Το 2026 φαίνεται να είναι η χρονιά που το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα θα βρεθεί στα πρόθυρα της απόλυτης κατάρρευσης.
Με το αμερικανικό χρέος στα 38 τρισεκατομμύρια δολάρια, μια πραγματική «πυρηνική βόμβα» για τις οικονομίες του κόσμου, το δολάριο χάνει την αξία του με ρυθμό που θυμίζει σπασμένα νομίσματα σε φούσκα που σκάει.
Και η Gold Switzerland προειδοποιεί: έρχεται παγκόσμια αναταραχή, ένα είδος χρηματοπιστωτικής σφαγής, όπου οι παραδοσιακές σταθερές όπως οι αποθεματικές νομισματικές πολιτικές και οι ασφαλείς επενδύσεις δεν θα έχουν πλέον κανένα νόημα.
Ειδικότερα, σύμφωνα με έκθεση του ελβετικού οίκου, ήρθε πάλι εκείνη η εποχή του χρόνου που πρέπει με κάποιον τρόπο να βάλουμε όλα τα κομμάτια μαζί.
Αλλά κοιτάζοντας πίσω στα δεδομένα του 2025 καθώς προετοιμαζόμαστε για το αναπόφευκτα άγνωστo του 2026, μπορούμε να διαπιστώσουμε πως δεν υπάρχει μεγάλη ανάγκη για πανικό ή χειρονομίες απορίας.
Αυτό συμβαίνει γιατί όσο περισσότερα αλλάζουν τα πράγματα, τόσο παραμένουν ίδια.
Και σε αυτό το πλαίσιο, γνωρίζουμε το εξής: Το πρωτοφανές και μη βιώσιμο χρέος έχει μετατρέψει το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα και τις φουσκωμένες αγορές του σε κινούμενη βόμβα.
Με λίγα λόγια, και όπως επιβεβαιώνει η ιστορία, δεν μπορείς να αποφύγεις τις συνέπειες του χρέους ούτε τις επιπτώσεις από την απαράδεκτη κακοδιαχείρισή του.
Τα τρισεκατομμύρια που τυπώθηκαν για τη χρηματοδότηση χρεών σημαίνουν αργή αλλά σταθερή καταστροφή του νομισματικού συστήματος.
Ο χρονισμός δεν είναι τόσο σημαντικός όσο η προετοιμασία, ενώ η μέγγενη γύρω από το σπασμένο μοντέλο σφίγγει.
Το ίδιο γνωστό είναι ότι οι πολιτικοί σε ένα τόσο σκοτεινό περιβάλλον που οι ίδιοι δημιούργησαν θα κάνουν αυτό που πάντα έκαναν στην ιστορία.
Δηλαδή, όσο οι συνθήκες επιδεινώνονται, θα γίνονται ολοένα και πιο απελπισμένοι (ίσως και επιθετικοί) με αποτέλεσμα να χρησιμοποιούν τα αγαπημένα τους εργαλεία χειραγώγησης, ανειλικρίνειας και μη λογοδοσίας για τις μοιραίες γωνίες στις οποίες μας έχουν οδηγήσει μαζί με τα υποβαθμισμένα χαρτονομίσματά μας.
Στο τέλος, και όπως συνήθως, ο απλός πολίτης θα πληρώσει για τις αμαρτίες των κλόουν που βρίσκονται στην εξουσία, οι οποίοι έχουν μετατρέψει τα νομίσματα με τα οποία μετρούν τον πλούτο τους σε λιωμένα παγάκια.
Οι κάτοχοι πολύτιμων μετάλλων, φυσικά, έχουν διακρίνει αυτό το μοτίβο πολύ πριν από τις μάζες.
Οι ιστορικοί, τραπεζικοί και νομισματικοί κίνδυνοι που συνοδεύουν όλα τα ετοιμοθάνατα νομισματικά συστήματα σημαίνουν ένα πράγμα: Το πραγματικό χρήμα θα έχει μεγαλύτερη δύναμη από το χαρτί.
Κοιτώντας πίσω
Όπως αναφέρει η Gold Switzerland, το 2025 ξεκίνησε με μεγάλη φασαρία από την Ουάσιγκτον για περικοπές δαπανών και την επιβολή σειράς έκτακτων μέτρων (από ανατιμήσεις χρυσού και τελωνειακούς δασμούς μέχρι USAID και τον νόμο GENIUS) από τον Λευκό Οίκο, με στόχο να ξαναγίνει η προφανώς σπασμένη Αμερική “μεγάλη ξανά”.
Κρίσιμο για αυτόν τον στόχο ήταν το «External Revenue Service» και ένα κύμα μέτρων σχεδιασμένων να κάνουν τον υπόλοιπο κόσμο να πληρώσει για την υπερβολική σπατάλη μιας χώρας που επί δεκαετίες υποστήριζε με αλαζονεία ότι η πολιτική «το νόμισμά μας, το πρόβλημά σας» δεν θα τελείωνε ποτέ.
Μετά, η Αμερική, από το καλυμμένο με χρυσό δολάριο του 1944, πέρασε σε ένα fiat δολάριο το 1971…
Στη συνέχεια επιβλήθηκε το πετροδολάριο το 1973, για να επιβληθεί η παγκόσμια ζήτηση ενός πληθωριστικού δολαρίου, πριν η τιμή του χρυσού και του ασημιού «τιμολογηθεί» νομικά και βολικά στο COMEX το 1974.
Ως κάτοχος του παγκόσμιου αποθεματικού νομίσματος, οι ΗΠΑ μπορούσαν να επιβάλουν δεκαετίες ζήτησης για το δολάριό τους μέσω του πετρελαίου, ενώ ταυτόχρονα έπλητταν τα πολύτιμα μέταλλα στη Νέα Υόρκη και εξάγονταν οι αμερικανικοί πληθωρισμοί παγκοσμίως με ατιμωρησία. Ή έτσι νομίζαμε.
Αλλά με επίπεδα χρέους στα 38 τρισεκ. δολ. (σε αντίθεση με 250 δισ, δολ. το 1971) και δείκτη χρέους/ΑΕΠ στο 124% (σε αντίθεση με 38% το 1971), οι ΗΠΑ και το οπλοποιημένο δολάριο τους δεν είναι πλέον ο ίδιος ηγεμονικός παράγοντας που ήταν όταν ο John Connolly είπε την περίφημη φράση «Το νόμισμά μας, το πρόβλημά σας».
Με λίγα λόγια, οι ΗΠΑ το τερμάτισαν και ο κόσμος το ξέρει.
Το νόμισμά μας, το πρόβλημά μας
Όταν, για παράδειγμα, οι ΗΠΑ προσπάθησαν να εφαρμόσουν τους δασμούς της Liberation Day τον Απρίλιο του 2025, οι αγορές κατέρρευσαν.
Αλλά ακόμη πιο σημαντικό, κανείς δεν εμφανίστηκε στη δημοπρασία του Υπουργείου Οικονομικών για να αγοράσει τα απεχθή IOUs του θείου Σαμ.
Με άλλα λόγια, και χάρη σε δεκαετίες εθισμού στο χρέος, εξαγωγής πληθωρισμού και στην βραχυπρόθεσμα επικίνδυνη ιδέα της οπλοποίησης του δολαρίου το 2022, η Ουάσιγκτον αναγκάστηκε να αποδεχτεί την αναπόφευκτη πλέον πραγματικότητα: «Το νόμισμά μας είναι ΤΩΡΑ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΑΣ».
Κανείς δεν θέλει, δεν εμπιστεύεται ούτε φοβάται πλέον το χρεωμένο και υποβαθμισμένο δολάριο όπως έκανε παλαιότερα.
Αυτό αποτελεί πρόβλημα για την Ουάσιγκτον… Οι ΗΠΑ απλώς είναι υπερβολικά χρεωμένες για να είναι παντοδύναμες.
Το 2025 και το 2026 είναι και θα είναι ένας κόσμος πολύ διαφορετικός από το 1944 ή το 1971.
Οι ΗΠΑ, με λίγα λόγια, δεν είναι πια αυτό που ήταν, ούτε τα δολάρια ή τα IOUs τους.
Ποιος θέλει ένα IOU από έναν χρεοκοπημένο εκδότη;
Από τότε που οι ΗΠΑ εξωτερικεύσαν το αμερικανικό όνειρο και την παραγωγή στην Κίνα και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου γύρω στο 2001, ζουν ουσιαστικά με χρέος και με την υπόθεση ότι ο κόσμος, από το Τόκιο και τη Ριάντ μέχρι τη Μόσχα και τη Σαγκάη, θα αγόραζε ες αεί τα IOUs τους και συνεπώς το δολάριό τους.
Ωστόσο, τον Απρίλιο του 2025, διαπιστώσαμε ότι αυτή η υπόθεση δεν ήταν απλώς αλαζονική, ήταν ψευδής.
Καθώς οι αμερικανικές αγορές βούλιαζαν και οι δημοπρασίες του Υπουργείου Οικονομικών αντιμετωπίζονταν με αδιαφορία, η Ουάσιγκτον αναγκάστηκε να πάρει πίσω την επιθετική πολιτική των δασμών της, προκειμένου να επαναφέρει ηρεμία στον NASDAQ και να αναζωπυρώσει το ενδιαφέρον για τα λιγότερο αγαπημένα ομόλογα ΗΠΑ και δολάριο.
Οπουδήποτε εκτός των ΗΠΑ;
Την ίδια περίπου περίοδο, λέει η Gold Switzerland, καθώς ο δείκτης DXY και το δολάριο κατέρρεαν το 2025, η στρατηγική ABUSA («οπουδήποτε εκτός των ΗΠΑ») ετέθη σε λειτουργία.
Η ήδη ανοιχτά αποδολαριοποιούμενη τάση BRICS+ ενισχύθηκε από τα αναπτυσσόμενα χρηματιστήρια του Ηνωμένου Βασιλείου, της Ιαπωνίας και άλλων αναδυόμενων αγορών, που όλοι ξεπέρασαν τις αμερικανικές συνθέσεις.
Ακόμη και οι ευρωπαϊκές μετοχές, παρά την ύφεση και τα πραγματικά αρνητικά οικονομικά δεδομένα (από αγανακτισμένους Γάλλους αγρότες μέχρι διακοπές παραγωγής της Volkswagen), αυξήθηκαν κατά 36% σε δολαριακούς όρους, συμπεριλαμβανομένων των μερισμάτων, σχεδόν διπλάσια από το 19% του S&P το 2025.
Η AI θα μας σώσει;
Στο μεταξύ, οι αμερικανικές αγορές προσποιούνταν ότι η AI, που πέρασε από «ακριβή» σε «πραγματικά γελοία», θα μας έσωζε από… τον ίδιο τον άνθρωπο, φαντάζομαι.
Η AI (με τιμές που υπερβαίνουν κατά πολύ τα έσοδα) αντιπροσώπευε το 80% των κερδών της αμερικανικής αγοράς το 2025.
Η NVDA, στο κέντρο ενός κυκλικού φούσκας χρηματοδότησης, όπου οι συγκεντρωμένες τεχνολογικές εταιρείες επένδυαν πάνω από $350 δισ. σε AI data centers, προεξοφλούσε ετήσια έσοδα 2 τρισεκ. δολ., που ακόμη δεν έχουν φανεί.
Ένα πιστωτικό νανόμετρο
Αυτή η επικίνδυνη δαπάνη για AI χρηματοδοτείται κυρίως μέσω εκτός ισολογισμού χρέους, μέσω ιδιωτικών πιστωτικών δεξαμενών και άλλων SPVs, το μέγεθός τους προκαλεί φόβο για πιστωτικό κίνδυνο.
Όσον αφορά τις ιδιωτικές πιστωτικές αγορές, αυτό το σύστημα κακών δανείων σε εντελώς άγνωστης ταυτότητας δανειολήπτες, κυρίως subprime, που διακινούνται μεταξύ hedge funds, private equity και VC «σούπερμαν», ουσιαστικά φωνάζει για κίνδυνο αθέτησης.
Οι εξαντλημένοι δανειολήπτες σε αυτές τις κρυφές δεξαμενές πληρώνουν τόκους σε «μετοχές» αντί για πραγματικά δολάρια.
Δεν είναι καθόλου περίεργο που ο Jeffery Gundlach βλέπει τις ιδιωτικές πιστωτικές δεξαμενές ως τα νέα όπλα μαζικής καταστροφής.
Στο μεταξύ, πιο μακροπρόθεσμοι παίκτες, όπως ο Michael Burry, ποντάρουν short στην AI, ενώ ο μάντης της Όμαχα Warren Buffett, κρατά πάνω από 380 δισ. δολ. σε μετρητά, τη μεγαλύτερη αμυντική κίνηση στην ιστορία της Berkshire Hathaway.
Δυστυχώς, αυτοί οι πιστωτικοί κίνδυνοι δεν περιορίζονται στην αμερικανική αγορά. Το παγκόσμιο shadow-banking σύστημα είναι μια φούσκα 250 τρισεκ. δολ. που παράγει συνεχώς χρέος με ολοένα και αυξανόμενες πιθανότητες αθέτησης, έξω από ένα ήδη άρρωστο αλλά «ημι-ρυθμιζόμενο» τραπεζικό σύστημα.
Αυτό το σκιώδες τραπεζικό σύστημα, χωρίς κεφαλαιακές απαιτήσεις/ασφάλεια, χωρίς ασφάλιση καταθετών ή πρόσβαση σε κεντρική τράπεζα, λειτουργεί σαν χρονοβόμβα πέρα από τα λεγόμενα χρηματοοικονομικά μας «τίτλοι ειδήσεων», καταλήγει η Gold Switzerland.
www.bankingnews.gr
