Έπειτα από την είδηση ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής σκοπεύουν να προχωρήσουν στην αγορά νέων συστημάτων HIMARS και στον εκσυγχρονισμό πολλών μονάδων συστήματος πυροβολικού MLRS, αξίζει να γίνει μια επισκόπηση των οπλικών συστημάτων Πυροβολικού που διαθέτει το NATO απέναντι στη Ρωσία.
Η τελευταία έχει κάνει μεγάλη επίδειξη ισχύος αφού το Πυροβολικό της έχει λάβει μέρος σε αρκετές επιχειρήσεις στην Συρία και την Ουκρανία, αποδεικνύοντας την αξία του. Τι έχει να αντιπαραβάλλει η
Συμμαχία;
1. M270 MLRS
Στη δεκαετία του ’80, οι Ηνωμένες Πολιτείες ανέπτυξαν το M270 MLRS, το πιο συνηθισμένο οπλικό σύστημα πυροβολικού στο ΝΑΤΟ. Οι ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ελλάδα, η Ιταλία και η Τουρκία διαθέτουν αυτό το σύστημα στο οπλοστάσιό τους.
Το πυραυλικό σύστημα M270 αποτελείται από την ερπυστριοφόρα πλατφόρμα Μ-993 και από το σύστημα πολλαπλής εκτόξευσης Μ-269 (LLM). Μπορεί να χρησιμοποιηθούν για την διεξαγωγή βόλής, ρουκέτες και πυραύλους ATACMS (Army Tactical Missiles Systems), ενώ το ΠΕΠ μπορεί να εκτοξεύσει ρουκέτες με διάμετρο 227 χιλ., οι οποίες είναι ήδη συναρμολογημένες και συσκευασμένες σε εξαπλό φορέα.
2. M142 HIMARS
Το HIMARS διαθέτει πιο σύγχρονο έλεγχο πυρός, ωστόσο έχει τη μισή δύναμη πυρός από το MLRS αφού έχει τη δυνατότητα πολλαπλής εκτόξευσης έξι ρουκετών 227 χιλιοστών και όχι δώδεκα όπως το προαναφερθέν σύστημα.
Ωστόσο το συγκριτικό του πλεονέκτημα έγκειται στο γεγονός ότι είναι ΈΝΑ πιο στρατηγικό οπλικό σύστημα, αφού μπορεί να μεταφερθεί εντός του θεάτρου επιχειρήσεων μέσω C-130. Επίσης έχει μικρότερο κόστος συντήρησης και έχει μεγαλύτερη τακτική κινητικότητα και ευελιξία στη χρήση του κάτι που το καθιστά εξαιρετικά αποτελεσματικό.
Το σύστημα έχει γνωρίσει πρόσφατο μεγάλη ανταπόκριση από κράτη – μέλη του ΝΑΤΟ, με την Πολωνία να αγοράζει 20 τέτοια συστήματα στα τέλη του 2018, ενώ η Ρουμανία αγόρασε επίσης το HIMARS στις αρχές του 2018.
3. RM-70
Αν και σχεδιάστηκαν για τις χώρες του Συμφώνου της Βαρσοβίας κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, οι εκτοξευτές RM-70 συνεχίζουν να υπηρετούν σε οπλοστάσια του ΝΑΤΟ στην Κεντρική Ευρώπη.
Με βάση την ισχυρή πλατφόρμα Tatra, οι εκτοξευτές RM-70 μπορούν να χρησιμεύσουν ως εναλλακτική λύση για τα HIMARS, καθώς έπειτα από τροποποιήσεις μπορούν να φέρουν πυρομαχικά των 227 χιλιοστών.
Ωστόσο, ακόμη και με τα βλήματα, που αρχικά χρησιμοποιούσαν. των 122 χιλιοστών βάσει του συστήματος εκτόξευσης Grad, τα συστήματα RM-70 παραμένουν τρομερά και εξαιρετικά ικανά οπλικά συστήματα.
4. LAROM
Εκτός από τα HIMARS, η Ρουμανία χρησιμοποιεί επίσης ένα ελαφρύτερο πυραυλικό σύστημα, το LAROM, το οποίο είναι μια εκδοχή του εκτοξευτή πυραύλων LAR-160 του Ισραήλ.
Η δυνατότητα χρήσης ισραηλινών ρουκετών 160 χιλιοστών παρέχει σημαντική αύξηση ιισχύος και δύναμης πυρός, αν ληφθεί υπόψη ότι διαθέτουν κεφαλές πυρομαχικών διασποράς και έχουν ένα ειδικό σύστημα ταχέως επανεξοπλισμού στο πεδίο της μάχης.
Το LAROM ωστόσο μπορεί να χρησιμοποιήσει και σύστημα εκτόξευσης Grad όπως και το RM-70.
5. T-300 Kasirga
Το τουρκικό οπλικό σύστημα T-300 Kasirga είναι ίσως το μοναδικό σύστημα του ΝΑΤΟ που θα μπορούσε πραγματικά να θεωρηθεί “βαρύ πυροβολικό” όπως το ρωσικό – σοβιετικό BM-30 Smerch.
Εκτοξεύοντας βλήματα 300 χιλιοστών, το T-300 είναι ένα από τα μεγαλύτερα πυραυλικά συστήματα πυροβολικού στο οπλοστάσιο του ΝΑΤΟ, με ρουκέτες ικανές να έχουν εμβέλεια 100 χιλιόμετρα που ξεπερνούν τα 70 χιλιόμετρα που μπορεί να φτάσει το MLRS με τους πυραύλους M30 / M31 GMLRS, παρόλο που οι νέες υπό ανάπτυξη ρουκέτες θα μπορούν να έχουν εμβέλεια 150 χιλιομέτρων.
Το T-300 έχει επίσης μία από τις μεγαλύτερες κεφαλές πυροβολικού στο οπλοστάσιο του ΝΑΤΟ. Τα βλήματα M31 που χρησιμοποιούν τα συστήματα MLRS έχουν βάρος 90 κιλών, που υστερούν σε μεγάλο βαθμό σε σχέση με την κεφαλή 150 κιλών του Τ-300 ή των 243 κιλών των ρωσικών Smerch.
Με πληροφορίες από: National Interest
