Το διεθνές δίκαιο υπαγορεύει ότι οι χώρες πρέπει να συμμετάσχουν στην ειρηνική εξερεύνηση του διαστήματος, αλλά η δεύτερη εκτόξευση των εξειδικευμένων δορυφόρων των ΗΠΑ, την περασμένη εβδομάδα τα έχει όλα, εκτός από την επιβεβαίωση ότι δεν γίνεται κούρσα εξοπλισμών έξω από την ατμόσφαιρα της Γης
Η Συνθήκη για το Διάστημα είναι το προϊόν της προσφοράς της ανθρωπότητας να φτάσει τα αστέρια. Θεσπίστηκε το 1967, το ψήφισμα του ΟΗΕ καθορίζει το πρότυπο για τη συμπεριφορά στο διάστημα, ουσιαστικά προειδοποιώντας όλα τα έθνη ότι ποτέ δεν επιτρέπεται να διεκδικήσουν την κυριαρχία πάνω στη Σελήνη ή την συσσώρευση αποθεμάτων πυρηνικών όπλων στο μέλλον, στους διαστημικούς σταθμούς.
«Τα συμβαλλόμενα κράτη της Συνθήκης δεσμεύονται να μην τοποθετήσουν σε τροχιά γύρω από τη Γη αντικείμενα που μεταφέρουν πυρηνικά όπλα ή οποιαδήποτε άλλα είδη όπλων μαζικής καταστροφής, την εγκατάσταση τέτοιων όπλων σε ουράνια σώματα, ή το σταθμό τέτοιων όπλων στο διάστημα με οποιοδήποτε άλλο τρόπο,» αναφέρει το άρθρο IV της Συνθήκης.
Πρώτα υπογράφεται από την ΕΣΣΔ, το Ηνωμένο Βασίλειο και τις ΗΠΑ, οι υπογραφές της συνθήκης έχουν αυξηθεί από τότε και περιλαμβάνουν 104 χώρες, όπως η Κίνα, το Ιράν, τη Βόρεια Κορέα και την Ινδία.
Μικρότερες χώρες όπως η Αϊτή, το Σαν Μαρίνο και το Νεπάλ έχουν επίσης υποσχεθεί να διατηρήσουν την ειρήνη και να πληρώσουν για κάθε ζημιά που μπορεί να προκαλέσουν, καθώς μετακινούνται αστροναύτες ή εξοπλισμός γύρω από το σύμπαν.
Είναι βεβαίως απίθανο ακτίνες θανάτου σε μέγεθος πλανήτης να εμφανιστούν τώρα σύντομα.
Αλλά σπιθαμή προς σπιθαμή, βήμα προς βήμα, μερικές από τις υπερδυνάμεις του κόσμου ετοιμάζονται να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους πολύ πέρα από τα σύνορά τους, αυξάνοντας έτσι τις πιθανότητες μιας θανάσιμης δύναμης που θα χρησιμοποιείται στο διάστημα.
Όπλα μαζικής καταστροφής θεωρητικά απαγορεύονται να μπουν σε τροχιά. Αλλά hardware – κάποια μεταφέρουν πραγματικά όπλα, άλλα εμφανίζουν μόνο τις δυνατότητες – έχουν ήδη φτάσει πέρα από την ατμόσφαιρα, με το πρόσχημα των μυστικοπαθή, ή τουλάχιστον σιωπηλών δοκιμών. Στην πραγματικότητα, η ύπαρξη διαγαλαξιακών όπλων πηγαίνει πολύ πίσω, από το 1970.
ΗΠΑ
Την Παρασκευή, η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ εκτόξευσε δύο νέους δορυφόρους σε τροχιά από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ, στην Φλόριντα.
Η έναρξη είναι μέρος του προγράμματος Geosynchronous Space Situational Awareness Program (GSSAP), έχει σχεδιαστεί για να παρακολουθεί τα «ανθρωπογενή αντικείμενα σε τροχιά» που επιπλέουν γύρω από τα μεγάλα δορυφορικά κανάλια πάνω στη γη.
Υπάρχουν τώρα τέσσερις δορυφόροι GSSAP συνολικά. Η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ παραμένει «ντροπαλή» σχετικά με το σκοπό τους, λέγοντας ότι θα εκτελέσει «λειτουργίες ραντεβού και εγγύτητας» , για τη συλλογή δεδομένων και θα βοηθήσει στην πρόληψη δορυφορικών συγκρούσεων. Ωστόσο, πιστεύεται ότι η ανάπτυξή τους αποτελεί επίσης μέρος των προσπαθειών να προηγηθεί με όπλα η κυβέρνηση των ΗΠΑ, καθώς και με δορυφόρους καταστροφείς «ορυχείων διαστήματος»
Μια δήλωση της εκπροσώπου Πολεμικής Αεροπορίας, Sarah Burnett, που κυκλοφόρησε στο USA Today αναφέρει πως: «Ο τομέας διάστημα γίνεται όλο και περισσότερο συμφορητικός, επίδικος, και ανταγωνιστικός».
«Ορισμένες χώρες έχουν σαφώς σηματοδοτήσει την πρόθεση και την ικανότητα να διεξάγουν εχθρικές εργασίες στο διάστημα, ως προέκταση της επίγειας μάχης τους.»
Μια επιχείρηση το 2008 παρέχει κάποιες ενδείξεις ότι οι ΗΠΑ έχουν ό,τι χρειάζεται για την στρατιωτικοποίηση του διαστήματος. Τότε, ένας πύραυλος SM-3 από το ναυτικό καταδρομικό USS Lake Erie ανατίναξε έναν αμερικανικό κατασκοπευτικό δορυφόρο 250 χιλιόμετρα (155 μίλια) πάνω από τη Γη.
Η χρήση του Boeing X-37B OTV από την Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ έχει επίσης εκφράσει ανησυχίες ότι το «διαστημικό αεροπλάνο» θα μπορούσε μια ημέρα να χρησιμοποιηθεί ως όπλο.
Κίνα
Το 2007, η χώρα εκτόξευσε έναν πύραυλο από το Διαστημικό Κέντρο της Xichang, το οποίο κατέστρεψε έναν χαλασμένο μετεωρολογικό δορυφόρο, το Fengyun 1. Από τότε, η έλλειψη ενημέρωσης γύρω από τις διαστημικές εκτοξεύσεις της Κίνας, έχει προκαλέσει υποψίες.
Το 2015, το Κογκρέσο των ΗΠΑ παρουσίασε μια έκθεση για τις στρατιωτικές δυνατότητες της Κίνας υπογραμμίζοντας τον αριθμό των ύποπτων δοκιμών που διενεργήθηκαν, συμπεριλαμβανομένων μια περίπτωση το 2013, όπου ένας άγνωστο αντικείμενο εισήλθε στην ατμόσφαιρα σε υψόμετρο 30.000 χιλιομέτρων πριν ξαναμπεί 9,5 ώρες αργότερα.
Σύμφωνα με το έγγραφο το Κογκρέσο των ΗΠΑ, «η ανάπτυξη των καταστροφικών διαστημικών τεχνολογιών» της Κίνας, αποτελεί μια «απειλή για όλα τα ειρηνικά έθνη που δραστηριοποιούνται στο διάστημα.»
Ρωσία
Η Ρωσία σίγουρα έχει μερτικό σε αυτόν τον τομέα. Η Σοβιετική Ένωση είχε θεωρηθεί ως μία από τις πρώτες κυβερνήσεις που ανέπτυξαν την τεχνολογία ASAT (αντί-δορυφόρου). Ένα άκρως απόρρητο πείραμα στο σοβιετικό διαστημικό σταθμό Almaz οδήγησε σε ένα κανόνι που πυροδοτήθηκε από απόσταση στο διάστημα, το 1975.
Σε ένα ντοκιμαντέρ για το στρατιωτικό διαστημικό πρόγραμμα, ο κοσμοναύτης του Almaz, Βαλερί Ρομανόφ εξηγεί πώς ένα σύστημα ήταν κάποτε σε θέση να εξαλείψει τους «δορυφόρους δολοφόνους» με το λειτουργικό κανόνι R-23m Kartech.
Από τότε η Ρωσία έχει κυρίως επικεντρωθεί στην οικοδόμηση δορυφορικής επιτήρησης της, αλλά έχει επίσης κινηθεί για την πρόληψη των εξοπλισμών στο διάστημα. Το 2015, οι Ρώσοι αντιπρόσωποι παρουσίασαν στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ένα ψήφισμα «Καμίας πρώτης τοποθέτησης όπλων στο Διάστημα»
Το μη δεσμευτικό ψήφισμα εγκρίθηκε τον Νοέμβριο από μια ψηφοφορία, στην οποία 122 έθνη ψήφισαν υπέρ του να συζητηθούν τρόποι για την πρόληψη ώστε το διάστημα να μην γίνει μια «αρένα στρατιωτικής αντιπαράθεσης».
Τέσσερα μέλη ψήφισαν κατά της πρότασης: οι ΗΠΑ, το Ισραήλ, η Ουκρανία και η Γεωργία.
πηγή: RT
σ.σ. Γάτας: Με τον ίδιο τρόπο που «τηρείται» και «επιβλέπεται» η Συνθήκη Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ θα τηρηθεί και η Συνθήκη Διαστήματος. Με λίγα λόγια, να περιμένουμε τα χειρότερα. Ήδη οι δορυφόροι έχουν μολύνει το διάστημα και τα μαγνητικά πεδία της Γης μας…
