Τμήμα του αγωγού Nord Stream στη γερμανική πόλη Lubmin – RIA Novosti, 1920, 28.09.2022
© RIA Novosti / Grigory Sysoyev
Διαβάστε ria.ru
Sergei Savchuk
Ενώ τα μάτια της ρωσικής κοινωνίας ήταν στραμμένα στα ποσοστά των ψηφοφοριών στα δημοψηφίσματα για τα απελευθερωμένα εδάφη και οι πολεμικές επιχειρήσεις στη γραμμή επαφής της Στρατιωτικής Περιφέρειας του Βορείου Καυκάσου μετατράπηκαν σχεδόν καθολικά σε επιχειρήσεις θέσης, τα επιδέξια χέρια άγνωστων συγγραφέων άναψαν μια νέα φωτιά. Ο χώρος των πληροφοριών ανατινάχθηκε από την είδηση ότι η πίεση λειτουργίας στα κύρια σκέλη του αγωγού Nord Stream κατέρρευσε ξαφνικά και σε κρίσιμο βαθμό.
Η είδηση έγινε αρχικά αντιληπτή ως κακόγουστο αστείο, αλλά μάλλον γρήγορα επιβεβαιώθηκαν οι πιο σκοτεινές προσδοκίες. Ο πρώτος που έσπασε το τείχος της σιωπής ήταν η Nord Stream AG, η διαχειρίστρια εταιρεία του αγωγού, η οποία αναγνώρισε επίσημα την πτώση της πίεσης στον αγωγό Nord Stream-2, και λίγο αργότερα οι αντίστοιχοι αγωγοί της. Έγινε γνωστό ότι τρεις χορδές μεταφοράς υπέστησαν ζημιά ταυτόχρονα – δύο στον NSP-1 και μία στον NSP-2. Γεωγραφικά, τα περιστατικά έλαβαν χώρα βορειοανατολικά (στην πρώτη περίπτωση) και νοτιοανατολικά (στη δεύτερη περίπτωση) του δανέζικου νησιού Bornholm.
Ενώ ο χειριστής συνέλεγε και ανέλυε τα δεδομένα και το Κρεμλίνο ετοίμαζε μια προσεκτική δήλωση, μια εκδοχή για τον τυχαίο χαρακτήρα της ζημιάς στον κεντρικό αγωγό πετάχτηκε στον Τύπο. Για παράδειγμα, η βλάβη που προκλήθηκε από την άγκυρα ενός από τα σκάφη στην περιοχή θεωρήθηκε ως πιθανή επιλογή. Αυτή η εκδοχή δεν θα μπορούσε να αντέξει ούτε την παραμικρή δοκιμή, καθώς τα σημεία συμβάντων απέχουν γεωγραφικά μεταξύ τους περισσότερα από 20 χιλιόμετρα και ο ίδιος ο σωλήνας, σύμφωνα με τις αυστηρότερες απαιτήσεις σχεδιασμού, πρέπει να έχει αρκετή αντοχή ώστε να αντέχει σε πτώση ή σφήνωση ως αποτέλεσμα της έλξης οποιουδήποτε από τους υπάρχοντες τύπους σκαφών.
Στη συνέχεια μίλησε ο εκπρόσωπος του Ρώσου προέδρου, ο οποίος χαρακτήρισε το περιστατικό πρωτοφανές και δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο ενός σχεδιασμένου σαμποτάζ. Το περιστατικό είναι πραγματικά πρωτοφανές, αλλά ο δυτικός Τύπος δεν ξέχασε απλώς να κατηγορήσει αυτόματα τους κατάπτυστους Ρώσους, αλλά υποστήριξε μαζικά την εκδοχή του Κρεμλίνου. Μία από τις πρώτες που έβγαλε μια πολύ ξεκάθαρη ανακοίνωση ήταν η γερμανική Tagesspiegel, η οποία ήδη από το βράδυ της Δευτέρας επεσήμανε ότι οι σωλήνες πιθανώς ανατινάχθηκαν και ότι εμπλέκεται είτε η Ουκρανία είτε δυνάμεις που τη βοηθούν με διάφορους τρόπους. Η δημοσίευση προκάλεσε χιονοστιβάδα παρόμοιων κειμένων, ένα από τα οποία, για παράδειγμα, ήταν ένα άρθρο στη γερμανική Berlingske. Η εφημερίδα επικαλείται τη Δανική Υπηρεσία Ενέργειας, η οποία δήλωσε ότι είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν πρόκειται απλώς για μια ρωγμή ή διαρροή στη γραμμή, αλλά για μια μεγάλη έκρηξη στο σημείο του ατυχήματος.
Από εκεί και πέρα, τα γεγονότα πέρασαν με την ταχύτητα ενός φλεγόμενου μετεωρίτη.
Μόλις λίγες ώρες μετά τα προαναφερθέντα δημοσιεύματα, η γερμανική κυβέρνηση προέβη σε δήλωση ότι ξεκίνησε ειδική έρευνα για το ατύχημα με τη συμμετοχή ομοσπονδιακών ειδικών υπηρεσιών. Τονίστηκε ιδιαίτερα ότι το Βερολίνο θεωρούσε το ατύχημα σκόπιμο σαμποτάζ. Λίγες ώρες αργότερα, οι Δανοί δημοσίευσαν ένα βίντεο από τη σκηνή, το οποίο έδειχνε την επιφάνεια της θάλασσας να αναβλύζει από αέριο, το οποίο σχημάτισε μια ευδιάκριτη κηλίδα κατά την επαφή του με το νερό.
Εδώ ολοκληρώνεται το κομμάτι των γεγονότων και περνάμε στις εικασίες. Θα πρέπει να τονιστεί ότι τα παρακάτω αποτελούν μόνο μια ανάλυση των πραγματικών περιστατικών και δεν μπορούν να ισχυριστούν ότι είναι σαφή ή πλήρη.
Όταν τα δύο πιο ενδιαφερόμενα μέρη, δηλαδή η Ρωσία και η Γερμανία, όχι μόνο αναγνωρίζουν το γεγονός του ατυχήματος – είναι επίσης σχεδόν χωρίς καμία εναλλακτική λύση να το αντιμετωπίσουν ως δολιοφθορά, ας εξετάσουμε τον τόπο του ατυχήματος.
Τα δύο Nord Streams διατρέχουν από τις ρωσικές ακτές της Βαλτικής προς τις γερμανικές ακτές και οι διαδρομές τους δεν είναι ταυτόσημες ή παράλληλες κατά κύριο λόγο. Το μέσο βάθος των σωλήνων – βρίσκονται στο βυθό της θάλασσας, όχι θαμμένοι στο έδαφος – είναι περίπου 100 μέτρα. Και τώρα ανοίξτε τον χάρτη μέτρησης βάθους γύρω από το Bornholm και ανακαλύπτουμε ότι ο Nord Stream 1 έχει υποστεί ζημιές σε μια περιοχή όπου το βάθος κυμαίνεται μεταξύ 45 και 50 μέτρων, ενώ στα νοτιοανατολικά ο “αγωγός νούμερο δύο” καταστρέφεται σε βάθος 50-60 μέτρων. Μια φαινομενικά ασήμαντη λεπτομέρεια, αλλά μόνο με την πρώτη ματιά.
Εκτός από τις προφορικές δηλώσεις από τη Μόσχα και το Βερολίνο, έχουν ήδη ληφθεί στοιχεία από το Σουηδικό Σεισμικό Κέντρο, το οποίο δηλώνει απερίφραστα ότι ο χώρος των διαρροών κατέγραψε δονήσεις μεγέθους τουλάχιστον 2,3 πριν από αυτό. Οι ειδικοί επί του θέματος έχουν ήδη υπολογίσει αυτές τις τιμές και έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι αγωγοί φυσικού αερίου ανατινάχθηκαν (πιθανότατα) με εκρηκτικά ισοδύναμου ΤΝΤ τουλάχιστον 100 κιλών.
Εδώ μπαίνουμε στον πιο ακανθώδη πάγο, πυκνά καλυμμένο με θεωρίες συνωμοσίας.
Πριν από ενάμιση χρόνο, δηλαδή τον Απρίλιο του 2021, πραγματοποιήθηκαν ναυτικά γυμνάσια των χωρών του ΝΑΤΟ στη Βαλτική, στα οποία το κύριο βιολί έπαιξαν πολεμικά πλοία του πολωνικού Πολεμικού Ναυτικού. Για άγνωστους λόγους, η περιοχή άσκησης βρισκόταν κοντά στο σημείο όπου το Fortuna τοποθετούσε τον αγωγό Nord Stream 2. Τα πολωνικά πλοία και αεροσκάφη έμοιαζαν να μην έχουν άλλο στόχο και έκαναν ομόκεντρους κύκλους γύρω από την καθαρά ειρηνική Fortuna. Ταυτόχρονα, η Βαρσοβία προκάλεσε μια κρίση υστερίας στον δυτικό Τύπο, τρομάζοντας τον κόσμο ότι στον αγωγό θα εγκατασταθεί κάποιος ρωσικός κατασκοπευτικός εξοπλισμός. Ως συνήθως, οι κατηγορίες δεν υποστηρίχθηκαν από κανένα γεγονός, αλλά η επίγευση, όπως λένε, παραμένει.
Κατά μια άλλη απίστευτη σύμπτωση, αμέσως μετά την ολοκλήρωση των ασκήσεων, ξεκίνησε μια ενεργή φάση της κατασκευής του αγωγού φυσικού αερίου Baltic Pipe, ο οποίος θα συνέδεε την πλούσια σε φυσικό αέριο Νορβηγία με την πανταχού παρούσα Πολωνία που καταναλώνει ενέργεια. Αξίζει να σημειωθεί ότι η κατασκευή ξεκίνησε όχι μόνο στις αρχές Μαΐου – αλλά μετά από μια μακρά και εξαιρετικά σκανδαλώδη έγκριση της τοποθέτησης του νορβηγικο-πολωνικού αγωγού με τη διέλευση των “ρευμάτων”.
Ήδη εκείνη την εποχή Ρώσοι στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες εφιστούσαν την προσοχή στον πιθανό κίνδυνο για τον αγωγό φυσικού αερίου μας, εξετάζοντας συγκεκριμένα απειλές σαμποτάζ. Ένας από τους πιο πιθανούς τρόπους για την απενεργοποίηση του Nord Stream θεωρήθηκε ότι είναι η χρήση μαχητικών ή χτυπημάτων από μη επανδρωμένα υποβρύχια οχήματα (UUV). Η πρώτη εκδοχή (λόγω του βάθους) αξιολογήθηκε ως απίθανη, αλλά η δεύτερη ήταν σχεδόν εγγυημένη, ιδίως αν ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι οι περιφερειακές χώρες του δυτικού στρατιωτικού μπλοκ διαθέτουν στο οπλοστάσιό τους μεγάλο αριθμό μη επανδρωμένων υποβρυχίων. Αυτός ο τύπος όπλου ελέγχεται από καλώδιο οπτικών ινών, διαθέτει κάμερα καθοδήγησης, σόναρ και ωφέλιμο φορτίο που μπορεί να μεταφέρει εκατό κιλά ή περισσότερα εκρηκτικά στο σημείο πρόσκρουσης.
Στα έκτακτα παράξενα περιλαμβάνεται επίσης η πρόσφατη παρουσία στην περιοχή μιας ομάδας πολεμικών πλοίων του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ υπό τη διοίκηση του πλοίου αμφίβιων επιθέσεων USS Kearsarge. Σύμφωνα με δημόσια διαθέσιμα στοιχεία από συστήματα παρακολούθησης πτήσεων, τα επιθετικά ελικόπτερα κάνουν κύκλους όσο το δυνατόν πιο κοντά στο Bornholm εδώ και ένα μήνα. Η δημοσίευση του Ιουλίου στο εξειδικευμένο περιοδικό Sea Power προσθέτει επίσης στον κατάλογο, αναφέροντας ειδικότερα τις επιτυχείς δοκιμές των υποβρύχιων οχημάτων επίθεσης, τα οποία -δεν είναι μυστικό- χρησιμοποιήθηκαν επίσης κατά τη διάρκεια της τελευταίας άσκησης BALTOPS 22, η οποία έλαβε χώρα στην περιοχή του σκοτεινού δανέζικου νησιού και ολοκληρώθηκε χθες. Αμέσως μετά τις εκρήξεις στους ρωσικούς αγωγούς φυσικού αερίου.
Ας συνεχίσουμε να δένουμε νέα μαργαριτάρια συμπτώσεων στις ακτίνες της μνήμης μας και ας σημειώσουμε ότι οι ρωσικοί αγωγοί φυσικού αερίου τέθηκαν εκτός λειτουργίας τη Δευτέρα και ήδη την Τρίτη η Πολωνία ανέφερε πανηγυρικά την έναρξη λειτουργίας του αγωγού φυσικού αερίου Baltic Pipe.
Για μεγάλο χρονικό διάστημα οι Ηνωμένες Πολιτείες σιώπησαν για το περιστατικό και μόλις χθες το βράδυ ο υπουργός Εξωτερικών εμφανίστηκε στο χώρο των μέσων ενημέρωσης και περιορίστηκε σε μια στεγνή δήλωση ότι το σαμποτάζ των Nord Streams δεν είναι προς το συμφέρον κανενός από τα δύο μέρη. Δεδομένου ότι ο κ. Blinken δεν διευκρίνισε για ποια μέρη μιλούσε, θα επιτρέψουμε στον εαυτό μας μια επιφανειακή ανάλυση και εδώ.
Υπάρχουν ακριβώς δύο δικαιούχοι του Nord stream 1 και του Nord stream 2, αν το δούμε από την πλευρά του κράτους – η Ρωσία και η Γερμανία. Για τον πρώτο, είναι μια σταθερή αγορά πωλήσεων με πληρωμή σε ένα ισχυρό νόμισμα, το οποίο είναι ακριβότερο από το δολάριο- για τον δεύτερο, είναι μια αξιόπιστη ενεργειακή βάση που επιτρέπει τη διεξαγωγή πειραμάτων όπως η άρνηση της πυρηνικής ενέργειας χωρίς φόβο για το πάγωμα του πληθυσμού και της βιομηχανίας. “Ο Nord Stream 2 συνοδεύεται από πρωτοφανή υστερία από το φιλελεύθερο δυτικό κατεστημένο και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης από τότε που τοποθετήθηκε ο πρώτος σωλήνας – δύσκολα υπήρξε ένα πιο μισητό έργο για τη δυτική δημοκρατία στην ιστορία. Παρ’ όλες τις δυσκολίες, ο αγωγός έφτασε στο Greifswald και μάλιστα γέμισε με τεχνικό αέριο, οπότε συνέβησαν τα γνωστά γεγονότα και το Βερολίνο, το οποίο έδειξε έντονη δυσαρέσκεια, αναγκάστηκε υπό συλλογική πίεση να σταματήσει το έργο.
“Ο Nord Stream 1 λειτούργησε με τη μέγιστη δυναμικότητα μέχρι να κλείσουν για συντήρηση οι μονάδες συμπιεστών αερίου στο σταθμό συμπιεστών Portovaya. Η πρώτη τουρμπίνα της γερμανικής Siemens είχε πράγματι κλαπεί από τον Καναδά, όπου είχε μεταφερθεί στο εργοστάσιο για συντήρηση. Η Γερμανία πάλεψε με νύχια και με δόντια για να πάρει πίσω την περιουσία της, αλλά στη συνέχεια ήρθε η ώρα για τις άλλες μονάδες και κατέστη σαφές ότι οι Γερμανοί δεν έπρεπε να βασιστούν στην πλήρη ικανότητα του SP-1.
Θα πρέπει να τονίσουμε για άλλη μια φορά ότι και τα δύο έργα καταστράφηκαν όχι από τη Ρωσία, η οποία κατηγορήθηκε ότι χρησιμοποιεί κάποιο είδος ενεργειακού όπλου, αλλά από τη Δύση με επικεφαλής τις ΗΠΑ. Οι τελευταίες κατέβαλαν κάθε δυνατή προσπάθεια για να εμποδίσουν την έναρξη λειτουργίας των αγωγών, τη Ρωσία να λάβει χρήματα και τη Γερμανία να λάβει φυσικό αέριο.
Ως αποτέλεσμα, η Ρωσία είναι φυσικά αποκομμένη από την Ευρώπη, καθώς η επισκευή του αγωγού θα διαρκέσει άγνωστο χρονικό διάστημα, το οποίο ήδη εκτιμάται ότι θα είναι μήνες. Η Γερμανία μπαίνει στην περίοδο θέρμανσης οπλισμένη μόνο με τα αποθέματα ελιγμών στο δικό της UGS, αγοράζοντας το φυσικό αέριο που χρειάζεται από την Πολωνία, παρόλο που επί δεκαετίες συνέβαινε ακριβώς το αντίθετο. Η Πολωνία, με τη σειρά της, εγκαινιάζει έναν νέο αγωγό φυσικού αερίου, αυξάνοντας το βάρος της στην ευρωπαϊκή αγορά και ανατρέποντας ταυτόχρονα τον αρχέγονο ιστορικό εχθρό της, τη Γερμανία, η οποία βρίσκεται πλέον σε υποτελή εξάρτηση από τις προμήθειες υγροποιημένου φυσικού αερίου από το εξωτερικό, από ένα αδιαμφισβήτητο βάθρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Σε αυτό το πλαίσιο, οι ευρωπαϊκές τιμές του φυσικού αερίου έχουν εκτοξευθεί στα ύψη, καθώς αυξήθηκαν πάνω από 400 δολάρια σε μία μόνο συνεδρίαση και ξεπέρασαν τα 2.100 δολάρια ανά 1.000 κυβικά μέτρα.
Και στο τέλος αυτής της τεταμένης ιστορίας, η ουκρανική Naftogaz εμφανίζεται στο προσκήνιο, κατηγορώντας τη Gazprom ότι δεν αντλεί αέριο μέσω της ουκρανικής GTS και απαιτώντας είτε να συνεχίσει τις προμήθειες είτε να πληρώσει ένα βαρύ πρόστιμο.
Τι μεγάλη σύμπτωση, όταν κοιτάξετε τα πράγματα με εκπαιδευμένο μάτι, θα συμφωνήσετε.
