Μπροστά στην εσταυρωμένη Ελλάδα έχουν παραδοθεί τις μέρες αυτές στους λογισμούς τους όλοι οι Έλληνες.
Σημερον κρεμάται….. και σήμερα και χτες και αύριο και πάντα, τον δρόμο του μαρτυρίου θα βαδίσουν όσοι έχουν στους ώμους το βάρος ενός ιδανικού, είτε άνθρωποι είναι είτε πόλεις είτε έθνη θα περάσουν από την θυσία .
Δεν γίνεται αλλιώς, τον δρόμο του Γολγοθά θα διανύσουν όσοι βαδίζουν προς την οδο της Αναστάσεως.
Στέφανον εξ ακανθών περιτιθεται……. μάτωσε και το μέτωπο του Θεού μας , και με ακάνθινο στεφάνι θα ματωθούν και ραπίσματα θα δεχτούν όσοι εμπνέονται από ιδανικά που δεν εναρμονίζονται με τις αντιλήψεις ‘’ των ισχυρών ‘’ της ημέρας.
Βαρύ είναι το βάρος του σταυρού, σκληρή η δοκιμασία όσων βαδίζουν προς την Ανάσταση, κάποιο ‘’παρελθετω απ’ εμού το ποτηριον ‘’ θα πλανηθεί στα χείλη και των πιο αδάμαστων, κάποιο παράπονο, θα βγει από τα στήθη και των πιο καρτερικών.
Μα όμως δεν θα λυγίσουν, ακλόνητοι θα μείνουν ως το τέλος που θα αντικρύσουν την Ανάσταση της Ελλάδος.
η Ελλάδα σημερον διανύει την πορεία του Γολγοθά της, βλέπει τα παιδιά της , να ματώνουν στον σταυρό του μαρτυρίου , βλέπει τα παιδιά της να υψώνουν το βλέμμα δακρυσμένο προς Τον Θεό και να σκέπτονται : ΤΙΠΟΤΕ ΤΟ ΣΤΑΘΕΡΟ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΗΣ ΘΥΣΙΑΣ
ακλόνητοι υπομένουμε και θα υπομένουμε τα πάντα, θα τονώνουμε τους Πετρους που δειλειουν, θα πείθουμε τους Θωμάδες που δεν βλέπουν το θαύμα ως ότου έρθει η μέρα που κάποιο Άγιο στόμα θα πη το ‘’ δευτε λάβετε φως εκ του ανεσπερου φωτός ‘’ των Ελληνικών Ουρανών.
