Τα νέα υπερσύγχρονα stealth μαχητικά αερσκάφη 5ης γενιάς J-20 της Κίνας απέκτησαν αρχική επιχειρησιακή ικανότητα τον Φλεβάρη, όμως παρ’ όλα αυτά δεν πιάνουν μία μπροστά στους μελλοντικούς τους αντιπάλους τα F-22 Raptor και τα F-35, αφού αντιμετωπίζουν ένα σημαντικό πρόβλημα.
Στις 9 Φεβρουαρίου 2018, με σχετική ανακοίνωση του το Κινεζικό Υπουργείο Άμυνας δήλωσε ότι το νέο stealth μαχητικό αεροσκάφος J-20 της Κίνας εντάχθηκε στον στόλο της Κινεζικής Πολεμικής Αεροπορίας. Οι κινέζοι αναλυτές ανέφεραν ότι το νέο τεχνολογικό επίτευγμα της Κίνας έσπαγε το Δυτικό μονοπώλιο στην κατηγορία των stealth μαχητικών αεροσκαφών. “Το J-20θα αλλάξει επίσης την ιστορία της αεροπορίας στην περιοχή Ασίας και του Ειρηνικού.” Στο παρελθόν, μόνο οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί της όπως η Ιαπωνία ήταν σε θέση να παρατάσσουν stealth μαχητικά. Αλλά τώρα, το J-20 της Κίνας κατάφερε να σπάσει αυτό το μονοπώλιο”, ανέφερε ο Song Zongping, ένας κινέζος στρατιωτικός αναλυτής, κάνοντας δηλώσεις σε κρατικά μέσα ενημέρωσης.
Η Κίνα έχει, μάλιστα από καιρό, παρουσιάσει το J-20, ως ανταγωνιστή των stealth μαχητικών 5ης γενιάς των ΗΠΑ, F-22 και F-35. Αλλά μια μελέτη θέτει υπό αμφισβήτηση αυτούς τους ισχυρισμούς. Συγκεκριμένα, το South China Morning Post (SCMP) ανέφερε ότι «η Κίνα βιάστηκε να εντάξει στην υπηρεσία το πρώτο stealth μαχητικό J-20 της, παραβιάζοντας το αρχικό χρονοδιάγραμμα και χρησιμοποιώντας κινητήρες χαμηλότερων δυνατοτήτων ως προσωρινή λύση, εξαιτίας των αυξανόμενων προκλήσεων ασφάλειας στην περιοχή». Σύμφωνα με το SCMP, “οι ικανότητές του J-20 θα είναι πολύ περιορισμένες, επηρεάζοντας την ευελιξία και την αποδοτικότητα των καυσίμων του, καθώς και το ίχνος που θα αφήνει στα εχθρικά ραντάρ όταν πετά με υπερηχητικές ταχύτητες”.
Η έρευνα υπογραμμίζει ότι τα J-20 αρχικά σχεδιάστηκαν για να τροφοδοτούνται από έναν ειδικά σχεδιασμένο κινητήρα W-15. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια των δοκιμών το 2015, ο κινητήρας W-15 εξερράγη. Αν και κανείς δεν τραυματίστηκε στην έκρηξη, οι κινέζοι μηχανικοί δεν μπόρεσαν να φτιάξουν τον κινητήρα. Μία πηγή ανέφερε στην South China Morning Post ότι “οι λόγοι που συνέβη το ατύχημα ήταν περίπλοκοι, ένας από τους οποίους ήταν ο ποιοτικός έλεγχος των μονοκρυσταλλικών λεπίδων του κινητήρα, τα οποία αποτελούν το βασικό συστατικό για έναν τόσο ισχυρό στροβιλοκινητήρα.” Πιο συγκεκριμένα, οι κρυστάλλινες λεπίδες στροβίλου δεν ήταν σε θέση να χειριστούν τις υψηλές θερμοκρασίες και την ευελιξία του J-20.
Ένας κινητήρας με τέτοιες δυνατότητες είναι απαραίτητος για τα αεροσκάφη πέμπτης γενιάς. Όπως σημειώνει το άρθρο, κινητήρες όπως ο Pratt & Whitney F119 του F-22 επιτρέπουν στα μαχητικά να φτάνουν σε υπερηχητικές ταχύτητες χωρίς μετάκαυση, που τους επιτρέπει να διατηρούν το χαμηλό ίχνος τους (τεχνολογία stealth). Χωρίς μια μηχανή όπως αυτή, το J-20 θα στερούνταν της μυστικότητας, καθώς θα πετά με υπερηχητικές ταχύτητες.
Το πρόβλημα αυτό δεν φαίνεται να επιλύεται στο προσεχές μέλλον. Μια δεύτερη κινεζική στρατιωτική πηγή ισχυρίστηκε στο SCMP ότι “οι Κινέζοι τεχνικοί αμτιμετωπίζουν δυσκολίες στην προσαρμογή του κινητήρα, ώστε να μπορεί να παραχθεί μαζικά”.
Προς το παρόν, τα καινούργια μοντέλα J-20 της Κίνας χρησιμοποιούν κινητήρες WS-10B. Σύμφωνα με το SCMP, o WS-10B είναι μια τροποποιημένη έκδοση του κινητήρα WS-10 Taihang, που κατασκευάστηκε για να τροφοδοτήσει τα μαχητικά 4ης γενιάς J-10 και J-11 της Κίνας.
Δεν είναι η πρώτη φορά που το J-20 έχει χρειαστεί νέους κινητήρες. Αρχικά, η Κίνα είχε χρησιμοποιήσει δύο ρωσικούς κινητήρες AL-31 για να τροφοδοτήσει τα J-20 μαχητικά. Αυτοί οι κινητήρες είναι ακόμη λιγότερο ικανοί από τους κινητήρες WS-10B που παράγει η Κίνα στην εγχώρια αγορά. Το Πεκίνο πίεσε τη Μόσχα να του πουλήσει πιο εξελιγμένες μηχανές, αλλά η Ρωσία αρνήθηκε λόγω ανησυχιών ότι η Κίνα θα την αντιγράψει, όπως έχει κάνει και με άλλα στρατιωτικά συστήματα.
Η άρνηση της Ρωσίας ώθησε την Κίνα να αρχίσει να επενδύει σε κινητήρες εγχώριας παραγωγής. Στην πραγματικότητα, οι «στρατιωτικοί» δήλωσαν στο South China Morning Post ότι το Πεκίνο δαπάνησε περίπου 23,7 δισεκατομμύρια δολάρια μεταξύ του 2010 και του 2015 προσπαθώντας να αναπτύξει πιο σύγχρονες αεροδιαστημικές μηχανές. Τα κινεζικά κρατικά μέσα ενημέρωσης έχουν προηγουμένως καυχηθεί ότι οι προσπάθειες αυτές απέδωσαν. Η κεντρική τηλεόραση της Κίνας ισχυρίστηκε πέρυσι ότι οι κινητήρες W-15 ήταν συγκρίσιμοι με τον Pratt & Whitney F119. Προφανώς, αυτό δεν ισχύει.
Το άρθρο της South China Morning Post δεν αποτελεί έκπληξη. Ένα άρθρο του Reuters τον Ιανουάριο του 2016 σημείωσε ότι η Κίνα πάσχιζε να κατασκευάσει κινητήρες για μαχητικά αεροσκάφη 5ης γενιάς. Σύμφωνα με το Reutersμ οι κινέζοι κατασκευαστές κινητήρων αντιμετωπίζουν πολλά προβλήματα, μεταξύ αυτών είναι η αδυναμία των μαχητικών J-20 και J-31 να πετάξουν σε υπερηχητικές ταχύτητες, όπως οι κύριοι αντίπαλοι τους τα αεροσκάφη F-22 και F-35 της Lockheed Martin, χωρίς την χρήση μετάκαυσης.
Βέβαια, είναι σχεδόν βέβαιο ότι η Κίνα τελικά θα ξεπεράσει τα προβλήματά της στην κατασκευή εξελιγμένων αεροδιαστημικών μηχανών. Το άρθρο του Reuters ανέφερε ότι ορισμένες πηγές υποστήριξαν ότι το Πεκίνο προσλαμβάνει ξένους μηχανικούς και αξιωματικούς Πολεμικών Αεροποριών για να βοηθήσουν στην παραγωγή. Μια εταιρεία παροχής συμβουλών αεροναυπηγικής με έδρα τη Σαγκάη, ο όμιλος Galleon εκτιμά ότι η Κίνα θα επενδύσει περίπου 300 δισεκατομμύρια δολάρια τις επόμενες δύο δεκαετίες για την ανάπτυξη κινητήρων για τα πολιτικά και στρατιωτικά της αεροσκάφη.
Προς το παρόν, όμως τα κινεζικά μαχητικά δεν βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο με τα Αμερικανικά αεροσκάφη.
