‘’Μην φοβάστε παιδιά μου, την φωνή Μου θα την ακούσετε μέσα στις ψυχές σας, οι ψαλμοί που θα βγουν από το στόμα των Ιερέων, των Αγγέλλων, και από τους Αναγνώστες μου, εσείς τους λέτε ψάλτες, Εγώ τους Λέω Αναγνώστες, τους Άνω-Γνώσεως, που με την φωνή τους ψάλουν τα λόγια του Δαυίδ, αλλά μέσα από τα λόγια του Δαυίδ ποιανού λόγια, είναι αυτά; ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΣΑΣ, ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ.
Νομίζουν ότι θα σας κλείσουν μέσα, και οι καμπάνες δεν θα ηχούν εκείνη την ώρα, που η Ανάσταση του ανθρώπου γίνεται μέσω του Κυρίου σας, μέσω της Ανάστασης Μου, ο Ουρανός έχει την ΜΕΓΑΛΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ΚΑΙ ΕΠΙ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ.
Κάποτε οι άνθρωποι, κάποιοι όχι όλοι, τους ενοχλούσε ο θόρυβος που έκανε ένας βράχος που βρισκόταν πάνω στο βουνό, ο βράχος αυτός ήταν πολύ δυνατός, και όσες φορές έπεφταν αστραπές, ο βράχος αυτός ηχούσε και απαντούσε στις αστραπές και όσες φορές βούιζε ο Ουρανός από βροντές, ο βράχος ήταν ατάραχος και απαντούσε στην βροντή.
Κάποιοι που ο βράχος τους ενοχλούσε, πήραν, ας τα πούμε, τα εργαλεία τους, λοστούς, ξύλα καδρόνια για να πάνε να ξεριζώσουν τον βράχο αυτόν, και όμως προσπάθησαν πολλές φορές να τον ξεριζώσουν, (αλλά δεν τα κατάφεραν) τότε κάποιοι που ήταν περισσότερο πονηροί από αυτούς που φαίνονταν πιο δυνατοί, τους έδωσαν την γνώμη, να πάνε να σκάψουν τον βράχο σιγά σιγά από το μέρος που μπορεί να κατρακυλήσει και να πέσει στον Γκρεμό.
Και άρχισαν οι ΥΠΟΔΟΥΛΟΙ τους να σκάβουν σιγά σιγά κάτω από τις ρίζες του βράχου, μα ήταν οι ρίζες του τόσο βαθιές που έπρεπε να σκάψουν σχεδόν όλο το βουνό, και πως θα το ξερίζωναν άραγε ; τότε τους μπήκε στο μυαλό να το κάνουν χίλια κομμάτια, και άρχισαν πάλι οι δούλοι τους με την προδοσία της ψυχής τους, πάνω στο βουνό και στον βράχο, και να ανοίγουν διάφορες τρύπες μέσα στον βράχο για να μπορέσουν να τον ξηλώσουν κομμάτι, κομμάτι, γιατί όπως σας είπα απαντούσε ο βράχος, γιατί ήταν βράχος εξ Ουρανού και επί της Γης.
Κατάφεραν να βγάλουν μερικά κομμάτια, αυτά τα κομμάτια έπεσαν….. πήγανε στον γκρεμό, μερικά έμειναν γύρω-γύρω από τον βράχο και οι άνθρωποι που έβλεπαν αυτό, έλεγαν ‘’ αχ, αυτό το κομμάτι ήταν στον βράχο αλλά για να πέσει από τον βράχο μάλλον σάπιο θα ήταν.
Και δεν μπόρεσαν να ρίξουν αυτόν τον βράχο, και δεν μπόρεσαν να τον αγγίξουν τον βράχο αυτόν, και δεν μπόρεσαν να τον ξεριζώσουν τον βράχο αυτόν, ΓΙΑΤΙ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΤΟΝ ΕΤΡΕΦΕ, τον μεγάλωνε, και η Γη με πολύ πίστη κρατούσε τις ρίζες του βράχου αυτού.
Πόσο γελασμένοι είναι αυτοί, παιδιά μου, που σήμερα θέλουν να ξεριζώσουν τον βράχο της πίστεως, Τον Ουράνιο Πάτερα, Τον Κύριο σας, και η Γη που κράτησε δυνατά τις ρίζες είναι οι Άγιοι του Ουρανού που ρίζωσαν, και είναι η πίστη σας και οι άνθρωποι σας επί της Γης .
Έφυγαν τα σάπια κομμάτια και οι πονηροί δούλοι, σήμερα δουλεύουν και κάνουν αυτές τις οπές και τρύπες, για να διαλύσουν τον βράχο, αλλά θα φάγουνε ως κατεργάρηδες ως πονηροί απέναντι στο βουνό της πίστεως.
Προς τον Θεό θα είναι κατάδικοι και θα είναι η μούχλα που βγάζει ο βράχος όταν έχει υγρασία, αλλά ο βράχος πετά την μούχλα και βγάζει ευωδία ….. ‘’
