εχθρούς μας και αυτούς που δεν συμφωνούν μαζί μας, τότε δεν αισθανόμαστε αντιπάθεια και δεν τρέφουμε μνησικακία γι’ αυτούς……. τους σεβόμαστε. τους συγχωρούμε ολόψυχα και προσευχόμαστε γι’αυτους.
Όλοι είμαστε πλασμένοι σύμφωνα με την εικόνα του Θεού (Γεν. 1:27). Δεν μπορούμε, λοιπόν, ν’ αγαπάμε τον Θεό και να μην αγαπάμε τον πλησίον μας. Ακριβώς αυτό μας λέει ο ευαγγελιστής Ιωάννης: ‘’Αν κάποιος πει, “Αγαπώ τον Θεό”, μισεί όμως τον αδερφό του, είναι ψεύτης. Γιατί, πραγματικά, αυτός που δεν αγαπάει τον αδερφό του, τον οποίο βλέπει, πώς μπορεί ν’ αγαπάει τον Θεό, τον οποίο δεν βλέπει; Αυτή την εντολή μας έδωσε ο Χριστός: Όποιος αγαπάει τον Θεό, πρέπει ν’ αγαπάει και τον αδερφό του» (Α’ Ιω. 4:20-21 ).
Ο Θεός είναι αγάπη (Α’ Ιω. 4:8, 16). Και αφού όλα στον κόσμο ζουν μέσα στον Θεό, όλα ζουν μέσα στην αγάπη. Όπου, λοιπόν, δεν υπάρχει αγάπη, δεν υπάρχει αληθινή ζωή. Και όποιος δεν αγαπάει, δεν έχει γνωρίσει τον Θεό (Α’ Ιω. 4:8), που είναι η ζωή. Όποιος, απεναντίας, αγαπάει, και τον Θεό έχει γνωρίσει (Α’ Ιω. 4:7) και μέσα στον Θεό ζει, όπως και ο Θεός μέσα σ’ αυτόν (Α’ Ιω. 4:16).
Πρέπει ο χριστιανός ν’ αγαπάει τους αμαρτωλούς;
Και βέβαια πρέπει να τους αγαπάει, όσο βαριά κι αν είναι τα αμαρτήματά τους. Παρά την αμαρτωλότητα τους, δεν παύουν να είναι αδερφοί μας με τη δυνατότητα της μετάνοιας και της διορθώσεως. Μήπως ξέρει κανείς από μας ποιος θα μπει στη βασιλεία των ουρανών και ποιος όχι; Μήπως αποκλείεται ο αμαρτωλός να μετανοήσει έγκαιρα και να σωθεί, ενώ ο ενάρετος να αμαρτήσει βαριά λίγο πριν πεθάνει και να κολαστεί; Το δικό μας χρέος είναι ν’ αγαπάμε ακόμα και τους πιο κακούς ανθρώπους ως παιδιά του ουράνιου Πατέρα και ως αδέρφια μας εξαγορασμένα με το πανάγιο Αίμα του Χριστού.
