«Τώρα αυτό δεν είναι το τέλος. Δεν είναι καν η αρχή του τέλους. Αλλά είναι, ίσως, το τέλος της αρχής» αναφέρει η Rabobank… ενθυμούμενη τον Βρετανό πολιτικό Winston Churchill, και συνεχίζει:
«Την περασμένη εβδομάδα είδαμε καθαρό πανικό στην αγορά. Ως αποτέλεσμα οι αγορές προεξοφλούν μειώσεις ως 50 μ.β. εκ μέρους της Federal Reserve μέσα στο 2024».
Οι μισθοδοσίες του μηνός Ιουλίου ήταν αδύναμες (114.000 έναντι πρόβλεψης για 175.000), ενώ αιφνιδιαστική ήταν η αύξηση της ανεργίας στο 4,3%, που ενεργοποιεί τον λεγόμενο κανόνα «ύφεσης» Sahm – αν και τα δεδομένα μπορεί να είναι ελαφρώς διαστρεβλωμένα λόγω του τυφώνα Beryl (αν ναι, τα δεδομένα του Αυγούστου θα είναι καλύτερα).
Eπίσης, είναι αλήθεια ότι υπάρχουν επίσης ζητήματα σχετικά με τις «υποτιθέμενες» θέσεις εργασίας και τις αναθεωρήσεις του μοντέλου γεννήσεων/θανάτων του BLS, καθώς επίσης και τους μισθολογικούς λογαριασμούς.
Εν ολίγοις, η αγορά εργασίας ψύχεται, αλλά δεν καταρρέει, κάτι που θέλει η Fed.
Είδαμε επίσης μια βουτιά στις μετοχές της τεχνολογίας.
Λίγοι στις αγορές απηύθυναν προειδοποιήσεις όταν διογκωνόταν αυτή η φούσκα(;), αλλά, όταν τα πράγματα ανατρέπονται, απαιτούν περικοπές επιτοκίων.
Αλλά η απομάκρυνση του αφρού από τις μετοχές είναι αυτό που θέλει η Fed, σημειώνει η Rabobank.
Πριν από λίγους μήνες, η σχέση USD/JPY ήταν στο 170 ή 180, επειδή η Bank of Japan δεν μπορούσε να προχωρήσει σε νομισματική σύσφιξη χωρίς να ανατινάξει τον εαυτό της και την ιαπωνική οικονομία, ενώ η Fed δεν μπορούσε να μειώσει πολύ.
Ανεξάρτητα από την αύξηση των επιτοκίων της BOJ κατά 15 μ.β. και τη επιθετική ρητορική από τον κυβερνήτη Ueda την περασμένη εβδομάδα, με τις αγορές να προεξοφλούν ισοτιμία USD/JPY στο 140.
Έχουμε ήδη μια βουτιά στις ιαπωνικές μετοχές και γνωρίζουμε ότι οι πληθωριστικές πιέσεις από την πλευρά της προσφοράς και της ζήτησης υπηρεσιών εξακολουθούν να παραμονεύουν στις ΗΠΑ.
Η κάλυψη των short θέσεων, παράλληλα με την αποσυμπίεση του carry trade στο γεν, που ανύψωσε τις μετοχές των ΗΠΑ, δεν αφήνουν άλλα ανοδικά περιθώρια…
Σύμφωνα με τη Rabobank, αυτό που πρέπει να περιμένουμε είναι ξανά διαφορές επιτοκίων- εκτός εάν η Fed επιστρέψει στη νομισματική πολιτική της εποχής του Covid.
Ακόμα κι αν ναι, είναι ακόμα μόνο το τέλος της αρχής.
Λαϊκισμός
Με τον λαϊκισμό να αυξάνεται, μπορεί η δυτική κοινωνία να υποστεί βαθιά ύφεση; διερωτάται η Rabobank…
«Θα πρέπει να ξεκινήσουμε από τα μεγαλύτερα δημοσιονομικά ελλείμματα και επίπεδα δημοσίου χρέους μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Περισσότερη λιτότητα θα δημιουργούσε χάος, επομένως σίγουρα θα βλέπαμε τεράστιες κρατικές δαπάνες να υποστηρίζονται από την κεντρική τράπεζα».
Μια τέτοια στρατηγική θα καθιστούσε τους «ταύρους» των ομολόγων ευτυχείς, ωστόσο θα έδειχνε στο ευρύ κοινό πως το σύστημα είναι κατεστραμμένο.
Μπορούμε να πιέσουμε τις αποδόσεις και να τις διατηρήσουμε εκεί, όπως μετά το 2008: αλλά μόνο με ασθενέστερα νομίσματα έναντι σκληρών περιουσιακών στοιχείων, βασικών συναλλαγματικών ισοτιμιών και εμπορευμάτων – που σημαίνει πληθωρισμό από την πλευρά της προσφοράς.
Επιπλέον, πρέπει να δώσουμε προσοχή στον πιο λαϊκιστικό θυμό.
Αυτό είναι ήδη πρόβλημα στην ΕΕ, όπως και στο Ηνωμένο Βασίλειο, που βιώνει είδε βίαιες διαμαρτυρίες κατά της μαζικής μετανάστευσης και της αστυνόμευσης «Δύο Επιπέδων» σε ολόκληρη τη χώρα…
Σε αυτό το πλαίσιο, η Δύση ίσως αναγκαστεί να υιοθετήσει προστατευτικά μέτρα για να αυξήσει και να ανακυκλώσει το κεφάλαιο εσωτερικά, όπως έχει ήδη προταθεί στις ΗΠΑ.
Γεωπολιτική
Πέρα από τα παραπάνω, η γεωπολιτική είναι σημαντικό ζήτημα τη σήμερον ημέρα, λέει η Rabobank.
Σύμφωνα με δημοσίευμα των New York Times, οι Ιρανοί θα χτυπήσουν το Ισραήλ στις 12-13, ανήμερα σημαντικής εβραϊκής εορτής…
Οι αμερικανικές και ευρωπαϊκές δυνάμεις θα βοηθήσουν και πάλι, ενώ το Ισραήλ θα αντεπιτεθεί σκληρά.
Tο Ισραήλ θα μπορούσε επίσης να βομβαρδίσει τις βασικές ενεργειακές υποδομές του, όπως έκανε με τους Houthi.
Η δε Τεχεράνη διεμήνυσε στη Hezbollah να στοχεύσει σκόπιμα άμαχους πληθυσμούς, συνεπώς φαίνεται ότι ο πόλεμος πλησιάζει.
Μάλιστα, σε περίπτωση κλιμάκωσης, οι δυνάμεις του Άξονα της Αντίστασης μπορεί να χτυπήσουν τις ενεργειακές υποδομές των Κρατών του Κόλπου για να αναγκάσουν τη Δύση να εγκαταλείψει το Ισραήλ.
Εν ολίγοις, μπορούσαμε να βιώσουμε την έναρξη ενός βίαιου πετρελαιοειδούς σοκ, χωρίς να έχουμε ιδέα για το πώς θα τελειώσει στη συνέχεια.
Η κουβετιανή εφημερίδα Al-Jarida παραθέτει ανώτερη ιρανική πηγή, βάσει της οποίας οι ΗΠΑ επιθυμούν απεγνωσμένα να βρουν μια διέξοδο και να επιστρέψουν στη συμφωνία του 2015 για το JCPOA, και κατηγορούν το Ισραήλ για όλα αυτά – όχι το Ιράν.
Ωστόσο, η προσέγγιση διαρκεί δύο ή είναι απλώς υποχώρηση και σίγουρα δεν αποτρέπει περαιτέρω βία.
Σε αυτήν την περίπτωση, ο σύμμαχος των ΗΠΑ, εκτός του ΝΑΤΟ, Κατάρ, στο οποίο στεγάζονται ηγέτες της Hamas, φέρεται να έχει απαγορεύσει οποιαδήποτε στρατιωτική χρήση της αμερικανικής αεροπορικής βάσης Al-Udeid, που βρίσκεται εκεί, εναντίον του Ιράν.
Εν τω μεταξύ, άλλοι τίτλοι υπογραμμίζουν πόσο χάνει η αγορά από τη γεωπολιτική γενικά:
Ξεκινώντας με τον Churchill, το τέλος της αρχής το έχουμε δει μόνο σε πολλαπλά μέτωπα με τα λόγια του μπολσεβίκου επαναστάτη Trotsky: «Μπορεί να μην σε ενδιαφέρει ο πόλεμος, αλλά τον πόλεμο τον ενδιαφέρεις».
www.bankingnews.gr
