Πολύ σημαντικό κείμενο, διαβάστε το μέχρι το τέλος, θα εκπλαγείτε ……
Ο Πραγματικός Αγαθός Δημιουργός που σύμφωνα με τους αρχαίους Έλληνες είναι τρισυπόστατος, ούτε τιμωρεί, ούτε και σκοτώνει. Όταν έζησε ανάμεσά μας για να μας διδάξει την αγάπη και να μας θυμίσει ποιοι είμαστε, καθώς τον σταύρωναν, μέσα στους πόνους του τρομερού μαρτυρίου είπε για τους σταυρωτές Του, τούτα τα λόγια : “Πατέρα, συγχώρεσέ τους, δεν ξέρουν τι κάνουν.” Δεν ζήτησε να αφανιστούν, ούτε να κατέβει φωτιά απ τον ουρανό και να τους κάψει, ούτε τους σκότωσε ο ίδιος ενώ μπορούσε.
Δυστυχώς, αψηφώντας κάθε λογική, υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που όντας άσχετοι ΄ή/και υποταγμένοι στο σκότος του μυαλού τους, συνεχίζουν με μένος να αδικούν τον Λυτρωτή Ιησού Χριστό και να τον κάνουν ένα με τον Γιαχβέ, που όπως φαίνεται από τα ίδια τα λόγια τις πράξεις και τη νοοτροπία του, είναι αυτος τον οποίο ο ίδιος ο Χριστός ονομάζει άρχων του κόσμου τούτου.
Αφήστε τι δήθεν είναι το σωστό και το ορθό και ψάξτε να βρείτε εσείς τι πραγματικά είναι αλήθεια και τι όχι. Χρησιμοποιείστε το μυαλό σας, συγκρίνετε και βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα.
Ο Χριστός δεν έχει να φοβηθεί καμία έρευνα, αφού Εκείνος είναι η Αλήθεια. Οι άλλοι δεν αντέχουν κανένα έλεγχο, γι’αυτό και αποτρέπουν τους πιστούς από το να ψάξουν και να σκεφτούν ελεύθερα, διότι αν το κάνουν θα συνειδητοποιήσουν τα ψέματα. Ο Χριστός, που δεν έχει κρύψει τίποτα, μας καλεί να ερευνήσουμε τις γραφές, να αναρωτηθούμε, να αμφισβητήσουμε και όπως μας λέει :
Κατα Ιωάννην 8,32 καὶ γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν, καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς.
Κάποιοι ιεράρχες, υπηρέτες του σκότους, και όχι του Φωτός, που έκαναν τις παραποιήσεις των γραφών, όπως είναι ιστορικά αποδεδειγμένο, φρόντισαν να προσθέσουν πολλά εδάφια, τα οποία να είναι αντίθετα με την απλή νοοτροπία της αγάπης του Χριστού. Οι εμβόλιμες αυτές προσθήκες, έχουν μέσα τους, το μισάνθρωπο πνεύμα του τιμωρού θεού των Εβραίων.
Σε αυτά τα χωρία “πάτησαν” πολλοί λογικά σκεπτόμενοι άνθρωποι, και ρώτησαν : “Πως γίνεται ο Θεός της αγάπης να μιλάει με τέτοιο τρόπο και να δίνει τέτοιες μισάνθρωπες οδηγίες ; Από τους εκπροσώπους της εκκλησίας, και από Θεολογους, γράφτηκαν σελίδες επί σελίδων για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, δίχως να καταφέρουν να πείσουν για την ορθότητα των απαντήσεων τους.
Μέσα σε μια μέρα βαφτίσθηκε χριστιανός και την ίδια μέρα έγινε Πατριάρχης !!!!!!!!!!!!!
Όταν συνεκλήθη η Β΄ Οικουμενική Σύνοδος, το 381, επί (Ισπανοεβραίου) αυτοκράτορα Θεοδοσίου του Α’ και ορίστηκε ο 60ος κανόνας της εκκλησίας που ορίζει τα ιερά βιβλία, Ο Πατριάρχης Νεκτάριος που προέδρευσε στη σύνοδο αυτή, δεν ήταν βαπτισμένος Χριστιανός ( μέχρι την τελευταία μέρα πριν από την ενθρόνιση του ) πως γίνεται αυτό; διαβάστε…..
Αρχικά πρόεδρος της συνόδου ήταν ο Μελέτιος Αντιοχείας, ο οποίος απεβίωσε κατά τη διάρκεια των εργασιών. !!!!!!!! μετά από μεγάλες πιέσεις και απειλές , υπέβαλε την παραίτησή του !!!! και ο Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως Γρηγόριος (ο Ναζιανζηνός ή Θεολόγος) διότι ήταν ο επόμενος για την ενθρόνιση …………
Σημαντικό ρόλο στις εξελίξεις διαδραμάτισε ο Διόδωρος Ταρσού, ο οποίος είχε και σοβαρές θεολογικές διαφωνίες προς τον Γρηγόριο (ο Ναζιανζηνός ή Θεολόγος)……..
Ο Νεκτάριος προτάθηκε από τον Διόδωρο Ταρσού, συγκεκριμένα τον παρουσίασε στον έμπιστο του αυτοκράτορα …….
Ο Θεοδόσιος διάβασε την λίστα και στάθηκε στο τελευταίο όνομα του Νεκταρίου. Παρά τις αντιδράσεις για την εκλογή του επέμεινε ο Αυτοκράτορας Μέγας Θεοδόσιος….
οπότε ο Νεκτάριος βαπτίστηκε Χριστιανός, και, φορώντας ακόμη τα ενδύματα των νεοβαπτισθέντων, αναγορεύτηκε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως. Μετά τη χειροτονία του, πήρε για σύμβουλό του τον επίσκοπο Αδάνων Κυριακό, ο οποίος τον κατεύθυνε κατά την ιεραρχική τάξη……. Ο αριθμός των κανόνων που αποδίδονται σήμερα στην β΄ οικουμενική σύνοδο είναι επτά (7), αλλά αμφισβητείται από τη θεολογική έρευνα. Αυτό διότι οι αρχαίες λατινικές συλλογές διατηρούν 4 κανόνες, το Συνοδικό της συνόδου τρεις, οι εκκλησιαστικοί ιστορικοί του 5ου αιώνα αναφέρουν τέσσερις, o Ιωάννης Σχολαστικός αποδίδει 6 τον 6ο αιώνα, ενώ οι μεταγενέστεροι ιστορικοί και κανονολόγοι αποδίδουν επτά 7
Ρωτήστε, να σας πουν κάποιοι ιεράρχες της μασονίας, πως παραποίησαν τα κείμενα …….Ενώνοντας, όπως είχαν εντολή από σκοτεινά κέντρα εξουσίας, τα λόγια και τη νοοτροπία του θεού των Εβραίων, Γιαχβέ, που είναι ο δημιουργός του κόσμου αυτού, με αυτή του Ιησού Χριστού, που ήρθε από τον φωτεινό τέλειο κόσμο του Αγαθού Δημιουργού, για να μας θυμίσει ότι δεν ανήκουμε στον κόσμο του Γιαχβέ και των υποτακτικών του και να μας δώσει, τον τρόπο να επιστρέψουμε στην ορθή πίστη
Ιησούς Χριστός Νικά……. γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν, καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς.
ΕΙΝΑΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΣΥΝΟΔΟΙ ΕΓΚΥΡΕΣ;
Αποσπάσματα από https://www.impantokratoros.gr/2A3CCD56.el.aspx
Είναι όλες οι Εκκλησιαστικές Σύνοδοι έγκυρες;
Κάθε εκκλησιαστική σύνοδος η οποία συγκαλείται από Επισκόπους ή και Πατριάρχες είναι έγκυρη σύνοδος της Εκκλησίας, ανεξαρτήτως από το τί αυτή αποφασίζει, απλώς και μόνον επειδή την συνεκάλεσαν υψηλά ιστάμενοι …
Κάθε εκκλησιαστική Σύνοδος είναι αλάθητη; Σε κάθε εκκλησιαστική Σύνοδο επιφοιτά «αναγκαστικώς» το Άγιον Πνεύμα, επειδή απλώς αυτοί που την συνεκάλεσαν ήταν Επίσκοποι; Επειδή μία Σύνοδος επιδιώκει να ονομασθή και αναγνωρισθή ως «Οικουμενική», γι’ αυτό «αναγκάζεται» το Άγιον Πνεύμα να επικυρώση οπωσδήποτε τις αποφάσεις της; Οι αποφάσεις μιας εκκλησιαστικής Συνόδου είναι δεσμευτικές για τους Χριστιανούς, όπως οι διαταγές ενός στρατιωτικού στους υφισταμένους του, αν οι αποφάσεις αυτές συγκρούονται με την ως τότε Πίστι και διδασκαλία της Εκκλησίας;
Αυτά είναι μερικά ερωτήματα που ανακύπτουν στη συνείδησι πολλών Χριστιανών, όταν συγκεκριμένα γεγονότα τούς φέρνουν σε αντίθεση με τις απόψεις της διοικήσεως της Εκκλησίας και με τις συνοδικές Της αποφάσεις.
Η εμπειρία της Εκκλησίας από την ως τώρα ιστορία Της, δίνει μια ολοκάθαρη απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα : «Ο Χ Ι»!
Εν πρώτοις, προτού αναφερθούμε σε συγκεκριμένα παραδείγματα, μεταφέρουμε συνοπτικώς τα επί τούτου γραφόμενα έγκριτου Καθηγητού της Θεολογίας: «Η ίδια η μακραίων ιστορία της Εκκλησίας μαρτυρεί αδιαμφισβήτητα, ότι δεν εγγυάται και κάθε σύνοδος επισκόπων για την αλήθεια ή είναι απαλλαγμένη κάθε πλάνης. Το γεγονός, ότι άγιοι και μεγάλοι άνδρες της Εκκλησίας, όπως ο Μέγας Αθανάσιος και ο θείος Χρυσόστομος καθαιρέθηκαν από επισκοπικές συνόδους, δικαιολογεί πληρέστατα το παράπονο Γρηγορίου του Θεολόγου … (…) Είναι ιστορικό γεγονός πολλαπλά μαρτυρημένο, ότι ούτε το πλήθος των παρακαθημένων Επισκόπων, ούτε η προέλευσή τους από κάθε μέρος της οικουμένης και από τις Εκκλησίες οι οποίες ευρίσκονται σε κάθε μέρος, ούτε η συμμετοχή όλων των κεντρικών θρόνων και Αρχιεπισκόπων, αρκούν για τη συγκρότηση Οικουμενικής Συνόδου. Έτσι, στη δικαίως ονομασθείσα ληστρική σύνοδο της Εφέσου (το 449) παρεκάθησαν 135 επίσκοποι, ανάμεσα στους οποίους ο Διόσκορος [Πατριάρχης] Αλεξανδρείας και ο [Αρχιεπίσκοπος] Ιεροσολύμων Ιουβενάλιος και ο Θαλάσσιος [Αρχιεπίσκοπος] της Καισαρείας της Καππαδοκίας»
Πράγματι, ας δούμε και ολίγα ακόμη ιστορικά στοιχεία περί συνόδων: ( αιρετικών και ληστρικών )
Οι «δίδυμες σύνοδοι» Αριμίνου (Ρίμινι Ιταλίας) και Σελευκείας της Ισαυρίας, που συγκλήθηκαν (359 μ.Χ.)
Η ληστρική (δηλ. των ληστών) σύνοδος της Εφέσου (Αύγουστος 449 μ.Χ.), συγκλήθηκε από τον Αυτοκράτορα Θεοδόσιο Β’
Οι εικονομαχικές σύνοδοι Ιερείας (754 μ.Χ.) και Φραγκφούρτης (794 μ.Χ.)… υπό την προστασία του εικονομάχου Αυτοκράτορος Κωνσταντίνου Ε’ (741-775) με τη συμμετοχή 338 εικονομάχων επισκόπων
Η ενωτική (ψευδο)-σύνοδος Φερράρας-Φλωρεντίας (1438-1439 μ.Χ.) στην Ιταλία.
Υπάρχουν βεβαίως και πολλές άλλες ακόμη αιρετικές και ληστρικές Σύνοδοι.
Ας υπενθυμίσουμε, ότι όταν συγκαλούνταν αυτές οι Σύνοδοι, δεν χαρακτηρίζονταν ως «αιρετικές» ούτε υπήρχε κάποια άλλη επίσημη ένδειξη για την ετεροδοξία τους, αλλά οι περισσότερες από αυτές ήταν διοργανωμένες από την «επίσημη Εκκλησία» της πολιτείας, και με την προστασία των τοπικών (βασιλικών ή και αυτοκρατορικών) αρχών και με το πρόσχημα της επιδιώξεως της εκκλησιαστικής και κοινωνικής ειρήνης. Μόνον οι μεταγενέστερες ορθόδοξες Σύνοδοι στιγμάτιζαν και κατεδίκαζαν τις προηγηθείσες αιρετικές.
image.png
«Χριστέ, το φως το αληθινόν, το φωτίζον και αγιάζον πάντα άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμου, σημειωθήτω εφ’ ημάς το φως του προσώπου σου, ίνα εν αυτώ οψώμεθα φως το απρόσιτον και κατεύθυνον τα διαβήματα ημών προς εργασίαν των εντολών σου, πρεβείαις της παναχράντου σου Μητρός και πάντων σου των Αγίων. Αμήν.»
Υ.Γ Η απογοήτευση που προκαλείται δεν προέρχεται πάντα από το γεγονός ότι μας έχουν αποκρύψει την αλήθεια. Αυτό που μερικές φορές πονάει ακόμα περισσότερο είναι ότι θεωρούν ότι δεν είμαστε άξιοι να γνωρίζουμε την αλήθεια.
