Ἱερομόναχος Δαμασκηνός: Κάποτε λοιπὸν μοῦ εἶπε ( Άγιος Παισιος ) καὶ τὸ ἀκόλουθον, τὸ ὁποῖον μὲ συνετάραξε.
«Κατ΄ αὐτὰς τὰς ἡμέρας, Πάτερ, ἡ Χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μοῦ ἔδειξε τὸν Ἅδην ἐκεῖ ποὺ εἶναι αἱ ψυχαὶ τῶν κολασμένων ἀνθρώπων, τὸν τόπον ποὺ βασιλεύει ὁ διάβολος. Ἐκεῖ ἀπὸ ὅλα τὰ φρικτὰ ποὺ εἶδα κατ΄ ἐξοχὴν μὲ ἐντυπωσίασε ὅτι εἶδα πολλοὺς Ἀρχιερεῖς, μαύρους, ἀπολιθωμένους, ὀρθίους μὲ προτεταμένην τὴν ποιμαντορικὴν ῥάβδον.»
Ἱερομόναχος Δαμασκηνός: προς τον Αρχιεπίκοπο κ.κ. Ιερώνυμο.
‘’ Πῶς εἶναι δυνατόν, Μακαριώτατε, ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός, σχεδὸν εἰς τὴν συντριπτικήν του πλειοψηφίαν, νὰ εἶναι ἀγανακτισμένος καὶ ὠργισμένος ἐναντίον κυρίως τῶν πολιτικῶν, ποὺ ἐκυβέρνησαν τὴν χώραν ἐπὶ δεκαετίας καὶ συγκυβερνοῦν εἰσέτι τὴν χώραν, καὶ νὰ τοὺς ἀποκαλεῖ προδότας, διότι ἐξεχώρησαν τὴν Ἐθνικὴν κυριαρχίαν καὶ ξεπουλοῦν τὸν δημόσιον πλοῦτον……μειώνουν εἰς τὸ ἐλάχιστον μισθοὺς καὶ συντάξεις τῶν ἁπλῶν πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι εἰς τὴν συντριπτικήν των πλειοψηφίαν εἶναι ὀρθόδοξοι χριστιανοί, μέλη τῆς Ἐκκλησίας, τῆς ὁποίας ἡγεῖσθε ὡς προκαθήμενος, πολλοὶ ἐξ αὐτῶν φθάνουν εἰς τὴν αὐτοκτονίαν (λέγεται ὅτι ὑπερβαίνουν τὰ τελευταῖα τέσσερα ἔτη τὰς πέντε χιλιάδας) καὶ Ὑμεῖς νὰ λέγητε ἐνώπιον τῶν ἁγίων ἱεραρχῶν, ὅτι ἔχετε συναντίληψιν, ἀλληλοκατανόησιν καὶ συνεργασίαν μὲ ὅλα τὰ Ὑπουργεῖα πρὸς τὸ συμφέρον τῆς Ἐκκλησίας;’’
Ἐπιστολὴ γέροντος Φιλόθεου Ζερβάκου, 5-2-1958
…τρέχουν ἄνω κάτω, βάζουν……οἱ δαιμονόκλητοι καὶ ὑπερηφανοαυτόκλητοι, κινοῦν πάντα λίθον, μεσίτας, πρωθυπουργούς, ὑπουργούς, βουλευτάς, πολιτικούς, μητροπολίτας κ.λπ., διὰ νὰ λάβουν τὴν Ἱερωσύνην καὶ Ἀρχιερωσύνην. Καὶ ὅταν τὴν λάβουν, ἐπειδὴ ἀναξίως τὴν ἔλαβον, τοὺς ἐγκαταλείπει ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ καὶ γίνονται σκότος ἀντὶ φωτὸς καὶ μεταδίδουν εἰς τοὺς ἀνθρώπους, ἀντὶ φωτὸς σκότος καὶ γίνονται αἰτία νὰ βλασφημῆται τὸ ὄνομα τοῦ Ὑψίστου Θεοῦ.
Ἡ σημερινὴ ἀθλιωτάτη καὶ οἰκτροτάτη κατάστασις τῆς κοινωνίας ὀφείλεται ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον εἰς τοὺς ἀναξίους ἀρχιερεῖς καὶ ἱερεῖς, διότι ὅταν τὸ φῶς γίνῃ σκότος, τὸ σκότος πόσον;
Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός
«Οι κληρικοί θα γίνουν οι χειρότεροι και ασεβέστεροι των όλων» προφητεύει για τα έσχατα χρόνια ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός. («Ο Πατροκοσμάς», Προφητεία 57η , σελ. 39)
Ο Άγιος Ιππόλυτος (Άγιος Ιππόλυτος ΒΕΠΕΣ 6, 278)
«Οι ποιμένες ως λύκοι γενήσονται. Οι ιερείς το ψεύδος ασπάσονται. Οι μοναχοί τα του κόσμου ποθήσουσιν…» γράφει για την εποχή του Αντιχρίστου ο άγιος Ιππόλυτος
Ο Άγιος Νείλος ο Αγιορείτης
«Όταν πλησιάση ο καιρός της ελεύσεως του Αντιχρίστου θα σκοτισθή η διάνοια των ανθρώπων από τα πάθη της σαρκός και θα πληθυνθή σφόδρα η ασέβεια και η ανομία… Οι ποιμένες των Χριστιανών Αρχιερείς και ιερείς θα είναι άνδρες κενόδοξοι, μη γνωρίζοντες παντελώς την δεξιάν οδόν από την αριστεράν… Αι εκκλησίαι δε του Θεού θα στερηθούν ευλαβών και ευσεβών Ποιμένων και αλλοίμονον τότε εις τους εν τω κόσμω ευρισκομένους Χριστιανούς οι οποίοι θα στερηθούν τελείως την πίστιν, διότι δεν θα βλέπουν από κανένα φως επιγνώσεως…» προφητεύει ο άγιος Νείλος ο Αγιορείτης και Μυροβλύτης. (Προφητεία Αγίου Νείλου. Πιστόν αντίγραφον από το Βιβλίον «Ευαγγελικός Κήπος», τηςΙεράς Μονής Σταυροβουνίου Κύπρου)
Ο Αββάς Μωϋσής
«Εν ταις ημέραις εκείναις… θέλουν προχειρίζεσθαι ηγούμενοι και ποιμένες άνδρες αδόκιμοι αρετής, άπιστοι… μη διακρίνοντες την δεξιάν οδόν εκ της αριστεράς, αμελείς, φιλομέριμνοι, τα πρωτεία με δώρα αρπάζοντες… μη γνωρίζοντες κατηχείν και νουθετείν το ποίμνιον… εκ της τοιαύτης δε αμελείας και καταφρονήσεως των ποιμένων απολούνται οι αδελφοί…» προφητεύει και ο Αββάς Μωϋσής.
(Δ. Παναγόπουλου, «Άγιοι και Σοφοί περί των μελλόντων να συμβώσι», Προφητεία ΑββάΜωϋσέως, σελ. 6).
Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός: “Εμείς δι’ουδέν άλλο απεσχίσθημεν των Λατίνων, αλλά διότι είναι όχι μόνον Σχισματικοί, αλλά και Αιρετικοί. Δια τούτο σας παρακαλώ αποφεύγετε τους Παπικούς όπως φεύγει κάποιος από φιδιού και από προσώπου πυρός, αλλά και τους «Ορθοδόξους» που σχετίζονται με παπικούς……Δεν χωρεί καμμία συγκατάβασις σε ό,τι έχει σχέση με την Ορθόδοξη Πίστη μας”.
Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός: “Ο ένας Αντίχριστος είναι ο Πάπας’’ ……. “Τον Πάπα να καταράσθε, διότι αυτός θα είναι η αιτία του κακού” (90η Προφητεία).
