Φώτο από Capital.gr
Προς το παρόν τα φιλότιμα παιδιά μας οι Έλληνες Αρχαιολόγοι δίνουν την δικιά τους μάχη στα έγκατα της Μακεδονικής γης.
Οι ανεπανάληπτες ¨αττικές¨ Καρυάτιδες μας οδήγησαν στον τρίτο διαφραγματικό τοίχο με την ύπαρξη επιμελημένου μαρμάρινου περιθυρώματος ιωνικού ρυθμού.
Τελικά οι Μακεδόνες μέσα τους και από παλιά είχαν πολύ ΕΛΛΑΔΑ.
Και η αγωνία των εχθρών της πατρίδας μας που φυσικά δεν είναι και λίγοι φτάνει στο κατακόρυφο..
Από το πρωί μέχρι το βράδυ κάνουν ευχές- δηλώσεις ¨ο Τάφος δεν ανήκει στον Μεγάλο Στρατηγό¨
Να ετοιμάζονται λοιπόν οι ειδικευμένοι γενετιστές και επιστήμονες της γονιδιακής τεχνολογίας να προσφέρουν τις γνώσεις τους.
Πολλοί μάλιστα θεώρησαν ότι οι μικρές οπές- περάσματα που φάνηκαν στα προηγούμενα στάδια της ανασκαφής ήταν σημεία σύλησης του υπερμεγέθους αυτού Ταφικού Μνημείου.
Είναι όμως σίγουρο ότι από τέτοιες μικρές τρύπες δεν μπορείς να περάσεις την πολεμική πανοπλία ενός ¨τρανού Βασιλιά¨αλλά μόνο μικρά κτερίσματα.
Άρα πρέπει να προετοιμάζονται οι ξένοι κυρίως κατά τα άλλα ¨φιλέλληνες¨ αρχαιολόγοι και ιστορικοί να υποδεχθούν εις τας δέλτους της επιστήμης τους προς εξέταση την τυχόν ΠΕΡΙΚΕΦΑΛΑΙΑ του ¨μεγάλου νεκρού¨ που κρύβει ο Τάφος της Αμφίπολης.
Και την ώρα που οι Έλληνες Αρχαιολόγοι σκάβουν ¨ ιεροπρεπώς¨ την Γη της Μακεδονίας κάποιοι άλλοι αποφάσισαν επιτέλους εκεί δίπλα στον Τύμβο της Αμφίπολης δηλ. στο υποθαλάσσιο αμμώδες υπόστρωμα του Στρυμονικού Κόλπου να ψάξουν για ένα άλλο πραγματικό μεγάλο θησαυρό που ανήκει και αυτός στους Έλληνες και φέρει την ονομασία ¨ διαστημικές ή σπάνιες γαίες ή hi-tech μέταλλα ¨ .
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΖΕΙ ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ !!!
¨ Οι άγνωστες, μέχρι πριν από μερικά χρόνια, σπάνιες γαίες είναι μία ομάδα 17 μεταλλικών στοιχείων με παρόμοιες χημικές ιδιότητες και ασυνήθιστες ονομασίες, όπως Λανθάνιο, Πρασεοδύμιο και Προμήθειο. Αυτό που τα καθιστά περιζήτητα είναι η μοναδική χρησιμότητά τους σε εφαρμογές και προϊόντα υψηλής τεχνολογίας, κινητά τηλέφωνα, φορητούς υπολογιστές, επαναφορτιζόμενες μπαταρίες ηλεκτρικών και υβριδικών αυτοκινήτων, ιατρικές συσκευές, αντιπυραυλικά συστήματα και μαγνήτες.
Μέσα δεκαετίας 1980. Ομάδα ειδικών του Ινστιτούτου Γεωμεταλλευτικών Ερευνών (ΙΓΜΕ) εντοπίζει ενδείξεις για την ύπαρξη στην ακτογραμμή του Βορείου Αιγαίου Τιτάνιου και Κοβάλτιου. Ωστόσο, εκείνη την εποχή η τεχνολογία για την εξόρυξη και κατεργασία των ορυκτών αυτών με την περίεργη ονομασία ήταν ανύπαρκτη. Αλλά και οι προτεραιότητες της πολιτείας ήταν εντελώς διαφορετικές. Έτσι, το πόρισμα εκείνο των επιστημόνων, που φανέρωνε την ύπαρξη
στις ελληνικές ακτογραμμές των σπάνιων γαιών στις οποίες στηρίζεται το κινεζικό οικονομικό θαύμα, μπήκε στο συρτάρι. Είκοσι χρόνια αργότερα, περίπου στα μέσα του 2000, οπότε η ζήτηση για έξυπνες ηλεκτρικές συσκευές- των οποίων βασικό συστατικό είναι οι σπάνιες γαίες- ξεκίνησε να αυξάνεται αλματωδώς ο φάκελος των δυσεύρετων αυτών στοιχείων να ξανανοίγει στην Ευρώπη και με καθυστέρηση στην Ελλάδα.
Στο πλαίσιο αυτό, στην Ελλάδα σε εξέλιξη βρίσκεται ένα φιλόδοξο εγχείρημα που συντονίζει το ΙΓΜΕ και εκτελεί το Ελληνικό Κέντρο Θαλάσσιων Ερευνών. Με βάση το πόρισμα του 1980, η πολιτεία επιδιώκει να ανακαλύψει τι πράγματι κρύβουν οι ακτογραμμές του βορείου Αιγαίου. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι οι σπάνιες γαίες αποτέλεσαν το επίκεντρο της πρόσφατης συνάντησης του υπουργού ΠΕΚΑ με τον πρέσβη της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας Zou Xiaoli.
Οι έρευνες θα λάβουν χώρα στους Κόλπους της Ιερισσού, του Στρυμονικού και της Καβάλας και αναμένεται να ολοκληρωθούν μέσα στο 2015, σύμφωνα με πληροφορίες. [email protected]
Όμως πέραν των Κινέζων και οι Γερμανοί ενδιαφέρονται ¨σφόδρα¨
Η απεξάρτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την Κίνα που παράγει σχεδόν το 100% της παγκόσμιας προσφοράς σπάνιων γαιών, αποτελεί μία από τις πλέον βασικές προτεραιότητες που υπάρχουν στην ατζέντα
της Angela Merkel, η οποία αντιλήφθηκε το τι διακυβεύεται μόλις πριν από μερικά χρόνια.
Μήπως όμως κάτι γνώριζαν περί αυτού και οι Αμερικανοί από την δεκαετία του 80 για την συγκεκριμένη περιοχή;
Στο κείμενο μας ¨ δεν θα προλάβουν- ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗΣ¨ στις 5 Μαρτίου του 2013 γραφόταν τα παρακάτω.
¨ Στις 28 Αυγούστου του 1976 η Εταιρεία Denison Mines Ltd. αγοράζει το ποσοστό συμμετοχής (68,75%) της Oceanic στη κοινοπραξία που συμμετείχε στις ερευνητικές γεωτρήσεις ΠΡΙΝΟΣ.
Ποία είναι η εταιρεία Denison Mines Ltd καναδικών μάλιστα συμφερόντων; διαβάζουμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την μητρική
Denison Mines Corp. (TSX: DML) (NYSE MKT: DNN) is a uranium exploration and development company with interests in exploration and development projects in Saskatchewan, Zambia and Mongolia. As well, Denison has a 22.5% ownership interest in the McClean Lake uranium mill, located in northern Saskatchewan, which is one of the world’s largest uranium processing facilities. Denison’s exploration project portfolio includes the world class Phoenix deposit located on its 60% owned Wheeler River project also in the Athabasca Basin region of Saskatchewan. Επί πλέον διαβάζουμε.. Denison Mines Corp. is a Canadian uranium exploration, development, and production company. Founded by Stephen B. Roman, and best known for its uranium mining in Elliot Lake, it later diversified into coal, potash, and other projects. Currently, Denison’s principal assets are its northern Saskatchewan interests in the McClean Lake mine and the Midwest Uranium Project. Also, Denison is a manager of Uranium Participation Corporation, a Toronto-based investment fund.
Aπο άλλη πηγή διαβάζουμε ότι η Denison Mines Limited δραστηριοποιείται στην Ελλάδα από το 1976.
Οι παραπάνω πηγές που έχουμε από το διαδίκτυο λένε ότι η μητρική Denison Mines Corp κατά κύριο λόγο ασχολείται με την έρευνα,
εξόρυξη, ανάπτυξη και παραγωγή σε σχέση με το στρατηγικό ορυκτό του ουρανίου.
ΜΗΠΩΣ Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΥΤΗ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΗ ΤΕΧΝΟΓΝΩΣΙΑ ΤΗΣ στην υποθαλάσσια περιοχή στην διάρκεια της συμμετοχής της μέχρι που αποχώρησε από τις εγκαταστάσεις του Πρίνου η κοινοπραξία N.A.P.C των ξένων εταιρειών, τον Μάιο του 1999;
Τι βρήκε πραγματικά αν την χρησιμοποίησε τελικά ; Θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να μαθαίναμε.
Μαθαίνουμε όμως ότι σχεδόν δέκα χρόνια μετά την αποχώρηση των ξένων εκείνων εταιρειών ότι, υψηλής προτεραιότητας φαίνεται να είναι για το ΙΓΜΕ η έρευνα για την ανακάλυψη εκμεταλλεύσιμων κοιτασμάτων σπάνιων γαιών – “τα hi-tech μέταλλα της Ελλάδας” – στις άμμους της θαλάσσιας περιοχής της ανατολικής Μακεδονίας και Θράκη και ότι σχεδιάζεται να γίνει υποθαλάσσια έρευνα στην υφαλοκρηπίδα του βόρειου Αιγαίου και σε μικρή απόσταση από την ακτή και κοντά στις εκβολές των ποταμών Στρυμόνα, Νέστου και Έβρου με το μεγαλύτερο ενδιαφέρον να εντοπίζεται στην περιοχή από την Καβάλα (γειτνίαση με τα αντίκλινα του Πρίνου) μέχρι την Αλεξανδρούπολη.
Σήμερα γνωρίζουμε ότι η Κίνα παράγει το 95% της παγκόσμιας προσφοράς σπάνιων γαιών, γεγονός που σημαίνει ότι, εάν η πολυπληθέστερη χώρα του κόσμου προχωρήσει σε εμπάργκο εξαγωγών προς την Ευρώπη, οι πύραυλοι ακριβείας θα απενεργοποιηθούν, τα κινητά τηλέφωνα θα πάψουν να λειτουργούν κι ένας μεγάλος αριθμός υβριδικών αυτοκινήτων θα ακινητοποιηθεί.
Οι αξία των σπάνιων γαιών στην νέα τεχνολογία και η προσπάθεια ανεύρεσης νέων κοιτασμάτων τους συνιστούν Casius belli για τις επερχόμενες τυχόν γεωπολιτικές αναδιατάξεις ανά την υφήλιο.
Τα παραπάνω συνιστούν μία έρευνα προς αξιολόγηση και προβληματισμό και σε σχέση με αυτά που βιώνουμε σήμερα με σκοπό να καταδείξουν τα ¨ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΑ ΔΟΚΑΝΑ¨ που στήθηκαν εδώ και δεκαετίες από τους γνωστούς φίλους μας( που θέλουν να μας τσαλακώσουν) κατά τον ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΙΣΙΟ.
Όταν μάλλον συγκεντρώθηκε ο κρίσιμος όγκος γεωλογικών πληροφοριών οι πρώην φιλάνθρωποι δανειστές μας μεταλλάχθηκαν σε στυγνούς τοκογλύφους και μας επέβαλλαν τις σκληρές μνηνονιακές συμβάσεις υποθηκεύοντας την ιδιοκτησία των επόμενων Ελληνικών γενεών.
ΟΜΩΣ ΕΧΘΡΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ διαβάζοντας ιστορία ΟΤΙ ΠΡΩΤΑ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΤΟΣΟΥΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΥΛΙΚΟΥΣ ΘΗΣΑΥΡΟΥΣ ΑΚΟΥΣΘΗΚΕ το ((Μολών λαβέ)).
Αν σήμερα δεν το πούμε εμείς θα το βροντοφωνάξουν ΟΙ ΠΕΤΡΕΣ αυτού του ευλογημένου τόπου. ¨
Αυτά λοιπόν γράφαμε το 2013…
Επειδή όμως ακόμα δεν είπαμε σαν Έλληνες το ((Μολών λαβέ))
Αποφάσισαν να το πουν κάτι ΠΕΤΡΕΣ εκεί στην Αμφίπολη της Μακεδονίας.
Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
