ΓΡΑΦΕΙ Ο ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΚΑΛΛΙΝΤΕΡΗΣ
Στην απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης πριν από 40 και πλέον χρόνια (Tunisia/Libyan Arab Jamahirija, 1982) σταθμίστηκαν μεταξύ των άλλων κριτηρίων για την χάραξη της υφαλοκρηπίδας μεταξύ Λιβύης και της Τυνησίας και οι άδειες εξόρυξης υδρογονανθράκων που είχαν εκδώσει κατά το παρελθόν οι δύο χώρες.
Το Δικαστήριο θεώρησε ότι εφόσον οι άδειες αυτές δεν είχαν αμφισβητηθεί ενώ κάλυπταν θαλάσσιο χώρο στην αμφισβητούμενη πλέον περιοχή, υφίστατο σιωπηρή αποδοχή εκατέρωθεν για τα όρια της υφαλοκρηπίδας τους.
Να λάβουμε υπόψη ότι η Λιβύη στη συγκεκριμένη δικαστική διαδικασία υποστήριξε ότι η υφαλοκρηπίδα της που συναρτάται σε συνέχεια με την αφρικανική ήπειρο διακόπτεται μόνο όπου σχηματίζονται υποθαλάσσιες τάφροι (τάφρος του Πλινίου), δηλ. σε σχετικά μικρή απόσταση από την Κρήτη.
Αυτή η θεώρηση της Λιβύης προ 40 ετών για τα κυριαρχικά δικαιώματα της παραμένει σταθερή μέχρι και σήμερα καθώς προσπαθεί να υποστηρίξει τα συμφέροντά της εις βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων νοτίως της Κρήτης…
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΟ ΕΠΙΜΑΧΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
“The line of adjoining concessions, which wastacitly respected for a number of years, and which approximately correspondsfurthermore to the line perpendicular to the coast at the frontier point which hadin the past been observed as a de facto maritime limit, does appear to theCourt to constitute a circumstance of great relevance for the delimitation.Since this is a matter closely bound up with the practical method ofdelimitation, the Court will examine the nature and genesis of the line when itcomes to that part of the judjement” (σκέψη 96 της απόφασης)
H ΛΙΒΥΗ ΚΑΙ Η ΧΑΓΗ
Στην απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης πριν από 40 και πλέον χρόνια (Tunisia/Libyan Arab Jamahirija, 1982) σταθμίστηκαν μεταξύ των άλλων κριτηρίων για την χάραξη της υφαλοκρηπίδας μεταξύ Λιβύης και της Τυνησίας και οι άδειες εξόρυξης υδρογονανθράκων… pic.twitter.com/w9sUT8aOR9
— Nikodimos Kallinteris (@KNikodimos) July 28, 2025
