Όλα τα δεδομένα, από το 2010 και μέχρι βαθιά στο μέλλον, δεκαετίες μετά, δείχνουν πλέον να θέτουν επιτακτικά αυτό το ερώτημα. Επώδυνο τέλος της αθλιότητας ή επώδυνη αθλιότητα χωρίς τέλος; Και αυτό το ερώτημα έχει άμεση σχέση με την επιστροφή μας σε εθνικό νόμισμα ή την παραμονή μας στο ευρώ.
Έτσι όπως γίναμε, εύκολες λύσεις δεν υπάρχουν πλέον. Νομίζουμε ότι
ήρθε η ώρα να φύγει από την παρανομία η συζήτηση για το Grexit και να γίνει ένας ελεύθερος διάλογος, με όλα τα επιχειρήματα και όλες τις προοπτικές πάνω στο τραπέζι και με συμμέτοχους όλους τους Έλληνες.
Ας ξεκινήσουμε με κάτι απλό. Αντί να μας τρομοκρατεί αόριστα, να μας πει η ντόπια πολιτικοοικονομική ολιγαρχία γιατί επιμένει με κάθε θυσία στην παραμονή μας στο ευρώ; Γιατί απαγορεύει κάθε συζήτηση στα καθεστωτικά ΜΜΕ; Είναι η παραμονή μας υπέρ των δικών της συμφερόντων ή υπέρ των λαϊκών συμφερόντων; Δεν θα ήταν καλύτερο να προηγηθεί μια μεγάλη, ελεύθερη και ισότιμη συζήτηση, χωρίς αποκλεισμούς και τρομοκρατία και στο τέλος να αποφασίσουμε όλοι μαζί;
Αν συνεχίσουμε στην ίδια λογική μιας επώδυνης αθλιότητας χωρίς τέλος, το επικρατέστερο αποτέλεσμα τελικά θα είναι μια επώδυνη κατάρρευση και διάλυση της πατρίδας και όλων μας. Ας σπεύσουμε πριν να είναι αργά.
