Ο Νίκος Συρίγος αναρωτιέται ποιος είναι τελικά ο μεγαλύτερος εχθρός για την πατρίδα.
Αυτά που κάνουν (και) τώρα οι απέναντι, δεν αποτελούν είδηση. Απλά ξεφτιλίζουν για μία ακόμη φορά όλους αυτούς τους πολιτικάντηδες που μας κυβερνούν εδώ και δεκαετίες. Και τους ξεφτιλίζουν γιατί ο Τούρκος δεν αντιμετωπίζεται ούτε με ζεϊμπεκιές, ούτε με «ευχαριστούμε τις ΗΠΑ» αλλά ούτε και πολύ περισσότερο παραχαράσσοντας την Ιστορία. Την ώρα που ο Γιωργάκης έριχνε τις βόλτες του και φύτευε ελιές στην Τουρκία, ο Σημίτης βάφτιζε ατύχημα τη δολοφονία των πιλότων μας στα Ίμια και η Ρεπούση συνωστισμό τη σφαγή των Ελλήνων στη Σμύρνη, οι Τούρκοι ήταν πάντα… Τούρκοι και περίμεναν τη στιγμή που θα άπλωναν (ξανά) χέρι σε ελληνικά εδάφη.
Από τη στιγμή που η χώρα μπήκε στον κυκεώνα της οικονομικής κρίσης και εν συνεχεία ανέλαβαν την διακυβέρνηση της… γατιά, ο Ερντογάν όχι τη Χίο και τη Κάσο θα ζητήσει αλλά την Ακρόπολη! Πόσο μάλλον δε όταν οι απέναντι διαπιστώνουν πως τα 400 χρόνια που έμειναν εδώ χάμω άφησαν άξιους… κληρονόμους, όλους αυτούς τους τουρκόσπορους που πολεμάνε κάθε τι που θυμίζει Ελλάδα. Από τη σημαία και τη θρησκεία, μέχρι την οικογένεια.
Ποτέ άλλοτε η έννοια πατρίδα δεν έχει πολεμηθεί τόσο εκ των έσω όσο τα τελευταία δύο χρόνια. Ποτέ! Κι αυτό είναι όχι απλά αποτυχία αλλά ΕΙΔΕΧΘΕΣ ΕΓΚΛΗΜΑ των (δήθεν) αριστερών και των (γιαλαντζί) δεξιών που μας κυβερνάνε. Οι μεν γιατί δεν έχουν τέτοιες… εμμονές, οι δε γιατί απλά είναι «απομίμηση» πατριωτών και όχι πραγματικοί πατριώτες.
Σε κάθε περίπτωση, το θέμα δεν είναι ούτε οι μεν, ούτε οι δε. Είναι η πατρίδα που βρίσκεται σε κίνδυνο. Και από τους Τούρκους και από τους Τουρκόσπορους. Το μόνο που μπορεί να σε ηρεμεί Έλληνα είσαι εσύ ο ίδιος. Και αυτό το ρημάδι το DNA σου. Αυτό που κάνει τους Έλληνες να πολεμούν σαν ήρωες και τους ήρωες να πολεμούν σαν Έλληνες. Αυτό που σε βοήθησε όχι απλά να επιβιώσεις αλλά να βγεις νικητής απέναντι στους πολλούς, απέναντι σε όλους. Στο φινάλε πατριώτη, ίσως τώρα να είναι μια καλή ευκαιρία να μετρηθούμε… Και να αποκτήσουν ξανά νόημα για κάποιους οι πραγματικές αξίες της ζωής. Η οικογένεια, η πατρίδα και η θρησκεία.
