ΣΟΛΩΜΟΣ ΣΟΛΩΜΟΥ
Στη διαχωριστική γραμμή
διαχώρισες τη θέση σου.
Ήσουν ο Άη Γιώργης
με το κοντάρι όπως το βάσταγες.
Λαπίθης από τη Λάπηθο
σε σύμπλεγμα Κενταύρων.
Κέρας της Κερύνειας λυτρωτικό
της Αφροδίτης έρωτας.
Ανέβαινες με ρομφαία τσιγάρο.
Σε χτύπησαν με την ίδια ευκολία
που βαρούν τα πόδια οι στρατιώτες
όταν αναφέρονται.
Έπεσες πρωτοβρόχι της λευτεριάς
σε χώμα δικό μας.
Καταβασία μιας γιορτής.
Εκεί στη γραμμή της διχοτόμησης
σταμάταγε η γραμμή της ζωής σου.
Σταμάταγε η τύχη σου
κι αρχίνιζε η δόξα.
Ο ήλιος πισωπάτησε
μπροστά σου να περάσεις, σαν ανέβαινες.
……….
Έτρεξες μοναχικό ζειμπέκικο σε ρυθμούς πεντοζάλη.
Δεν ήσουν μπροστάρης αλλά μόνος σου.
Έφυγες εκείνο τ΄απόγευμα από το σπίτι
δίχως να πεις σε κανέναν πως πήγαινες στην πατρίδα.
Έφυγες εκείνο τ΄απόγευμα από το σπίτι
δίχως ν΄αποκαλύψεις σε κάποιον
ποιούς ήθελες να δεις.
Ποιούς πήγαινες να βρεις , να συναντήσεις
Τον Ισαάκ και τον Καραολή και τον Παληκαρίδη.
Αγάπησες πίοτερο κι από την Αφροδύτη ακόμα
της ”Νίκης” το παράστημα.
……………………….
Ως αστραπή ανέβαινες
κι ύστερα η βροντή που σ΄έριξε.
Στο πήλινο κρεβάτι σου κοιμάται η Σαντορίνη.
Κoιμάσαι μες στη Λάρνακα
και μαυροφόρα Λευκωσιά
στην αγκαλιά της σε κρατά.
………………………………….
Πολλοί σκοτώνονται για τη λευτεριά
οι Έλληνες όμως με ανεμελιά πεθαίνουν.
Με το τσιγάρο στο στόμα πιάνουν κουβέντα με το θάνατο.
…………………………………………..
(ποίημα από τη συλλογή του Δ. Πορφύρη ”Noam York” από τις εκδόσεις ΣΤΟΧΑΣΤΗΣ) 2000
Το ποίημα είναι από την υποενότητα ”ΔΗΜΟΣΙΟΝ ΣΗΜΑ” και εδώ αναδημοσιεύεται ένα απόσπασμα…….Ήταν 14 Αυγούστου 1996 σαν σήμερα..
