Οι άνθρωποι είναι τρελοί. Συνεχίζουν και βάζουν φόρους, όταν γνωρίζουν ότι ο κόσμος δεν έχει άλλα χρήματα να πληρώνει. Αυτό τους ζητάνε οι Γερμανοί! Κολλημένοι με τους φόρους, οι βόρειοι φίλοι μας, νομίζουν ότι έτσι θα ξεμπερδέψουν με την ελληνική κρίση. Κι οι δικοί μας εντελώς άβουλοι
αποδέχονται τα πάντα, όταν όλοι ξέρουν ότι δεν υπάρχει σωτηρία χωρίς ένα γενναίο σχέδιο χρηματοδότησης.
Χρειαζόμαστε ένα νέο σχέδιο Μάρσαλ και όχι νέους φόρους. Η αγορά χρειάζεται ρευστότητα που δεν υπάρχει και επενδύσεις που έρχονται μεν αλλά με το σταγονόμετρο. Οι Γερμανοί έχουν χίλιους τρόπους για να τελειώσουν στο σημείο αυτό το μαρτύριο των λαών του Νότου, αλλά δεν κάνουν το παραμικρό. Φοβούνται ότι μία πραγματική Ένωση της Ευρώπης θα τους στερήσει τα δικά τους κυριαρχικά δικαιώματα.
Από σύνοδο σε σύνοδο κορυφής αυτό γίνεται όλο και πιο σαφές: Η Γερμανία χρησιμοποίησε το όραμα της Ευρώπης για να πετύχει την δική της ενοποίηση και τώρα χαράσσει τον δικό της δρόμο. Κοροϊδεύουν ανοικτά τους πάντες! Συντηρούν την κρίση, όταν θα μπορούσαν να έχουν δώσει λύσεις. Αντί γι΄ αυτό συμφωνούν σε μεγαλόπνοα σχέδια που έπειτα από λίγο χάνονται μέσα στην λήθη.
Ο Νότος χρειάζεται ένα επενδυτικό τσουνάμι. Χρειάζεται πόρους για να μπορέσει να πετύχει την ανάπτυξη. Κι όσο περνάει ο καιρός και δεν έρχεται ένα νέο σχέδιο Μάρσαλ, τόσο αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο η ανάγκη του νότου για περισσότερα κεφάλαια. Πριν από τρία χρόνια ήταν αρκετή μία ένεση ρευστότητας. Σήμερα χρειάζεται ένα σχέδιο Μάρσαλ. Σε δύο χρόνια ο κατεστραμμένος Νότος θα ζει από την ελεημοσύνη της Γερμανίας…
Δεν χρειάζεται πολλή φαντασία για να δει κανείς τι έρχεται στην περίπτωση της Ελλάδας. Η αντικειμενική αδυναμία της χώρας να συγκεντρώσει φόρους θα οδηγήσει το δημόσιο σε έναν νέο κύκλο αφερεγγυότητας, πολλαπλασιάζοντας τα προβλήματα προς τον ιδιωτικό τομέα και προκαλώντας συνθήκες ακόμη μεγαλύτερης κοινωνικής έκρηξης.
Μέχρι χτες υπήρχε η προοπτική μιας ουσιαστικής βοήθειας από την Ευρώπη, με στόχο τις επενδύσεις και την ανάκαμψη της Οικονομίας. Το γεγονός ότι επιμένουν σε αυτή την κρίσιμη φάση στην πολιτική των νέων φόρων, στερεί από την Ελλάδα το δικαίωμα να πιστεύει ότι μπορεί για καιρό ακόμη να βρίσκεται στο ίδιο γήπεδο με τους ισχυρούς της Ευρώπης. Κι επειδή η έξοδος από το ευρώ θα προκαλέσει μία ήττα πρώτου βαθμού για την Ευρώπη και θα επιφέρει ένα δυσβάστακτο πολιτικό κόστος, η Γερμανία φέρεται να εγκρίνει την πολιτική μιας χαλαρής σχέσης που θα επιβιώνει χάρη στην γενναιοδωρία – φιλανθρωπία της ιδίας και των συμμάχων της.
Είναι κάτι περισσότερο από σαφές ότι τώρα περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη φορά η χώρα χρειάζεται ένα εθνικό σχέδιο εξόδου από την κρίση και όχι νέους φόρους και πολιτικές τύπου Στουρνάρα. Η χώρα χρειάζεται μία συμφωνία για την επιβίωση του ελληνισμού. Οι Γερμανοί δεν σκοπεύουν να μας βγάλουν από την κρίση. Μόνοι μας θα βγούμε από το πηγάδι…
