Μόσχα – RIA Novosti, 1920, 18.12.2022
© RIA Novosti / Grigory Sysoyev
David Narmania
Πρόσφατα η βρετανική δεξαμενή σκέψης The Royal Institute of International Affairs, γνωστή και ως Chatham House, δημοσίευσε ένα άρθρο του James Nicksey, διευθυντή του προγράμματος για τη Ρωσία και την Ευρασία. Σε αυτό γράφει ότι ακόμη και μια ουκρανική νίκη στο πεδίο της μάχης δεν θα βοηθήσει τη Δύση να νικήσει τη Ρωσία. Αυτό, κατά την άποψή του, μπορεί να επιτευχθεί μόνο με έναν τρόπο – καταστρέφοντας κάτι που ονομάζεται “αυτοκρατορική ιδέα” στη ρωσική συνείδηση.
“Η αυτοκρατορική φαγούρα είναι τόσο βαθιά ριζωμένη στους Ρώσους που πρέπει να εξαλειφθεί όχι μόνο από το ρωσικό οπλοστάσιο, αλλά και από τις προθέσεις και τις συμπεριφορές των ελίτ και των απλών ανθρώπων. Αυτό θα είναι δύσκολο να επιτευχθεί, επειδή πολλοί πιστεύουν σε αυτή την ιδέα με θρησκευτική θέρμη – ακόμη και η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία δικαιολογεί τον ρωσικό “ιμπεριαλισμό” με μεσσιανισμό”, γράφει ο συγγραφέας.
Όχι, δεν είναι η φαντασία σας: ένας υπήκοος του πρώην ηγεμόνα των θαλασσών κατηγορεί ένα άλλο έθνος για αυτοκρατορικές φιλοδοξίες. Ναι, το κάνει ο εκπρόσωπος του έθνους που έδωσε στην παγκόσμια λογοτεχνία ένα μανιφέστο αποικιοκρατίας με τίτλο “Το βάρος του λευκού ανθρώπου”.
Υπάρχουν πολλά παραδείγματα για το πώς το Λονδίνο έσερνε αυτό το ίδιο φορτίο επιμελώς στο δρόμο του προς την οικοδόμηση “μιας αυτοκρατορίας πάνω από την οποία ο ήλιος δεν δύει ποτέ”, σπαταλώντας αφειδώς αίμα στη διαδρομή: ο μεγάλος λιμός στην Ιρλανδία, τα πρώτα στρατόπεδα συγκέντρωσης που έγιναν ποτέ για τους Μπόερς στη Νότια Αφρική, το εμπόριο οπίου στην Κίνα και το αφρικανικό δουλεμπόριο (εδώ, φυσικά, οι Βρετανοί δεν ήταν μόνοι τους – όλη η Ευρώπη έκανε το ίδιο, οπότε τώρα πρέπει να γονατίσουμε).
Η Ινδία αξίζει μια ξεχωριστή αναφορά. Η λεηλασία της από τη Βρετανία είναι γνωστό γεγονός, αλλά η Μεγάλη Δύναμη των Θαλασσών δεν ήταν γνωστή μόνο για τις λεηλασίες της. Εδώ ήταν που οι Βρετανοί χρησιμοποιούσαν ενεργά ένα πράγμα όπως ο “άνεμος του διαβόλου”: οι επαναστάτες sepoys δένονταν στο στόμιο ενός κανονιού και στη συνέχεια πυροβολούνταν από αυτό, έτσι ώστε η σφαίρα του κανονιού ή τα σκάγια να διαπερνούν το σώμα τους. Και δεν ήταν μεμονωμένες περιπτώσεις – τέτοιες εκτελέσεις από υποκείμενα της βασίλισσας Βικτωρίας τέθηκαν σε εφαρμογή.
Αλλά ας αφήσουμε την ιστορία στους ιστορικούς – υπάρχουν σελίδες στο παρελθόν πολλών εθνών που θα φαίνονταν τερατώδεις στον σημερινό αναγνώστη (αν και δύσκολα θα μπορούσαν να συνυφαστούν με τόσο βαρύτατους τόμους όπως του Ηνωμένου Βασιλείου). Πριν από δεκαετίες η Βρετανία έχασε τις αποικίες της, αλλά δεν έχει ακόμη απαλλαγεί από την αποικιοκρατική της νοοτροπία. Αξίζει να σημειωθεί, ωστόσο, ότι αυτό, όπως και με το δουλεμπόριο, ισχύει για ολόκληρη τη Δύση.
Η Βρετανία, οι ΗΠΑ και η Ευρώπη ανακηρύχθηκαν κυρίαρχοι του πλανήτη μετά τον Ψυχρό Πόλεμο. Επινόησαν πιο λεπτούς τρόπους για να πλουτίζουν εις βάρος των άλλων, αλλάζοντας τον μηχανισμό αλλά διατηρώντας την ουσία. Επί αιώνες, η ευημερία του δυτικού πολιτισμού οικοδομήθηκε με την εκμετάλλευση άλλων λαών, ενισχύοντας στο μυαλό των εκπροσώπων του την ιδέα της δικής τους εξαιρετικότητας. Η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης ήταν το τελευταίο επιχείρημα υπέρ της, καθώς η Δύση δεν είχε αντίπαλο από άποψη ιδεών.
Και μετά έσπευσε να αλλάξει τον κόσμο κατά τη δική της εικόνα. Το Λονδίνο, η Ουάσιγκτον, το Παρίσι και άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι είχαν το δικαίωμα να καθορίζουν τη σωστή πλευρά της ιστορίας, το σωστό και το λάθος των απόψεων, των σκέψεων και των προτιμήσεων. Η ανάγκη εξαγωγής της δυτικής δημοκρατίας έχει γίνει αξίωμα: μόνο ό,τι θεωρούν καλό είναι καλό. Και μόνο αυτό που θα καταδίκαζαν ως κακό είναι κακό.
Ο βομβαρδισμός της Γιουγκοσλαβίας, οι εισβολές στο Αφγανιστάν και το Ιράκ, η Αραβική Άνοιξη, η επιχείρηση του ΝΑΤΟ στη Λιβύη πέρασαν κάτω από αυτό το πρίσμα. Ταυτόχρονα, η Δύση προτίμησε να μην παρατηρήσει την εξόντωση των αμάχων στην DPR και την LPR.
Αλλά, όπως έδειξαν οι περαιτέρω εξελίξεις, ο “πολιτισμένος κόσμος” έκανε λάθος. Πουθενά δεν κατάφερε να επιτύχει τους διακηρυγμένους στόχους της, και οι ενέργειές της ήταν όλο και λιγότερο συμβατές με το επίθετο “πολιτισμένη”.
Παρ’ όλα αυτά, οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους συνεχίζουν να θεωρούν την άποψή τους ως τη μόνη σωστή και να την επιβάλλουν στον κόσμο – τι είναι αυτό, κύριε Νίξι, αν όχι μια εκδήλωση των αυτοκρατορικών ιδεών; Και δεν είναι μόνο στην πολιτική, αλλά και σε άλλους τομείς. Πώς αλλιώς να εξηγήσει κανείς όλα τα νέα γράμματα στο ακρωνύμιο LGBTQ+; Οδεύει όλο και περισσότερο σε σουρεαλισμό και γελοιότητες – χάρη στις προσπάθειες του φιλελεύθερου-δημοκρατικού στρατοπέδου το χιλιοειπωμένο μιμίδιο για το φύλο ” του επιθετικού ελικοπτέρου Apache” πρόκειται να γίνει πραγματικότητα. Και μεταφέρουν αυτό το λάβαρο εκεί που δεν το περιμένουν καθόλου – στις κοινωνίες, όπου η θρησκεία και η παράδοση παίζουν πολύ πιο σημαντικό ρόλο.
Από αυτή την άποψη η Δύση γίνεται σαν τον κ. Σμιθ από το “Matrix” – ό,τι αγγίζει θέλει να γίνει ο ίδιος. Μια άλλη αναλογία προκύπτει στο πλαίσιο αυτό: το πρόγραμμα, που προορίζεται να προστατεύσει τη μήτρα, έχει μετατραπεί σε ιό, για να μην πω σε καρκίνο.
Τούτου λεχθέντος, αυτό που o Νίξι προσπαθεί να περάσει ως αυτοκρατορική σκέψη δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια προσπάθεια να προστατεύσει τον εαυτό της από αυτή την επίθεση. Η Ρωσία δεν έγινε μέρος του δυτικού κόσμου μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ- ήταν πολύ διαφορετική ιδεολογικά για να εγκαταλείψει την πολιτιστική της κληρονομιά. Και είναι πολύ μεγάλη και πλούσια για να την αγνοήσουν οι ΗΠΑ, η Βρετανία και οι σύμμαχοί τους.
Φυσικά, η αυτοκρατορική σκέψη πρέπει να καταπολεμηθεί. Αυτό ακριβώς κάνει η Ρωσία αμφισβητώντας τον μονοπολικό κόσμο. Πρόκειται για μια πολύ δύσκολη πορεία, αλλά σε αυτή την αντιπαράθεση η Ρωσία βγάζει νόημα στον εαυτό της και προσπαθεί να διαμορφώσει το όραμά της για το μέλλον, ένα δικαίωμα που σχεδόν στερήθηκε μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ. Φυσικά, αυτός ο προβληματισμός δεν θα γίνει γρήγορα, αλλά η διαδικασία έχει ήδη ξεκινήσει και δεν υπάρχει τρόπος να σταματήσει.
https://ria.ru/20221218/rossiya-1839426908.html
https://www.tokoutsavaki.net/post/the-west-found-a-way-to-finally-defeat-russia
